1 stycznia 2017 – Regina Regni Poloniae.- 550 rocznica urodzin Króla Polski – rok Matki Bożej -Królowej Swiata i Królowej Polski

Najdostojniejsza  Królowa  świata i  Królowa Polski Regina Regni Poloniae. 2017 

1 stycznia 1950:— „Doktorzy   scholastyczni  w tej Niewieście obleczonej w słońce widzieli Matkę Boga”Pius XII

Sassoferrato - Jungfrun i bön.jpg

Rok  2017 czas wielkiego   przełomu  słuchaj

Karol Wojtyła i jego „Maryjność”

1 stycznia 1467 w Kozienicach  urodził się  wnuk Króla Władysława Jagiełły – Zygmunt I Stary– od roku 1506 wielki książę litewski, od 1507 roku król Polsk., zasiadł na tronie po śmierci swego brata Aleksandra Jagiellończyka. Był przedostatnim z sześciu synów Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki,. 8 grudnia 1506 roku obrany przez Sena] na króla polskiego, przybył z Wilna do Krakowa 20 stycznia 1507 i został koronowany 24 stycznia 1507  na Wawelu.czytaj Zygmunt władał Polską i Litwą 42 lata.Po śmierci  brata Aleksandra Jagiellończyka, Zygmunt I Stary został wyniesiony najpierw na tron litewski w Wilnie (20 października 1506), potem – 8 grudnia 1506 – został wybrany na króla Polski.Koronacja odbyła się 23 stycznia 1507 w katedrze wawelskiej.

 

 

24 grudnia 1654 r Bruksela   Krystyna   praprawnuczka Albrechta Hohenzollerna  ( prawnuka Króla Polski Władysława Jagiełły czytaj

19 stycznia 1947 r.sfałszowane wybory według bolszewickiego wzorca. 10 stycznia 1947 r. do Warszawy przybyła ekipa płk Arona Pałkina z ZSRR,Ta sama ekipa w czerwcu 1946 r. brała udział w sfałszowaniu wyników referendum ludowego (słynne „3 x Tak”)
Spektakl wyborczy w 1947 r. był porozumieniem ZSRS USA i Wielkiej  Brytanii.
Swiadek Arthur Bliss Lane mianowany przez Roosevelta ambasadorem USA przy Rządzie RP na uchodźstwie w Londynie 21 września 1944 roku,  czytaj-jako Amerykanin poświęcił karierę dyplomaty, żeby poinformować świat o zbrodniach komunistów w Polsce. 

Artur Bliss Lane z żoną Cornelią przylecieli do Warszawy 31  lipca 1945 roku. Artur patrzyłna miasto z rosnącym przygnębieniem. „Przypomniałem sobie stolicę Polski, jaką znałem i kochałem w minionych latach” Wspominał żywiołowy entuzjazm warszawiaków na tych samych ulicach 3 maja 1919 roku. Był też w Warszawie w 1937 roku. „Była jedną z najpiękniejszych stolic Europy” —  „Teraz zaś (…) wkraczamy do miasta umarłych. (…) .., w Alejach Jerozolimskich…pojąłem, że to było wszystko, co pozostało z luksusowego niegdyś dworca kolejowego” — napisał. czytaj

Pobici podwładni

Artur B. Lane w 1945 roku miał 51 lat. A za sobą prawie 30 lat pracy na różnych szczeblach amerykańskiej dyplomacji. Poprzednio był ambasadorem w Kolumbii. W Warszawie szybko zorganizował ambasadę w pokojach hotelu „Polonia”. Zatrudnił też kilku Polaków. Wśród nich przedwojennych pracowników ambasady, którzy dotarli do niego w łachmanach, skrajnie wycieńczeni.

 

Mater Gratiarum Varsaviensis Custos Poloniaekapliczki, kwiecień 2010, cz.2 057 1

Mater Gratiarum Varsaviensis Custos Poloniae  Warszawa i Kraków 

Matka Boża Łaskawa – Patronka Warszawy -Matka Boża Łaskawa przedstawiona jest w różowej sukni i niebieskim płaszczu, z rozłożonymi szeroko rękoma, w dłoniach trzyma połamane strzały. Obraz znajduje się w kościele oo. jezuitów na Starym Mieście w Warszawie. Jest kopią wizerunku Matki Bożej Łaskawe z Faenzy we Włoszech.Namalowany na zamówienie rektora pierwszego konwentu pijarów na ziemiach polskich, ks. Hiacynta Orsellego.24 marca 1651 w obecności nuncjusza papieskiego arcybiskupa Jana de Torres został uroczyście wprowadzony do świątyni i ukazany ludowi Warszawy. Nuncjusz odczytał bullę papieża Innocentego X ustanawiającą święto Mater Gratiarum Varsaviensis na drugą niedzielę maja.1662 magistrat miasta zarządził szczególne modlitwy przebłagalne przed wizerunkiem Matki Bożej, niosąc obraz wzdłuż wewnętrznych murów miasta, a po ustaniu epidemii  ogłoszono Matkę Bożą Łaskawą Patronką Warszawy. Włodarze miasta udekorowali wizerunek Matki Bożej Łaskawej wotywną koroną. Jednocześnie powierzono Jej opiekę nad stolicą Rzeczypospolitej,i  nad całym Królestwem Polskim obwołując Maryję Mater Gratiarum Varsaviensis – Strażniczką Polski-Custos Poloniae.Obraz otaczany był niezwykłą czcią wiernych w kościele pijarów do Powstania Listopadowego. Po jego upadku, gdy w 1834 kościół został zamieniony na cerkiewPo upadku Powstania Styczniowego pijarzy zostali wygnani z Warszawy. Podczas powstania warszawskiego obraz Matki Bożej Łaskawej ukrywany był w kościele św. Andrzeja Boboli na Rakowieckiej.

Madonna z Faenzy – Figura Matki Bożej Łaskawej w Krakowie

 

 

 1 lutego 1717 w Warszawie, za panowania króla Augusta II Mocnego.  Sejm miał  charakter sejmu pacyfikacyjnego Król zwrócił się do cara Rosji, Piotra I. Skutkiem tego było wkroczenie wojsk rosyjskich na teren Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz układ między królem a szlachtą zawarty 3 listopada 1716 w Warszawie zatwierdzony  nasejmie  niemym.17 lutego 1720 car zawarł w Poczdamie układ z królem pruskim Fryderykiem Wilhelmem I, De facto Rzeczpospolita stała się protektoratem carskim (de iure uchwalił to Sejm Repninowski), co widoczne było w czasie elekcji 1733 kiedy wojska carskie narzuciły Augusta III oraz 1764, gdy w podobnym trybie objął tron Stanisław II August.

 

13 maja 1717  we Wiedniu urodziła się Maria Teresa Habsburg  żona Franciszka Lotaryńskiego wnuka Królowej Polski Eleonory 

Cesarz Franciszek        – Maria Teresa potomkini Jagielonów 

8 września 1717 r.  akt koronacji Matki Bożej Częstochowskiej

przypominał koronację królów Polski i stanowił niejako dopełnienie aktu króla Jana Kazimierza, który po cudownej obronie Jasnej Góry w roku 1655 w czasie „potopu szwedzkiego”, 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej obrał Najświętszą Dziewicę Królową i Patronką Królestwa Polskiego. Decyzją Stolicy Apostolskiej, po raz pierwszy poza Rzymem, pozwolono na koronację papieskimi diademami i używanie tytułu Królowej Korony Polskiej

Uroczystość zjednoczyła w przygotowaniu i akcie koronacyjnym: króla Augusta II, Posłów i Senatorów Rzeczypospolitej, duchowieństwo i szlachtę; była ogólnonarodową manifestacją wiary.Koronacja stała się okazją do wielkiego dziękczynienia Matce Bożej Jasnogórskiej za Jej opiekę nad polskim narodem, wpisała się w ciąg bezprecedensowych wydarzeń, związanych z czcią oddawaną Matce Bożej w Rzeczypospolitej. Ten akt państwowy uznający Maryję Królową Polski był punktem odniesienia dla zrywów narodowych, kształtowania się idei wolności i niepodległości w XIX i XX wieku

Czy Polacy wiedzą……

1 września 1939 r nad Częstochową pojawiły pierwsze bombowce z swastykami na skrzydłach, które zrzuciły na miasto kilka bomb-Jasna Góra była 3-krotnie bombardowana przez  Niemców  , Matka Boża w cudowny sposób ocaliła klasztor; 

Swiadek Stanisław Biegalski  spotkał lotnika niemieckiego bombardującego Jasną Górę który został kaleką lecz odzyskał wiarę

4 września 1939 r żołdacy Wehrmachtu dokonali rzezi  227  Polaków w tym kobiet i dzieci

4 września 1665 r oddziały Lubomirskiego rozbiły pod Częstochową siły wierne Królowi Polski Janowi Kazimierzowi 

Gubernator Hans Frank po raz pierwszy odwiedził klasztor 25 lutego 1940 roku. 27 października 1940 r.odwiedził Jasną Górę Heinrich Himmler …Oprowadzali go kleryk Salezy Strzelec i o. Ambroży Mendera- żegnając się Himmler  powiedział  że wrócą jeszcze czasy, gdy Jasna Góra będzie mogła gościć milionowe tłumy”.11 sierpnia 1941 roku, miała miejsce  wizyta Adolfa   Hitlera,

 

 

koronymaryja_300

Pierwsza na ziemiach polskich ustanowiona dekretem papieskim koronacja Cudownego Obrazu Matki Bożej odbyła się 8 września 1717 r. czytaj

Maryja stała się faktyczną i pełnoprawną Władczynią Polski

Nuncjusz Papieski  PiotrVidoni  podczas uroczystości trzykrotnie zaintonował wezwanie: Regina Regni Poloniae.

 decyzję o koronacji podjął papież Klemens XI, który ofiarował drogocenne korony. Ówczesny prowincjał – o. Konstanty Moszyński skierował listy do klasztorów paulińskich oraz poszczególnych polskich diecezji, zawiadamiając o mającej się odbyć koronacji: „Choć Maryja ukoronowana jest w niebie diademem chwały, to na ziemi również istnieje zwyczaj koronowania Jej wizerunków, co dotychczas znane było wyłącznie w Italii. Obecny zaś Klemens XI w swej wielkiej łaskawości raczył ofiarować korony oraz udzielić wielkich odpustów biorącym udział w tej podniosłej uroczystości”. 22 lipca 1717 r. przybył na Jasną Górę kanclerz Królestwa Jan Szembek, który przekazał korony otrzymane od Nuncjusza w Saksonii i przedstawił dekret upoważniający bp. Szembeka do dokonania koronacji. Zadbano o wygląd zewnętrzny Sanktuarium. Wystawiono wspaniałe łuki tryumfalne, przygotowano sztuczne ognie, zaproszono znanych w Polsce kaznodziejów oraz kapele muzyczne. Dla pielgrzymów wybudowano obszerną, drewnianą szopę i ozdobiono ją zielonymi gałązkami. Zebrała się dwustutysięczna rzesza pielgrzymów, która nie mogła pomieścić się w obrębie murów fortecznych.

„7 września odbył się uroczysty ingres biskupa Szembeka na Jasną Górę. W przedsionku kościoła został on powitany przez ojców i braci Paulinów na czele z Prowincjałem. Za Koronatorem podążali prałaci niosący korony. Ingres odbywał się przy wtórze salw armatnich i śpiewie hymnu Te Deum laudamus. Po przybyciu do Kaplicy zaintonowano Litanię Loretańską. Następnie umieszczono korony w kaplicy św. Józefa. Wieczorem odbyły się uroczyste Nieszpory inaugurujące dzień koronacji. Kazanie wygłosił ks. Jan Kasznicki, kanonik katedry chełmskiej. Zwracając się do senatorów, rycerstwa i Paulinów, powiedział: ´Nie żałujcie waszej fatygi… Z dalekich miejsc, odległych prowincji na to święte miejsce przybieżeli peregrynanci. Bądźcie pewni, że Najjaśniejsza Nieba i Ziemi Królowa nowe iluminacje łask Boskich, splendory na wasze sprowadzi sumienia, oświeci ciemności. Która na rękach swoich piastując Lumen ad revelationem gentium, czyli Światło na oświecenie pogan, nie opuści ufających w protekcji swojej”.Wreszcie nadszedł długo oczekiwany dzień koronacji – święto Narodzenia Matki Bożej   8 wrzesnia 1717 r . Jeszcze przed świtem Cudowny Obraz przeniesiono z Kaplicy do Bazyliki i umieszczono nad tabernakulum pod drogocennym baldachimem. Na ścianach prezbiterium rozwieszono piękne tkaniny. Ok. godz. 8.00 Koronator udał się do Sali Rycerskiej, a wraz z nim prałaci, magnaci i duchowieństwo. Następnie weszli w szyku procesjonalnym ojcowie i bracia Paulini. Mowę wprowadzającą wygłosił o. Konstanty Pawłowski. Prosił Biskupa o przekazanie koron i dopełnienie obowiązku koronacji. Bp Krzysztof Szembek polecił odczytać dekret Kapituły Watykańskiej i pismo Nuncjusza polecające mu dokonać aktu koronacji. Wybór Koronatora nie był przypadkowy, gdyż na terenie diecezji chełmskiej, w której rządy sprawował, znajdował się zamek bełzki – dawne miejsce przechowywania Obrazu Matki Bożej. Koronator wyraził uznanie dla Paulinów, którzy „jakby żywa korona nieustannie stoją na straży Królowej Korony Polskiej”. Wezwał zebranych do radości, ujmując to w słowa: „Wielu pragnęło ujrzeć Królową Polski w koronie. Jest to dzień wybrany z tysiąca innych, dzień, który dał nam Pan, cieszmy się więc radością niewymowną i radujmy się w nim”. Podpisano dokumenty stwierdzające przekazanie koron. Wśród odgłosów wystrzałów armatnich wyruszyła procesja po wałach. Pod baldachimem szedł Koronator, a obok niego Prowincjał i Przeor Jasnej Góry, niosący korony. Podczas procesji śpiewano hymn Magnificat. Wierni entuzjastycznie podjęli pieśń, śpiewaną aż do momentu wejścia do kościoła. Wówczas znów odezwały się salwy armatnie. Koronator zbliżył się do ołtarza, gdzie ustawiony był Cudowny Obraz i nałożył korony. Paulini je przymocowali. Oddano salwę z armat. Biskup pobłogosławił zebranych, zaintonował pieśń Ave Maris Stella i odmówił responsorium: „Złota korona na Jej głowie. Ukoronowałeś Ją, Panie, ponad wszystkie dzieła rąk swoich”. Wznoszono też modły za Ojca Świętego i kardynałów. Bezpośrednio po koronacji odprawiono Tercję. Po Liturgii Godzin rozpoczęła się Msza św. Kazanie wygłosił o. Atanazy Kiersznicki, jezuita, kaznodzieja królewski. Maryję Jasnogórską nazwał „Polską Monarchinią”, zresztą jak dowodził: ” Ona sama chciała się zwać Królową Polski”. U Jasnogórskiej Pani zawsze szukano pomocy w trudnościach, jakie przeżywała Ojczyzna. Tu „zawsze szukały głównej rady, tak w boju, jak i w pokoju, sarmackie korony…” . Kaznodzieja wyraził nadzieję, iż „pod rządami Najjaśniejszej Regentki ustąpią łzawe chmury, ustaną lamenty, wyschną słone oczu strumienie”.Około godz. 16.00 goście zgromadzili się w Sali Rycerskiej, aby przysłuchiwać się dysputom teologicznym, których teksty wydrukowano uprzednio w Jasnogórskiej Drukarni i pięknie oprawione rozdano słuchaczom. Kiedy nadeszła pora Nieszporów, Koronator wraz z asystą zszedł do Bazyliki, aby przewodniczyć Liturgii Godzin. Po Nieszporach kazanie wygłosił o. Tomasz Srebnicki, rektor Krakowskiego Kolegium Jezuitów. Przypomniał, że „Polska czekała na tę koronację od 1382 r., ale gdy wreszcie nastał ten dzień, Polacy nie potrafią się dostatecznie cieszyć, żeśmy jakoś domowymi i postronnymi zahuczeni zgiełkami odwykli tryumfów” . W dyskretny sposób zaznaczył, że Maryja powinna stanowić wzór dla każdego władcy, gdyż najpierw można o Niej powiedzieć, iż była Służebnicą Pańską, a dopiero potem Królową. Po zakończeniu Nieszporów bp K. Szembek zbliżył się do ołtarza, okadził ukoronowany Obraz i zaczęto śpiewać Litanię Loretańską. Do tej modlitwy dołączyli się wierni. Przy dźwiękach wspaniałej muzyki uformowała się procesja. Na jej czele szli zakonnicy i inni duchowni odziani w świąteczne szaty, w rękach nieśli zapalone świece. Biskup Koronator przystąpił do ołtarza i z pomocą Prowincjała oraz Przeora podniósł Cudowny Obraz w górę. Wystrzały armatnie z dział oznajmiły, że Królowa Polski wraca do swej komnaty. Obraz umieszczono na specjalnie przygotowanych ozdobnych nosidłach i niesiono pod baldachimem. Procesja okrążyła mury forteczne i weszła do Kaplicy Matki Bożej ze śpiewem starodawnej pieśni O Gospodzie uwielbiona…-uroczystość koronacji miała zasięg ogólnopolski i uczestniczyli w niej przedstawiciele wszystkich warstw społecznych – począwszy od dostojników państwowych, a skończywszy na ubogich. – byli też obecni pielgrzymi z krajów sąsiednich,. Było to wydarzenie poruszające serca wszystkich Polaków

.Papież Klemens XI (łac. Clemens XI, właśc. Giovanni Francesco Albani; ur. 23 lipca 1649 w Urbino, zm. 19 marca 1721 w Rzymie – papież w okresie od 23 listopada 1700 do 19 marca 1721..W 1660 Albani rozpoczął naukę w Kolegium Rzymskim, następnie został zaproszony przez byłą królową Szwecji Krystynę do studiów w ufundowanej przez nią akademii, gdzie obronił doktorat utroque iure.Był kanonikiem kapituły rzymskiej bazyliki S. Lorenzo in Damaso,- był gubernatorem Rieti, Sabiny i Orvieto. Od 1687 sekretarz ds. Brewe Apostolskich, 1688 wikariusz patriarchalnej Bazyliki Watykańskiej.13 lutego 1690 papież Aleksander VIII wyniósł go do godności kardynalskiej; otrzymał tytuł diakona S. Maria in Aquiro,W 1691 brał udział w konklawe po śmierci papieża Aleksandra .Uczestnikiem Konklawe był teść Króla Jana III Sobieskiego przybywajcy z córką i wnukiem Aleksanderm w Rzymie Kardynał Henryk Albert de la Grange d'Arquien (12 grudnia 1695) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano,23 listopada 1700 konklawe po śmierci Innocentego XII,  wybrało kardynała Albaniego na papieża który przyjął imię Klemensa XI, W Bazylice Watykańskiej został  konsekrowany na biskupa 30 listopada 1700, a 8 grudnia 1700 koronowany. 10 kwietnia 1701 odbył uroczysty ingres do Bazyliki Laterańskiej. Papież ustanowił w 1708 święto Niepokalanego Poczęcia Maryi, obchodzone w całym Kościele katolickim 8 grudnia,Pontyfikat Klemensa XI, trwał ponad 20 la,. Papież zmarł 19 marca 1721 i został pochowany w Bazylice Watykańskiej (serce złożono w podziemiach kościoła SS. Vincenzo e Anastassio w Rzymie)

Cesarz Franciszek I Stefan Lotaryński niem. Franz Stephan von Lothringen (ur. 8 grudnia 1708 w Nancy – zm. 18 sierpnia 1765 w Innsbrucku) – książę Lotaryngii jako Franciszek IIIksiążę Cieszynawielki książę ToskaniiŚwięty Cesarz Rzymski, od 1740 współwładca (koregent) we wszystkich terytoriach rządzonych przez jego żonę Marię Teresę czytaj

Franciszek, z Bożej łaski uświęcony i wybrany cesarz rzymski, po wieki August, król Niemiec i Jerozolimy, arcyksiążę Austrii, książę Lotaryngii i Baru, wielki książę Toskanii, książę Kalabrii, Geldrii, Montferratu, Cieszyna na Śląsku, książę Charlesville, margrabia Pont-à-Mousson i Nomeny, hrabia Prowansji, Vaudémont, Blâmont, Zütphen, Saarwerden, Salm, Falkenstein etc. etc.

 

Syn księcia Lotaryngii Leopolda I Józefa i księżniczki orleańskiej Elżbiety Charlotty Orleańskiej. Jego dziadkami byli: książę Lotaryngii Karol V Leopold i arcyksiężniczka austriacka Eleonora Habsburg oraz książę Orleanu Filip I Burbon i księżniczka Palatynatu Reńskiego Elżbieta Charlotta Wittelsbach. Pochodził z rodu książąt Lorraine-Vaudémont.

W wieku 15 lat przybył na wiedeński dwór. Jego ojciec otrzymał wtedy tytuł księcia cieszyńskiego. Po śmierci ojca w 1729 roku został księciem Lotaryngii i księciem Cieszyna .

12 lutego 1736 roku w Wiedniu poślubił arcyksiężniczkę austriacką Marię Teresę Habsburg, córkę cesarza rzymskiego Karola VI i Elżbiety Krystyny von Braunschweig-Wolfenbüttel. Warunkiem, pod jakim Karol VI zezwolił na to małżeństwo, było przekazanie Lotaryngii Stanisławowi Leszczyńskiemu. Miało to zakończyć polską wojnę sukcesyjną. W zamian Franciszek otrzymał tytuł wielkiego księcia Toskanii.

Cesarz zmarł 20 października 1740 roku, Maria Teresa, następczyni Karola VI, ustanowiła męża koregentem.- Doprowadziło to do wybuchu wojny o sukcesję austriacką. Po śmierci 20 stycznia 1745 r  elektora Bawarii i cesarza rzymskiego Karola VII Wittelsbacha Franciszek I Lotaryński został wybrany na cesarza 13 września 1745. Zmarł 15 lat przed swą małżonką.1744 młodszy brat Franciszka – Karol Lotaryński ożenił się z Marią Anną Habsburg, młodszą siostrą Marii Teresy.

Genealogia

 
Prapradziadkowie

książę Lotaryngii
Franciszek II Lotaryński
(1572-1632)
∞1568
Krystyna von Salm (1575-1627)

książę Lotaryngii
Henryk II Lotaryński
(1563-1624)
∞1568
Małgorzata Gonzaga
(1591-1632)

cesarz rzymski
Ferdynand II Habsburg
(1578-1637)
∞1600
Maria Anna Wittelsbach
(1574-1616)

książę Mayenne
Karol II Gonzaga
(1609 -1631)
∞1627
Maria Gonzaga
(1609-1660)

król Francji
Henryk IV Burbon
(1553-1610)
∞1600
Maria Medycejska
(1575-1642)

król Hiszpanii
Filip III Habsburg
(1578-1621)
∞1599
Małgorzata Habsburg
(1594-1611)

elektor Palatynatu
Fryderyk V Wittelsbach
(1596-1632)
∞1613
Elżbieta Stuart
(1596-1662)

landgraf Hesji-Kassel
Wilhelm V Heski
(1602-1637)
∞1619
Amalia Elżbieta Hanau-Münzenberg
(1602-1651)

Pradziadkowie

książę Lotaryngii
Mikołaj II Lotaryński
(1612-1670)
∞1634
Klaudia Lotaryńska
(1612–1648)

cesarz rzymski
Ferdynand III Habsburg
(1608-1657)
∞ 1651
Eleonora Gonzaga (1630-1686)

król Francji
Ludwik XIII Burbon
(1601-1643)
∞1615
Anna Habsburg
(1601-1666)

elektor Palatynatu
Karol Ludwik Wittelsbach
(1617-1680)
∞ 1650
Charlotta Hessen-Kassel
(1627-1686)

Dziadkowie

książę Lotaryngii
Karol V Lotaryński
(1643-1690)
∞1678
Eleonora Habsburg
(1653-1697)

książę Orleanu
Filip I Burbon
(1640-1701)
∞1671
Elżbieta Charlotta Wittelsbach
(1652-1722)

Rodzice

książę Lotaryngii Leopold I Józef Lotaryński
(1679-1729)
∞1689
Elżbieta Charlotta Orleańska
(1676-1744)

Franciszek I Lotaryński (1708-1765), cesarz rzymski

Franciszek i Maria Teresa mieli 16 dzieci: