15 października 2016 Rok Bożego Miłosierdzia św Teresa – św Faustyna Kraków

15 października 2016 Rok Bożego Miłosierdzia –    Hamburg -Fatima 

Św. Teresa (1515-1582) była reformatorką zakonu karmelitańskiego- przemiany, które wprowadziła, były powrotem do ducha, który na początku ożywiał regułę karmelitańską. 


17 grudnia 1936 w dniu narodzin J. M. Bergoglio ( obecnie Papież Franciszek)  31 letnia  Siostra   Faustyna cierpiała bardzo za kapłanów

15 października 1243 w Trzebnicy  umiera św Jadwiga żona-potomka Karola Wielkiego Henryka I Brodategoksięcia wrocławskiego, matka Henryka II Pobożnego, córka hrabiego Bertolda VI von Andechs, księcia Meranii, fundatorka kościołów i klasztorów. 26 marca 1267 roku papież Klemens IV w kościele dominikanów w Viterbo dokonał kanonizacji Jadwigi, którą zaczęto czcić jako patronkę Polski i całego Śląska.Kult świętej propagował przez cały okres panowania książę Ludwik I, za którego panowania wykonano tzw. "Kodeks lubiński" z ilustrowaną legendą o św. Jadwidze Śląskiej.Grób świętej Jadwigi odwiedzali monarchowie i ich żony: Władysław Łokietek, król węgierski Maciej Korwin (1469), żona późniejszego króla Stanisława Leszczyńskiego Katarzyna Opalińska (1703) W 1680, na prośbę Jana III Sobieskiego i jego żony papież Innocenty XI rozszerzył kult Jadwigi Śląskiej na cały Kościół Katolicki.W roku 1746 król Prus Fryderyk II Wielki ufundował katedrę berlińską św. Jadwigi.Przyczyniła się do  20 fundacji kościelnych. m.in-klasztor cysterek w Trzebnicy (1209),szpital św. Ducha we Wrocławiu (1214),klasztor Augustianów w Nowogrodzie Bobrzańskim (1217),szpital dla trędowatych w Środzie Śląskiej (1230),kilkanaście kościołów parafialnych. Jadwiga urodzona w 1178 r dwa lata po śmierci babci Jadwigi Wittelsbach 16 lipca 1176  w Dachau

Praprawnuczka św Jadwigi Królowa Niemiec Beatrycze świdnicka

Królowa Niemiec Beatrycze (ur. ok. 1292, zm. 24 sierpnia 1322 w Monachium) – królowa Niemiec,  córka księcia jaworskiego Bolka I Surowego i Beatrycze, córki margrabiego brandenburskiego Ottona V Długiego.Ok. 1309 roku wyszła za mąż za księcia Górnej Bawarii Ludwika IV (1 kwietnia 1282 – 11 października 1347), syna księcia Górnej Bawarii Ludwika II Mocnego i Matyldy, córki króla Niemiec Rudolfa I Habsburga. Jej mąż został 20 października 1314 roku wybrany na króla Niemiec Beatrycze była tym samym pierwszą Piastówną, która była królową Niemiec. Zmarła 24 sierpnia  1322 roku

Praprawnuczka św Jadwigi  …Królowa Polski Małgorzata Brandenburska z Berlina   kuzynka Królowej Beatrycze 

Prapradziadek Królowej Małgorzaty z Hamburga w  1195 fundator Kaplicy św Mikołaja w Hamburgu 

Prapradziadkowie Królowej Polski Małgorzaty -Mściwój I gdański namiestnik pomorski 1205-1220. i  księżniczka  Zwinisława córka Mieszka II Starego ( praprawnuka 1 Królowej Polski Bł Rychezy

Królowa Polska Małgorzata urodziła się 25 sierpnia 1270 r w Berlinie-założonym przez jej dziadka Ottona III pobożnego -, zmarła 10 kwietnia  1315 r. w Ratzeburgu  założonym przez jej przodka Hernryka Lwa .
córka margrabiego brandenburskiego Albrechta III i Matyldy,córki króla duńskiego Krzysztofa I,trzecia żona swojego krewnego prawnuka św Jadwigi – Przemysła II, królowa Polski, od 1302 r. księżna Saksonii.Ślub Małgorzaty z Przemysłem odbył się  13 kwietnia 1293 w Poznaniu . Koronacja miała miejsce 26 czerwca 1295 r. w Gnieźnie. Po zabójstwie Przemysła, 8 lutego 1296 r., królowa z pasierbicą Ryksą opuściła Polskę.-pozostawiła zapisaną jej przez męża w Wielkopolsce oprawę wdowią. Wyszła ponownie za mąż za księcia Saksonii-Lauenburg Albrechta III.Zmarła 10 kwietnia 1315 (  została pochowana w katedrze w Ratzeburgu.przed którą Lew przypomina o swojej fundacji w 1

Prapradziadek Królowej Polski Małgorzaty -Mściwój I gdański namiestnik pomorski 1205-1220. Młodszy syn Sobiesława I-ożenił się w  1190 z księżniczką Zwinisławą z rodu Piastów, córką Mieszka II Starego ( praprawnuka 1 Królowej Polski Bł Rychezy  .Około roku 1205 namiestnik  Pomorza Gdańskiego. Władzę przejął po zmarłym bracie Samborze I. Urodziło mu się 9 dzieci, w tym 4 synów: Świętopełk, Warcisław, pradziadek Królowej  Sambor II i Racibor. W roku 1212 Mściwój I gdański i jego żona Zwinisława ufundowali w Żukowie klasztor norbertanek.co należy uznać za datę założenia miejscowości. 1224 r w gdyńskiej dzielnicy Oksywie wyudowano kosciół św Michała Archanioła należący do  Żukowa ….

Pradziadek -Sambor II  (ur. 1211 , zm. 30 grudnia  1278). Książę lubieszewsko-tczewski, syn Mściwoja I, ojciec Małgorzaty – przyszłej królowej Danii. W roku 1252 rozpoczął budowę grodu w Tczewie. Jest fundatorem klasztoru cystersów w Pogódkach (1258). W roku 1276 Mściwój II przeniósł klasztor do Pelplina. Z małżeństwa Sambora z Matyldą urodził się syn Sobiesław, który zmarł młodo, oraz pięć córek: Małgorzata, Zwinisława, Eufemia, Salomea i Gertruda.

Wieża kościoła św. MikołajailustracjaAdolf III Holsztyński (ur. w 1160, zm. 3 stycznia 1225) – hrabia szauenburski i holsztyński, jedyny syn hrabiego Adolfa II z dynastiiSchaumburgów. Był założycielem centrum Hamburga co dało, wraz z późniejszymi przywilejami, początek rozwojowi miasta Hamburg.Władcą Holsztynu był w latach 11641203.  Walczył u boku Bernarda I von Ratzeburga i otrzymał decydujące prawa od Henryka Lwa 1180 odłączył się od Henryka, za co ten przegnał go z Holsztynu. Wtedy Adolf postanowił stanąć u boku Fryderyka I Barbarossy, który pomógł mu po upadku Henryka Lwa w 1181 odtworzyć jego panowanie w Holsztynie. Fryderyk I ograniczył jednak prawa Adolfa do Lubeki w 1188 na podstawie tzw. przywileju Barbarossy. 1203 został usunięty z Holsztynu przez króla Danii Waldemara II( prapradziadka Królowej Małgorzaty ) hrabstwo odzyskał w 1225 jego syn Adolf IV.Hrabia Adolf III był dwukrotnie żonaty; najpierw z Matyldą von Assel, która zmarła 25 grudnia 1185, a później z Matyldą von Querfurt.Miał pięcioro dzieci:Adolfa IV,Konrada,Brunona von Schauenburg, biskupa Ołomuńca,Matyldę,Małgorzatę

W 1195 r  erygowana  kaplica  św. Mikołaja .Jako centralny punkt czterech hamburskich wspólnot parafialnych był kościół św. Mikołaja wmieszany w ożywione dysputy teologiczne w  czasie  rodzącej się reformacjiPo ustąpieniu w 1524 proboszcza  mieszczanie wybrali na nowego proboszcza,kaznodzieję Johannesa Bugenhagena, zwolennika reform, zaufanego Marcina Lutra.-spór zakończył się kompromisem – w 1528 w mieście pojawił się ostatecznie Bugenhagen i został kaznodzieją w kościele św. Mikołaja. 

Pradziadek  Królowej Małgorzaty -Adolf IV (ur. przed 1205 rokiem, zm. 8 lipca 1261 roku w Kilonii) -zyskał ojcowiznę, gdy w 1224 roku król Danii Waldemar II Zwycięski został wzięty do niewoli przez Henryka, hrabiego Schwerina – odzyskanie wolności okupił m.in. zwrotem terenów nad dolną Łabą. Adolf przypieczętował ten fakt w 1225 roku uczestnicząc w bitwie pod Mölln – 22 lipca  1227 roku pokonując króla duńskiego w bitwie pod Bornhöved… w 1239 roku, pozostawiwszy opiekę nad swoimi niedorośniętymi jeszcze synami swemu zięciowi Ablowi wstąpił do zakonu franciszkanów w ufundowanym przez siebie jako dziękczynienie za zwycięstwo pod Bornhöved klasztorze w Hamburgu. Odbył pielgrzymkę do Rzymu, po której otrzymał święcenia kapłańskie. Ostatnie lata życia spędził w także przez siebie założonym klasztorze w Kilonii zbombardowanym przez Anglików Żoną Adolfa IV była Jadwiga, córka Hermana II z Lippe. 

7 maja 1189 – Hamburg uzyskał od cesarza niemieckiego Fryderyka I Barbarossy zezwolenie na handel bezcłowy i status Wolnego Miasta Rzeszy.

Cesarz Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1122, zm. 10 czerwca 1190) , syn księcia Szwabii – Fryderyka II i księżniczki Judyty, córki księcia Bawarii Henryka IX Czarnego (zm. 1126) z rodu Welfów, 4 marca 1152 został wybrany na króla niemieckiego, a 18 czerwca 1155 został koronowany na Świętego Cesarza Rzymskiego. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie I Wielkim i Karolu Wielkim.Ostatnia wyprawa do Italii miała miejsce w latach 1184–1186 i zakończyła się pojednaniem cesarza z Mediolanem i uzyskaniem korony Sycylii.Jego pradziadkiem był -Fryderyk z Büren (ur. ok. 1020 r.; zm. krótko po 1053 r.) – protoplasta rodu Hohenstaufów.

Przodek Królowej Polski  Małgorzaty 7 lat młodszy kuzyn  Cesarza Henryka Barbarossy 

Henryk Lew  (ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku) –  wnuk Cesarza Lotara i Rychezy z Nordheim-książę Saksonii Henryk III 1142–1180 i Bawarii Henryk XII 1156–1180 z dynastii Welfów.Henryk Lew był wnukiem po kądzieli cesarza Lotara III. W 1156 r. odzyskał Bawarię.Henryk Lew ożenił się z Matyldą Plantagenet (córką króla Anglii – Henryka II), z którą miał syna -Otto IV z Brunszwiku, późniejszego cesarza niemieckiego.W 1147  zmusił książąt Pomorza Zachodniego do uznania jego władzy w stosunku lennym. W latach 1160-1163 podbił ziemie Obodrzyców, następnie wraz z Danią pokonał Wieletów, zdobył wpływy na Pomorzu Zachodnim i wyspie przybrzeżnej Rugii. Wprowadzał chrześcijaństwo w nadbałtyckich ziemiach słowiańskich, gdzie lokował osadników niemieckich. Potęgą dorównywał niemal kuzynowi cesarzowi niemieckiemu Fryderykowi I Barbarossie, jednak w 1176 popadł w zatarg z nim, następnie został osądzony i skazany na banicję. Ostatecznie Henryk Lew utracił długo budowane dziedzictwo Welfów, które następnie uległo rozpadowi…. Założył w 1154 – Ratzeburg –14 czerwca 1158 – Monachium-1159 – Lubeka (Lübeck) .Przebudował Brunszwik na swą rezydencję jako symbol swej potęgi i w 1166 zlecił, aby ustawiono tam pomnik lwa, w 1173 zlecił rozpoczęcie budowy katedry w Brunszwiku

Babcia Królowej Małgorzaty z Lubiszewa Małgorzata Sambiria (Samborówna)– córka księcia pomorskiego Sambora II, królowa Danii (ur. 1230-1234 – zm. w grudniu (po 4 grudnia) 1282 r. w Rostocku).W 1248 r. poślubiła Krzysztofa I, który w 1252 r. został królem Danii. Koronacja małżonków odbyła się 25 grudnia 1252 r. w katedrze w Lund  Królowa samodzielnie panowała w Estonii, którą otrzymała w dożywocie tytułując się od 1266 r. panią Estonii.Małgorzata i Krzysztof I mieli piątkę  dzieci.W1282 r. możni zmusili ją do opuszczenia Danii. Królowa zamieszkała w Rostocku, gdzie zmarła  w ufundowanym przez siebie klasztorze św. Krzyża. Została pochowana w klasztorze cystersów w Doberanie.

Stiftungsbild des Klosters zum Heiligen Kreuz, 1705/1756

 

3.09.2010-Orędzie Matki Bożej- Matka Boża woła o uznanie Jej za Królową Niemiec  …….Pod wpływem Protestantyzmu zawsze ze szczególnym naciskiem obniżano wartość widzących i miejsc słynących łaskami. Moje objawienia i miejsca objawień w Niemczech były zwalczane,W czasie Kulturkampfu (XIX wiek) przyszłam do was do MARPIGEN i METTENBUCH.,,,, ponieważ wtedy zaczął się rozprzestrzeniać marksizm. W czasie narodowego socjalizmu byłam obecna w HEEDE 1 listopada 1937  -3 listopad 1940  Czy Moje objawienia w MARIENFRIED, HERLODSBACH i w wielu innych miejscach nie są wystarczającym dowodem, ze Ja was kocham i – na polecenie Mojego Boskiego Syna – chce ratować?

We wszystkich Moich orędziach, które wam przekazałam, chciałam wam dąć do zrozumienia co oznacza ten czas zamętu w wierze: Diabeł otrzyma taką władze, ze wszyscy, którzy nie s mocno oparci o Mojego Syna i o Mnie, dadzą się uwieść! To dotyczy nie tylko Ludu Bożego ale także urzędników Kościoła! ....jeśli na miejscu swojego grzesznego serca umieścicie Moje Niepokalane Serce, diabeł nie może wam nic uczynić! Jako naród ucierpieliście pod wpływem waszej historii: wasz rząd całkowicie was uzależnia od Rosji. ..To nie przypadek, ze właśnie w tym punkcie czasowym objawiłam się w Fatimie. Te objawienia i Moje Słowa – które w pierwszym rzędzie wzywały do nawrócenia Rosji – byłyby dla was wystarczającym powodem aby je przyjąć i podjąć się tego, co wam wtedy powiedziałam.Powinniście teraz lepiej rozumieć dlaczego Niemcy odgrywają tak ważną role w nawróceniu świata: te ówczesne wydarzenia w Niemczech i Rosji są w ścisłym związku z Wielkim Znakiem Moimi objawieniami i napomnieniami w Fatimie. Dlatego także w Amsterdamie 25 marca 1945 r oznajmiłam, ze Niemcy są jeszcze do uratowania: bądźcie wiec czujni! Jako PANI WSZYSTKICH NARODOW , Moje kochane niemieckie dzieci. Nad waszym krajem stoi Krzyż. Powinniście go przyjąć jako prawdziwy znak zwycięstwa!Obecnie należy zrozumieć, że cały świat – a z nim każdy pojedynczy naród – za niezliczone grzechy musi wypić Kielich Gniewu Bożego. Nawet po dwóch wojnach światowych ludzie w dalszym ciągu jeszcze nie okazują skruchy! Gdy  odnowicie poświęcenie się Mojemu Niepokalanemu Sercu, poprowadzę ta małą gromadę do zwycięstwa nad szatanem i do Chrystusa, Mojego Boskiego Syna. Powinniście poświęcić więcej uwagi sprawie odnowy Niemiec w wierze, powrotu oddalonych chrześcijan, jak także przezwyciężenia tego bezbożnego społeczeństwa.Poświęcenie powinno być połączone z oddaniem hołdu KRÓLOWEJ NIEMIEC.Módlcie się, Moje dzieci, o powołania kapłańskie! .. za hierarchię kościelną, ponieważ wielu biskupom brakuje odwagi do świadczenia o swojej wierze. Upadnijcie nisko przed Moim i waszym Panem w Sakramencie Miłości i złóżcie świadectwo waszej miłości do Świętej Eucharystii. Wasze Kościoły są puste ponieważ brakuje miłości, bojaźni Bożej i adoracji: serca skamieniały i zlodowaciały….Pokłońcie się przed Krzyżem! Jak może się nawrócić cały naród, gdy wy tego zaniedbujecie? Jak inaczej Kościół katolicki mógłby zostać umocniony?

czytaj 

Odnowa nadchodzi poprzez ogień Bożej Sprawiedliwości. …. W szczególności księża i biskupi waszej Ojczyzny, którzy powinni być strażnikami Ludu Bożego, musza obowiązkowo zastanawiając się nad tym, jak oni wyobrażają sobie przyszłość Kościoła w Niemczech. W obecnej sytuacji powinniście rozważyć, że nadchodzi Wielki Ucisk a Bóg nie zmęczy się czekaniem na was….Zbliża się trudny czas, czas biedy, w którym ziemia nie wyda już owoców. Na was i wiele innych krajów przychodzi wielka próba, gdzie nikt nie może kupić lub sprzedać, jeśli nie pozwoli sobie wycisnąć Znaku Bestii. W krótce wasze pieniądze stracą wartość!  Wasza modlitwa i poświęcenie mogą zniszczyć Znak Bestii. Zwróćcie się do Mnie, odnówcie poświęcenie się Mojemu Niepokalanemu Sercu i uczcijcie Mnie jako Królową Niemiec. …, dobrze was znam – jak również wasza historie i mentalność. Błogosławię was w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

 Rok Bożego Miłosierdzia -W Polsce rządzi tylko Bóg, a nie człowiek  Kardynał Stefan Wyszyński -gdy 28 maja 1941 r do Auschwitz wywieziono O. Maxymiliana Kolbe-zamordowano rytualnie Arcybiskupa  Płocka  Juliana Nowowiejskiego  , Biskupa  Płocka Leona Wetmańskiego  z Żuromina zamordowano w Hamburgu czytaj

1 lipca 2007 w Płocku ( Stolicy Polski 1079-1138)- po usunięciu i ukamieniowaniu Arcybiskupa Stanisława Wielgusa w Warszawie -Bp Libera przemeblował  seminarium w Płocku -uczelnią pokierował dobry znajomy bp. Piotra Libery 40 letni ks. Mirosław Kosek syn działaczki komunistyczej z Żuromina  gdzie urodził się 10 kwietnia 1886 r zamordowany w Hamburgu -Biskup Płocki Leon Wetmański ,Ks Kosek -bywał przedstawicielem bp. Piotra Libery w  senacie przy  ustanowienia 16 października Dniem JP II.  czytaj 

Ks. dr. hab. Piotr Natanek ostro podsumowuje sytuację w Polsce i przyzywa Polaków do większej spostrzegawczości w świecie polityki skutej przez masonerię.

8 maja 490   Gargano   objawia się Sw Michał Archanioł 

8 maja 1254 – Beatyfikacja św Stanisława pierwsze wykonanie  hymnu Gaude Mater Polonia – Ruś obchodziła koronację Daniela, a Polska kanonizację św. Stanisława. Św. Jacek oglądał spełnienie swych życzeń wszechstronnie. Kto tylko mógł, jechał do Krakowa na dzień 8 maja 1254 r. Rozpoczęły się modły i setki mszy św. odprawiono na całym wzgórzu wawelskim przy ołtarzach polowych,a kilkudziesięciu członków Zakonu Kaznodziejskiego (dominikańskiego) wystąpiło z kazaniami.Wielki to był dzień dla Piastów. Znakiem uległego uznania świętego patrona narodu polskiego była wielka procesja, krocząca od stóp Wawelu wzdłuż Wisły na Skałkę.8 maja 1254 r  w Krakowie  kroczyli za długimi szeregami duchowieństwa legat papieski i biskupi polscy: arcybiskup Pełka, biskup wrocławski Tomasz, kujawski (włocławski) Wolmir, płocki Andrzej i gospodarz miejsca bł. Prandota krakowski, tudzież dwóch biskupów misyjnych: litewski bł. Wit i ruski Gerhard, drugi z kolei biskup misyjny Rusi, który z Rzymu przywiózł sobie infułę biskupią.-delegacja od króla czeskiego Otokara II, po czym szli w procesji Piastowie: Wielki książę Bolesław Wstydliwy, Przemysław I książę Poznański, brat jego Bolesław Kaliski, Kazimierz Kujawski, Ziemowit Mazowiecki i ze Śląska Władysław Opolski. Towarzyszyły im księżne małżonki i dzieci, chłopcy "księżycowie" i księżniczki córki.  Rozwinął się tam cały wieniec świętości ówczesnej Polski.-zjechał na tę uroczystość  św. Jacek i towarzysz jego św. Sadok. Szli skromnie w szeregach swej braci dominikańskiej, nie wyróżniając się od nikogo (św. Sadok pozostał już w Polsce). Trzecim był bł. Wit, na Litwę naznaczony, a czwartym bł. Prandota. Dodajmy pięć świętych niewiast: matkę wielkiego księcia Grzymisławę, dziewiczą jego małżonkę Kingę i siostrę rodzoną Salomeę. Nadto dwie święte zakonnice Norbertanki z klasztoru na Zwierzyńcu: znana nam bł. Bronisława Odrowążówna i towarzyszka jej, bł. Judyta Krakowianka, która również słynęła ze świątobliwości. Dziewięciu świętych brało tedy udział w tej procesji, prawdziwej procesji świętych-uroczystosci opisuje Feliks Koneczny urodzony  1 listopada 1862  w Krakowie 


8 maja 1468 – Wawel -został ochrzczony królewcz polski, książę litewski oraz przyszły arcybiskup gnieźnieński, prymas Polski i biskup krakowski Fryderyk Jagiellończyk.

8 maja 1610 -Wawel Matka Boża ogłasza się Królową Polski ….pierwszy raz ogłasza się Królową Polski 14 sierpnia 1608 w Neapolu -8 maja 2010 Wawel ogłoszenie…agent Campino ,,Arcybiskup Antoni Kowalczyk ogłoszony Prymasem Polski . zainstalowany 26 czerwca 2010 w Gnieznie …

8.  maja 1693  Księże Biskup Josef Clemens  założył w Monachium  bractwo św Michała Archanioła 

8 maja 1695 r  Warszawa Królowa Maria Sobieska przystępuje do Rycerstwa Sw Michała Archanioła w Monachium …prowadzonego od 1716 przez jej wnuka Arcybiskupa Klemensa Augusta 

8 maja 1788 – Wolnomularska loża Katarzyny pod Gwiazdą Północną została przemianowana na Stanisława Augusta pod Gwiazdą Północną.
8 maja 1808 – Została zawarta umowa między Napoleonem Bonaparte a rządem Księstwa Warszawskiego o przyjęciu na żołd francuski 8 tysięcy żołnierzy polskich.
8 maja 1853   Rzym Pius IX ustanawia Niedzielę Bożego Miłosierdzia 
8 maja 1868    Kraków  Siostry Bożego Miłosierdzia w  plebani przy kościele  Miłosierdzia Bożego na Smoleńsku otworzyły  drugi  (po warszawskim   1 listopada 1862 -urodziny Feliksa Konecznego w Krakowie -40 rocznica urodzin św Bp Szczęsnego Felińskiego którego Frankomasoneria usuneła z Warszawy )

Specjalne talony na ciepłe posiłki przygotowały siostry Felicjanki, które prowadzą Społeczną Kuchnię im. s. Samueli przy ul. Smoleńsk 4 w Krakowie.Kuchnia Społeczna im. s. Samueli działa nieprzerwanie od 1872 r

8 maja 1947 – Rotmistrz Witold Pilecki został aresztowany przez SB –zamordowany 25 maja 1948 roku.Urodzony 13 maja 1901 -16 lat przed Fatimą 
8 maja 1953 – Biskupi polscy skierowali do rządu PRL list,,,Non possumus.,,

8 maja urodzili się 

8 maja 1521 – Apostoł Niemiec św Piotr Kanizjusz, Doktor Kościoła (zm. 1597)
8 maja 1575 – Bł Anioł od św. Wincentego Ferreriusza Orsucci, włoski dominikanin,  (zm. 1622)

8 maja 1786 – św Jan Maria Vianney, francuski duchowny katolicki, mistyk, święty (zm. 1859)

8 maja  urodzili się dla Ojczyzny Niebieskiej 

8 maja   535 – Jan II, papież (ur. ?)
8 maja   615 – Bonifacy IV, papież, święty (ur. ?)
8 maja   685 – Benedykt II, papież, święty (ur. 635)
8 maja 1520 – Anna Jagiellonka, królewna polska (ur. 1515)
8 maja 1551 – Barbara Radziwiłłówna, królowa Polski, wiellka księżna litewska (ur. 1520)
8 maja 1668 – Maria Katarzyna od św. Augustyna, francuska zakonnica, mistyczka, błogosławiona (ur. 1632)

8 maja 1884 r – cud uzdrowienia, który stanowi podstawę uznania i nazwania Nowenny Pompejańskiej. –

8 maja 1884 -Pierwsza Komunia  Sw Tereski "Kocham Cię i oddaję Ci siebie na zawsze" – szepcze 11-letnia Teresa Umiłowanemu Panu, Jezusowi.

Zaraz po wojnie na terenie misyjnym Arcybiskupa Klemensa Augusta -wnuka Króla Jana III Sobieskiego  powstała w Niemczech 50-tysięczna polska enklawa, chroniona przez dywizję pancerną generała Maczka- nazwano ją Lwów. czytaj 

Dowódca I Dywizji Pancernej Wojska Polskiego generał Stanisław Maczek (P) podczas ćwiczeń przed wyruszeniem na front.

W pierwszą niedzielę po Wielkanocy ( Bożego Miłosierdzia ) 12 kwietnia 1945 r gdy w Ameryce umierał masoński Prezydent Franklin Delano Roosevelt-gdy Kanadyjczycy bombardowali  Kosciół  Clemenswert gdzie znajdują się relikwie św Fruchtuozego –12 kwietnia 1945 r polscy żołnierze wyzwolili oboz jeniecki  Oberlangen, w którym przebywało ponad 1750 Polek żołnierzy AK z powstania warszawskiego.

Jałta: Churchil, Roosevelt i Stalin –  czyli alkoholik, kaleka i zbrodniarz

Kontrowersyjny dla Polaków prezydent Stanów Zjednoczonych jest patronem ulic w wielu polskich miastach…jak  w Poznaniu, Łodzi,  Wrocławiu. 12 kwietnia 1945 roku w kancelarii Rzeszy słychać było wybuchy korków od szampana oraz życzenia dla Fuhrera.Wytłumaczeniem są słowa Hitlera wypowiedziane w radiu niemieckim przez Goebbelsa:Dziś zmarł największy zbrodniarz w historii świata, Niemcy odniosą chlubne i trwałe zwycięstwo, Wojna Totalna przyniesie sukces. Owym zbrodniarzem był F. D. Roosevelt, który zmarł w trakcie pełnienia obowiązków prezydenckich. Roosevelt był prawdziwym zbrodniarzem wojennym-odpowiedzialny był za przyspieszenie programu atomowego, za masowe ludobójstwo w trakcie D-Day jak i całej operacji na zachodzie europy, za gwałty żołnierzy amerykańskich oraz za brutalność względem żołnierzy Cesarskich Sił Zbrojnych. Ponadto człowiek ten sprzedał interesy pierwszego alianty w tej wojnie Polski na konferencjach Wielkiej Trójki, oddając nas 'pod opiekę' braci Słowian.Był współodpowiedzialny za tragiczne losy narodu Polskiego jak i innych narodów słowiańskich -odpowiadał za mord na ludziach w Dreźnie -za himmlerowskie ludobójstwo na Żydach i Słowianach, odmawiając bombardowania trakcji kolejowych oraz obozów zagłady,-wspierał zbrodnicze zapędy Ghandiego przeciw Imperium Brytyjskiemu

Zajęte przez 1. Dywizję Pancerną tereny liczyły około 6500 km kw. i obejmowały 6 graniczących z Holandią powiatów i hrabstw z kilkoma miastami.-oprócz kobiet z Oberlangen znajdowało się tam kilka tysięcy Polaków – zarówno byłych jeńców wojennych, jak i robotników przymusowych.Na wieść, że w Emslandzie przebywa polskie wojsko, "do królestwa Maczka" ruszyły z brytyjskiej strefy okupacyjnej tysiące wywiezionych do Niemiec rodaków.Byli oni częścią ogromnej rzeszy cudzoziemców, którzy w czasie wojny – wbrew własnej woli – znaleźli się na terenie Niemiec. Alianci nazwali ich "wysiedleńcami" – displaced persons, w skrócie DPs.  dipisi.-gdy alianckie wojska wkraczały na teren III Rzeszy, liczbę dipisów szacowano tam na ponad 10 milionów. Wielu z nich wciąż przebywało w obozach koncentracyjnych lub jenieckich, ale tysiące robotników przymusowych z wyzwolonych terenów ruszyło w stronę swoich ojczyzn, tarasując drogi i blokując ruchy wojsk…..alianci zaplanowali ten problem już w 1926 r …planując na terenie Emslandu 15 obozów KZ . Na okupowanych terenach wprowadzono tzw. DPs barriers, punkty zborne i obozy przejściowe-adaptowano wyzwolone niemieckie obozy koncentracyjne. Doprowadziło to do konsternacji w USA i Wielkiej Brytanii, gdy ujawniono raport Earla G. Harrisona, specjalnego wysłannika prezydenta Trumana do Europy. "Wielu żydowskich wysiedleńców żyje wciąż pod strażą, za drutem kolczastym, w obozach różnego rodzaju, włączając w to niektóre z powszechnie znanych obozów koncentracyjnych. Żyją w zatłoczonych, niehigienicznych i ogólnie ponurych warunkach. Na dzisiaj wygląda to tak, że traktujemy Żydów tak, jak traktowali ich naziści, z tym wyjątkiem, że ich nie mordujemy. W wielkiej liczbie tkwią oni w obozach koncentracyjnych pod wojskową strażą naszą zamiast SS" – pisał Harrison.Podobnie ostra była opinia generała Maczka na temat warunków życia Polaków. "Przez polskich oficerów, którzy byli jeńcami wojennymi w obozie Sandbostel, zostałem poinformowany, że chociaż 12 dni temu zostali oni wyzwoleni przez oddziały alianckie, ich warunki życia się nie zmieniły. Zmieniły się tylko straże" – pisał generał. Pod wpływem polskich interwencji dowództwo 2. Korpusu Kanadyjskiego, w skład którego wchodziła dywizja Maczka, postanowiło utworzyć w Emslandzie polską enklawę będącą częścią brytyjskiej strefy okupacyjnej, gdzie mogliby zamieszkać wszyscy Polacy znajdujący się w zasięgu działania korpusu. Ich liczbę szacowano na 200-250 tysięcy.

Wysiedlenie Katolickich Niemców..1. Dywizja Pancerna po zakończeniu wojny podjęła zadania okupacyjne na terenie Emslandu. Wkrótce skierowano tam również 1. Samodzielną Brygadę Spadochronową generała Stanisława Sosabowskiego. Dawało to łącznie ponad 18 tysięcy żołnierzy, których zadaniem było strzec bezpieczeństwa mieszkańców polskiej enklawy. Jej stolicą miało zostać miasto Haren, położone 17 km od Meppen, gdzie mieściła się główna kwatera dywizji."Miałam przyjemność wyrzucania Niemców z ich mieszkań" – wspominała Barbara Kostrzewa-Bahrynowska, wówczas 21-letnia była więźniarka obozu w Oberlangen. Tysiąc mieszkających w Haren niemieckich rodzin otrzymało 19 maja 1945 roku nakaz wyprowadzenia się z domów i osiedlenia w okolicznych wsiach. Pozwolono zostać jedynie rodzinie burmistrza i siostrom zakonnym. Jednym z żołnierzy nadzorujących opróżnianie miasta był 19-letni wówczas Jerzy Ostoja-Koźniewski, również powstaniec warszawski, który po ucieczce z obozu jenieckiego przedostał się do dywizji Maczka. "Komendant powiedział: >Mamy około trzech tysięcy Polaków z obozów. Trzeba zrobić dla nich miejsce. Dam panu oficera i dwóch żandarmów.Niemcy otrzymali zakaz wstępu do Haren – mogli przejść przez nie tylko jedną, wyznaczoną ulicą na podstawie przepustki. Życie miasta miała odtąd organizować polska administracja. Zatrudniono w niej m.in. uwolnione z Oberlangen "akaczki". "Byłam włączona do tej ekipy, bo dobrze znałam francuski – wspominała Zofia Błońska. – Wszystkie dziewczyny, które były po maturze, zostały włączone do administracji". Pracy było mnóstwo. "Przychodziły transporty wysiedlonych Polaków. Trzeba było robić spisy dla Czerwonego Krzyża – w nocy, rano, w dzień. Wszystko jedno kiedy, myśmy musiały być. Przygotować im lokum, dać jedzenie, zaopatrzenie" – tak zapamiętała ten czas Maria Tworkowska, która w wieku 21 lat organizowała życie nowo przybywającym.Ponieważ wielu Polaków przesiedleńców, a także żołnierzy dywizji Maczka, w tym sam generał, pochodziło ze Lwowa – tak też przemianowano Haren. Również ulice otrzymały lwowskie nazwy: Akademicka, Legionów, Łyczakowska.… brytyjski rząd, doprowadziłdo zmiany nazwy miasta. Jego oficjalny chrzest odbył się 24 czerwca 1945 roku w obecności generałów Stanisława Maczka i Tadeusza Bora-Komorowskiego. "Chrzcząc to germańskie miasto Haren zbożnym imieniem Maczków, odejmujemy moc złemu i oddajemy je pod przemożną opiekę Królowej Korony Polskiej" – rozpoczął przemowę kapelan 1. Dywizji Pancernej, ppłk Antoni Warakomski.Polscy żołnierze dobrowolnie opodatkowali się na utrzymanie przybywających do enklawy rodaków, przeznaczając na ten cel część żołdu. Wsparcie płynęło również od polskich organizacji emigracyjnych w Wielkiej Brytanii, które finansowały m.in. zakup książek. Polska księgarnia w Meppen sprzedawała ich nawet po 18 tysięcy miesięcznie, głód wiedzy był wielki. Wielu młodych żołnierzy z dywizji Maczka i brygady Sosabowskiego, a także żołnierek AK z Oberlangen z powodu wojny nie miało możliwości ukończenia szkół i zdania matury. Gdy tylko pojawiła się taka szansa, dosłownie rzucili się do nauki."W Warszawie skończyłam I klasę gimnazjum na kompletach, II już nie, więc zrobiłam to w Maczkowie – wspomina Gryzelda Studzińska, wówczas 16-latka. – Dyrektorem szkoły był kapitan Nowakowski, też z dywizji Maczka". W 1946 roku na terenie Emslandu działały już 23 szkoły różnego szczebla, w których uczyła niemal setka nauczycieli, a naukę pobierało ponad dwa tysiące uczniów. Jednym z nich był żyd Józef Szajna, późniejszy profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, scenograf i reżyser teatralny, który wiosną 1947 roku zdał maturę w Maczkowie. "Nie byłem dobrym uczniem. To, co inni wykonywali 40 minut, ja musiałem robić 4 godziny. Naszymi nauczycielami byli przedwojenni pedagodzy – byli jeńcy obozów oficerskich – przeważnie z Murnau. Wymagania były bardzo wysokie. Dorośli w bojach żołnierze, partyzanci i dziewczyny z powstania warszawskiego z lękiem stawali do egzaminów" – wspominał po latach.Emsland szybko stał się sławny wśród Polaków w Niemczech nie tylko z powodu szkół. W enklawie działały zespoły ludowe i sportowe, harcerstwo, oddział YMCA  z Krakowa , kino, biblioteka z czytelnią i czynne cały wieczór świetlice. Przedstawienia dawało 14 zespołów teatralnych i rewiowych, w tym prowadzony przez Leona Schillera Teatr Ludowy w Lingen. W samym Maczkowie co miesiąc wystawiano cztery sztuki teatralne przy pełnej, 300-osobowej widowni. Trzy razy w tygodniu odbywały się też dansingi z orkiestrą taneczną. Ta niesamowita eksplozja aktywności zaczęła budzić zawiść w Wielkiej Brytanii, gdzie tabloidy rozpisywały się o luksusach życia polskich dipisów…W rzeczywistości żadnych luksusów nie było. Mieszkańcy Maczkowa i innych polskich osad w Emslandzie chodzili ubrani w identyczne uniformy z demobilu kanadyjskiej armii, jedli w urządzonych na wojskowy wzór stołówkach. Aż 65 procent mieszkańców enklawy nie miało pracy. Niektórych zatrudniała administracja przy sprzątaniu i naprawach, inni handlowali – żołnierze głównie papierosami i alkoholem z przydziału, inni żywnością oraz towarami przywożonymi, a częściej przemycanymi m.in. z Holandii i Brukseli. Jeśli chodzi o handel żywnością, to w 1945 i 1946 roku okupacyjna administracja wprowadziła zakaz sprzedaży przez Niemców dipisom takich produktów, jak mięso, warzywa i owoce, co było spowodowane racjonowaniem żywności w całej strefie. Ponieważ jednak dzienna norma dla dipisów wynosiła tylko 2000 kcal, wielu z nich nielegalnie kupowało żywność, a następnie sprzedawało na czarnym rynku w Maczkowie i innych miejscach. Przedmiotem handlu była teżżywność z paczek MCK i UNRRA, nielegalnie pędzony bimber, rowery, wyposażenie przejętych mieszkań i odzież. W najlepszej sytuacji byli otrzymujący regularny żołd żołnierze i "akaczki", które również zatrudniono w dywizji. Sami siebie nazywali krezusami. "Raz na 10 dni była wypłata i przydział papierosów – wspominał Stefan Sękowski. – Po zrobieniu w Maczkowie matury dostałem weryfikację do stopnia plutonowy podchorąży i zgodnie z angielskim regulaminem mogłem otrzymać przydział alkoholu: butelkę whisky, butelkę koniaku i jakieś wino, więc byłem ceniony".- protesty  komunistów  przeciwko tworzeniu w okupowanych Niemczech polskiej samorządnej republiki z własnym wojskiem i ludnością o silnie antykomunistycznych poglądach spowodowały, że Brytyjczycy  szybko zaczęli wycofywać się z planów wysiedlenia Niemców z kolejnych miejscowości i powiększenia enklawy do 200 tysięcy Polaków. Największą liczebność osiągnęła ona jesienią 1945 roku, kiedy oprócz 185 tysięcy Niemców znalazło się w niej 40  tysięcy dipisów i 18 tysięcy żołnierzy polskich wojsk okupacyjnych. Dipisami byli nie tylko Polacy, ale też przyznający się do polskości Ukraińcy i Litwini. Było to związane z polityką repatriacyjną prowadzoną wówczas przez aliantów zachodnich wobec ZSRR.Alianci szybko spełnili żądanie Stalina, by odesłać do Związku Radzieckiego wszystkich obywateli sowieckich, mieli jednak problem z Polakami z Kresów. .. jako "obywateli sowieckich" kwalifikowano  ludzi mieszkających na terenach Polski zajętych przez ZSRR po 17 września 1939 roku. Brytyjczycy odmówili odsyłania Polaków, z czego korzystali też Ukraińcy i Litwini. Politykom z Londynu zależało  by mieszkańcy enklawy dobrowolnie wracali do Polski. Zaraz po zakończeniu działań wojennych takich wyjazdów było dużo, jednak w miarę napływania informacji o komunistycznych represjach ich liczba zaczęła spadać, by po sfałszowanym referendum i wyborach do sejmu ustać niemal całkowicie.

Tymczasem na początku 1947 roku dla około 16 tysięcy polskich dipisów przebywających jeszcze w Emslandzie powoli stawało się jasne, że Brytyjczycy zamierzają zakończyć okupację i przekazać administrowanie strefą Niemcom. Oznaczało to również wycofanie polskiej dywizji pancernej i brygady spadochronowej: formalnie koniec ich służby został ustalony na 1 maja 1947 roku. Większość żołnierzy opuściła Emsland do końca miesiąca, do jesieni pozostały tylko jednostki administracyjne. Równolegle z żołnierzami wyjeżdżali dipisi, korzystając z uruchomionego pod koniec 1946 roku programu, tzw. resettlementu. Najpopularniejszymi kierunkami emigracji stały się Kanada, Australia, USA i Wielka Brytania. Duża grupa zdecydowała się też, głównie ze względów rodzinnych, na powrót do Polski.Ostatnie 32 polskie rodziny opuściły Maczków 10 września 1948 roku.

uczestniczki Powstania Warszawskiego

Mapy miejsc pobytu Świętej Faustyny Kowalskiej.

Początki domu  Sióstr Miłosierdzia na Starym Rynku wiążą się z osobą bp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego, który założył „Zakład Anioła Stróża”  Do prowadzenia tego dzieła powołał Instytut Bożej Miłości. W 1899 roku Instytut ten przyłączył się do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia,13 kwietnia 1899 roku nastąpił  rozwój „Zakładu Anioła Stróża”, w którym początkowo znalazło schronienie 50 dziewcząt.Zakład Anioła Stróża cieszył się przychylnością władz miejskich i mieszkańców Płocka. Abp Nowowiejski pozostawał opiekunem dzieła apostolskiego oraz przyjacielem domu.W historię „Zakładu Anioła Stróża” przy Starym Rynku wpisują się odwiedziny wizytatora apostolskiego ks. Achillesa Rattiego – późniejszego papieża Piusa XI w 1918 roku. W roku 1930 do Płocka przyjechała Siostra Faustyna Kowalska, która w domu przy Starym Rynku przebywała ponad dwa lata

Płock - Klasztor - Historia - abp J. Nowowiejski

25 sierpnia 1905-Narodziny Helenki trzeciego dziecka w rodzinie Marianny i Stanisława Kowalskich we wsi Głogowiec.
27 sierpnia 1905-Chrzest w parafii św. Kazimierza w Świnicach Warckich, którego udzielił ks. Józef Chodyński. Dziecku Kowalskich nadano imię: Helena, a rodzicami chrzestnymi byli: Konstanty Bednarek i Marianna Szewczyk (Szczepaniak).
1912-Pierwsze doświadczenie miłości Boga i wezwanie małej Helenki do życia doskonalszego w czasie nieszporów w kościele parafialnym w Świnicach Warckich.
1914-Pierwsza Komunia święta Helenki Kowalskiej udzielona przez ks. Romana Pawłowskiego proboszcza parafii w Świnicach Warckich.
1917-Rozpoczęcie nauki w szkole podstawowej w Świnicach Warckich przez Helenkę Kowalską….Fatima 
1921-Początek  służby Helenki  Kowalskiej u Kazimierza i Leokadii  Bryszewskich w Aleksandrowie Łódzkim.
1922-Powrót Heleny Kowalskiej z Aleksandrowa Łódzkiego do Głogowca i przedstawienie rodzicom zamiaru wstąpienia do klasztoru. Stanowczy sprzeciw ze strony rodziców.
Jesień 1922-Wyjazd Heleny Kowalskiej do Łodzi w celu poszukiwania pracy. Pobyt u wuja Michała Rapackiego przy ul. Krośnieńskiej 9. Służba u tercjarek franciszkańskich.
2 lutego 1923-Rozpoczęcie służby u Marcjanny Sadowskiej, właścicielki sklepu przy ul. Abramowskiego 29 w Łodzi.

Lipiec 1924-Wyjazd Heleny Kowalskiej do Warszawy w celu wstąpienia do klasztoru.Praca u Aldony Lipszycowej w Ostrówku, gmina Klembów.Pierwsza wizyta w klasztorze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia i wstępne przyjęcie przez m. Michaelę Moraczewską.
1 sierpnia 1925-Wstąpienie Heleny Kowalskiej do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie przy ul. Żytniej.
15 sierpień 1925-( pierwsze msze św na dworcu w Monachium z inicjatywy Ks Ruperta Mayera )Wyjazd postulanki  Heleny Kowalskiej do  domu letniskowego  Zgromadzenia w Skolimowie dla podratowania zdrowia.
1925-Postulat Heleny Kowalskiej w domu warszawskim Zgromadzenia pod kierunkiem m. Janiny Bartkiewicz.
23 stycznia 1926-Przyjazd postulantki Heleny Kowalskiej do Krakowa w celu dokończenia postulatu i odbycia dwuletniego nowicjatu pod kierunkiem m. Małgorzaty Gimbutt i m. Marii Józefy Brzozy.-

30 kwietnia 1926-Obłóczyny, na których Helena Kowalska otrzymała habit oraz imię zakonne: s. M. Faustyna. Ceremoniom obłóczyn, pierwszych i wieczystych ślubów w tym dniu przewodniczył bp Paweł Kubicki z Sandomierza.
20 kwietnia 1928-Siostra Faustyna rozpoczyna rekolekcje przed złożeniem ślubów czasowych.
30 kwietnia 1928-Pierwsze śluby zakonne (czystości, ubóstwa i posłuszeństwa) Siostry Faustyny, składane na rok i ponawiane każdego roku aż do czasu złożenia wieczystej profesji.
31 października 1928-Wyjazd Siostry Faustyny do Warszawy, do pracy w kuchni.
21 lutego1929
Wyjazd Siostry Faustyny do Wilna na zastępstwo s. Petroneli Basiury, która udawała się na III probację.
11 czerwca 1929
Powrót Siostry Faustyny z Wilna do Warszawy (klasztor przy ul. Żytniej).
Czerwiec 1929
Wyjazd Siostry Faustyny do nowo powstającego domu Zgromadzenia na Grochowie w Warszawie przy ul. Hetmańskiej.
7 lipca 1929
Wyjazd Siostry Faustyny do Kiekrza, by zastąpić w kuchni chorą s. Modestę Rzeczkowską.
Październik 1929
Pobyt Siostry Faustyny w domu generalnym w Warszawie przy ul. Żytniej.
Maj-czerwiec 1930-Przyjazd Siostry Faustyny do Płocka i praca w sklepie piekarniczym.Pobyt Siostry Faustyny w domu filialnym w Białej (10 km od Płocka).
22 lutego 1931-Rozpoczęcie w życiu Siostry Faustyny prorockiej misji. Pierwsza wizja Jezusa Miłosiernego i polecenie namalowania obrazu.
Luty 1931-Polecenie Pana Jezusa dotyczące ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.
Listopad 1932-Wyjazd Siostry Faustyny na III probację do Warszawy.
Listopad 1932
Rekolekcje w Walendowie. Spowiedź Siostry Faustyny u o. Edmunda Eltera SJ i pierwsze potwierdzenie nadprzyrodzonego pochodzenia objawień.
1 grudnia 1932
Rozpoczęcie przez Siostrę Faustynę III probacji pod kierunkiem m. Małgorzaty Gimbutt.
Marzec 1933
Siostrę Faustynę w klasztorze na Żytniej w Warszawie odwiedziła młodsza rodzona siostra Wanda.
18 kwietnia 1933
Przyjazd Siostry Faustyny do Krakowa.
21 kwietnia 1933
Rozpoczęcie w krakowskim klasztorze ośmiodniowych rekolekcji pod kierunkiem o. Antoniego Bronisława Wojnara SJ. Pierwsza spowiedź u o. Józefa Andrasza SJ.
1 maja 1933-Złożenie przez Siostrę Faustynę ślubów wieczystych w Krakowie. Ceremoniom przewodniczył bp Stanisław Rospond.
23 maja 1933-Wyjazd  Siostry  Faustyny z  Krakowa do  Wilna. Po  drodze zatrzymała się w Częstochowie.
25 maja 1933-Przyjazd Siostry Faustyny do Wilna, gdzie podjęła pracę w ogrodzie.
Czerwiec 1933-Pierwsze spotkanie Siostry Faustyny ze spowiednikiem ks. Michałem Sopoćką, kierownikiem duchowym w Wilnie, który z woli Boga był dla niej pomocą w wypełnianiu prorockiej misji.
2 stycznia 1934-Pierwsza wizyta w pracowni malarza Eugeniusza Kazimirowskiego, dokąd Siostra Faustyna chodziła z przełożoną m. Ireną Krzyżanowską.
29 marca 1934-Siostra Faustyna spisała akt ofiarowania swego życia za grzeszników, szczególnie za te dusze, które straciły ufność w miłosierdzie Boże.
Czerwiec 1934-Ukończenie prac związanych z namalowaniem pierwszego obrazu Jezusa Miłosiernego w pracowni Eugeniusza Kazimirowskiego. 
26 lipca 1934-Siostra Faustyna chora – przeziębienie.
12 sierpnia 1934-Silne zasłabnięcie Siostry Faustyny. Wezwany ks. Michał Sopoćko udzielił jej sakramentu chorych.
13 sierpnia 1934-Poprawa zdrowia Siostry Faustyny.
4 marca 1935 -Siostra Faustyna wraz z s. Petronelą pojechały „na Kazika”, by zakupić narzędzia i naczynia gospodarze.
26-28 kwietnia 1935-Pierwsze publiczne wystawienie obrazu Jezusa Miłosiernego w Ostrej Bramie w Wilnie.
Maj 1935
Pierwsze objawienie związane z ideą nowego zgromadzenia.
13-14 września 1935
Objawienie Siostrze Faustynie Koronki do Miłosierdzia Bożego.
29 września 1935
Siostra Faustyna wraz z siostrami wzięła udział w czterdziestogodzinnym nabożeństwie w kościele św. Michała.
19 października 1935
Wyjazd Siostry Faustyny do Krakowa na ośmiodniowe rekolekcje.
4 listopada 1935
Powrót Siostry Faustyny do Wilna po rekolekcjach w Krakowie. Po drodze zatrzymała się w Częstochowie.
8 stycznia 1936
Wizyta Siostry Faustyny u abp Romualda Jałbrzykowskiego, w czasie której przedstawiła żądanie Jezusa dotyczące założenia nowego zgromadzenia.
21 marca 1936
Wyjazd Siostry Faustyny z Wilna do Warszawy.
25 marca 1936-Przyjazd Siostry Faustyny do Walendowa, a potem wyjazd do Derd.
11 maja 1936-Wyjazd Siostry Faustyny z Derd do Krakowa na pobyt stały w towarzystwie s. Edmundy Sękul.
12 maja 1936-Przyjazd Siostry Faustyny do Krakowa.
19 czerwca 1936-Udział Siostry Faustyny w procesji Serca Bożego w kościele jezuitów przy ul. Kopernika w Krakowie.
14 września 1936-Rozmowa Siostry Faustyny z abp R. Jałbrzykowskim w klasztorze w Krakowie-Łagiewnikach.
19 września 1936-Badanie lekarskie Siostry Faustyny na Prądniku w Krakowie.
20 października 1936-Siostra Faustyna rozpoczyna ośmiodniowe rekolekcje w Krakowie.
9 grudnia 1936-Wyjazd Siostry Faustyny do szpitala na Prądniku.
24 grudnia 1936-Powrót Siostry Faustyny do klasztoru na Święta Bożego Narodzenia.
27 grudnia 1936-Wyjazd Siostry Faustyny do szpitala na Prądniku na dalszą kurację.
27 marca 1937-Powrót Siostry Faustyny ze szpitala do klasztoru w Łagiewnikach.
13 kwietnia 1937-Pogorszenie stanu zdrowia Siostry Faustyny.
14 kwietnia 1937-Cudowne uzdrowienie Siostry Faustyny. Jezus powiedział: „Idź i powiedz przełożonej, że jesteś zdrowa”.
23 kwietnia 1937-Siostra Faustyna odprawia trzydniowe rekolekcje.
4 maja 1937-Siostra Faustyna otrzymuje zgodę przełożonej generalnej
m. Michaeli Moraczewskiej na opuszczenie Zgromadzenia, ale z powodu wielkich ciemności duchowych nie korzysta z tego pozwolenia, uznając, że nie ma w tym woli Bożej.

20 maja 1937-Siostra Faustyna powraca do stanu sprzed cudownego uzdrowienia, gdyż chce służyć Jezusowi w takim stanie, jaki mu się bardziej podoba.

29 lipca 1937-Wyjazd Siostry Faustyny na kurację do Rabki.  …szkoła św Tereski …..9 sierpnia 2002  Rabka zdjęcia 

Kosciół Sw Tereski w Rabce  Historii parafii św. Teresy w Rabce-Zdroju

16 stycznia 1927 r. powstał w Krakowie Komitet Budowy Kaplicy w Rabce pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Wcześniej 23 X 1926 r. Książe Adam Stefan Sapieha, Metropolita Krakowski, wydał odezwę do całego narodu o wsparcie budowy tej kaplicy. Sam bowiem przybywał do Rabki na wypoczynek i dla poratowania zdrowia.Głównymi fundatorami kaplicy byli kuracjusze przybywający do Rabki nie tylko z Polski. Większe ofiary upamiętniono przez wypisanie nazwisk ofiarodawców na mosiężnych tabliczkach widocznych pod chórem obecnego kościoła.19 VI 1927 r. bp Stanisław Rospond poświęcił kamień węgielny powstającej kaplicy, którą budowali kuracjusze z całej Polski i zagranicy z ks. Janem Piskorzem a od 1928 r. z ks. Stanisławem Dunikowskim, duszpasterzem przy kaplicy do 1942 r.15 VII 1928 r. abp Adam Sapieha dokonał uroczystego poświęcenia kaplicy (dzisiejsze prezbiterium).abp Karol Wojtyła, 9 VIII 1965 r. ustanowił przy istniejącej kaplicy samodzielny Rektorat-Ośrodek Duszpasterski Pierwszym rektorem kaplicy został ks. Józef Moroń (1963-1965). – Karol Wojtyła dnia 8 V 1978 r., erygował parafię pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus.Pierwszym proboszczem został dotychczasowy rektor kaplicy ks. Władysław Siwek (1978 – 1986). Równocześnie, nowy proboszcz w łączności z Kurią Krakowską, rozpoczął starania u władz wojewódzkich w Nowym Sączu, o uzyskanie pozwolenia na rozbudowę kaplicy, na miarę potrzeb nowej parafii. 22 XI 1983 r. kard. Franciszek Macharski, poświęcił dolną część budującego się kościoła. 6 IV 1986 r. ks. Kardynał poświęcił mury nowego kościoła w stanie surowym.1 VIII 1986 r. zmarł ks. Władysław Siwek (lat 66, pracy w Rabce 21 i został pochowany w krypcie kościelnej).13 sierpnia  1986 r., obowiązki proboszcza i prowadzenie dalszej budowy kościoła i Domu Katechetycznego, przejął ks. Józef Kapcia, dotychczasowy proboszcz w Kalwarii Zebrzydowskiej. Obowiązki te pełnił przez 25 lat (1986-2011).1 X 1997r., na 100-lecie śmierci Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, kard. Franciszek Macharski dokonał aktu konsekracji kościoła.W pobliżu kościoła znajduje się Grota Matki Bożej, która została zbudowana za sprawą p. dr Kadena właściciela Rabki ( później podarował teren pod budowę kaplicy św. Teresy.) w 1897 r. Kapelanem w zakładzie leczniczym był wówczas ks. Feliks Zosel, jezuita. Dr Kaden sprowadził statuę Matki Boskiej z Lourdes, którą postanowiono umieścić w wybudowanej grocie w lasku zakładu leczniczego.15 sierpnia 1879 r. przeniesiono uroczyście figurę Matki Boskiej z kaplicy zakładowej do nowo wybudowanej groty.

 

10 sierpnia1937-Powrót Siostry Faustyny z Rabki do Krakowa.

12 sierpnia 1937-Spotkanie Siostry Faustyny z ks. Michałem Sopoćką w klasztorze w Łagiewnikach.

25 sierpnia 1937-Ksiądz Michał Sopoćko kilka dni przebywał w Krakowie i w klasztorze w Łagiewnikach spotykał się z Siostrą Faustyną.

6 września 1937-Siostra Faustyna  ze względu  na stan zdrowia  otrzymała zmianę obowiązku z ogrodu do furty.

19 września 1937-Siostrę Faustynę odwiedził rodzony brat Stanisław.

27 września 1937-Siostra Faustyna wraz z przełożoną m. Ireną Krzyżanowską poszła do miasta do drukarni J. Cebulskiego (ul. Szewska 22) w sprawie drukowania obrazków Jezusa Miłosiernego. Potem modliła się w kościele mariackim w Krakowie.

Październik 1937-Objawienie Godziny Miłosierdzia w klasztorze w Krakowie-Łagiewnikach.

21 kwietnia 1938-Powtórny wyjazd Siostry Faustyny do szpitala na Prądniku.

Lipiec 1938-Przełożona generalna m. Michaela Moraczewska odwiedziła Siostrę Faustynę w szpitalu na Prądniku.

24 sierpnia 1938-Przełożona m. Irena Krzyżanowska całą noc czuwała przy Siostrze Faustynie w szpitalu na Prądniku.

25 sierpnia 1938-Ksiądz Teodor Czaputa, kapelan klasztoru Zgromadzenia w Krakowie-Łagiewnikach, w szpitalu na Prądniku udzielił Siostrze Faustynie sakramentu chorych.

28 sierpnia 1938-Ksiądz Michał Sopoćko przyjechał do Krakowa i kilka razy odwiedził Siostrę Faustynę w szpitalu na Prądniku.

17 września1938-Powrót Siostry Faustyny ze szpitala do klasztoru w Łagiewnikach.

22 września 1938-Siostra Faustyna zwyczajem Zgromadzenia przeprosiła siostry za swe mimowolne uchybienia.

26 września 1938-Ostatnie spotkanie Siostry Faustyny z ks. Michałem Sopoćką, w czasie którego powiedziała: „Zajęta jestem obcowaniem z Ojcem Niebieskim”.

5 października 1938-Ostatnia spowiedź Siostry Faustyny u o. Józefa Andrasza (godzina 1600).Modlitwy kapelana ks. Teodora Czaputy i sióstr przy łożu umierającej Siostry Faustyny.Odejście Siostry  Faustyny do Pana (2245) w  obecności s. Amelii  Sochy i s. Eufemii Traczyńskiej.

7 października 1938-Pogrzeb Siostry Faustyny odbył się w pierwszy piątek miesiąca i uroczystość Matki Bożej Różańcowej. Ojciec Władysław Wojtoń SJ odprawił Mszę św. przy głównym ołtarzu, a o. Tadeusz Chabrowski SJ przy ołtarzu Serca Jezusowego. Na pogrzebie nie był nikt z rodziny, ponieważ Siostra Faustyna nie chciała narażać ich na koszty podróży. Siostra Faustyna została pochowana w grobowcu na cmentarzu zakonnym w ogrodzie Zgromadzenia.

6 marca 1959-Notyfikacja Stolicy Apostolskiej zabraniająca szerzenia kultu Miłosierdzia Bożego w formach przekazanych przez Siostrę Faustynę (opublikowana w: Acta Apostolicae Sedis, s. 271).

21 października 1965-Rozpoczęcie procesu o życiu i cnotach Siostry Faustyny na szczeblu diecezji – decyzja kard. Karola Wojtyły. Uroczystej sesji inaugurującej proces przewodniczył bp Julian Groblicki.

25 listopada 1966-Przeniesienie ciała Siostry Faustyny z grobowca na cmentarzu do kaplicy klasztornej w Łagiewnikach i złożenie go pod posadzką.

20 września 1967-Zakończenie procesu informacyjnego na szczeblu diecezji przez kard. Karola Wojtyłę. Odesłanie akt do Rzymu.

15 kwietnia 1978-Odwołanie Notyfikacji zakazującej szerzenia kultu Miłosierdzia Bożego w formach pochodzących z objawień Siostry Faustyny (opublikowana 30 czerwca 1978 roku w: Acta Apostolicae Sedis, s. 350).

1981-Pierwsze wydanie „Dzienniczka” Siostry Faustyny Kowalskiej.

18 kwietnia 1993-Beatyfikacja Siostry Faustyny-Kazimierczyka -Truszkowskiej  Placu Świętego Piotra w Rzymie.
Odsłonięcie relikwii Siostry Faustyny na ołtarzu pod łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.

19 kwietnia 1993   Hamburg Marienkrankenhaus otrzymuję wiadomosc o beatyfikacji św Siostry Faustyny 

7 czerwca 1997-Pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, modlitwa przed łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i przy relikwiach bł. Siostry Faustyny.

30 kwietnia 2000-Kanonizacja Siostry Faustyny przez Ojca Świętego Jana Pawła II na Placu Świętego Piotra w Rzymie i łączność poprzez telemost z Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach. Ustanowienie Święta Miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła.

17 sierpnia 2002-Druga pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II do Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach i zawierzenie całego świata Miłosierdziu Bożemu podczas konsekracji bazyliki.

2005-Pierwsze wydanie „Listów św. Siostry Faustyny”.

27 maja 2006-Modlitwa Ojca Świętego Benedykta XVI w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach przed łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i przy relikwiach św. Siostry Faustyny.

Wydarzenia 15 pazdziernika 

1939Niemiecki Selbstschutz dokonał w lesie bratiańskim masowego mordu blisko 150 przedstawicieli polskiej elity intelektualnej i politycznej z ziemi lubawskiej.

Rząd niemiecki podjął uchwałę o utworzeniu Wielkiego Miasta Szczecin.

1941 – W Generalnym Gubernatorstwie wprowadzono karę śmierci dla Żydów opuszczających teren getta i dla Polaków udzielających Żydom schronienia.

1942Na wydmach Łuże w Puszczy Kampinoskiej Niemcy rozstrzelali 39 więźniów z Pawiaka.

1944 – Ukazało się pierwsze wydanie „Życia Warszawy”.

1080 – W trakcie walk o tron niemiecki została stoczona bitwa nad Elsterą.

1582 – Ze względu na wprowadzenie kalendarza gregoriańskiego, 15 października we FrancjiHiszpaniiItaliiPortugalii iRzeczypospolitej Obojga Narodów nastąpił po 4 października (ominięto 10 dat: od 5 października do 14 października).

1586 – Była królowa Szkotów Maria I Stuart stanęła przed angielskim sądem pod zarzutem zdrady.

1597 – Maksymilian I został księciem Bawarii.

1669 – Cesarz Niemiec Leopold I Habsburg założył Uniwersytet w Innsbrucku.

1793 – Rewolucja francuskakrólowa Francji Maria Antonina (nazywana przez rewolucjonistów wdową Capet) została skazana na karę śmierci i ścięta na gilotynie następnego dnia.

1815 – Statek HMS Northumberland z zesłanym Napoleonem Bonaparte dopłynął na Wyspę Świętej Heleny.

1888 – Kuba Rozpruwacz wysłał do szefa Komitetu Czujności Dzielnicy Whitechapel George’a Luska tzw. list „Z piekieł” wraz z fragmentem nerki jednej ze swych ofiar.

1894 – Francuski oficer pochodzenia żydowskiego Alfred Dreyfus został aresztowany pod fałszywym zarzutem szpiegostwa na rzecz Niemiec.

1904Fryderyk August II został królem Saksonii.

1917-holenderska tancerka Mata Hari została rozstrzelana przez francuski pluton egzekucyjny w koszarach w Vincennes.

Papież Benedykt XV założył Papieski Instytut Wschodni.

1922 – Ferdynand I i Maria Koburg zostali koronowani na króla i królową Rumunii.

1946 – W noc poprzedzającą wykonanie kary śmierci Hermann Göring popełnił samobójstwo w więzieniu w Norymberdze, połykając kapsułkę z cyjankiem potasu.

1959-Ukraiński nacjonalista Stepan Bandera został zamordowany w Monachium przez agenta KGB Bohdana Staszynskiego.

1963 – Pierwszy kanclerz RFN Konrad Adenauer podał się do dymisji po 14 latach rządów.

Zmarli 

1243 – Jadwigaksiężna śląska, święta (ur. ok. 11781180)

1389 – Urban VIpapież (ur. ok. 1318)

1611 – Jan Piotr Sapieha, polski szlachcic, wojskowy, polityk (ur. 1569)

1702 – Frances Teresa Stewart, angielska arystokratka (ur. 1647)

1770 – Fryderyk August Cosel, polski hrabia, generał (ur. 1712)

1817 – Tadeusz Kościuszko, polski i amerykański generał, Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej w czasie insurekcji kościuszkowskiej, uczestnik wojny o niepodległość USA (ur. 1746)

1904 – Jerzy I Wettynkról Saksonii (ur. 1832)

 Fryderyk August Cosel (ur. 17 sierpnia 1712 w Dreźnie, zm. 15 października 1770 w Zaborze[1]) – generał piechoty wojsk saskich, nieślubny syn króla Polski i elektora Saksonii Augusta II Mocnego ze związku z hrabiną Anną Konstancją Cosel.   

Sw Teresa de Cepeda y Ahumada urodziła się 28 marca 1515 r. w Hiszpanii. Miała dwie siostry i dziewięciu braci. Czytanie żywotów świętych tak rozbudziło jej wyobraźnię, że postanowiła uciec do Afryki, aby tam z rąk Maurów ponieść śmierć męczeńską. Miała wtedy zaledwie 7 lat. Mając 12 lat przeżyła śmierć matki. Pisała o tym w swej biografii: "Gdy mi umarła matka… rozumiejąc wielkość straty, udałam się w swoim utrapieniu przed obraz Matki Bożej i rzewnie płacząc, błagałam Ją, aby mi była matką.Jako panienka, Teresa została oddana do internatu augustianek w Avila (1530). Jednak ciężka choroba zmusiła ją do powrotu do domu. Kiedy poczuła się lepiej, w 20. roku życia wstąpiła do klasztoru karmelitanek w tym samym mieście.  Złożyła śluby zakonne w roku 1537, ale nawrót poważnej choroby zmusił ją do chwilowego opuszczenia klasztoru. Powróciła po roku. Wkrótce niemoc dosięgła ją po raz trzeci, tak że Teresa była już bliska śmierci. Jak wyznaje w swoich pismach, została wtedy cudownie uzdrowiona. Pisze, że zawdzięcza to św. Józefowi. W 1557 r., wpatrzona w obraz Chrystusa ubiczowanego, Teresa doznała przemiany wewnętrznej.W roku 1560 przeżyła wizję piekła. Wstrząsnęła ona nią do głębi, napełniła bojaźnią Bożą oraz zatroskaniem o zbawienie grzeszników i duchem apostolskim ratowania dusz nieśmiertelnych. Miała szczęście do wyjątkowych kierowników duchowych: św. Franciszka Borgiasza (1557) i św. Piotra z Alkantary (1560-1562), który właśnie dokonywał reformy w zakonie franciszkańskim.
Teresa zabrała się najpierw do reformy domu karmelitanek w Avila. -za radą prowincjała karmelitów i swojego spowiednika postanowiła założyć nowy dom, gdzie można by było przywrócić pierwotną obserwancję zakonną. Teresę przeniesiono karnie do Toledo. – otrzymała od papieża Piusa IV breve, zezwalające na założenie domu pierwotnej obserwy. W roku 1562 zakupiła skromną posiadłość w Avila, dokąd przeniosła się z czterema ochotniczkami.Teresa założyła nowy klasztor w Medina del Campo (1567).Tam spotkała neoprezbitera-karmelitę, 25-letniego o. Jana od św. Macieja (to przyszły św. Jan od Krzyża, reformator męskiej gałęzi Karmelu). ..Teresa została mianowana przełożoną sióstr karmelitanek w Avila,Zakonnic było tam ok. 130.
Liczba wszystkich, osobiście założonych przez Teresę domów, doszła do 15. Św. Jan od Krzyża zreformował 22 klasztory męskie. Grzegorz XIII w roku 1580 zatwierdził nowe prowincje: karmelitów i karmelitanek bosych.
Pan Bóg doświadczył Teresę wieloma innymi cierpieniami.Zmarła 4 października 1582 r. w wieku 67 lat w klasztorze karmelitańskim w Alba de Tormes koło Salamanki.Została beatyfikowana w roku 1614 przez Pawła V, a kanonizował ją 22 marca 1622 Grzegorz XV. 27 września 1970 r. ogłoszona  ją doktorem Kościoła, nadał jej tytuł "doktora mistycznego"      

 

Fundator Łagiewnik…gdzie 5 pazdziernika 1938 r zmarła św Siostra Faustyna potomek Lubomirskich ….pochowanych w pierwszej Kaplicy Lubomirskich w Kosciele Trójcy św w Krakowie.12 marca 1223 roku kościół został konsekrowanyWirtualne zwiedzanie Bazyliki Świętej Trójcy

Kaplica św. Róży Limańskiej (Lubomirskich) – wzniesiona na początku XVII wieku na miejscu gotyckiej kaplicy grobowej Pileckich (wzniesionej pod koniec XIV wieku). Fundatorami byli Sebastian Lubomirski i jego żona Anna z Branickich; ich portrety znajdują się w tondach na ścianach tarczowych. Wnętrze kopuły wypełniają wyobrażenia śś. Sebastiana, Stanisława, Anny Samotrzeć oraz proroka Eliasza; w niszach znajdują się figury świętych (Dominik, Stanisław, Stanisław Kostka, Czesław, Kazimierz, Jacek, Florian i Wojciech). Kaplicę zamyka XVII wieczna krata.

Pradziadkowie Królowej Poski Katarzyny Opalińskiej -Leszczyńskiej   kaplica Lubomirskich Kraków  Bazylika Trójcy Swiętej 

Teofila Sobieska -matka Króla Jana III Sobieskiego zmarła  27 listopada 1661 r w Żółkiewi Kaplica Różańcowa  Kraków Bazylika Trójcy Swiętej 

Katarzyna Opalińska urodziła się 13 pazdziernika  1680 roku w  Poznaniu i była jedynaczką.Rodzice, Zofia Anna z Czarnkowa i Jan Karol Opaliński (herbu Łodzia), zadbali o jej dość staranną edukację
W 1681 roku zmarł jej dziadek po kądzieli i matka Katarzyny otrzymała w spadku znaczną część jego posiadłości.-Jan Opaliński otrzymał po swoim ojcu Sieraków, Szubin i część dóbr tuliszewskich,
a w 1687 roku – kasztelanię poznańską, dzięki czemu Katarzyna stała się kasztelanką.W wieku 15 lat została pół-sierotą i odziedziczyła po ojcu około 60 miast i 150 wsi-.
prababcia trzech Królów Francji  m.in. Ludwika XVI, Ludwika XVIII i Karola X,

Boże Miłosierdzie w Krakowie – Królowa Polski Wawel -Rzym -Monachium Jezus Miłosierny 13 grudnia 1707 r w Krakowie  Podczas panowania Króla  Stanisława Leszczynskiego i Królowej Katarzyny w Krakowie 13 grudnia 1707 r w Kosciele sw Kazimierza ukazał się Jezus Miłosierny .Obraz Jezusa Miłosiernego jest kopią obrazu Jezusa Miłosiernego zKoscioła Bożego Miłosierdzia w Krakowie 

Prapradziadkowe Królowej Polski w Krakowie znali Kosciół  Bożego Miłosierdzia na Smoleńsku na ulicy Bożego Miłosierdzia przy Wawelu 

Sebastian Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ok. 1546 – zm. 22 czerwca 1613 w Dobczycach) – kasztelan wojnicki w latach 1603-1613, kasztelan biecki w latach 1598-1603, kasztelan małogojski w 1591 roku, burgrabia krakowski w latach 1584-1591,żupnik krakowski w latach 1581-1591, starosta dobczycki w latach 15851606, starosta sądecki w latach 15901597, starosta spiski w 1591 roku, starosta lipnicki w latach 1591-1594, starosta tymbarski w latach 15991606, starosta sandomierski w 1612 roku.Twórca znaczenia rodu Lubomirskich. Pierwszy w rodzie senator Rzeczypospolitej.Był synem Stanisława Lubomirskiego i Barbary z Hruszowskich, bratankiem Sebastiana Lubomirskiego, starosty sanockiego. Skoligacił się z najważniejszymi rodami Rzeczypospolitej. Zebrał ogromny majątek, kupił Wiśnicz od Kmitów. W 1592 otrzymał tytuł hrabiegoŚwiętego Imperium Rzymskiego (S.I.R.)W latach 1585 – 1613 był starostą dobczyckim.Był jednym z fundatorów klasztoru kamedułów na Bielanach pod Krakowem. 7 kwietnia 1604 r 

Anna z Branickich Lubomirska z Ruszczy (ur. 1562 r. w Krakowie, zm. 9 stycznia 1639 r. w Wiśniczu,Była córką Grzegorza Branickiego i Katarzyny z Kotwiczów z Gawłowa herbu Kotwicz (zm. 1588 r.). W 1581 poślubiła Sebastiana Lubomirskiego. Z tego małżeństwa na świat przyszło siedmioro dzieci: synowie Stanisław Lubomirski wojewoda krakowski, i Joachim (1588-1610) starosta dobczycki, najstarsza córka Katarzyna Lubomirska (1582-1611) została wydana za mąż za Janusza Ostrogskiego, Anna została zakonnica w klasztorze benedyktynek w Staniatkach, Zofia poślubiła Mikołaja Oleśnickiego, Barbara wyszła za mąż za Jana Zebrzydowskiego a Krystyna została żoną Stanisława Koniecpolskiego hetmana wielkiego koronnego. Po śmierci męża Anna mieszkała w Dobczycach i w Wiśniczu zajmując się wychowaniem dzieci i działalnością dobroczynną.Anna Branicka w latach 1623-1634 za sumę 65 tysięcy złotych była fundatorką klasztoru dominikanek na Gródku w Krakowie wraz zkościoła pod wezwaniem Matki Boskiej Śnieżnej[3].Wspierała finansowo Dominikanów w Bochni i Karmelitów Bosych w Wiśniczu. Zmarła na zamku w Wiśniczu została pochowana obok męża w rodzinnej kaplicy grobowej, której była współfundatorką w latach 1605-1610 w kościele Dominikanów w Krakowie. W kaplicy tej znajduje się jeden z zachowanych portretów Anny, drugi przechowują siostry Dominikanki.

Kościół Matki Boskiej Śnieżnej – kościół dominikanek, znajdujący się przy ul. Mikołajskiej 21 w Krakowie. Zwany jest też na Gródku.Fundatorką kościoła i klasztoru Dominikanek była Anna z Branickich Lubomirska. Fundacja miała stanowić jej wotum za zwycięstwo pod Chocimiem. W latach 162732 wybudowano klasztor (wykorzystując fragment średniowiecznych murów obronnych miasta), a w1632 położono kamień węgielny pod budowę kościoła. Konsekracja świątyni odbyła się dwa lata później.Patronką kościoła została Matka Boska zwana Śnieżną. Jej kult rozwinął się szczególnie silnie po zwycięstwie wojsk polskich podChocimiem w 1621. Współtwórcą tego militarnego sukcesu był syn fundatorki Stanisław Lubomirski, a portret Anny Lubomirskiej wisi do dziś nad wejściem do zakrystii. Kościół spłonął w czasie potopu szwedzkiego, zniszczenia jednak szybko naprawiono. Raz jeszcze niebezpieczeństwo zawisło nad kościołem w roku 1768 podczas walk o Kraków konfederatów barskich z wojskami rosyjskimi.Kościół jest budowlą wczesnobarokową, jednonawową, zbudowaną na planie prostokąta. Ołtarz główny pochodzi z 1931 i widnieje w nim obraz Matki Boskiej Śnieżnej z 1 poł. XVII wieku. sprowadzony z Rzymu i poświęcony przez papieża Urbana VIII.… w czasie pożaru w 1638 widziano Madonnę podobną do tej z obrazu, która swoim płaszczem okrywała budynki klasztorne i kościół, chroniąc je przed zniszczeniem…widziano ją raz jeszcze podczas potopu szwedzkiego także chroniącą 'Gródek' przed zagładą.Do dzisiaj, od strony Plant, na klasztornym murze przy zachowanym fragmencie Bramy Rzeźniczej, dziś stanowiącej część zabudowań klasztornych, widnieje wizerunek Matki Boskiej adorowanej przez św. Katarzynę i św. Dominika, którą w Krakowie zwykło się nazywać "Madonną Szwedzką"

…………………………

Stanisław Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 1583 roku – zm. 17 czerwca 1649 roku) – wojewoda krakowski od 1638 roku,ruski w latach 1629-1638, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1625 roku, podczaszy wielki koronny w 1620 roku, krajczy wielki koronny w 1619 roku, starosta generalny krakowski w latach 1638-1646, starosta spiski w 1605 roku, starosta sandomierski w1613 roku, starosta lelowski w 1620 roku, starosta białocerkiewski w 1620 roku, starosta zatorski w 1633 roku, starosta krzepicki w1634 roku, starosta niepołomicki w 1635 roku, starosta grybowski w 1638 roku.Obrońca Chocimia przed Turkami (1621), uważany za jednego z najbardziej wpływowych ludzi w Polsce. Właściciel 18 miast, 313 wsi i 163 folwarków.W wieku jedenastu lat został wysłany na naukę do Monachium, by uczyć się w tamtejszym kolegium jezuitów. Towarzyszyli mu znajomi ojca, wyznaczeni na preceptorów Józef Kępiński i Jan Gębczyński. Po dwóch latach nauki opuścił Monachium by kontynuować studia w Padwie.Mąż Zofii Ostrogskiej. Dowodził jako regimentarz w 1621 wojskami koronnymi i litewskimi w bitwie pod Chocimiem po śmierci Jana Karola Chodkiewicza. W1625 został wojewodą ruskim, w 1638 krakowskim, a w 1647 r. otrzymał od cesarza Ferdynanda III tytuł książęcy.Był najpotężniejszym magnatem w Małopolsce, pomnożył majątek swego rodu. Cieszył się wielką popularnością wśród szlachty, był też szczodrym dobrodziejem kościołów.Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa ruskiego w 1632 roku.

Fundacje

klasztor i kolegium pijarów w Podolińcu na Spiszu.,Inicjator rozbudowy zamku w Łańcucie ,rozbudowa zamku w Nowym Wiśniczu,klasztor i kościoła Karmelitów Bosych w Nowym Wiśniczu,kościół parafialny w Nowym Wiśniczu,kaplica św. Karola Boromeusza w kościele pw. Dziesięciu Tysięcy Męczenników w Niepołomicach,kościół w Berdyczowie,rozbudowa zamku w Sandomierzu (zachował się barokowy portal z herbem Szreniawa),przebudował w stylu barokowym Willę Decjusza w Krakowie,rezydencja w Kolbuszowej,kościół w Szczepanowie

Ojciec Jerzego Sebastiana (1616-1667), (marszałka wielkiego koronnego i hetmana polnego), Konstantego Jacka (16201663) – krajczego i podczaszego koronnego oraz Aleksandra Michała (ok. 1614-1677) – wojewody krakowskiego.Jego córkami były: Konstancja i Anna Krystyna Lubomirska, którą poślubił Albrycht Stanisław Radziwiłł.

Albrycht Stanisław Radziwiłł(ur. 1 lipca 1593 w Ołyce, zm. 12 listopada 1656 wGdańsku) – kanclerz wielki litewski od 1623podkanclerzy litewski od 1619starosta łucki 16181622, starosta piński, gniewski, tucholski, pamiętnikarz i pisarz religijny. Był wychowankiem jezuitów wileńskich. W latach 16241625m towarzyszył królewiczowi Władysławowi w podróży po Europie jako ochmistrz.W 1646 roku powitał w Gdańsku Ludwikę Marię Gonzagę. Niezmiernie gorliwy katolik, zwalczał na każdym kroku różnowierców. Po spustoszeniu przez wojska moskiewskie dóbr na Wołyniu wyjechał do swojego starostwa w Tucholi na Pomorzu, a następnie Gdańska, gdzie zmarł. Spoczął w ufundowanej przez siebie Kolegiacie pw. Trójcy Świętej w Ołyce. Po jego bezpotomnej śmierci ordynacja ołycka przeszła w ręce Radziwiłłów z Nieświeża.Wiele pomagał rektorowi kościoła w Nieświeżu, św. Andrzejowi Boboli i pod jego wpływem ogłosił światu, na podstawie objawień jednego Jezuity, że Matka Boża pragnie zostać Królową Polski. W roku 1635 książę Albrecht Stanisław Radziwiłł, ogłosił drukiem książeczkę pt. Dyskurs nabożny z kilku słów wzięty o wysławianiu Najświętszej Panny Bogurodzicy Mariey. Na 250 stronicach powołuje się na osobistą znajomość z o. Juliuszem Mancinellim SJ i potwierdza, że właśnie jemu Maryja kazała nazywać się Królową Polski. W tym starodruku nawiązuje do objawień w Neapolu dnia 14 sierpnia 1608 i 15 sierpnia1617 we Wniebowzięcie NMP oraz w Krakowie 8 maja roku 1610, a dotyczących Polski. Ten nakaz z objawień został zrealizowany po wielu staraniach, w Ślubach Lwowskich w  1 kwietnia 1656

 

Aleksander Ignacy Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyżaksiążę, (ur. 11 sierpnia 1802 w Krakowie, zm. 12 czerwca 1893 w Paryżu) – finansistafilantrop.Był najmłodszym dzieckiem generała Franciszka Ksawerego Lubomirskiego i jego trzeciej żony Marii Naryszkin, wnukiem Stanisława Lubomirskiego wojewody kijowskiego i bracławskiego. 1823 roku ożenił się z Julią Radziwiłł, wnuczką Stanisława Radziwiłła,podkomorzego litewskiego. Dorobił się wielkiego majątku inwestując w akcje Kompanii Sueskiej. Zmarł bezpotomnie. Pochowany jest na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu.

Fundacje Księcia Lubomirskiego- Schronisko dla Chłopców w Krakowie przy ulicy Rakowickiej 27 .W 1885 roku książę Lubomirski przekazał władzom autonomicznej Galicji kwotę 2 mln franków na cele dobroczynne; darowizna ta została wykorzystana na ufundowanie zakładu wychowawczego dla chłopców (obecnie Gmach Główny Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie).

Fundacja księcia Aleksandra Lubomirskiego – Schronisko dla Dziewcząt "Józefów" w Krakowie
W 1889 roku książę Lubomirski złożył na ręce kard. Albina Dunajewskiego duży fundusz na cel dobroczynny, z którego w 1889 roku zakupiono kilkanaście hektarów pola we wsi Łagiewniki pod Krakowem
, a następnie wybudowano zakład dla dziewcząt moralnie zaniedbanych, kaplicę i klasztor dla Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Całą posesję otoczono murowanym parkanem i nazwano Józefowem ku czci św. Józefa, któremu siostry przypisywały uproszenie tej fundacji dla prowadzenia swego dzieła apostolskiego.

Ksawery Lubomirski, (ur. 1747, zm. 1819) – starosta sieciechowski, generał wojsk rosyjskich.Był synem wojewody kijowskiego Stanisława Lubomirskiego. W 1772 dostał po ojcu starostwo sieciechowskie. Zgromadził duży majątek w południowo-wschodnim województwie kijowskim (9 miasteczek, 179 wsi i ponad 100 000 „dusz męskich”). Rezydował w Śmile.

Po I rozbiorze, około 1777 wstąpił do wojska rosyjskiego. W 1781 został brygadierem, a w 1783 generałem majorem. W 1787 sprzedał całą Smilańszczyznę (m.in. Śmiła i Szpoła) za 2 mln rubli księciu Grigorijowi Potiomkinowi.

Był trzykrotnie żonaty kolejno z Antoniną Potocką (córką wojewody kijowskiego Franciszka Salezego), Teofilą z Rzewuskich i Marią Lwowną Naryszkiną. Z pierwszą żoną miał dwie córki (Elżbietę i Klementynę), z drugą dwie córki (Amelię i Karolinę) i dwóch synów Konstantego i Eugeniusza, z trzecią także dwóch synów (Antoniego i Aleksandra).

Bazylika Trójcy Swiętej 

Kaplica Różańcowa – wzniesiono ją na planie krzyża greckiego z kopułą nad przecięciem ramion w latach 1685-88 na miejscu wcześniejszej XV-wiecznej kaplicy Zwiastowania. W 1668 umieszczono w kaplicy obraz Matki Boskiej Różańcowej, który miał należeć do św.Stanisława Kostki. Znajduje się on w głównym ołtarzu między posągami św. Piusa V i bł. Benedykta IX. Ściany i sklepienie pokrywa polichromia przemalowana w 1820 przez Teodora Baltazara Stachowicza i w 1875 przez Walentego i Władysława Bąkowskich. Ukazuje ona tajemnice różańcowe, koronację NMP, świętych oraz chóry anielskie. W kaplicy znajduje się także nagrobek Stanisława Sołtyka autorstwa F. Pozziego, obraz Madonny z Dzieciątkiem w srebrnej sukience oraz figura Chrystusa Frasobliwego z początku XVI wieku.Od  2 listopada  1983 roku kaplica jest miejscem pochówku Teofili Sobieskiej matki króla Jana III Sobieskiego, oraz Marka Sobieskiego (brata Jana III).

17 października 2016 . s. Donata Farbaniec i s. Gaudia Skass ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia wyjeżdżają do USA, aby podjąć stałą posługę w Narodowym Sanktuarium św. Jana Pawła II w Waszyngtonie. Na różne sposoby będę nieść ludziom ten „dar Boga dla naszych czasów”, jakim jest orędzie Miłosierdzia, które Jezus powierzył św. Siostrze Faustynie, a które św. Jan Paweł II dał Kościołowi i światu na trzecie tysiąclecie. Narodowe Sanktuarium św. Jana Pawła II w USA jest główną duszpasterską inicjatywą Rycerzy Kolumba, katolickiej, bratniej organizacji świeckiej zrzeszającej około dwa miliony członków na całym świecie.

waszyngton

«WIERZĘ GŁĘBOKO, ŻE NIGDY NIE ZGINIE TEN, KTO WIERNIE ŻYJE W PRZYMIERZU MIŁOŚCI Z MARYJĄ» więzień KZ Dachau Ojciec Józef Kentenich (1885-1968)

17  pazdziernik 1971  beatyfikacja św Maxymiliana Kolbe ....jak masoneria oszukała  Katolików świata

17 pazdziernik 2004 Monachium kosciół Sw Maxymiliana Kolbe co by powiedział Sw Maxymilian?…w Kosciele św Maxymiliana Kolbe w Monachium u Karmelitów w pobliżu placu Szyndlera  poświęcono Matke Bożą w dżinsach

15 sierpnia 1943 Dachau  Polscy Kapłani modlą się  ……. w Krakowie śluby wieczyste otrzymał 21 letni Jerzy Smoliński  rektor kościoła św. Józefa i kustosz sali pamięci Wiktorii Wiedeńskiej na Kahlenbergu w Wiedniu

Bildergebnis für niepokalana

Maryjo Królowo Polski- Ty Panią na­szą, Orędowniczką, Królową Apostołów i Królową kapła­nów !

Dziesięciu księży wzięło narzędzia i zaczęło pracę….Księża byli zdumieni, że Plantaże są tak piękne…..Zgodnie z naszą umową pierwszy przemawia 42 letni  ks. prof. Fran­ciszek Mączyński  zmarły 17-10-1998 r w Rzymie .  ..Oto dzisiaj mamy niezwykłą uroczystość—  niedziela i uroczystość Maryjna. Dzisiaj cały Kościół składa cześć Niepokalanej i Wniebowziętej. Do tego hołdu pragniemy dołączyć naszą modlitwę i śpiew i naszą wdzię­czność.Rok temu byliśmy głodni, osłabieni, cierpiący, bliscy śmierci.W minionym  roku 1942  wyjechało z Dachau  31 transportów inwalidów. Były to transporty na śmierć.W tych   transportach  wyjechało   27 polskich   księży.W  następnych mieliśmy być my.Nieoczekiwanie przyszło w listopadzie pozwolenie na paczki. powiadomiliśmy rodziny i paczki przyszły.Zmieniło się nasze połażenie. Jesteśmy syci i śmierć głodowa oddaliła się od nas.Za ten dar po­winniśmy podziękować Bogu. Św. Paweł w liście do Tessaloniczan, 5, 18 pisze : „Za wszystko składajcie dziękczynie­nie!"Pragniemy to uczynić i chcemy dziękować przez Ma­ryję przez Jej Niepokalane Serce.Umówiliśmy się, że ka­żdy powie kilka zdań przy poszczególnej godzinie.Mogą być z historii Kościoła, liturgii czy ascetyki na temat „Nie­pokalana".A teraz śpiewamy:„zacznijcie wargi nasze chwalić Pannę Świętą, zacznijcie opowiadać …"Włączyli się wszyscy i popłynęła pieśń Wstępu.czytaj

Bildergebnis für niepokalana

Rektor  Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie: ks. inf. Franciszek Mączyński (17 X 1998). był kapłanem diecezji włocławskiej. Urodził się 2 X 1901 roku w Pacynie w powiecie gostynińskim .Po maturze, uzyskanej w roku 1922 w Liceum im. Piusa X przy Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, wstąpił do tegoż Seminarium. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 VIII 1926 r. z rąk bpa Stanisława Zdzitowieckiego. Od 6 X 1930 r. do 1 VIII 1931 r. był wikariuszem parafii św. Mikołaja w Kaliszu. 1 VIII 1931 rozpoczął pracę prefekta, najpierw w Gimnazjum im. Ks. Jana Długosza we Włocławku, a później od 5 X 1932 r. w Państwowym Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Zduńskiej Woli. Potem od 10 IX 1935 r. do chwili aresztowania w 1939 r. wykładał nauki biblijne w Seminarium we Włocławku. W tym samym czasie pracował w redakcji czasopisma Ateneum Kapłańskie razem z ks. prof. Stefanem Wyszyńskim, późniejszym Prymasem Polski.W nocy z 7  listopada 1939 roku został aresztowany przez Gestapo i uwięziony najpierw we Włocławku, a 17  stycznia  1940 r. przewieziony do Lądu nad Wartą, później do Szczeglina. Od 29 VIII 1940 r. więziony w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen pod Berlinem (nr obozowy 29993), skąd 13 grudnia 1940 r. zostaje przetransportowany do obozu koncentracyjnego w Dachau (nr obozowy 22831).Od 1 IX 1943 r. jest poddany doświadczeniom z malarią. W obozie w Dachau przetrwa do  29 IV 1945 r. – świadczy posługę kapłańską najpierw wśród Polaków – głównie oficerów Polskich – w Muranu (Bawaria). Jesienią 1945 r. przybywa do Włoch. Przez okres  roku przebywał w Trani w południowych Włoszech, gdzie był współinicjatorem powstania Gimnazjum przy II Korpusie Wojska Polskiego. W październiku 1946 r. przybywa do Rzymu, gdzie biskup polowy, Józef Gawlina  powierza mu pełnienie posługi ojca duchownego w Papieskim Instytucie Polskim i Papieskim Kolegium Polskim w Rzymie. 5 XII 1958 r. zostaje mianowany rektorem Papieskiego Instytutu Polskiego. Tę funkcję pełnił do końca września 1987 r.W czasie rektorstwa ks. F. Mączyńskiego zreorganizowane zostają przez ks. kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski, sprawy stypendialne. Głównie chodziło o wykorzystanie funduszów,na polskie domy kościelne dla duchownych studiujących za granicą: w Paryżu – Polskie Seminarium Duchowne, a w Rzymie – Papieskie Kolegium Polskie i Papieski Instytut Polski. Podczas długiego rektorowania ks. inf. Mączyńskiego Instytut stał się domem na czas studiów dla około 170 księży studentów. . Ponad 20 z nich zostało mianowanych biskupami.Bliski Prymasowi Tysiąclecia, kard. S. Wyszyńskiemu, ks. F. Mączyński starał się służyć mu pomocą pośrednicząc w załatwianiu różnych spraw w dykasteriach watykańskich, szczególnie podczas pobytów Prymasa Polski w Rzymie. Przez 12 lat (1947-1958) pracował także w Radiu Watykańskim, a 15 VIII 1973 r. mianowany kanonikiem honorowym Patriarchalnej Bazyliki św. Piotra w Rzymie.Zmarł w czasie, kiedy w Rzymie przebywało wielu biskupów polskich, którzy przybyli z okazji 20. rocznicy pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II. Kilku było obecnych przy jego śmierci w dniu 17 X 1998 r. Na drugi dzień po śmierci (18 X) w kaplicy Instytutu odprawione zostały uroczyste nieszpory żałobne, którym przewodniczył ks. abp Stanisław Nowak, a następnego dnia rano (poniedziałek 19 X), również w kaplicy Instytutu, koncelebrowana przez licznych biskupów i księży, Msza św. żałobna, której przewodniczył ks. bp Marian Gołębiewski. We wtorek (20 X) po południu miała miejsce liturgia eucharystyczna w Bazylice św. Piotra, której przewodniczył ks. abp Szczepan Wesoły, koncelebrowali: ks. bp Stanisław Dziwisz, rektorzy Papieskiego Instytutu i Kolegium Polskiego, oraz blisko 40 innych kapłanów.

 
Maksymilian Kolbe w swojej publicystyce zamieszczanej w "Małym Dzienniku" i "Rycerzu Niepokalanej"domagał się  zmniejszenia oddziaływania polskich twórców pochodzenia żydowskiego w dziedzinie kultury- żydów-Zamierzał nawracać żydów  rozważając  wydawanie "Rycerza Niepokalanej" w języku jidysz. 

Strona Łagiewniki    Kardynał Ryłko  ..jakiemu Bogu Służy

Ks. Jerzy Smoliński urodził się 16 października 1922 roku w Woli Szydłowieckiej (pow. Błonie) jako syn Władysława i Genowefy z domu Gozdek.W roku 1941 wstąpił do Zgromadzenia Zmartwychwstańców w Krakowie. Pierwsze śluby złożył 15 sierpnia 1943 roku, zaś 2 kwietnia 1949 roku w Krakowie otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. bpa Stanisława Rosponda. Po święceniach kontynuował studia w krakowskim konserwatorium muzycznym (klasa fortepianu i śpiewu solowego). Pracował jako wikariusz w Złocieńcu, Drawsku Pomorskim i Kościerzynie. Był nauczycielem języka łacińskiego w konserwatorium muzycznym oraz wicerektorem Niższego Seminarium Duchownego Zmartwychwstańców w Krakowie. Zasłużony rektor kościoła Maryi Królowej przy Rynku Wildeckim w Poznaniu, a następnie mistrz nowicjuszy w Radziwiłłowie Mazowieckim. W latach 1976-1982 przełożony prowincjalny Polskiej Prowincji Zmartwychwstańców. Od 27 kwietnia 1984 roku do śmierci, tj. do 29 lipca 2013 roku, rektor kościoła św. Józefa i kustosz sali pamięci  Wiktorii Wiedeńskiej na Kahlenbergu w Wiedniu-kanonik Kapituły Kolegiaty św. Krzyża we Wrocławiu.Msza św. pogrzebowa została  odprawiona, 9 sierpnia 2013 roku, o godz. 13:00 w kościele św. Kazimierza w Warszawie. 

Karmelitanki w Warszawie  -fundacji  Lubomirskich 

Stolica Apostolska udzieliła pozwolenia na fundację warszawską  4 maja 1622 r., przez legata papieskiego Cosmę de Torres przed kanonizacją 22 marca 1622 r św Teresy z Avila .20 maja 1649 r. Karmelitanki Bose, pod przewodnictwem Matki Teresy od Jezusa (Marchockiej), przybyły z Krakowa do Warszawy.2 czerwca odbyła się ich uroczysta introdukcja z kościoła Karmelitów Bosych na Krakowskim Przedmieściu do nowego, drewnianego klasztoru.W uroczystości tej wziął udział 40 letni  król Jan Kazimierz  z żoną Marią Ludwiką i królewiczem Karolem. Przełożoną Klasztoru była Matka Teresa Marchocka, aż do swojej śmierci (19 kwietnia 1652 r.).10 sierpnia 1655 r. Siostry opuściły klasztor do  1658 r. zamieszkały w zamku Lubomirskiego. Z wygnania wróciły do Warszawy 19 czerwca 1663 r., zatrzymując się tymczasowo w wynajętym drewnianym dworku.  Córka fundatorów, Helena Tekla (z Ossolońskich) i jej mąż Aleksander Lubomirscy, koniuszowie koronni, zakupili Pałac Kazanowskich (na Krakowskim Przedmieściu), z przeznaczeniem jego części na klasztor dla Karmelitanek Bosych. Siostry przeprowadziły się tu 30 października 1663 r. O. Ignacy od św. Jana Ewangelisty, Prowincjał, poświęcił nowy dom zakonny pod wezwaniem Ducha Świętego. W salonie urządzono kaplicę z trzema ołtarzami, zlikwidowano taras z widokiem na Wisłę a salony przebudowano na cele zakonne.Karmelitanki Bose mieszkały tu do 1819 r. Dekretem rządu z dn. 18 grudnia 1818 r. klasztor ich uległ kasacie. Zgromadzenie  udało się do klasztoru w Krakowie na Wesołej. Dawny Pałac Kazanowskich przyjęto na cele Towarzystwa Dobroczynności  -czytaj 

Książe  Zdzisław Lubomirski – zapomniany bohater narodowy z Małej Wsi-urodził się 4 kwietnia 1865 r. w Niżnym Nowogrodzie jako syn Jana Tadeusza Lubomirskiego i Marii z Zamojskich.Ukończył gimnazjum św. Anny w Krakowie oraz studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim i Wszechnicy w Grazu.W 1893 r. ożenił się z hrabianką Marią Branicką.Przeniósł się do Warszawy i zamieszkał w pałacu przy ulicy Frascati.

Ksiądz Piotr Natanek jest atakowany, bo demaskuje masońską lożę Szatana niszczącą kościół w Polsce !