16 października 2016 Rok Bożego Miłosierdzia Królowa Polski i Francji

 

16 października 2016  Rok Bożego Miłosierdzia  1308 rocznica objawienia się św Michała Archanioła we Francji    

16 października 708  roku biskupowi Avranches, świętemu Aubertowi, objawił się Michał Archanioł, prosząc o zbudowanie kościoła na skale.
Książę Ryszard I Nieustraszony (943–996)  w  966 roku założył na wyspie opactwo benedyktyńskie .W 1256 i 1264 roku, pielgrzymkę do opactwa na Mont Saint-Michel odbył święty  Ludwik IX.W 1622 roku klasztor Michała Archanioła przeszedł w ręce benedyktynów..W  1791 r  opat  kardynał Louis-Joseph de Montmorency-Lavala z  mnichami zostali wydaleni z opactwa,  zmienionego  w więzienie dla ponad 300 księży odmawiających przyjęcia nowej konstytucji cywilnej. wyspa zmieniła nazwę na Mont-Michel i Mont-Libre.

16 października wspomnienie świętej Jadwigi zmarłej 1243 r …praprababci Królowej Polski Małgorzaty,

prababci od 20 stycznia 1320 r na Wawelu Królowej Polski Jadwigi Kaliskiej która była prababcią koronowanej 

16 października 1384 na Wawelu Królowej Jadwigi 
 Święta Jadwiga ŚląskaJadwiga by Bacciarelli.jpgśw Jadwiga wnuczka Jadwigi Wittelsbach zmarłej 16 maja 1176 r w Dachau

 urodziła się 1178 w Andeks  w Bawarii zmarła 15 października 1243 r-została kanonizowana  w Viterbo 26 marca 1267 r.

Święty Ludwik Król „król ziemskich królów”urodził się 1214 r za życia św Jadwigi ..  w 1256 i 1264 pielgrzymował na górę św Michała we Francji zmarł 25 sierpnia 1270 tego dnia 25 sierpnia 1270 r w  Berlinie urodziła się praprawnuczka św Jadwigi z Andeks- Królowa Polski Małgorzata Brandenburska koronowana razem z mężem -prawnukiem św Jadwigi –Przemysławem II 

26 czerwca 1295 r w Gnieznie na Królową Polski 

Koronacji dokonał arcybiskup Jakub Świnka.  "26 czerwca 1295 Gniezno stało się widownią uroczystości, na którą Polska czekała dwieście lat: korona Bolesława Śmiałego znalazła się na skroniach wielkopolskiego księcia". Na pieczęci majestatycznej pojawił się dumny napis: "SAM WSZECHPOTĘŻNY ZWRÓCIŁ POLAKOM ZWYCIĘSKIE ZNAKI".

Prawnuczka św Jadwigi Jadwiga Bolesławówna razem z mężem uczestniczyła w koronacji królewskiej kuzyna  Przemysła II i Królowej Małgorzaty w Gnieźnie 26 czerwca 1295 r.

20 stycznia 1320 r. na Wawelu  nastąpiła upragniona koronacja królewska Władysława i Jadwigi pradziadków Jadwigi Andegaweńskiej Jadwiga przyjęła tytuł "totius Poloniae regina" (królowa całej Polski). – wyróżnieniem dla władczyni było otrzymanie od papieża Jana XXII uprawnienie przekraczania klauzury klarysek krakowskich.

16 października 1384 została koronowana na Wawelu przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Bodzantę Jadwiga Andegaweńska  urodzona  18 lutego 1374, córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki, w 1384 koronowana na króla Polski.Z Bożej łaski królowa Polski, pani i dziedziczka ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej i pomorskiej

wizerunek herbuŚwięta Jadwiga. Królowa Polski i patronka rodzin

na pieczęci Jadwigi, przywieszonej do dokumentu z 1387, umieszczono polskiego Orła zwróconego głową, w stronę tarczy węgierskiej linii Andegawenów. na pieczęci jest anioł-tarczownik.Królowa Jadwiga stanęła na czele wojsk i przyczyniła się do ponownego przyłączenia Rusi do Polski.

16 października 1922 urodził się Ks. Jerzy Smoliński .Już na początku okupacji wstąpił w szeregi armii podziemnej, gdzie doszedł do stopnia kapitana. W roku 1941 wstąpił do Zgromadzenia Zmartwychwstańców w Krakowie. ul Łobzowska 10.Pierwsze śluby złożył 15 sierpnia 1943 roku, zaś 2 kwietnia 1949 roku w Krakowie otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. bpa Stanisława Rosponda. Po święceniach kontynuował studia w krakowskim konserwatorium muzycznym (klasa fortepianu i śpiewu solowego). Pracował jako wikariusz w Złocieńcu, Drawsku Pomorskim i Kościerzynie. Był nauczycielem języka łacińskiego w konserwatorium muzycznym oraz wicerektorem Niższego Seminarium Duchownego Zmartwychwstańców w Krakowie. Zasłużony rektor kościoła Maryi Królowej przy Rynku Wildeckim w Poznaniu, a następnie mistrz nowicjuszy w Radziwiłłowie Mazowieckim. W latach 1976-1982 przełożony prowincjalny Polskiej Prowincji Zmartwychwstańców. Od 27 kwietnia 1984 roku do śmierci, tj. do 29 lipca 2013 roku, rektor kościoła św. Józefa i kustosz sali pamięci  Wiktorii Wiedeńskiej na Kahlenbergu w Wiedniu.

16 października 1941 r.w   Auschwitz zamęczono ks Józefa  Jankowskiego Palotyna 

Błogosławiony Józef Jankowski

16 października 1941 r.  Auschwitz zamordowano   Kapucyna O Aniceta Koplińskiego 

 

W Auschwitz zginęło 11 zakonników kapucyńskich, aresztowanych 26-27. czerwca 1941 r. w Warszawie wraz z o. Anicetem.

Byli to:
o. Damian Jan Anuszkiewicz (1919, Suwałki – 1941, Auschwitz)
br. Szczepan Feliks Bogusz (1900, Kamionka – 1942, Auschwitz)
o. Symforian Feliks Ducki (1888, Warszawa – 1942, Auschwitz)
br. Dominik Feliks Golec (1903, Józefów – 1941, Auschwitz)
br. Kazimierz Kołodziejek (1900, Leonów – 1941, Auschwitz)
br. Antoni Maruszak (1897, Miedziana Góra – 1941, Auschwitz)
br. Błażej Pietruszka (1890, Rzeczyca – 1942, Auschwitz)
br. Władysław Stańczak (1910, Wysokin – 1942, Auschwitz)
br. Czesław Wrzos (1917, Lublin – 1942, Auschwitz)
o. Aleksander Wincenty Zaręba (1912, Niewodowo – 1941, Auschwitz)
br. Roman Zawada (1910, Ludwików – 1942, Auschwitz)

 

Wielka łapanka, która wstrząsnęła Włochami

16 października 1943 r Rzym  Niemcy przeprowadzili łapankę w rzymskim getcie. Z ponad tysiąca osób, wywiezionychdo  Auschwitz, wróciło tylko szesnaście.

16 października 1943 Niemcy rozpoczęli masowe publiczne egzekucje w okupowanej przez siebie Warszawie.

Pierwsza z serii egzekucji miała miejsce w dniu 16.10.1943 roku w Alejach Niepodległości 141, na odcinku pomiędzy ulicami Różaną a Madalińskiego. – Ofiarami rozstrzeliwań ulicznych byli więźniowie Pawiaka, oraz przypadkowe osoby zatrzymane w łapankach. Każdy mógł być ofiarą. Mieszkańcy Warszawy nie wiedzieli, czy po wyjściu na ulicę wrócą do domu.
Niemcy przeprowadzili kilkadziesiąt egzekucji ulicznych, wywierających wstrząsające wrażenie na mieszkańcach Warszawy. Egzekucje trwały do końca lutego 1944, 
Ten „furor Teutonicum” którego Warszawa doświadczyła jest upamiętniony tablicami w miejscach straceń. Tablic jest około 200, chociaż miejsc pamięci w Warszawie jest więcej

16 października 1384 – Jadwiga Andegaweńska.(prawnuczka Króla Władysława  Łokietka  i prawnuczki św Jadwigi z Andeks -Jadwigi Kaliskiej zostaje koronowana na Króla Polski 

16 października 1793 -Paryż zgilotynowano Królową Francji Marię Antoninę –pierwszą ofiarę mediów 

Królowa Francji-prawnuczka Królowej Polski –Maria Antonina Habsburg, urodziła się  2 listopada 1755 podczas trzęsienia ziemi w Lizbonie i  w pałacu Hofburg, w Wiedniu.

Była piętnastym dzieckiem i zarazem jedenastą (ostatnią) córką cesarza Franciszka I Lotaryńskiego

 ( wnuka Królowej Polski Eleonory -bratanicy  Polskiej Królowej Cecyli Renaty i Marii Teresy Habsburg.

 

Eleonora Maria Józefa przyszła na świat 31 maja 1653 roku. Jej matką była Eleonora Mantuańska, a ojcem cesarz Ferdynand III Habsburg.-przyszła królowa Polski odebrała staranne wykształcenie. Płynnie mówiła po francusku i włosku, a także muzykowała.Dwór wiedeński zdecydował się wyswatać arcyksiężniczkę ze świeżo wybranym królem Michałem Korybutem Wiśniowieckim. Dosyć skromny ślub odbył się 27 lutego 1670 roku w klasztorze jasnogórskim, po czym monarcha udał się do Warszawy, by dopilnować przygotowań weselnych. -ładna blondynka, miła i cicha zarazem, szybko zyskała popularność Polaków. – sejm i wyraził zgodę na jej koronację. Odbyła się ona 19 października 1670 roku w Warszawie.  Wierna atakowanemu ustawicznie królowi, służyła mu radami i pomocą, zwłaszcza w rozwiązywaniu konfliktów z malkontentami. Sejm powierzył jej zadanie bez precedensu. Miała podjąć się mediacji pomiędzy monarchą a opozycją i doprowadzić do zawarcia zgody. Zawarta ugoda, choć krótkotrwała, podniosła prestiż monarchini.W  dniu  zwycięstwa Sobieskiego pod Chocimiem sytuacja królowej uległa diametralnej zmianie. We Lwowie zmarł jej królewski małżonek.-królowa wdowa usunęła się do Torunia.  opuściła 28 marca 1675 roku miasto i udała się na Śląsk, a następnie do Wiednia.Nad Dunajem odżyło jej uczucie do Karola Lotaryńskiego.Cesarz Leopold wyraził zgodę na ślub, który odbył się 6 lutego 1678 roku. Przez następne pięć lat mieszkając w Insbrucku, małżonkowie wiedli spokojne i szczęśliwe życie. Eleonora urodziła pięcioro dzieci: Leopolda Józefa, Karola Józefa, Eleonorę (zmarła zaraz po porodzie), Karola Ferdynanda i Józefa Inocentego.Przebywając w Tyrolu, utrzymywała stosunki ze swymi dawnymi poddanymi. Korespondowała w wieloma polskimi senatorami. Rodzinną idyllę przerwała inwazja turecka. Książę Karol ruszył na wojnę  pod Wiedeń  Trudy wojenne skróciły życie dowódcy habsburskich wojsk i 18 kwietnia 1690 roku trzydziestosześcioletnia była królowa powtórnie została wdową. Po śmierci męża swe wysiłki skupiała na wyedukowaniu czterech synów -proponując po śmierci Sobieskiego do polskiego tronu swego pierworodnego syna. Zmarła 17 grudnia 1697 roku w wieku 44 lat. Jej ciało złożono w kościele kapucynów w Wiedniu.

 

16 pazdziernika 1944 -Wawel 560  rocznicę koronacji  św  Jadwigi Król Polski Hans Frank  który 14 lutego 1936 r będąc na Wawelu twierdził że trzeba nabrać respektu  do dorobku Kultury Polskiej .. 

16 pazdziernika 1944 nagradza morderców Polaków z powstania Warszwskigo 

Początkowo plan zamachu na Koppego zakładał, że zostanie on zastrzelony przez snajpera, gdy będzie wsiadał do samochodu na dziedzińcu Zamku Królewskiego na Wawelu, gdzie mieszkał. Ostatecznie dowództwo Armii Krajowej zdecydowało się na inny wariant.

14. lutego 1936-36 letni  Hans Frank przybył  pierszy raz na Wawel złożył wieniec przy trumnie masoneria  marszałka Piłsudskiego . Powiedział m.in. 
"Dopiero po zwiedzeniu Wawelu można sobie wyobrazić, jak wielką potęgąw przeszłości była Polska i można nabrać należytego respektu dla olbrzymiego polskiego dorobku kultury i sztuki". 
Po oficjalnym spotkaniu w Uniwersytecie Jagiellońskim razem z przyjacielem  Prof Fryderykiem  Zollem  odbył się raut z udziałem przedstawicieli nauki i sztuki. Przybyli zaproszeni profesorowie, artyści, muzycy.Po opuszczeniu Krakowa Frank wyjechał na kilkudniowy wypoczynek do Zakopanego(gdzie planowano ludobójstwo Polaków ) .

Zdjęcie numer 1 w galerii - Niklas Frank: Jestem synem Hansa Franka. Mój ojciec był tchórzem

Hans Frank,,,Król Polski na Wawelu (1939-1945) zawisł na szubienicy w norymberskim więzieniu 16 października 1946 r

Wilhelm Koppe (z prawej) wraz z innym zbrodniarzem Josefem Bühlerem, podczas obchodów urodzin Adolfa Hitlera w Krakowie (źródło: domena publiczna; koloryzacja: Rafał Kuzak).SS-Obergruppenführer Wilhelm Koppe w jedne z komnat Zamku Królewskiego w Krakowie. Zdjęcie wykonane niespełna miesiąc przed zamachem.

Wilhelm Koppe (z prawej) wraz z  zbrodniarzem Josefem Bühlerem, podczas obchodów urodzin Adolfa Hitlera w Krakow

SS-Obergruppenführer Wilhelm Koppe,dał się poznać jako bezwzględny wróg wszystkiego co polskie.,po wojnie w Hamburgu był dyrektorem fabryki czekolady 

Spora doza szczęścia oraz szybka reakcja sprawiły, że Koppe wyszedł z zamachu bez szwanku i sprawował swój urząd aż do końca istnienia Generalnego Gubernatorstwa. Na zdjęciu (drugi z lewej) podczas uroczystości z okazji piątej rocznicy jego utworzenia (październik 1944).

Wawel  Wilhelm Koppe(drugi z lewej) 16 październik 1944.– zmarł śmiercią naturalną 2 lipca 1975 roku

Hans Frank  zawisł na szubienicy 16 października 1946 r. niewiele jednak zabrakło, aby pożegnał się z tym światem w styczniu 1944 r.Niklas FrankDziś do Polski  przyjeżdza syn Hansa Franka -Nikas Frank z Hamburga dziennikarz magazynu „Stern był jednym z pierwszych dziennikarzy zachodnich, którzy przeprowadzili wywiad z Lechem Wałęsą w 1983 r W trakcie wywiadu dla „Sterna” z 23 września 1997 r., Nicolas Frank syn zbrodniarza Hansa Franka  Jaruzelski wyraził swą wdzięczność także dla Henriego Nannena, redaktora naczelnego „Sterna”, za wykazanie na łamach pisma „zrozumienia” dla wprowadzenia stanu wojennego w Polsce.Podobnie zareagowali szefowie mediów. Rudolf Augstein,  redaktor magazynu „Der Spiegel”, wspierał na łamach swego pisma rozbicie „Solidarności”, podkreślając na końcu:„Niespokojna Polska oznacza zawsze zagrożenie wojną dla Europy […], nawet w czasach atomu”. bankierzy niemieccy z ulgą i zadowoleniem przyjęli wprowadzenie stanu wojennego, ponieważ obawiali się o los swoich kredytów,których udzielili wcześniej reżimowi w Polsce.

Więzienie Montelupich  gdzie zamordowano w 1949 r 23 letniego Polaka  Jana Rokitę  
KIM jest   Izaak G o l d w i c h t  syn Zbigniewa Brzezińskiego występujący jako  JAN MARIA ROKITA ? 

Zdjęcie numer 4 w galerii - Rokita wyrzucony z PO. 17 sierpnia  1989 roku  Izaak G o l d w i c h t 

jako Jan Maria Rokita  zostaje szefem sejmowej komisji mającej badać zbrodnie i przestępstwa z czasów stanu wojennego  . W sierpniu 2009 zakończył współpracę z „Dziennikiem”z Hamburga .Pierwsza żona Jana Marii Rokity Katarzyna Zimmerer (ur. 1961 w Krakowie) córka niemieckiego dziennikarza Ludwika Zimmerera z Hamburga i żydówki Joanny Olczak-Ronikier.felietonistka Tygodnika Powszechnego.Tesc  Jana Marii Rokity Ludwig Zimmerer (ur. 1924 w Augsburgu, zm. 1987–żydowsko – niemiecki dziennikarz , korespondent  mediów  z Hamburga .W 1956 został pierwszym po wojnie akredytowanym korespondentem z Niemiec Zachodnich.W 1959  roku przyjechał do Polski, gdzie zamieszkał na stałe.Przez ponad 20 lat mieszkał w Warszawie na Saskiej Kępie.Pracował dla gazety "Die Welt", telewizji ARD i radia Norddeutscher Rundfunk.Był szpiegiem niemieckim -kolekcjonerem dzieł sztuki ludowej .Jego pasji w 1978 Andrzej Wajda poświęcił film dokumentalny Zaproszenie do wnętrza produkowany w  Hamburgu. W 2013 prezydent przestępca Bronisław Maria Komorowski, za wybitne zasługi we wspieraniu przemian demokratycznych w Polsce, za dawanie świadectwa prawdzie o sytuacji w Polsce w czasie stanu wojennego, za osiągnięcia w działalności dziennikarskiej i na rzecz zbliżenia polsko-niemieckiego, pośmiertnie odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.Był mężem żydówki Joanny Olczak-Ronikier i ojcem Katarzyny Zimmerer.  czytaj 

 

16 października 1983 kanonizacja Apostoła  sakramentu pojednania, św Leopolda  Mandica 

14 maja 1944 r. w wyniku bombardowania przez Aliantów , padewski klasztor został całkowicie zniszczony.

Ocalała jedynie cela, pełniąca funkcję konfesjonału o. Leopold

Święty Leopold Mandić czytaj 

 

17 stycznia 1793 r Paryż  sąd nad Królem Ludwikiem XVI wnukiem Króla  Polski Augusta III Sasa koronowaych na Wawelu  17 stycznia 1734 czyta

kr

27 lutego 1670 roku na Jasnej Górze w Częstochowie  odbył się ślub króla Polski Michała Korybuta Wiśniowieckiego z  arcyksiężniczką austriacką Eleonorą Habsburżanką

Boża Opatrznosc sprawiła że oboje  przyszli na świat 31 maja w święto  Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny  .

31 maja 1640 w Olesku urodził się Król Polski Michał Korybut Wiśniowiecki

31 maja 1653  we  Wiedniu urodziła się jego żona Eleonora Habsburżanka,

prababcia Królowej Francji –Marii  Antoniny zgilotynowanej 16 pańdziernika 1793 r w Paryżu .

31 maja 1744 -Częstochowa Jasna Góra  rodzina Króla Polski Augusta III Sasa

dziadkowie zgilotynowanego 21 stycznia 1793 r męża Marii Antoniny ofiarowali rodzinę Matce Bożej patrz


Król Ludwik August trzeci syn Ludwika XV z Marii Józefy Saskiej
Przyszły król Francji i Nawarry, Ludwik XVI Capet, urodził się 23 sierpnia 1754 roku, między szóstą a siódmą rano..

Ciężar korony Ludwik August poznał  11 czerwca 1775, kiedy uroczyście przyjął namaszczenie na Pomazańca Bożego w Reims. 


Podczas ucieczki z Paryża, 20 czerwca 1791 roku, zaraz za rogatkami stolicy Francji, król powiedział -„Wydostałem się więc z tego Paryża, gdzie mnie pojono taką goryczą.Bądźcie pewni,  stanę się zupełnie innym człowiekiem niż ten, którego znaliście do tej pory.” Niestety,Maria Antonina i Ludwik zwany Ostatnim  zostali zatrzymani Był kochającym mężem i ojcem. Przekazał życie czworgu dzieciom. Miał tylko 39 lat gdy przyszła po niego niesprawiedliwa Śmierć.20 stycznia  1793 r  został wydany dekret o poinformowaniu skazanego o wyroku i jego wykonaniu w dniu następnym.- Ludwik Kapet został ścięty na placu Rewolucji w poniedziałek, 21 stycznia 1793 roku o 10.22.

Iefrbfe2
„Po przybyciu na plac Rewolucji…..wysiadł z powozu… został przekazany w ręce kata; sam zdjął frak i krawat, został w zwykłej kamizelce z miękkiej, białej wełny. Nie chciał, by mu podcinano włosy, a przede wszystkim by go wiązano;  Wszedł na szafot, postąpił ku lewemu brzegowi, zapytał czy dobosze nie przestaną bić w bębny. Chciał przemówić, wiele głosów wykrzyknęło do egzekutorów – było ich czterech – by wykonali swoje zadanie. Niemniej, gdy zaczęto go przywiązywać, powiedział wyraźnie te słowa: Umieram niewinnie, przebaczam mym wrogom, pragnę, by moja krew przyniosła pożytek Francuzom i uśmierzyła krew Boga.”
Potem już tylko głuchy dźwięk noża i okazanie wiwatującemu tłumowi krwawej głowy króla, który wcale nie chciał być królem, a okazał się nim w pełni właśnie podczas ostatnich godzin swego życia..
Ludwik Ostatni panował 18 lat.
22 stycznia 1815 na rozkaz jego brata Ludwika XVIII trumny z ciałami Ludwika XVI i Marii Antoniny przewieziono do Saint Denis, miejsca tradycyjnego pochówku Kapetyngów.
Spośród królewskiej rodziny i najbliższych przyjaciół przebywających podczas ostatnich dni Ludwika XVI w więzieniu w Temple ocalała tylko córka  Maria Teresa – od 2 sierpnia 1830 Królowa Francji zmarła na wygnaniu w 1851 roku.
 W 2013 r.-Krew króla Ludwika XVI, zgilotynowanego  21 stycznia  1793 roku, znaleźli w starym pojemniku z tykwy specjaliści z Francji i Hiszpanii,.Po zgilotynowaniu króla wielu widzów,maczało w jego krwi chustki.Taki kawałek materiału nasączony krwią umieszczono w pustej suchej tykwie, którą ozdobiono wizerunkami bohaterów rewolucji i napisem: "21 stycznia Maximilien Bourdaloue zmoczył swoją chustkę w krwi Ludwika XVI po jego dekapitacji". 
Testament Króla Ludwika XVI 
W Imię Przenajświętszej Trójcy – Ojca, Syna i Ducha Świętego:

Dziś, 25 grudnia [roku] 1792, ja, Ludwik XVI Król Francji, będąc już ponad cztery miesiące uwięziony wraz z moją rodziną w wieży Temple w Paryżu przez tych, którzy niegdyś pozostawali moimi poddanymi, a także pozbawiony możności jakiegokolwiek porozumiewania się, nawet z rodziną, od dnia 11 bieżącego miesiąca; co więcej – włączony w proces, którego zakończenia nie sposób przewidzieć z uwagi na ludzkie nastroje, a którego powodu ani znaczenia nie podobna znaleźć w żadnym istniejącym prawie, nie mając zaś prócz Boga, któremu się poświęcam, żadnych innych świadków moich myśli, niniejszym oświadczam w Jego obecności moje ostatnie życzenia i uczucia.Pozostawiam moją duszę Bogu, memu Stwórcy; modlę się, by przyjął ją w swoim miłosierdziu i nie sądził jej podług zasług jej samej, lecz tych Pana Naszego Jezusa Chrystusa, który złożył Samego Siebie jako ofiarę Bogu Ojcu za nas – ludzi, niezależnie od tego, jak zatwardziałych [w grzechu] – a [wśród tych] mnie pierwszego.
Umieram w łączności z naszą Świętą Matką, Katolickim, Apostolskim i Rzymskim Kościołem, dzierżącym autorytet poprzez nieprzerwaną sukcesję od czasów Św. Piotra, któremu zawierzył sam Chrystus; wierzę mocno i wyznaję wszystko to, co zawarto w Credo oraz przykazaniach Bożych i kościelnych, sakramentach, a także tajemnicy, w tym, czego naucza Kościół – i czego nauczał zawsze. Nigdy nie próbowałem ustanowić się sędzią różnych sposobów wykładania dogmatów, które dzielą Kościół Jezusa Chrystusa, ale zgadzam się i zawsze będę się zgadzał, gdyby spodobało się Bogu obdarzyć mnie życiem, z decyzjami, jakie wydają i jakie wydawać będą duchowni przełożeni Świętego Kościoła Katolickiego, zgodnie z dyscypliną, do której dąży Kościół od czasów Jezusa Chrystusa. Z całego serca żałuję naszych braci, którzy tkwią w błędzie, ale nie chcę być im sędzią i nie miłuję ich przez to mniej w Chrystusie, czego naucza nas nasze chrześcijańskie miłosierdzie, modlę się też do Boga, by odpuścił mi moje grzechy. Poszukiwałem ich dokładnie by je poznać, znienawidzić je, a także by poniżyć się w Jego obecności.Nie mogąc uzyskać posługi katolickiego księdza, modlę się, by Bóg przyjął wyznanie, które czynię umieszczając moje nazwisko (jakkolwiek wbrew mojej woli) przy czynach, mogących stać w sprzeczności z dyscypliną i wiarą Kościoła Katolickiego, do których zawsze pozostaję szczerze przywiązany.Proszę o to, by Bóg przyjął moje mocne postanowienie, że – jeśli tylko pozwoli mi żyć, zadbam o posługę katolickiego kapłana, tak szybko, jak będzie to możliwe,
, aby wyznać moje grzechy i przyjąć sakrament pokuty.Błagam tych, którym zawiniłem przez nieuwagę (gdyż nie przywołuję [w pamięci] nikogo, kogo mógłbym skrzywdzić umyślnie), a także tych, którym dostarczyłem złego przykładu albo powodu do zgorszenia, by wybaczyli zło, które w ich mniemaniu mogłem im wyrządzić.
Usilnie proszę tych, którzy w swojej uprzejmości zechcą dołączyć swoje modlitwy do mojej, by wyprosili Boże przebaczenie moich win.Z całego serca wybaczam tym, którzy uczynili się moimi wrogami, mimo, że nie dałem im do tego żadnego powodu, i modlę się, by Bóg raczył im wybaczyć, jak również tym, którzy przez fałsz lub nierozumną gorliwość wyrządzili mi wiele szkody.
Powierzam Bogu moją małżonkę i moje dzieci, moją siostrę, moją ciotkę, moich braci, a także wszystkich, którzy pozostają związani ze mną poprzez więzy krwi lub w jakikolwiek inny sposób. Modlę się zwłaszcza o to, by Bóg spojrzał ze współczuciem na moją żonę, moje dzieci i moją siostrę, którzy jakże długo już cierpią wraz ze mną, i by podtrzymał je w swoim miłosierdziu w razie, gdyby mnie stracili, tak długo, jak długo przebywać będą pośród śmiertelnych.  Powierzam moje dzieci mojej żonie; nigdy nie wątpiłem w jej matczyną czułość względem nich. Zalecam jej ponad wszystko, by uczyniła z nich dobrych chrześcijan i uczciwych ludzi; niech ukaże im wspaniałości tego świata (o ile ich przekleństwem będzie takowych doświadczyć) jako dobra niebezpieczne i ulotne, i niech skieruje ich uwagę w kierunku jedynej pewnej i trwałej chwały – ku wieczności.

Proszę też moją siostrę, by była uprzejma nie ustawać w swojej czułości względem moich dzieci i by zajęła miejsce ich matki w razie, gdyby miały nieszczęście utracić własną.
Błagam moją żonę o wybaczenie wszelkiego bólu, który cierpiała z mojego powodu, a także smutku, do którego się przyczyniłem w trakcie trwania naszego związku; jeśli czyniła by sobie jakieś wyrzuty, może być pewna, że nie żywię niczego, co było by przeciwko niej.
Jak najserdeczniej napominam moje dzieci, by po tym, co winne są Bogu, a co ma być na pierwszym miejscu, zawsze pozostały zjednoczone między sobą, uległe i posłuszne matce, wdzięczne za całą opiekę i kłopot, jakiego jej przysporzyły, niechaj też zachowają mnie w pamięci. Błagam, by szanowały moją siostrę jak swoją drugą matkę.
Zaklinam mojego syna, by mając owo nieszczęście zostania królem pamiętał, że winien jest samego siebie [poświęcić] dla szczęścia swych poddanych; że musi zapomnieć o wszelkiej nienawiści i urazach, w szczególności tych związanych z nieszczęściem i smutkami, których doświadczam ja sam; że może uczynić ludzi szczęśliwymi tylko przez rządy oparte na prawie, równocześnie jednak musi pamiętać, że król nie jest w stanie przysporzyć sobie szacunku i czynić dobra, które ma w sercu dopóty, dopóki nie ma koniecznego autorytetu, i że w innym wypadku, będąc zaplątanym we własne czyny, bez podobnego natchnieniu respektu, jest bardziej szkodnikiem, niż kimś użytecznym.Nakazuję memu synowi, by troszczył się o wszystkie osoby, które pozostają ze mną związane tak bardzo, jak pozwolą mu na to okoliczności; by pamiętał, że jest to święty dług, który dotyczy również dzieci i krewnych tych, którzy zginęli za mnie, jak również tych, którzy pozostają przeklęci ze względu na moją sprawę. Wiem, że wiele jest osób znajdujących się niegdyś blisko mnie, które jednak nie podążyły w moją stronę, choć powinny, a które okazały nawet swą niewdzięczność, wybaczam im jednak (często w chwilach trudu i zawieruchy nie bywa się bowiem panem samego siebie) i błagam mojego syna, by – jeżeli znajdzie po temu sposobność, myślał wyłącznie o ich nieszczęściu.
Winien teraz jestem okazać moje uznanie tym, którzy obdarzyli mnie prawdziwym i bezinteresownym uczuciem; jak bowiem z jednej strony zostałem dotkliwie skrzywdzony przez niewdzięczność i brak lojalności tych, którym zawsze okazywałem uprzejmość, podobnie jak ich krewnym i przyjaciołom, tak z drugiej strony pojawiła się sympatia i dobrowolne zainteresowanie, jakie okazało mi wiele osób. Błagam ich o przyjęcie mojego podziękowania. W sytuacji, jaką mamy obecnie, obawiam się ich narażać poprzez mówienie wprost, ale w sposób szczególny zalecam memu synowi, by znalazł okazję do rozpoznania tych ludzi.Uznałbym jednak za potwarz dla narodu, gdybym otwarcie nie polecił memu synowi pp. De Chamilly i Hue, których autentyczne przywiązanie do mnie doprowadziło do uwięzienia ich wraz ze mną w tym smutnym domostwie. Polecam również p. Clery, którego troskę [o mnie] wysławiam, odkąd tylko jest przy mnie. Jako że to on pozostaje ze mną aż do końca, proszę usilnie pana z Komuny[1] o powierzenie mu moich ubrań, książek, mojego zegarka, portmonetki, jak również wszelkich innych drobiazgów, zdeponowanych przy radzie Komuny.Jak najchętniej wybaczam raz jeszcze tym, których postawiono mi na straży, złe traktowanie oraz zdenerwowanie, które uznali za niezbędne do zapanowania nade mną. Znalazłem pośród nich kilka wrażliwych i współczujących dusz – niech ich serca cieszą się spokojem, jaki daje im ich sposób myślenia.Błagam pp. De Malesherbes[2], Tronchet[3] i De Seze[4], by przyjęli moje podziękowania i uczucie za wszelkie starania i kłopot, który mieli z uwagi na mnie.
Kończę oświadczając przed Bogiem, gotów stanąć przed nim, że nie zarzucam sobie żadnych zbrodni, o jakie jestem oskarżony.
Sporządzone wraz z kopią w wieży Temple, 25 grudnia 1792.
Ludwik
 
[1] Komuna Paryża (fr. la commune de Paris) – nazwa przyjęta przez rewolucyjny rząd miasta Paryża, powstały po zwycięskim ataku na Bastylię w dniu 14 lipca 1789. Po powstaniu 10 sierpnia 1792 Komuna znacznie się zradykalizowała, stając się pośrednikiem między Zgromadzeniem narodowym a paryskim ruchem sankuilockim,  zorganizowanym w 48 sekcjach. Współorganizowała zbrojne obalenie żyrondystów 2 czerwca 1793, w czasie przewrotu 9 thermidora usiłowała bronić Robespierre'a i jego zwolenników. Do jej tradycji nawiązywała w 1871 Komuna Paryska (nazwy obydwu rewolucyjnych rządów są w j. francuskim identyczne).
[2] Guillaume-Chrétien de Lamoignon de Malesherbes (ur. 6 grudnia 1721 w Paryżu, zm. 23 kwietnia 1794 w Paryżu) – francuski polityk, mąż stanu, doradca i cenzor królewski. W roku 1792 bronił Ludwika XVI. Malesherbes cieszył się we Francji szacunkiem nawet wśród prostych ludzi, dlatego po wybuchu rewolucji i zgilotynowaniu króla rewolucjoniści z początku dawali mu spokój. Jednak w grudniu roku 1793 został zaaresztowany wraz z córką Marguerite, wnuczką Aline oraz ich mężami. 23 kwietnia 1794 roku został zgilotynowany, a wcześniej zamordowano członków jego rodziny (Marguerite i markiza de Rosanbo – 20 kwietnia, Aline i hrabiego Chateaubriand – 22 kwietnia). Malesherbes został przez rewolucjonistów zmuszony do oglądania ich egzekucji.
[3] François Denis Tronchet (urodzony 23 marca 1726, zmarł 10 marca 1806) – prawnik i polityk, adwokat, w roku 1789 wybrany jako delegat do Stanów Generalnych, a później również członek Konstytuanty. Na prośbę Ludwika XVI wziął udział w jego procesie jako obrońca, którą to rolę – jak zapisano, pełnił z poświęceniem i niemałą odwagą. 
[4] Raymond Romain, Comte de Sèze lub Desèze (urodzony 26 września 1750, zmarł 2 maja 1828) – adwokat I prawnik, jeden z obrońców Ludwika XVI.
Od Redakcji: 

Powyższy testament, znajdujący się obecnie w paryskim Archiwum Narodowym, został przekazany przez Ludwika XVI p. Baudrais, urzędnikowi miejskiemu, 21 stycznia 1723, tuż przed wyprowadzeniem króla na egzekucję. Baudrais natychmiast podpisał go celem poświadczenia autentyczności i przekazał Komunie, gdzie dokument uznano i potwierdzono podpisami p. Coulomneau – sekretarza, a także p. Drouel, wice-przewodniczącego.
Śmierć Ludwika XVI:
„O godzinie 9 [21 stycznia] przyszedł Santerre z grupą funkcjonariuszy i dziesiątką gwardzistów: gdy król ujrzał, że wszyscy mają nakryte głowy, natychmiast zażądał swego kapelusza. Chciał wręczyć swój testament delegatowi Komuny, sławnemu potem „wściekłemu” księdzu Roux. Chwalił się on później swą brutalną odpowiedzią: „Nie jestem tu, by wykonywać twoje polecenia, lecz by cię doprowadzić na szafot”. Testament wziął inny funkcjonariusz. Ludwik prosił o oddanie dokumentu jego żonie.
W zakrytym powozie umieszczono króla wraz ze spowiednikiem i dwoma oficerami, gwardzistą narodowym i żandarmem. Król czytał psalmy z brewiarza księdza Firmonta. Powóz otaczała bardzo silna eskorta; na drodze przejazdu stał gęsty szpaler gwardzistów z karabinami i pikami. Na bulwarze Bonne Nouvelle małe zamieszanie: z lekkiego wzniesienia nad bulwarem słynny potem konspirator, baron de Batz z garstką przyjaciół usiłował zagrzać tłum do ratowania króla. Poniósł kompletne fiasko, ale zdołał umknąć.
Droga na plac Rewolucji – dzisiejszy plac de la Concorde – trwała ponad godzinę. Szafot stał blisko postumentu obalonego pomnika jego dziadka  Ludwika XV ,wokół gilotyny spora pusta przestrzeń i czworobok gwardzistów. Dalej morze ludzi. 

Postawienie władcy zaopatrzonego w sakrę (Boży Pomazaniec) przed „przedstawicielami narodu” miało w zamyśle organizatorów tego spektaklu skutecznie delegitymizować samą ideę monarchii.
Wątpliwości niektórych deputowanych co do uprawnień Konwentu osądzania władcy Francji, rozwiewał jeden z przywódców jakobinów, Saint-Juste:
„Nie można królować niewinnie, oszustwo kryjące się za tym jest nazbyt wyraźne. Wszyscy królowie są buntownikami i uzurpatorami”.
 17 stycznia 1793 roku większością jednego głosu (361 do 360) Ludwik XVI został skazany na karę śmierci za „zbrodnie przeciw narodowi”.

Monarchia miała zostać zamordowana i poniżona.Miała zniknąć ze współczesności i historii Francji.

Temu celowi służyła  akcja bezczeszczenia grobów królewskich w Saint-Denis i zniszczenie Świętej Ampuły z krzyżmem koronacyjnym królów Francji-krew przelana przez króla zapoczątkowała okres straszliwego terroru.
Jakie były losy królewskiej rodziny?
Praprawnukowie  Polskich Królów  Augusta II Sasa-Stanisława Leszczyńskiego i Katarzyny Opalińskiej -Królowej Eleonory 
Mały Ludwik XVII (1785-1795) trzymany był w Temple w całkowitej izolacji, poddano go rewolucyjnej indoktrynacji, którą realizował szewc Simon. Próbował on wpoić królowi dziecku nienawiść do rodziców i nakłaniał go do wyparcia się wiary. -w takich warunkach Ludwik XVII umarł 8 czerwca 1795 roku.
Królowa Maria Antonina  urodzona 2 listopada 1755 we Wiedniu żona Ludwika XVI, była córką cesarza Austrii Franciszka I i Marii Teresy. Początkowo trzpiotowata (wydana za mąż w 16. roku życia), wraz z macierzyństwem dojrzała. Podobnie jak Ludwik XVI, Maria Antonina też miała swój "proces", prawną tragifarsę.
Oskarżycielem był Antoine Quentin Fouquier-Tinville, o którym w 1917 r. powiedział Lenin, tworząc bolszewicką tajną policję, poprzedniczkę KGB: "Skąd mamy wziąć naszego Fouquier-Tinville'a?".
Aby pozostawić królową w pamięci ludu w niesławie, zadbano o odpowiednich "świadków", którzy przedstawili ją jako rozpustnicę, utracjuszkę, zdrajczynię- została skazana na karę śmierci Egzekucję wykonano 16 października 1793 roku.
10 maja 1794 r. została stracona siostra Ludwika XVI, Madame Elisabeth urodzona 
 3 maja 1764 w Wersalu.-najmłodsza córka Ludwika Ferdynandadelfina Francji i jego drugiej żony Marii Józefy Wettyn. Była młodszą siostrą królów Francji: Ludwika XVILudwika XVIII i Karola X Burbona, oraz królowej Sardynii – Marii Klotyldy.

IlustracjailustracjaKról Ludwik XVIIz prawa od 21 stycznia 1793 do 8 czerwca 1795).

 

 

Królowa Francji z Trzebnicy Maria Leszczyńska -chluba Polskiego Narodu

Wawel Koronacje 

17 stycznia 1649 – Jan II Kazimierz Waza.

17 stycznia 1734 – August III i Maria Józefa.
17 stycznia 1945 r   Hans Frank ,,Król na Wawelu 1839-1945 )opuszcza Wawel –
17 stycznia 1945 -Wawel  bombardowany przez Rosjan 

Twórcy państwa amerykańskiego, organizatorzy Rewolucji Francuskie,twórcy konstytucji 3 Maja , kadra oficerska Legionów Dąbrowskiego ,Legiony Piłsudskiego…pierwszych szesnastu żołnierzy Polski Podziemnej 27 września 1939 r-Wanda Dynowska z loży Droit Humain, zakładając z biskupem teozofów Michałem Tokarzewskim  Loże Masońskie w Polsce rozsławiła wawelski kamień-w sierpniu 1960 przyjął Dynowską na audiencji biskup Karol Wojtyła, -ponowna audiencja miała miejsce w listopadzie 1969
17  stycznia 2011  Wawel odznaczono wrogów Polski przez przestępcę Bronisława Komorowskiego  
17 stycznia 2011 r. na Wawelu prezydent Bronisław Maria Komorowski odznaczył Wisławę Szymborską Orderem Orła Białego-znana razem ze Mrożkiem z apelu zabić Księży Kurii Krakowskiej  ,