10 stycznia 2017 „W Polsce bije serce świata”

 "W Polsce bije serce świata" 
SERCE UMIERA OSTATNIE, A SERCEM EUROPY JEST ELITA JEJ DZIECI, ZŁOŻONA Z TYCH WSZYSTKICH, KTÓRZY ZACHOWALI COŚ Z DUCHA PRZODKÓW.

Oddały życie za Chrystusową Polskę  

31  sierpnia 1944 r. Niemcy zbombardowali kościół i klasztor ss. sakramentek na Nowym Mieście. Gdy spadały bomby siostry trwały na adoracji. Życie ofiarowały za wolną i Chrystusową Polskę. Razem z 35 mniszkami zginęli 4 kapłani, powstańcy, sieroty oraz szukająca schronienia ludność cywilna ponad 1000 Wśród zabitych sakramentek były te, które wcześniej świadomie ofiarowały swoje życie jako zadośćuczynienie za wolność kraju. Prosiły, by ich ofiara wyjednała miłosierdzie dla ojczyzny. „Aby Polska, gdy powstanie, nie była ani biała, ani czerwona, ale Chrystusowa” – tak sformułowała intencję Siostra Katarzyna od Wszystkich Swiętych  z poległych zakonnic.

ks. Emil Szramek

13 maja 1917  Rzym  Fatimski Papież Pius XII podczas święceń biskupich  –ks Emil Schramek ma 30 lat 

13  stycznia 1942 w Dachau zamordowano Ks Michała Szramka   14 kwietnia 1926

Sw Maxymilian .Rajmund Kolbe urodził się i został ochrzczony  8 stycznia 1894 r.4 września 1910 rokustępuje do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych i rozpoczyna nowicjat we Lwowie pod imieniem Maksymilian. 10 listopada 1912 roku rozpoczyna studiana Pontifica Universitas Gregoriana.  22 października 1915 r otrzymuje  doktoratu z filozofiiStudia te wieńczy doktoratem 22 lipca 1919 roku po czym wraca do kraju.

Tych kilka lat pobytu we Włoszech sprawiło, że Maksymilian lepiej zrozumiał ducha Kościoła. Mocno przeżywa każde spotkanie ze złem

W roku 1917 masoneria na całym świecie obchodziła okrągły jubileusz dwustulecia istnienia organizacji. Wydarzenie to świętowali  wolnomularze w Rzymie, gdzie godność wielkiego mistrza sprawował Ernesto Nathan (znajomy Henryka Sienkiewicza)   syn Mazziniego ( przyjaciela Adama Mickiewicza)Masoneria włoska połączyła się w będący związkiem wszystkich lóż Wielki Wschód Włoch.  „Wielki Wschód występował jako spadkobierca i kontynuator i idei Garibaldiego i Mazziniego; jego przywódcy jak Adrian Lemni, Ernesto Nathan, Lodovico Frapolli, Giorgio Tamaio, Timateo Riboli chlubili się tym że są 'naśladowcami, uczniami i następcami' tych dwu postaci, zaś w jego szeregach znaleźli się ich dawni towarzysze walk, jak Antonio Saffi czy Luigi Castelazzo” – pisał Ludwik Hass.

W październiku 1917 roku na ulicach Wiecznego Miasta zorganizowano regularną demonstrację pod znakiem Szatana.

Jej uczestnicy głosili otwarcie, że ukoronowaniem ich działań ma być panowanie diabła, a zwłaszcza jego panowanie na Watykanie.

W trakcie jej trwania rozwinięto czarny sztandar giordano-brunistów przedstawiający postać Archanioła Michała, uchwyconą szponami Lucypera i powaloną na ziemię . Na jednym z transparentów widniał napis postulujący w formie imperatywu:

czytaj

„Szatan musi zapanować w Watykanie a papież będzie jego sługą”.

12 kwietnia 1947   w Wadowicach  Rudolf Höss komendant obozu KZ Auschwitz  prosił Naród Polski o przebaczenie

12 kwietnia 1947 r w Rzymie gdzie przebywa 27 letni ks Karol  Wojtyła   objawia   się Matka Boża zapowiedziana 12 kwietnia 1937 r 

12 kwietnia 1980 r., w rocznicę objawień, podczas Mszy św. odprawianej przy grocie w Tre Fontane zgromadzeni ludzie byli świadkami cudu wirowania słońca, który trwał 30 minut.

Cud słońca w Tre Fontane powtarzał się wielokrotnie,między innymi 12 kwietnia 1982 r.,-12 kwietnia 2006 r. 

12 kwietnia 1997 r   Karol Wojtyła jako Ojciec Święty Jan Paweł II z Wadowic zatwierdził nazwę tego miejsca „Święta Maryja Trzeciego Tysiąclecia przy Trzech Fontannach”. 

10 stycznia 2017  

św. Agaton (papież),bł. Anna de Monteagudo (dominikanka),bł. Gonsalwy z Amaranto (prezbiter),bł. Grzegorz X (papież),św. Grzegorz z Nyssy (ojciec Kościoła),bł. María Dolores Rodríguez Sopeña Ortega (dziewica),św. Piotr Orseolo (doża),św. Wilhelm z Donjeon 

10  stycznia 569 – Na zamku w Lublinie rozpoczęły się obrady Sejmu poprzedzające zawarcie unii polsko-litewskiej.

10 stycznia 2017   w Hamburgu nawiedziłam Kosciół św Jakuba  śladami Polskich Królów 

Kościół Główny św. Jakuba w Hamburgu z 1255 r – jest jednym z pięciu głównych kościołów Hamburga. w których  uczczono Koronację  Cesarza Karola VII -wnuka Króla Jana III Sobieskiego 

Cesarz rzymsko -niemiecki  Karol, z Bożej łaski uświęcony i wybrany cesarz rzymski, po wieki August, król Niemiec i Czech, książę Górnej i Dolnej Bawarii oraz Górnego Palatynatu Reńskiego, hrabia-palatyn Renu, arcyksiążę Austrii, książę elektor Świętego Cesarstwa Rzymskiego, landgraf Leuchtenbergu etc. etc. etc   12 lutego 1742 była to 1000 rocznica  zwołania przez św Bonifacego synodu do Franfurtu nad Menem koronowany został  przez brata Arcybiskupa Klemensa Augusta Wittelsbach

14 marca 1745 Hamburg opłakuje śmierć wnuka Króla Jana III Sobieskiego 

  

 21  Choral: Wer hofft in Gott und dem vertraut

Po 1245 wzniesiono trzynawową bazylikę, którą konsekrowano 18 czerwca 1329

Katedra Mariacka w Hamburgu-kościół wyburzony w 1806.

Ilustracja

Po 1522 zawitała do Hamburga reformacja. od 1528  rada miasta przyjęły zasady nauki luterańskiejMarcin Luter przysłał swojego współpracownika Jana Bugenhagena, który do 1529 wypracował ewangelickie ustawy kościelne dla miasta. Chciał on pierwotnie przejąć dochody katedry i kapituły katedralnej. Nie mógł jednak osiągnąć w tej sprawie porozumienia z członkami kapituły, którzy w 1529 nie byli zwolennikami reformacji. Z tego też powodu wielu z nich zmuszono do opuszczenia Hamburg a sama katedra była czasowo zamknięta.Za pośrednictwem cesarza Ferdynanda I została zawarta Ugoda bremeńska (Bremer Vergleich): kapituła katedralna zachowała swoje zwierzchnictwo nad katedrą oraz własne dochody i jurysdykcję nad swoimi członkami. Od tego czasu katedra stanowiła swoistą enklawę w Hamburgu, podporządkowaną władzy zewnętrznej – do 1648 podlegała luterańskiemu biskupowi-administratorowi Bremy, natomiast po pokoju westfalskim w 1648 dostała się, podobnie jak i arcybiskupstwo bremeńskie, pod zwierzchnictwo  Królowej  Szwecji   Krystyny a od 1715 księstwa Hanoweru.W 1772 kapituła katedralna pod naciskiem rządu hanowerskiego sprzedała swoją bibliotekę- w 1803 katedra hamburska została zsekularyzowana i stała się własnością miasta Hamburga.W 1806 zapadła decyzja o jej rozbiórce. 

Hamburg 1806-1814 Okupacja Francuska 

Kościół św. Jakuba leży w centrum Hamburga, na Starym Mieście (Altstadt) niedaleko ulicy Mönckebergstraße, od której oddziela go rząd budynków.Kościół św. Jakuba powstał na miejscu wcześniejszej kaplicy św. Jakuba, na szlaku pielgrzymkowym zwanym Drogą św. Jakuba,Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1255.W XIV w. podjęto jego budowę na nowo. Pomiędzy 1350 a ok. 1400 wzniesiono trójnawowykościół halowy w stylu gotyckim, podobny do leżącego w pobliżu kościoła św. Piotra.-między 1587 a 1590 zwieńczono wieżę późnogotyckim w formie, hełmem, podobnym do tego z pobliskiej, nieistniejącej dzisiaj, kaplicy św. Gertrudy.

Wieże pięciu Głównych Kościołów oraz wieża ratuszowaod lewej do prawej: św. Jakuba, św. Katarzyny, św. Piotra, św. Mikołaja, ratusz i św. Michała (widok od strony Außenalster)

Pięć Głównych Kościołów Hamburga w centrum Hamburga:Pojęcie zostało wprowadzone dla podkreślenia wyjątkowej rangi tych kościołów w historii Hamburga.

św. Piotraśw. Katarzyny (1256)św. Michałaśw. Jakuba(1255)św. Mikołaja 

12 lutego  1529 Wolne Miasto Rzeszy Hamburg przy współudziale Johannesa Bugenhagena wprowadziło nową ordynację kościelną. Oznaczało to oficjalne narodziny kościoła luterańskiego w tym mieście.

Jan Bugenhagen urodził się w Wolinie 24 czerwca 1485.zreformował Kościoły krajowe: Brunszwiku (1528), Hamburga (15281529), Lubeki (15301532) oraz Hildesheim i Wolfenbüttel (1542). 

 

Od 1770 roku – ostatnie dni poprzedzające rewolucję francuską, która zburzyła chrześcijańskie fundamenty współczesnej cywilizacji – pojawia się coraz więcej wizjonerów i mistyków głoszących ostrzeżenia.Ich słowa – są skierowane do całego świata.  przesłania tych objawień zostały wzmocnione niezwykłymi fenomenami, takimi jak płacz Maryi w Ankonie (1795) czy ożywające w Rzymie wizerunki Matki Bożej (1796). Pierwsze objawienia apokaliptyczne miała s. Jeanne le Royer (†1798).Zapowiadały straszliwe niepokoje, rewolucję.

Bł. Anna Katarzyna Emmerich (†1824) miała wizję tajemniczej sekty, która starała się zniszczyć autorytet Ojca Świętego. Słynna mistyczka oglądała potworność wojen, wielki rozlew krwi oraz wściekłość Lucyfera, który uderza w świat. Następny apokaliptyczny wizjoner to zmarły w 1826 roku Albert Sauvageau, kapłan torturowany podczas rewolucji francuskiej i już za życia uważany za świętego.

Słowa wizjonerki bł. Anny Marii Taigi (†1837) spełniły się dokładnie tak, jak brzmiały. Mówiła o klęsce armii napoleońskiej w Rosji, francuskim podboju Algierii, powstaniu greckim, rewolucji w 1830 roku w Paryżu. Ogłaszała, że biskup Giovanni Maria Mastai Ferretti urodzony 13 maja 1792 r zostanie papieżem (to papież Pius IX). Wizjonerka dostrzegała wielkie zgromadzenia masońskie, oglądała miasta w ogniu, płacz nad tysiącami martwych żołnierzy, widziała papieża w więzieniu, nadchodzącą schizmę w Kościele, zagładę niektórych narodów, klęski żywiołowe, epidemie. Słynne jest jej proroctwo o nadchodzącym powszechnym oczyszczeniu: Bóg ześle dwa rodzaje kar. Jedna przybierze postać wojen, rewolucji i innych form zła. Przyjdzie ona z ziemi. Druga zostanie zesłana z Nieba. Na całą ziemię zstąpią nieprzeniknione ciemności, które będą trwały trzy dni i trzy noce. Wizjonerką Apokalipsy jest także św. Katarzyna Labouré (31 grudnia 1876). W 1830 roku usłyszała ona z ust Matki Najświętszej zapowiedź: Cały świat zostanie ogarnięty przez wszelkiego rodzaju zło czytaj

 

28 lipca 1943 kościół św. Mikołaja w Hamburgu został silnie uszkodzony w wyniku bombardowań lotniczych.

W 1951 rozebrano ruiny kościoła, pozostawiając tylko wieżę i resztki prezbiterium, które odtąd stanowić miały pomnik ofiar wojnyokolice kościoła przedstawiały po wojnie morze ruin-postanowiono przenieść całą parafię do dzielnicy Harvestehude 

ilustracja

Wraz z powstaniem osadnictwa w rejonie dzisiejszego kościoła św. Mikołaja i założeniem portu nad rzeką Alster w XII w. erygowana została kaplica na szczycie dzisiejszego Hopfenmarkt. Patronem kaplicy został św. Mikołaj, opiekun żeglarzy. W ten sposób wzniesiony został, najpierw jako budowla drewniana, drugi po Katedrze Hamburskiej, kościół w rozwijającym się mieście. 

Jako centralny punkt czterech hamburskich wspólnot parafialnych był kościół św. Mikołaja wmieszany w ożywione dysputy teologiczne tamtych czasów, które rozprzestrzeniały się w mieście – był  czas rodzącej się reformacji. Po ustąpieniu w 1524 dotychczasowego proboszcza Henninga Kissenbrügge mieszczanie wybrali na nowego proboszcza, wbrew stanowisku Rady miasta,-Johannesa Bugenhagena, zwolennika reform, zaufanego Marcina Lutra -spór zakończył się kompromisem – w 1528 w mieście pojawił się Bugenhagen i został kaznodzieją w kościele św. Mikołaja.Bugenhagen dał miastu ustrój kościelny, który przetrwał 200 lat.

Kres dawnego kościoła św. Mikołaja nastąpił 4-8 maja 1842, kiedy to cały Hamburg ogarnął wielki pożar. Spłonęły trzy kościoły, hamburski ratusz i wiele innych budynków; nie obyło się też bez ofiar ludzkich – życie straciło 51 osób a ok. 20000 straciło dach nad głową.  W samym kościele św. Mikołaja akurat rano odbywało się nabożeństwo, po którym miano wybrać nowego proboszcza…zdążono tylko pomodlić się w intencji zachowania kościoła a następnie uratować co się da, z jego wyposażenia. Pomimo rozpaczliwych wysiłków nie udało się powstrzymać szybko rozprzestrzeniającego się ognia.

 

Francuska Golgota męczenników czasu rewolucji

Podczas rewolucji we Francji życie za wiarę oddało około trzech tysięcy katolickich kapłanów.

Wśród nich zamordowani 2 września 1792 r. franciszkanin o. Jan Franciszek Burte, gwardian stołecznego klasztoru oraz jego zakonny współbrat, Seweryn Jerzy Girault, kapelan paryskich sióstr zakonnych.

Rewolucja stawiała sobie za cel stworzenie „nowej Francji” i „nowego człowieka”. Każdego, kto nie mieścił się w „republikańskich wymiarach”, przykrawała do nich gilotyna.czytaj

trwała rewolucyjna polityka wymierzona we Francję jako „pierworodną córę Kościoła”. Już w roku 1789 skonfiskowano wszystkie należące doń majątki, które stały się początkiem fortun nowej, republikańskiej arystokracji. W lutym 1790 roku rewolucyjne Zgromadzenie Narodowe zadekretowało zniesienie wszystkich zakonów we Francji, a 15 sierpnia 1791 roku (nieprzypadkowo wybrano dzień wielkiego święta kościelnego) zakazano księżom noszenia sutann. We wrześniu 1793 roku – w apogeum szalejącego wówczas jakobińskiego terroru – uchwalono „prawo podejrzanych”, otwierające możliwość zgilotynowania osoby także za żywienie arystokratycznych sympatii; te ostatnie mogły oznaczać również uczestnictwo we Mszy Świętej odprawianej w prywatnych mieszkaniach przez tzw. niezaprzysiężonych księży, czyli tych, którzy nie złożyli przysięgi na wierność tzw. konstytucji cywilnej kleru.W roku 1906 Polski Papież św. Pius X beatyfikował szesnaście karmelitanek z Compiegne straconych w apogeum dechrystianizacyjnych działań władz republikańskich (1793-1794). Wiezione na miejsce stracenia bydlęcymi wozami wszystkie śpiewały Miserere Salve Regina (Witaj Królowo Niebios). Ujrzawszy szafot, odśpiewały Veni Creator (Przybądź Duchu Święty) i na głos odnowiły swoje przyrzeczenia chrzcielne i śluby zakonne.

 

Zniszczyć papieski Rzym! Już w roku 1790 zaanektowano należący do papiestwa Awinion. Uchwalona w tym samym roku cywilna konstytucja kleru była niczym innym jak wypowiedzeniem wojny papieżowi.

Od słów do czynów Republika przeszła w roku 1796, z chwilą błyskotliwej ofensywy generała Bonapartego w Italii.

Matka Boża  w Rzymie  

 

Dwa lata później, 1 lutego 1798 roku, wojska francuskie pod dowództwem generała Berthiera zajęły papieski Rzym.

Wkrótce też „lud rzymski” (czytaj: co bardziej aktywni członkowie lóż wolnomularskich) „spontanicznie” (pod czujną obserwacją przybyłych zza Alp zaprzyjaźnionych wojsk) ogłosił powstanie Republiki Rzymskiej, znosząc w ten sposób istniejące od ponad tysiąca lat Państwo Kościelne. Aby dotkliwiej upokorzyć papieża, decyzję tę promulgowano 15 lutego 1798 roku, w rocznicę jego wyboru na Stolicę Piotrową.

Ponad ­osiemdziesięcioletniego, schorowanego Piusa VI francuscy rewolucjoniści wygnali z Rzymu i umieścili w twierdzy Palence, gdzie 29 sierpnia 1799 roku zakończył on życie ze słowami:  (Tobie Boże zaufałem, nie zawstydzę się na wieki) na ustach. Wysłannik Republiki –nazwał zmarłego papieża: Pius VI i ostatni.

 

Podobne nadzieje wyrażał,przed śmiercią Piusa VI, generał Napoleon Bonaparte – przyszły cesarz Francuzów. Pisał on do swojego brata, Józefa,Jeśli papież umrze, należy uczynić wszystko, by nie wybrano następnego i aby nastąpiła rewolucja [w Państwie Kościelnym]. Ale kolejnego Następcę św. Piotra wybrano podczas konklawe poza Rzymem (w Wenecji) i w dodatku przybrał on imię Piusa VII. Kreujący się na następcę Karola Wielkiego Korsykanin potrzebował papieża, by odbyć cesarską koronację w Paryżu. Ale cały czas traktował on biskupa Rzymu jako podwładnego sobie funkcjonariusza. Nie tolerował żadnego sprzeciwu i wymagał bezwzględnego posłuszeństwa. Gdy w roku 1809 Pius VII „ośmielił się” wyrazić swój sprzeciw wobec brutalnej inwazji Cesarstwa na katolicką Hiszpanię, został aresztowany i przewieziony do Francji, gdzie pozostał więźniem cesarza Francuzów aż do jego upadku w roku 1814.

„Nowy człowiek” Rewolucji

Rewolucja poczytywała sobie za cel stworzenie „nowej Francji” i „nowego człowieka”- w roku 1793, podczas jednej z debat toczonych w Konwencie, poważnie roztrząsano projekt jednego z jakobińskich deputowanych zakładający zburzenie w imię republikańskiej równości wszystkich wież kościelnych we Francji. Niszczono całe kościoły (w tym, wspaniałą bazylikę w Cluny) lub je poważnie uszkadzano (zwłaszcza tzw. portale królewskie, m.in. w paryskiej Notre Dame i w jej odpowiedniczce w Chartres).

Nowy człowiek” miał funkcjonować w nowym czasie („nowym” znaczy antychrześcijańskim). Początkiem nowej ery miała być data proklamowania republiki we Francji – 22 września 1792 roku.

„Nowego człowieka” w „republikańskiej cnocie” miała wychować nowa szkoła, oddana pod całkowitą dominację rewolucyjnego państwa. Co może oznaczać takie „republikańskie wychowanie”, któremu poddano całe jedno pokolenie Francuzów od roku 1789 do roku 1815), najlepiej dokumentują słowa św. Proboszcza z Ars, który porównał swoich parafian do istot różniących się od zwierząt jedynie chrztem.

 

Z kaplicy Saint Chapelle w Paryżu (zbudowanej przez św. Ludwika IX w XIII wieku jako relikwiarz dla Korony Cierniowej) uczyniono magazyn na zboże. 

Król ziemskich królów” Sw Ludwik zmarł 25 sierpnia 1270  r .-tego dnia 25 sierpnia 1270 r w Berlinie ( założonym przez jej dziadka w 1237 r ) urodziła się 3 Polska Królowa Małgorzata 

Berlin 1237, Przez Berlin-Cölln przebiegała trasa Via Imperii, łącząca Szczecin z Rzymem.

Królowa Polski Małgorzata Brandenburska (ur. 1270 r., zm. 1315 r. w Ratzeburgu) – córka margrabiego brandenburskiego Albrechta III i Matyldy, córki króla duńskiego Krzysztofa I, trzecia żona Przemysła IIkrólowa Polski, od 1302 r. księżna Saksonii.Ślub Małgorzaty z Przemysłem odbył się 13 kwietnia 1293 w Poznaniu .Koronacja pary małżeńskiej miała miejsce 26 czerwca 1295 r. w Gnieźnie. Po zabójstwie Przemysła 8 lutego 1296 r., królowa wraz z pasierbicą Ryksą opuściła Polskę.W Brandenburgii  wyszła  za mąż za księcia Saksonii-Lauenburg Albrechta III. Zmarła 10 kwietnia  1315, została pochowana w katedrze w Ratzeburgu.

 

Dziadek Królowej Polski Małgorzaty – Otton III Pobożny (ur. 1215, zm. 9 października 1267 w Brandenburgu) – margrabia brandenburski w latach 1220-1267.Był młodszym synem Albrechta II z rodu Askańczyków i bratem Jana I. W 1243 poślubił Bożenę (Beatrycze), córkę Wacława I Przemyślidykróla Czech,  Łużyce Górne jako posag przeszły we władanie Brandenburgii. 

Prapradziadek Królowej Polski Małgorzaty Otton I (ur. ok. 1130, zm. 7 marca 1184) – margrabia brandenburski od 1170, syn i następca Albrechta Niedźwiedzia założyciela w 1157 Marchii Brandenburskiej  Po śmierci ojca, 18 listopada 1170, objął rządy w marchii. Fundator klasztoru cysterskiego w Lehninie

Pierwszy kościół  w Hamburgu  powstał ok. 831 jako kościół misyjny dla północnych Niemiec i Skandynawii w 845 siedziba biskupa została przeniesiona do Bremy.Kościół był w ciągu następnych dwóch stuleci dwukrotnie zniszczony i odbudowany; za panowania biskupa Adalbranda (1035-1043) po raz pierwszy z kamienia. W 964 przybył do hamburskiej katedry zdetronizowany, zdegradowany do rangi diakona  23 czerwca 964 r w Byzylice Loretańskiej  i zesłany na tu wygnanie papież Benedykt V. Papież zmarł 4 marca 965 r w katedrze, a  po kanonizacji 10 kwietnia 988 r  jego doczesne szczątki zostały zabrane do Rzymu. W katedrze znajdował się jednak aż do jej wyburzeniaw 1806 r  jego cenotaf .

Przodkowie 3 Polskiej  Królowej Małgorzaty z Hamburga Grafen von Schauenburg und Holstein

 

Prapradziadek Królowej Małgorzaty zmarły 3 stycznia 1225 r  w Hamburgu   Graf Adolf III von Schaueburg  był wnukiem Adolfa I  budowniczego Bad Segebergu 

Prapradziadek Królowej Małgorzaty Msciwój I zmarły w 1220 r był bratem  zmarłego 7 lutego 1207 r Sambora I   namiestnika Gdańska który sfinalizował fundację opactwa cystersów w Oliwie.2 lipca 1186 r Fundacja została obsadzona przez mnichów z klasztoru w Kołbaczu na Pomorzu Zachodnim.j Sambor darował zakonnikom Puck –wymienił te dobra na pobliską wieś Starzyno. Fundacja klasztorna wspierana była również przez możnych z otoczenia Sambora – Sulisz darował część Rumi, a Henryk przekazał wieś Gowino.Od jego imienia wywodzi się Samborowo.Pod koniec życia Samborrozciągnął swoje namiestnicze rządy  na świeckolubiszewską część Pomorza, na dawne namiestnictwo Grzymisława.Synem Sambora był Sobiesław II.

Praprababcia   Królowej Małgorzaty była Księżniczka Zwinisława  Piastówna -.Córka Mieszka III Starego. 

W roku 1212 Mściwój I gdański i jego żona Zwinisława ufundowali w Żukowie klasztor norbertanek W kościele ponorbetańskim na ścianie przy wejściu wisi napisana odręcznie wzmianka o początkach Żukowa w języku polskim

Prapradziadek Królowej Małgorzaty zmarły  12 maja 1182 Król Dunski Waldemar  Wielki  był synem św Kanuta  Lavarda

Praprababcia Królowej Małgorzaty zmarła 15 października 1243 w Trzebnicy święta Jadwiga Sląska była wnuczką  zmarłej 16 lipca 1176  w Dachau Jadwigi Wittelsbach 

Film o pradziadku Królowej Małgorzaty Grafie  Adolfie IV założyciela Kilu -mnicha patrz

 Staraniem księcia gdańskiego Mściwoja I i jego żony Zwinisławy został wydany akt fundacyjny dla norbertanek, nadający im początkowo cztery wsie.- budowę klasztoru w Żukowie rozpoczęto w 1212 roku,patrz

OKSYWIE po raz pierwszy wymienione jest w dokumentach z 1209 roku., kiedy to ( prapra dziadkowie Królowej  Małgorzaty ) żona księcia pomorskiego Mestwina I, nadała Kępę Oksywską klasztorowi Norbertanek w Żukowie.

 30 grudnia 1277   zmarł ich syn   Sambor II pradziadek Królowej Małgorzaty książę lubiszewsko-tczewski, syn Mściwoja I, ojciec Małgorzaty.Sambor pozostawał pod opieką swego brata przez dwanaście lat. Dzielnica jego obejmowała ziemie: gniewskągoręczyńskąkościerskąlubiszewskąstarogardzkązaborską oraz Żuławy. Centralnym ośrodkiem jego księstwa było Lubiszewo. Około 1233 ożenił się z Matyldą zmarłą w 1270 r   -, córką księcia meklemburskiego Henryka Borwina II -wnuka Henryka Lwa ,założyciela  Güstrow w 1222 

13 grudnia 1981 r. władza wypowiedziała wojnę narodowi, tym był stan wojenny. W  1989 roku na pierwszym posiedzeniu już nowego Sejmu, najmłodszy wówczas poseł opozycyjny  żyd syn Zbigniewa Brzezińskiego ?  Jan Maria Rokita naliczył ponad 100 ofiar stanu wojennego.

Spotkanie, którego nie było: W niedzielę 6 grudnia 1981 r. w Mińsku Wojciech Jaruzelski spotkał się potajemnie z Andriejem Gromyką. Szef sowieckiej dyplomacji poinformował go, że Leonid Breżniew nie żyje od dwóch tygodni i w zaistniałej sytuacji Związek Radziecki będzie się trzymał z dala od spraw polskich. Czy gdyby rzeczywiście Breżniew umarł nie 10 listopada 1982 r., lecz rok wcześniej, fikcja opisana w naszym artykule mogłaby się zdarzyć? Na fotomontażu Jaruzelski i Gromyko na mińskim lotnisku podczas spotkania, którego nie było

10 listopada  rocznice 

 10 listopada 1982 w Moskwie  umiera Leonid Iljicz Breżniew 

10 listopada 2015 w Hamburgu umiera Helmut Schmidt przyjaciel  Leonid Breżniewa

Sambor doprowadził do lokacji Tczewa na prawie lubeckim a także starał się o napływ do własnej dzielnicy mieszczan, głównie z Lubeki a także z Brunszwiku i Hamburga. Wystawił przywileje dla ElblągaChełmna i Tczewa zwalniając je od ceł w swoim księstwie.Z małżeństwa Sambora z Matyldą urodził się syn Sobiesław, który zmarł młodo, oraz pięć córek: Małgorzata, Zwinisława, Eufemia, Salomea i Gertruda  która otrzymała Koscierzynę 

Brat Sambora II , książę Świętopełk, ustąpił w 1224 r  Norbertankom na Oksywiu  dziewięć z piętnastu wiosek Kępy

Świętopełk II Wielki (ur. przed 1195, zm. 11 stycznia 1266) najstarszy syn Mściwoja I i księżniczki wielkopolskiej Zwinisławy, (zm. 4 września 1240,)Po śmierci ojca, w /1220, otrzymał od Leszka Białego godność namiestnika Pomorza Gdańskiego.Swoim braciom WarcisławowiSamborowi  ( pradziadkowi Królowej Małgorzaty  ) i Raciborowi wydzielił odrębne dzielnice. Przystąpił do tworzenia własnej hierarchii urzędniczej  co zapewniło mu poparcie miejscowego możnowładztwa dla idei samodzielności Pomorza Gdańskiego. W 1231 uzyskał dla siebie, swojej rodziny i swojego księstwa protekcję papieską,l aktywnie wspierał chrystianizację Prus. 1234 wraz z bratem Samborem uczestniczył w kampanii polsko-krzyżackiej, zakończonej zwycięską bitwą z Prusami nad rzeką Dzierzgoń.1227  sprowadził z Krakowa zakon dominikanów, których osadził przy istniejącym w Gdańsku kościele św. Mikołaja. Około 1236/1237 rozszerzył swoje księstwo, przyłączając do niego ziemię sławieńską oraz zajmując gród w Nakle nad Notecią.Za jego czasów Gdańsk otrzymał prawa miejskie na wzór Lubeki . Powstały klasztory: dominikanów w Gdańsku, cysterek w Żarnowcu (była to żeńska filia opactwa w Oliwie) i cystersów w Bukowie koło Darłowa w ziemi sławieńskiej. Był najwybitniejszym władcą z dynastii Sobiesławiców.-działacze kaszubscy, uważający średniowiecznych władców Pomorza za "książąt kaszubskich", nadali mu przydomek "Wielki".

——————————————

W 1245 roku Świętopełk i biskup kujawski Michał potwierdzili przywilej nadania dla Norbertanek. PIERWSZY KOSCIÓŁ powstał w 1124 roku, a jego fundatorem był Świętopełk. W 1253 roku biskup kujawski określił granice parafii. Obejmowała wówczas: Oksywie, Obłuże, Pogórze, Dębogórze, Kosakowo, Pierwoszyno, Mosty, Gdynię, Witomino i Redłowo oraz kilka wsi, które później zniknęły z krajobrazu Kępy Oksywskiej, jak Żbicewo, Niemicewo, Cerdowo, Sronino, Nasucino, Gogolino, Bachucino. Z najstarszej świątyni do czasów obecnych zachowała się ściana w części zachodniej W 1583 roku kościół konsekrowano. W czasie wojny szwedzkiej świątynię zniszczono. Po odbudowie, w 1687 dobudowano drewnianą wieżę, zakończoną barokowym hełmem (data budowy widoczna jest na chorągiewce wieńczącej hełm). W czasie działań wojennych w 1939 i 1945 kościół został w dużej części zniszczony. Po wojnie nastąpiła odbudowa. Układ przestrzenny kościoła nawiązuje do rozpowszechnionego w XIII i XIV wieku na terenie wsi pomorskich – typu wiejskiego kościoła parafialnego, orientowanego, o podłużnym układzie z wielobocznie zamkniętym prezbiterium i czworoboczną wieżą od zachodu. Różnorodny wątek murów kamienno-ceglanych ukazuje etapy rozwoju świątyni.

Kilkadziesiąt lat temu powstał taki opis naszej parafii: "Parafię założyli książęta polscy, względnie pomorscy, krótko po zaprowadzeniu wiary. W roku 1253 ustalił biskup Wolimir granice parafii, obejmujące oprócz całej Kępy Oksywskiej, także miejscowości Gdynię, Witomin i Redłowo. Ten stan rzeczy dotrwał aż do naszych czasów. Parafia oksywska, dawniej jedna z największych, zmalała w ciągu ostatnich lat 15 skutkiem oddzielenia kościoła filialnego w Chyloni w roku 1913, dalej przez założenie osobnych kuracji w Pierwoszynie 1915 r. i w Gdyni 1926 r. Kościół obecny, murowany z wieżą, nie wiadomo, kiedy zbudowany, odrestaurowany gruntownie w latach 1925-27. W roku 1583 był kościół ten konsekrowany. Tytuł kościoła: św. Michał Arch., dowodnie już w roku 1583, jednakże w roku 1253 była patronką Matka Boska." (Diecezja Chełmińska. Zarys historyczno-statystyczny. Pelplin 1928)

Sygnał Unijny 21 marca 2016 Gdańsk 22 marca 2016 Bruksela Merkel-Tusk i Bronisław Komorowski

10 lipca 2011 Donald Tusk i  Jose Manuela Barroso w Warszawie 

Donald Tusk zabrał Barroso na zimne piwoDonald Tusk zabrał Barroso na zimne piwo

Premier Donald Tusk całuje kanclerz Angelę Merkel w rękę

10 lipca 2011 Gdańsk  Prezydent Polski i Kanclerz Niemiec patrz 

Angela Merkel z wizytą w PolsceAngela Merkel z wizytą w Polsce

Angela Merkel urodzona 17 lipca 1954 r w  Hamburgu  była  w Gdańsku ,ale nie odwiedziła domu swojej matki  zdjęcia

Była zaledwie 7 kilometrów od miejsca, w którym w 1928 roku urodziła się jej mama.Nie chciała go jednak zobaczyć.

Angela Merkel z wizytą w PolsceAngela Merkel z wizytą w Polsce

W tym domu mieszkała mama Angeli Merkel (57 l.) Herlind Kasner (83 l.), która towarzyszyła pani kanclerz, choćby w kampanii wyborczej w 2005 roku

W sobotę kanclerz Niemiec Angela Merkel (57 l.) poświęciła  spacerom i rozmowom z polskim prezydentem Bronisławem Marię Komorowskim (59 l.).

Chodzili po Gdańsku, pili alkohol, a potem popłynęli statkiem do rezydencji prezydenta w Juracie, na kolację z Tuskami.W kamienicy przy ul. Stefana Batorego w gdańskim Wrzeszczu urodziła się i przez osiem lat mieszkała Herlind Kasner (83 l.) z domu Jentzsch, mama niemieckiej polityk.Mam polskie korzenie poprzez dziadka- przyznała Merkel w wywiadzie dla "Die Zeit".

 

Przesłania Jezusa Chrystusa i Najświętszej Maryi Panny od 3 maj 1943 – 15 wrzesień 1949 r.w Warszawie 
Oddały życie za Chrystusową Polskę  
31  sierpnia 1944 r. Niemcy zbombardowali kościół i klasztor ss. sakramentek na Nowym Mieście. Pod gruzami poległo ponad  tysiąc osób. Gdy spadały bomby siostry trwały na adoracji. Życie ofiarowały za wolną i Chrystusową Polskę. Razem z 35 mniszkami zginęli 4 kapłani, powstańcy, sieroty oraz szukająca schronienia ludność cywilna ponad 1000
Wśród zabitych sakramentek były te, które wcześniej świadomie ofiarowały swoje życie jako zadośćuczynienie za wolność kraju. Prosiły, by ich ofiara wyjednała miłosierdzie dla ojczyzny. „Aby Polska, gdy powstanie, nie była ani biała, ani czerwona, ale Chrystusowa” – tak sformułowała intencję Siostra Katarzyna od Wszystkich Swiętych  z poległych zakonnic.

https://www.benedyktynki-sakramentki.org/2016/08/oddaly-zycie-za-chrystusowa-polske/

 

FRAGMENTY KRONIKI KLASZTORNEJ,, SAKRAMENTEK ,,Z POWSTANIA  WARSZAWSKIEGO            Czwartek, 31 sierpnia 1944 Dzień dopełnienia się ofiary.://www.benedyktynki-sakramentki.org/o-nas/historia/historia-klasztoru-warszawskiego/kronika-z-powstania/

https://www.benedyktynki-sakramentki.org/

Na szczęście ten duch żyje nadal i żyć będzie!     Na czym amerykański dyplomata Arthur Bliss Lane opierał swoją pewność? Podkreślał narodową jednorodność Polaków, wspólną religię i język, a także „przeżyte cierpienia i ogromne poświęcenie dla własnej ojczyzny”
…ojciec Józef Maria Bocheński pisał w swoich Wspomnieniach, że jest z pochodzenia Niemcem.Oto jego słowa:Bardzo wielu Polaków jest pochodzenia niemieckiego, a wielu Niemców polskiego (…). Opowiadanie o jakiejś rasowej różnicy między Polakami a Niemcami jest wierutnym głupstwem.

 

 

WIDZIAŁEM POLSKĘ ZDRADZONĄ  

 
 

Autor, pierwszy ambasador USA w powojennej Polsce, był naocznym świadkiem stopniowego zawłaszczania całego aparatu państwowego przez komunistów.Jego relacje utwierdza fakt, że z racji pełnionej funkcji miał częste osobiste kontakty z całą elitą polityczną tamtych czasów.Książka "Widziałem Polskę zdradzoną" przedstawia realną politykę administracji Stanów Zjednoczonych, która bardzo ignorowała zalecenia swojego przedstawiciela w naszym kraju.Arthur Bliss Lane, manifestując swój protest przeciwko sfałszowanym przez komunistów wyborom, zrezygnował z pełnienia funkcji ambasadora.

Arthur Bliss Lane Interview

https://www.youtube.com/watch?v=fKCWadj9nI8

"The Big Three" : Churchill, Stalin and Roosevelt Meet (1945)

https://www.youtube.com/watch?v=mqYgQ6QAxIE

Truman, Stalin, and Churchill Meet in Berlin (1945)

https://www.youtube.com/watch?v=NyQk2f_m9LY

https://www.youtube.com/watch?v=CbFGcz22jqA

https://www.youtube.com/watch?v=AhyifvjSHbU

Monachium 30 kwietnia 1945 

https://www.youtube.com/watch?v=UHn5RyaW3kc&t=4s

Tak zniszczono miasto Maryji 

https://www.youtube.com/watch?v=8Sc8PMrOz5M&t=41s

https://www.youtube.com/watch?v=Cm7DOPzo9hg&t=53s

Arthur Bliss Lane (ur. 16 czerwca 1894 w Brooklynie, zm. 12 sierpnia 1956 w  Waszyngtonie – amerykański dyplomata (1917-1947), ambasador USA w Polsce (1945-1947).

W latach 1917–1919 – sekretarz ambasady USA w Rzymie, w roku 1919 – sekretarz placówki amerykańskiej w Warszawie, kierowanej przez Hugh S. Gibsona, w 1920 – w Londynie,  Z Londynu przeniesiono go do Berna w Szwajcarii, gdzie A. Bliss Lane pracował u boku Josepha C. Grew(ang.). Wraz z awansem Grew na stanowisko Sekretarza Stanu w 1923 roku również A. Bliss Lane wrócił do Waszyngtonu.

W dniu 19 stycznia 1947 roku, wspólnie z ambasadorem brytyjskim Victorem Cavendish-Bentinckiem(ang.), Bliss Lane zorganizował 16 zespołów obserwujących przebieg głosowania na obszarze Polski. W wyniku tej akcji do Waszyngtonu i Londynu trafiły obszerne raporty,  uznano, iż wybory w Polsce były pogwałceniem postanowień z Jałty i Poczdamu, gdyż cechowały je „przemoc i oszustwo”.Po powrocie do USA (sam poprosił o dymisję) Bliss Lane odszedł ze służby dyplomatycznej i zajął się publicystyką, podejmując głównie zagadnienia dotyczące losu Polski.Był rozczarowany postawą swojego rządu, zajął się pisaniem pamiętników (wydano je w Chicago w 1948 roku), by poinformować Zachód o tym, co naprawdę dzieje się w Polsce okupowanej przez Armię Czerwoną. Mógł jednak liczyć na zrozumienie jedynie ze strony Polonii amerykańskiej. Polacy dobrze zdawali sobie sprawę z grozy sytuacji.

W 1949 roku wraz z amerykańskim dziennikarzem Juliusem Epsteinem założył Amerykański Komitet do Zbadania Zbrodni Katyńskiej[

https://pl.wikipedia.org/wiki/Arthur_Bliss_Lane

Hamburg 1945 

https://www.youtube.com/watch?v=9jTxfeFEKNs

ku przestrodze. Co najbardziej interesujące, to zarejestrowany obraz powojennej Polski . Świetnie przez Lane'go rozpoznana "gra" Moskwy ze światem zachodnim (intrygi, propaganda, cenzura, dezinformacja) zasługuje na podziw. Ponadto niezwykle istotne szczegóły na temat pogromu kieleckiego, pierwszych wyborów, gry w związku z pożyczką amerykańską dla rządu tymczasowego, sprawy granicy zachodniej, szabru sowietów z ziem zachodnich i z centralnej Polski – wzbogacają naszą wiedzę o tych latach, kiedy j e s z c z e wydawało się, że Polska może realizować jakiś rodzaj demokracji w niesowieckim stylu. Zachęcam wszystkich do lektury, i to nie tylko tych, których interesuje przeszłość, ale tych zwłaszcza, którzy decydują o naszej przyszłości

 amerykański dyplomata, widział cały wymiar zmowy, kłamstwa i zbrodni, które paraliżowały naszą ojczyznę już od chwili zakończenia wojny, oraz hańbę milczenia świata wobec nieszczęścia PolskiA jednocześnie — zdawał sobie sprawę ze znaczenia sprawy polskiej, nie tylko dla narodu amerykańskiego, ale dla świata. Dostrzegał to nie tylko w kontekście strategicznego położenia Polski, jej możliwości gospodarczych i tego, że miliony obywateli jego własnego kraju miały polskie pochodzenie. Żywił głębokie, intuicyjne przekonanie, że tworzenie na terenie Polski państwa policyjnego, likwidacja opozycji i wszelkich działań niepodległościowych przez całkowite unicestwienie wolności słowa, oznaczało coś dużo więcej, niż zdławienie demokracji w tej części Europy. Wiedział, że na końcu tej drogi jest dążenie Rosji do światowej dominacji poprzez uzależnienie kolejnych państw europejskich „aż do chwili, gdy przyjdzie kolej na Stany Zjednoczone”. Mówił, że zamykanie przez Zachód oczu na to, czym jest imperializm komunistyczny, jest najkrótszą drogą do postawienia pod znakiem zapytania czegoś tak podstawowego, jak „nasze własne istnienie”.

Czołowymi postaciami afery "Żelazo" są bracia Mieczysław i Kazimierz Janoszowie – uciekinierzy z Polski, którzy w latach 60. mieszkali w Hamburgu.
 
 Oficjalnie prowadzili cieszące się złą sławą restauracje, jednocześnie parali się różnymi ciemnymi interesami i bandytyzmem. W 1964 r. wzięli nawet udział w napadzie na bank, w czasie którego zastrzelono kasjera. 
W 1971 r. Janoszowie wyprzedali posiadany majątek i założyli firmę handlową. W krótkim czasie z hurtowni, domów jubilerskich i przedsiębiorstw pobrali duże ilości cennych towarów na tak zwany odroczony termin płatności. W sumie uzbierali około 120 do 200 kg złota w biżuterii, zegarkach, złotych sztabkach i monetach, duże ilości kamieni szlachetnych oraz 7 kontenerów sreber i innych drogocennych przedmiotów wartości kilku milionów ówczesnych marek