10 czerwca 2016 Rok Bożego Miłosierdzia- Kapłaństwo Arcybskupa Stanisława Wielgusa

10 czerwca 2016   Rok Bożego Miłosierdzia       Dziekujmy Bogu za 54 lata Kapłaństwa Arcybiskupa Stanisława Wielgusa 

Tobie, Panie, zaufałem, nie zawstydzę się na wieki. Historia mojego życia”. 

10 czerwca 1092 w pustelni Dobrów umiera Bł Bogumił Patron Polski-przed śmiercią w otwartym niebie ukazała się  -Matka Boska z Dzieciątkiem Jezus i Patronowie Polski św. Wojciech i św. Stanisław.. Pochodził ze szlacheckiego rodu Leszczyków, był stryjecznym prawnukiem św. Wojciecha.Bogumił w roku 1075 mianowany został  przez Bolesława Smiałego Arcybiskupem. 25 grudnia  1076 koronował na króla Polski Bolesława Śmiałego, którego poparł w sporze z biskupem krakowskim Stanisławem.Po śmierci biskupa Stanisława zrzekł się urzędu i osiadł – dla pokuty – w Dobrowie, gdzie zmarł  10 czerwca 1092.Bogumił był człowiekiem wykształconym, przebywał w opactwach cysterskich w Koprzywnicy, Łęknie i Lądzie nad Wartą.Jest patronem archidiecezji gdańskiej, poznańskiej, wrocławskiej i diecezji włocławskiej.Dramat jaki wydarzył się w Krakowie 11 kwietnia  1079 r. na długo zaważył na losach Polski..Z rozkazu króla Bolesława Szczodrego zginął biskup krakowski Stanisław. Niedługo potem polski władca udał się na wygnanie, a jego kraj podupadł   w tym czasie  w Górce  Klasztornej k. Łobżenicy  ukazała się Matka Boża W 1253 r. miała miejsce jego kanonizacja… pod jego opiekę uciekało się polskie rycerstwo wyruszające do boju (prawdopodobnie jako pierwsi uczynili tak synowie Bolesława Krzywoustego w 1146 r. – ponad sto lat przed kanonizacją!

10 czerwca 1688 – urodził się Jakub Franciszek Edward Stuartjakobicki pretendent do tronu Anglii i Szkocji (zm. 1766)

ilustracja

 

Ks. abp Wielgus zarażał nas miłością do prawdy, ucząc mężnej służby Deo et Patriae

6 grudnia 2006   godz 12.00 ogłoszenie wyboru   Arcybiskupa Wielgusa 

6 grudnia 2006 godz 12.00  Dachau proszę śp kapłanów o wsparcie 

10 czerwca 1962   Gdynia Oksywie  I komunia święta Mari i Jacka Tuszyńskich 

10 czerwca 2010 Kraków  spotkanie u Kardynała Dziwisza  

10 czerwca 2010   Kraków 

fot. PAP

Uczył nas rozumienia świata i demaskowania kłamstwa.

Zarażał nas miłością do prawdy, do jej poszukiwania i wierności. Nie było w tym ani cienia fałszu. 

Wielu z nas wiązało wielkie nadzieje z objęciem przez niego posługi biskupiej w archidiecezji warszawskiej.

Byliśmy przekonani, że ten człowiek wielkiego serca, ogromnego ducha i potężnego umysłu,

będzie w stanie tak pokierować centralną diecezją Polski, by osłonić Kościół przed zakusami liberałów i antyklerykałów.

Do ingresu niestety nie doszło. czytaj 

10 czerwca  1962 przyjoł święcenia kapłańskie z rąk biskupa Piotra Kałwy.

10 czerwca   1962 Kosciół św Michała Archanioła  Gdynia Oksywie -I komunia święta Jacka i Marii Tuszyńskich 

10 czerwca 2007 r.  Hamburg procesję  Bożego Ciała ulicami St Pauli prowadził

Ks Jan Sliwański -ostania procesja Ksiądza użytego w ataku na Arcybiskupa Wielgusa 

Fasada kościoła św. Józefa

8 maja 1254 r Wawel kanonizacja św Stanisława którą opisuje 

Feliks Koneczny-polski historyk urodzony 1 listopada 1862  Kraków 

1 listopada  1862  Warszawa poświęcenie kaplicy Sióstr Bożego Miłosierdzia

8 maja 1610  Wawel  Najświętsza Panna sama ogłosiła się Królową Polski.

"Ja jestem Królową Polski.Jestem Matką tego narodu

3 maja 1863 r Anioł Stróż Polski przepowiada Polskiego Papieżaśw Piusa X

8 maja 1853 Niedziela Bożego Miłosierdzia  ustanowiona przez Bł Piusa IX 

Papież Pius IX wyznaczył pierwszą niedzielę po Trójcy Przenajświętszej

 jako obchód święta Miłosierdzia Boskiego,

staraniem sióstr Wizytek w Krakowie,

KSIĄŻKA DO NABOŻEŃSTWA O NAJSŁODSZYM SERCU JEZUSOWEM”

Niedziela Bożego Miłosierdzia 8 maja 1853 r  

8 maja 1868 Kraków Kosciół Bożego Miłosierdzia na Smoleńsku początek 

działalnosci Sióstr Bożego Miłosierdzia 

8 maja 1884 r.wydarzył się cud uzdrowienia,Nowenny Pompejańskiej 

Nowenna pompejańska

8 maja 1884 r.dzień I komuni świętej Sw Tereski z Lisieux

"Kocham Cię i oddaję Ci siebie na zawsze" – szepcze 11-letnia Teresa 

File:Icona Madonna Pompei.jpg

 Sw Tereska swoje życie przeżywała w łączności z Najświętszą Dziewicą,

której oddała się przez akt poświęcenia, w dniu przyjęcia po raz pierwszy Komunii świętej

(8 maja 1884 r.)prosząc Ją, by nad nią czuwała.

W intencji wyzdrowienia w sanktuarium Matki Boskiej Zwycięskiej w Paryżu,odprawiano nowennę,

W niedzielę Zesłania Ducha Świętego (13 maja 1883 r.), Teresa została cudownie uzdrowiona.

W sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej, które Teresa nawiedziła w listopadzie 1887, podczas pielgrzymki do Rzymu: „Najświętsza Panna dała mi przeświadczenie, że to naprawdę Ona uśmiechnęła się do mnie i uzdrowiła mnie. Zrozumiałam, że czuwa nade mną, że jestem Jej dzieckiem, pojęłam też, że nie mogę Jej dać nic więcej ponad to, by nazywać Ją «Mamą», które to imię wydawało mi się czulsze niż imię «Matka»… Z jakąż żarliwością prosiłam Ją, by mnie nieustannie strzegła i wkrótce ziściła moje marzenie o ukryciu się w cieniu Jej dziewiczego płaszcza! Ach! To było jedno z mych pierwszych marzeń dziecięcych… Kiedy urosłam, zrozumiałam, że w Karmelu znajdę naprawdę płaszcz Najświętszej Dziewicy, toteż ku tej urodzajnej górze zwracały się wszystkie moje pragnienia…” 

W  1939-1945 -w Polsce  zamordowany ok. 2500 kapłanów, zakonników, zakonników dziś  paronującym nam z NIEBA 

Kraków   ..opanowany ?

Kraków   2016   ..reklama Auschwitz 


 
13 czerwca 1999 r w  Warszawie   zaliczono Karmelitę  O. Alfonsa Mazurka i O. Hilarego Januszewskiego  wsród  108 innymi męczennikami w poczet błogosławionych. 
13 czerwca 1999 r w Padeborn poznałam życie  Karmelity ,,Augustyna Marii od Najświętszego Sakramentu ,,żyda z  rodu Aarona Hermana Cohena urodzonego 10 listopsda 1820 r w Hamburgu nawróconego mocą Eucharystii i ochrzczonego 28 sierpnia 1847 r w Paryżu przez Teodora Radisbone 

Arcybiskup Klemens August Wittelsbach  

urodził się 17 sierpnia 1700 r w Brukseli -71 rocznica urodzin dziadka Jana Sobieskiego 

11 listopad  1703 r dusza  Króla Polski Jana III Sobieskiego znalazła się w Niebie ,
wizja  sługi bożej Karmelitanki Marii Anny Linmayr  w Monachium 

Tereny Misyjne  Arcybiskupa Klemensa Augusta Emsland 


11 listopad  1703 r dusza  Króla Polski Jana III Sobieskiego znalazła się w Niebie,

wizja sługi bożej Karmelitanki Marii Anny Linmayr  w Monachium 

11 listopad 1703  40 rocznica zwycięstwa pod Chocimiem
11 listopada 1673 r  dzień śmierci Króla Polski  Michała Korybuta Wiśniowieckiego  prawnuka Jana Zamojskiego we Lwowie  


11 listopada 1673 r., w odpust św. Marcina  O Stanisław Papczyński  przygotowując się do kazania w Chojnacie,
 otrzymał proroczą wizję: ujrzał zwycięstwo rycerstwa polskiego nad Turkami pod Chocimiem. 
Widział,  zwycięstwo hetmana  Jana  Sobieskiego prawnuka Stanisława Zółkiewskiego 

O Stanisław  otrzymał wewnętrzne natchnienie,aby ogłosił o nadzwyczajnym zwycięstwie wszystkim obecnym w kościele.
Kiedy opowiedział widzenie, wrażenie było piorunujące.
Ludzie upadli na kolana przed obrazem Matki Bożej w chojnackim kościele i głośno płacząc,
dziękowali za dar zwycięstwa oręża polskiego.

W sanktuarium Matki Bożej w Licheniu, 16 września 2007 rodbyła się beatyfikacja o. Stanisława Papczyńskiego – założyciela prdzennie polskiego zakonu męskiego.

( Rok 2007 słynny rok aktywosci masonerii w Kosciele Polskim uniemożliwiający objęcia Arcybiskupstwa w Warszawie Arcybiskupowi Stanisławowi Wielgusowi )

Marianie w obu Amerykach szerzą orędzie Miłosierdzia Bożego.

Sługa Boży o. Stanisław Papczyński urodził się 18 maja 1631 r.Młody Janek Papczyński nauki pobierał w kolegiach pijarów i jezuitów.

W 1654 r. wstąpił do Zakonu Pijarów w Podolińcu na Spiszu, święcenia kapłańskie przyjął 12 marca 1661 r. w Brzozowie k. Rzeszowa.Był znakomitym kaznodzieją i spowiednikiem (spowiadał m.in. nuncjusza papieskiego w Polsce Antonio Pignatellego, późniejszego papieża Innocentego XII- króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Króla Jana III Sobieskiego-Królów Polskich z Oleska .
Zrażony panującą wśród zakonników tendencją do łagodzenia reguły, o. Papczyński próbował wprowadzić surowsze obyczaje, zgodne z pierwotną regułą pijarów.Papczyńskiego okrzyknięto wichrzycielem. W tej sytuacji, poprosił on w 1669 r. o zwolnienie ze ślubów i pozwolenie na odejście z Zakonu Pijarów. Opatrzność Boża przygotowywała dla  inne zadanie. 18 października 1670 r. otrzymał papieską zgodę i  11 grudnia 1670 r., przebywając w Kazimierzu pod Krakowem, złożył Bogu i Maryi osobisty akt ofiarowania, tzw. oblatio, w którym zadeklarował, że pragnie nadal żyć jako zakonnik w czystości, posłuszeństwie i ubóstwie oraz wyraził zamiar założenia Zgromadzenia Marianów w celu szerzenia kultu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny oraz niesienia pomocy zmarłym, zwłaszcza nagle i bez przygotowania. Idee te zawarł o. Stanisław w „Regule życia” – pierwszych konstytucjach Zgromadzenia Marianów, napisanych przez niego ok. 1672 r.Pierwszą wspólnotę marianów zatwierdził bp Jacek Święcicki 24 października 1673 r( św Rafała ). podczas wizytacji kanonicznej Puszczy Korabiewskiej (dziś Mariańskiej) koło Skierniewic. Kościelne zatwierdzenie nowego zgromadzenia miało miejsce w 1679 r., a Stolica Apostolska 24 listopada 1699 r. zezwoliła marianom na składanie ślubów uroczystych.
Przeżył m.in. boleśnie zawód, jaki sprawił mu bp Mikołaj Oborski, kiedy cofnął rekomendację dla zgromadzenia.Bóg  prowadził go dalej drogą ciernistą,.Wytrwał jednak przy Niepokalanej, zawsze uległy papieżowi i biskupom, zachowując prawa kościelne i zakonne. Wszystko, co czynił, nawet biały kolor habitu, miało wyrażać cześć dla Niepokalanej.Pełna znaków Opatrzności Bożej jest też historia życia o. Papczyńskiego. Co ważne, z wszystkich tragicznych wydarzeń wychodził obronną ręką. Pomijając cudowne ocalenie jego brzemiennej matki podczas przeprawy przez Dunajec, wspomnieć trzeba nadzwyczajne odzyskanie przez chłopca sprawności umysłowej. Za przyczyną Matki Miłosierdzia wszystkie złamania i rany zagoiły się w jednej chwili. Wszystkie te doświadczenia umocniły o. Papczyńskiego w przeświadczeniu, że Maryja ze szczególną troską czuwa nad jego życiem i wzrostem duchowym.Doznał cudownych ocaleń, ale sam też uzdrawiał chorych, miał dar lewitacji podczas modlitwy, w ekstazach widział dusze w czyśćcu cierpiące, miał też dar prorokowania i poznania przyszłości – np. 11 listopada 1673 r., w odpust św. Marcina, przygotowując się do kazania w Chojnacie, otrzymał proroczą wizję: ujrzał w zachwyceniu wielkie zwycięstwo rycerstwa polskiego nad Turkami pod Chocimiem. Choć przebywał 150 mil od miejsca bitwy, zobaczył oczyma duszy pole walki, rozgromioną armię Husejna Paszy, liczącą 30 tysięcy żołnierzy. Widział, jak hetman Sobieski osobiście poprowadził do walki regimenty piechoty i dragonii. Otrzymawszy tę wizję, o. Stanisław zaniemówił z wrażenia. To było coś tak wspaniałego, że aż prosiło się, aby o tym zwycięstwie opowiedzieć z ambony. Ludzie byli tak przybici klęskami Rzeczypospolitej, że wielu odnosiło wrażenie, jakby Bóg odwrócił się od kraju. A tu nagle taki dar! Dlatego zapewne otrzymał to wewnętrzne natchnienie, aby ogłosił o nadzwyczajnym zwycięstwie wszystkim obecnym w kościele. Kiedy opowiedział widzenie, wrażenie było piorunujące. Ludzie upadli na kolana przed obrazem Matki Bożej w chojnackim kościele i głośno płacząc, dziękowali za dar zwycięstwa oręża polskiego.Dobrze udokumentowano trzy doświadczenia mistyczne o. Papczyńskiego, związane z cierpiącymi w czyśćcu. Najpierw w 1675 r. – posługując jako kapelan wojsk Rzeczypospolitej u boku hetmana Jana Sobieskiego, podczas wojny z Turkami na Ukrainie – otrzymał wizję zmarłych żołnierzy, proszących go o wstawiennictwo u Boga. Później na dworze Karskich, już jako marianin, o. Stanisław w obecności wielu osób popadł w ekstazę, po której do zaskoczonych współbraci powiedział: „Błagam was, módlcie się, bracia, za dusze czyśćcowe, bo nieznośne cierpią męczarnie”. Potem przez kilka dni pozostawał we własnej celi, zanosząc modlitwy i podejmując post za zmarłych. Trzecie doświadczenie tajemnicy czyśćca zostało mu udzielone w 1676 r. w sanktuarium Matki Bożej w Studziannie, gdzie pielgrzymował w celu uproszenia dla siebie łaski zdrowia. Podczas tej ekstazy ujrzał także Matkę Bożą modlącą się za niego, aby odzyskał zdrowie i mógł nadal wspomagać zmarłych.

Bł. o. Papczyński często przypisywał Opatrzności Bożej pomysł założenia swojej wspólnoty zakonnej

Z testamentu bł. Stanisława
Składam dzięki Boskiemu Majestatowi za łaski, dary i dobrodziejstwa, których mi udzielił z wielką hojnością.
Żałuję z głębi serca i żałować jeszcze więcej pragnę z miłości ku Bogu za wszystkie moje grzechy, które składam w najdroższych ranach Jezusa Chrystusa, mego Pana i Odkupiciela.
Padam do stóp Najświętszej Dziewicy Maryi Matki Bożej i oddaję się z całym naszym maleńkim Zgromadzeniem Jej Niepokalanego Poczęcia na całą wieczność,

wzywając Jej łaskawego kierownictwa i skutecznej opieki, a na godzinę śmierci błagam o Jej najmiłosierniejszą obronę przeciw zasadzkom moich nieprzyjaciół i od wszelkiego zła doczesnego i wiecznego. 
Wszystkim, którzy miłowali i wspierali to Zgromadzenie Niepokalanego Poczęcia, przeze mnie z natchnienia Bożego założone dla wspierania wiernych zmarłych, przyrzekam z rąk Bożych podwójną nagrodę. Zalecam gorąco moim współbraciom i, jeśli wolno mi tak powiedzieć, moim synom miłość względem Boga i bliźniego, gorliwość o wiarę katolicką, cześć, miłość i posłuszeństwo dla Stolicy Apostolskiej, wierne zachowywanie ślubów, pokorę, cierpliwość, pomoc duszom czyśćcowym i pokój ze wszystkimi.


 

 

Abp Wielgus sporządził długą listę osobistych wrogów n.. za swoich największych wrogów uważa Tomasza Terlikowskiego i Tomasza Sakiewicza, za patronówmedialnej awantury uznaje Lecha i Jarosława Kaczyńskich. Na liście arcybiskup umieścił też m. in.: Stanisława Janeckiego (którego uznał za „wroga Kościoła katolickiego”!), Pawła Milcarka, Piotra Semkę, Roberta Krasowskiego, Dorotę Kanię, ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego, Mikołaja Lizuta, Rafała Ziemkiewicza, Roberta Mazurka, Marcina Przeciszewskiego, Andrzeja Friszke, Pawła Lisickiego, Monikę Olejnik, ojca Wacława Oszajcę, Piotra Zarembę, Jerzego Jachowicza, Krzysztofa Zanussiego, Andrzeja Zolla, Władysława Bartoszewskiego, Wiesława Chrzanowskiego, Marka Jurka i Jana Żaryna, 

Pod presją straszliwych, nieludzkich ataków, prowadzonych przez tzw. katolickich dziennikarzy, niektórych polityków, zwłaszcza z PiS z panami Kaczyńskimi na czele, ale także polityków z PO, m. in. Jarosława Gowina, Antoniego Mężydłę, Jana Rulewskiego i ludzi związanych z »Tygodnikiem Powszechnym«, »Gościem Niedzielnym« i »Znakiem« – chciałem się wycofać z ingresu.

Ksiądz Nuncjusz Józef Kowalczyk i ksiądz Prymas Józef Glemp byli  przeciwnego zdania. Ostatecznie 5 stycznia 2007 r., czyli w dniu ogłoszenia komunikatu Kościelnej Komisji Historycznej, abp Wielgus objął rządy w archidiecezji warszawskiej i czekał na ingres wyznaczony na 7 stycznia. W międzyczasie opublikował obszerne oświadczenie wyjaśniające swoje relacje z SB, które było po części powtórzeniem nieszczęsnego wywiadu, którego arcybiskup udzielił 2 stycznia 2007 r. „Gazecie Wyborczej”.

bp Wielgus opisuje naradę zwołaną  przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.  „na rozkaz (czy życzenie?) prezydenta Kaczyńskiego w nocy z 6 na 7 stycznia stawiali się u niego przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski arcybiskup Józef Michalik, nuncjusz arcybiskup Józef Kowalczyk i ówczesny sekretarz Konferencji biskup Piotr Libera. Prezydent ustalił z nimi, że w czasie przewidywanej Mszy świętej ingresowej zrzeknę się urzędu  arcybiskupa metropolity warszawskiego. . Kilkanaście godzin wcześniej Jarosław Kaczyński wysłał Przemysława Gosiewskiego do Rzymu, by wraz z ambasadorem Polski przy Stolicy Apostolskiej Hanną Suchocką (dawną adiunkt na KUL, którą jako rektor przyjmowałem do pracy) – Lech Kaczyński usiłował dodzwonić się do Ojca Świętego..Ojciec Święty o niczym nie wiedział. (…) W nocy z 6 na 7 stycznia liczni ludzie, w ty  niektórzy biskupi, wiedzieli już o tym, że ingresu nie będzie.

Kiedy rankiem 7 stycznia 2007 r. abp Wielgus gotował się do wyjazdu do warszawskiej katedry na ingres, „nagle zjawili” się u niego nuncjusz Kowalczyk, prymas Glemp i abp. Michalik. 

Niemal z dnia na dzień abp Stanisław Wielgus został emerytem(nie znał swojego statusu i nie miał nawet gdzie mieszkać) Przez znajomego kapłana sprawa została po raz pierwszy objaśniona Benedyktowi XVI, który zresztą już 12  lutego 2007 r. skierował do abp. Wielgusa serdeczny list w którym pisał, że „współuczestniczył w [jego] cierpieniach”…….

robiono też wszystko, by pozbyć się arcybiskupa emeryta z Warszawy.  „Sponiewierany przez terrorystów medialnych i stojących za nimi polityków, nie miałem najmniejszej ochoty, aby dochodzić prawdy. Tym bardziej, że ktoś się skutecznie postarał, żeby ją ukryć. Moja obecność w Warszawie była zatem niepożądana”. Ostatecznie arcybiskup wrócił do Lublina stając się już na zawsze osobą prywatną. 

16 czerwca 1846 wybrano 54 letniego Papieża Piusa IX  urodzony 13 maja 1792 r  w czasie rewolucji Francuskiej 

19 wrzesnia 1846 ukazała się Matka Boża w La Sallete 

6 listopada 1846 r zlikwidowały  Wolne Miasto Kraków  czytaj 

9 grudnia 1846 urodziny Apostoła Polski Bernarda Łubieńskiego 

6 listopada 1770 r  Kraków -Wawel   Moskale  mordują 81 Konfederatów Barskich –Jakub Frank od 18 listopada 1760 r rezyduje na Jasnej Górze w Częstochowie 
6 listopada 1884 – rozoczęła się Konferencja Katowicka Miłośników Syjonu podjęli decyzję o założeniu nowych osad żydowskich w Palestynie.
6 listopada 1923 – Zamieszki krakowskie: w Krakowie, Tarnowie i Borysławiu- zorganizowane przez przyjaciół Józefa Piłsudzkiego -zgineły 32 osoby
9 listopad   1923 r Monachium  pucz Monachijski   Adolfa Hitlera -przed kosciołem Teatinów 

6 listopada 1939 r.aresztowano 184  uczonych w  Collegium Novum.w sali wykładowej nr 66 zatrzymanych osadzonona Montelupich-27 listopada 1939 rich . wywieziono do  Sachsenhausen.

Profesor Antoni Meyer, zmarł 24 grudnia 1939 r.-rektor UJ Stanisław Estreicher.3 stycznia 1940