18 lutego 2017 na Polskim Wawelu Sw Jadwiga-KRÓLOWA WIELU NARODÓW -Jadwiga Jagielonka – Marcin Luter i Franciszek

 

KRÓLOWA WIELU NARODÓW    643 lat 

18 lutego 1374 –urodziła się Jadwiga Andegaweńska, król i patronka Polski, święta (zmarła 17 lipca  1399)

16-10 -1384 r została Koronowana na Króla Polski..

18 lutego 1386 – W katedrze wawelskiej odbył się ślub Jadwigi Andegaweńskiej z Władysławem II Jagiełłą

FILARY POLSKOŚCI: Święta Królowa Jadwiga i Jan Kochanowski

20 stycznia 1320 w Katedrze Wawelskiej odbyła  się Koronacja Pradziadków Jadwigi 
18  lutego 1495 – W katedrze wileńskiej odbył się ślub brata Jadwigi Aleksandra Jagiellończyka( wnuka Króla Włdysława Jagiełły) z księżniczką Heleną Moskiewską.

18 lutego 1502 – w Burghausen ( 116 rocznica ślubu jej dziadka z Jadwigą na Wawelu)  umiera wnuczka Króla Władysława Jagiełły-Jadwiga Jagiellonka, księżniczka bawarska i litewska, królewna polska (ur. 1457)

Das Areal für das Kloster Raitenhaslach wurde 1143 durch Graf Wolfker de Tegerwac (Wolfker von Wasentegernbach) und seiner Frau Hemma gestiftet. Vom ursprünglichen Gründungsort Schützing an der Alz wurde das Kloster schon 1146 nach Raitenhaslach verlegt, das bereits 788 in der Notitia Arnonis als Besitz des Bistums Salzburg zum ersten Mal urkundlich erwähnt worden war. Grund für den Umzug nach Raitenhaslach soll in erster Linie die strategische Klosterpolitik des Bischofs Konrad I. von Salzburg gewesen sein. Die ersten Mönche sowie der die ersten 30 Jahre an der Spitze des jungen Klosters stehende Abt Gero stammten aus der Reichsabtei Salem, und Salemer Äbte besuchten das neue Kloster regelmäßig. patrz

Birgittenkloster Altomünster – ein Blick hinter die Mauern der Klausur

Altomünster

Von Maria Mai aus wurde als drittes Birgittenkloster im heutigen Bayern Altomünster gegründet. Dieses alte Kloster im Bistum Freising, benannt nach dem im 8. Jahrhundert bezeugten hl. Alto, Einsiedler und Bischof des 8. Jahrhunderts, war ehemals von nach Weingarten umgezogenen Benediktinern, später von Benediktinerinnen bewohnt. Ihr Aussterben kam den Klostergründungsplänen Herzog Georgs des Reichen von Bayern-Landshut (reg. 1479-1503) entgegen. Angeregt durch Ritter Wolfgang von Sandizell, einem Laienbruder in Maria Mai, gab er die Pläne einer Gründung in Landshut (1485) zugunsten des Überganges Altomünsters an den Birgittenorden auf. Die päpstliche Erlaubnis datiert von 1488, die Stiftungsurkunde des Herzogs von 1496. Im folgenden Jahr kamen 15 Nonnen und mehrere Priester aus Maria Mai. Schon 1500 wurde Altomünster selbständig. Die Rekrutierungsbasis blieb zunächst wie beim Mutterkloster städtisch. Die ersten vier Äbtissinnen (1500-1530) stammten aus Nürnberg, Nördlingen und Augsburg.czytaj

IMG_0025_c

3 lut 2017

Ihr Kloster soll dichtgemacht werden: Für Schwester Apollonia vom Birgitten-Orden in Altomünster war diese Ankündigung aus dem Vatikan eine Kampfansage. Mit allen Mitteln stemmt sich die Nonne gegen das Aus. Das Problem: Die streitbare Schwester ist die letzte Ordensfrau, die noch im Kloster lebt – und für die Kirche ist eine einzige Nonne zu wenig für ein "Leben in Gemeinschaft". Weil Schwester Apollonia obendrein die Kirchenoberen mit ungenehmigten Renovierungsarbeiten und zweifelhaften Personaleinstellungen erbost, sind die Fronten im Klosterkrieg verhärtet. patrz film 

Matka  Apolonia

Ich wurde am 23. September 1954 in Furth im Wald geboren.Beginnend mit dem Wintersemester 1974/75 studierte ich an der Universität Regensburg auf Lehramt für die Gymnasialfächer Mathematik, Erdkunde und Russisch. Von 1980 bis 1982 absolvierte ich mein Referendariat am Willstätter Gymnasium in Nürnberg.

Von frühester Kindheit und Jugend haben mich Religion und Glauben angezogen, interessierte ich mich für religiöse Themen. Meine erste Annäherung an Religion und Glauben erfolgte daher durch ein Selbststudium und die intensive Lektüre religiöser Schriften. Dazu gehörte auch die regelmäßige Teilnahme an Gebets- und Bibelkreisen. Von 1978 bis 1982 amtierte ich mit großer Freude als Pfarrgemeinderatsvorsitzende. Mein künftiger Lebensweg stand mir da längst schon ganz klar vor Augen.Am 1. März 1983 trat ich den Armen Schulschwestern in München bei. Nach Postulat und Noviziat legte ich am 15. August 1985 das Ordensgelübde auf drei Jahre ab. Seit 1986 war ich auch als Übersetzerin für Friedrich Kardinal Wetter, den damaligen Erzbischof von München und Freising, tätig. Im September 1991 trat ich in den Birgittenorden über und ging ins Kloster Altomünster. Als Ordensschwester wurde ich mit sämtlichen anfallenden Arbeiten des Klosteralltags und des Lebens in der Birgittengemeinschaft betraut. Die erste Profess erfolgte am 22. Juli 1992. Die feierliche Ewige Profess dann am 21. Juli 1995. Am 20. März 2012 wurde ich mit der kommissarischen Amtsführung einer Priorin beauftragt und am 21. November 2013 zur Priorin des Birgittenkonvents Kloster Altomünster bestellt. Diese Aufgabe nahm ich in großer Demut und Dankbarkeit an.Seit Bekanntwerden der geplanten Auflösung des Konvents der Birgittinnen im Dezember 2015, kämpfe ich für den Erhalt des Birgittinnenkonvents und des Klosters Altomünster, mit dem Ziel, eine Säule der abendländischen Kultur und Christenheit im bayerischen Raum in seiner bisherigen Form zu erhalten. Eines darf nie vergessen werden: das Kloster in Altomünster ist das einzige seiner Art des alten Zweiges des Erlöserordens in Deutschland. Für sein Überleben gebe ich all meine Kraft.

IMG_0025_c

Altomünster   Rom bestimmt über Abwicklung des Klosters

18 lutego 1861- Praprawnuk Króla Polski Augusta III Sasa -Wiktor Emanuel II został pierwszym królem zjednoczonych Włoch.


1894 – urodziła się Maria Józefina od Jezusa Ukrzyżowanego, włoska karmelitanka, błogosławiona (zm. 1948) W wieku 24 lat, w 1918 roku, udała się do powstającego klasztoru karmelitanek bosych. Została  uzdrowiona za wstawiennictwem Franciszka Ksawerego. W dniu 6 sierpnia 1933 roku złożyła śluby zakonne. Zmarła w wieku 54 lat w opinii świętości.

18 lutego umierają 

1546 – umiera 63 letni Marcin Luter, niemiecki reformator religijny (ur. 1483)  W 2017 … 471  rocznica 
1564 – umiera 89 letni Michał Anioł, włoski rzeźbiarz, malarz, architekt, poeta (ur. 1475)
1932 – umiera 67 letni Fryderyk August III, oatatni król Saksonii (ur. 1865) potomek 2 Polskich Królów  praprawnuk praprawnuczki  Sobieskiego -Maria Antonina Wittelsbach, właśc. Maria Antonina Walburga Symforoza Wittelsbach (ur. 18 lipca 1724 w Monachium, zm. 23 kwietnia 1780 w Dreźnie) – księżniczka bawarska z dynastii Wittelsbachów, księżna elektorowa Saksonii jako żona księcia elektora Fryderyka Krystiana Wettyna.Praprawnuk Franciszek II (I) Habsburg (niem. Franz II. (I.) Joseph Karl, ur. 12 lutego 1768 we Florencji, zm. 2 marca 1835 w Wiedniu) -wnuka Marii Teresy i  wnuka Polskiej Królowej Eleonory 
1941 – umiera Karol Wojtyła (senior), -ojciec Karola Wojtyły(ur. 1879)
1943 – umiera Jerzy Kaszyra, polski marianin, męczennik, błogosławiony (ur. 1904)Urodził się w rodzinie prawosławnej, jednak jego matka w 1907 przyjęła katolicyzm. W 1922 zgłosił się do seminarium księży marianów w Drui. Śluby zakonne złożył 2 sierpnia 1926, a po studiach filozoficznych w Rzymie i teologicznych w Wilnie, 20 czerwca 1935 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował w parafiach mariańskich na Litwie i w Polsce jako wychowawca młodzieży i kleryków oraz przełożony klasztoru.W 1942 roku wyruszył wraz z bł. ks. Antonim Leszczewiczem do Rosicy, gdzie rozpoczęli misję wśród tamtejszej ludności. Dnia 17 lutego 1943 został żywcem spalony przez Niemców w stajni w Rosicy, wraz z grupą wiernych ks. Leszczewicz. Następnego dnia druga grupa ludzi została zamknięta przez nazistów w domu niedaleko drogi, dom oblano benzyną i podpalono. Z tą grupą ludzi był ks. Jerzy Koszyra. W Rosicy łącznie zostało spalonych 1528 osób, przed tym byli oni trzymani w ciągu trzech dni w kościele bez jedzenia i picia.

 „RATUJ LITWĘ !”… w wyborze królowej  do małżeństwa z Jagiełłą  była świadoma ofiara na rzecz Chrystusa i szerzenia jego wiary.

        Jagiełło w styczniu 1386 r. z całym orszakiem, braćmi i kuzynami wjechał do Polski.Władysław Jagiełło miał 34 lata, natomiast Jadwiga 13 lat, była dojrzewającą dziewczyną. Walory księcia potęgowała zupełna abstynencja od alkoholu, pił jedynie wodę. 12 lutego 1386 r. z wielkim orszakiem panów nie tylko litewskich i ruskich, ale i polskich, z ogromnym przepychem i paradą wjechał do Krakowa, pisał Jan Długosz.

        Na widok Jadwigi zaniemówił, bowiem królowa była niezwykłej urody przejęty podziwem następnego dnia posłał jej przez książąt Witolda wielkiej wartości dary w postaci złota, srebra, klejnotów i szat. Trzy dni po przywitaniu, 15 lutego 1386 r Jagiełło został ochrzczony, przyjmując imię swego chrzestnego ojca Władysława Opolczyka, reprezentującego Koronę Węgierską. Matką chrzestną została siostra wojewody krakowskiego Jadwiga z Melsztyńskich. Oprócz Władysława 15 lutego zostali także ochrzczeni czterej wnukowie Giedymina, w tym książę Witold. Po następnych trzech dniach 18 lutego 1386 r. Jadwiga stanęła przed ołtarzem katedry wawelskiej. Aktu połączenia Władysława Jagiełły z Jadwigą w małżeństwo dokonał arcybiskup gnieźnieński Bodzęta. 4 marca 1386 r. w katedrze w obecności królowej Jadwigi, biskupa krakowskiego Jana Radlicy i biskupa poznańskiego Dobrogosta został ukoronowany i namaszczony przez arcybiskupa Bodzętę.

        Małżeństwa nie chcieli uznać Krzyżacy. Zarzucano Polsce, że w Krakowie rządzi dziewczynka i przekupieni litewskim złotem panowie. Rzym jednak nie uległ presji niemieckiej a papież Urban VI 12 marca 1388 r. nazwał Jadwigę i Jagiełłę w bulli najdroższymi w Chrystusie synem i córką.
 

      Mąż jej, często patrzył na jej częste czytanie po łacinie Ewangelii, czterech doktorów Kościoła, pism św. Bernarda i objawienia św. Brygidy i innych pobożnych lektur. Widział jak zamawiała trójjęzyczny Psałterz floriański. Jagiełło wydawał pieniądze na zdobienie kościołów ruskim malarstwem.  1 kwietnia 1386 r. małżeństwo udało się w podróż do Wielkopolski, gdzie pozostały szczątki relikwii św. Wojciecha, w drodze powrotnej wstąpiła do Częstochowy, gdzie przekazała klasztorowi obraz Matki Bożej z rodzinnych zbiorów. Jedną z ważniejszych cech charakteru królowej Jadwigi była chęć niesienia pomocy cierpiącym i ubogim. Zauważono, że wzorem był dla niej Chrystus, który przyszedł do tych, którzy lekarza potrzebują, nie do zdrowych. Po powrocie do Krakowa czekał na parę królewską legat Maffiola – chodziło o chrystianizację Litwy. Na pewno wielki wpływ na męża miał Jadwiga, to jak szybko kraj ten miał przejść na wiarę chrześcijańską zasadniczo zależało od króla. To właśnie Jagiełło założył podwaliny pod budowę wielkiej katedry w Wilnie. Jadwiga z kolei wybierała i wysyłała kapelanów na Litwę. W Polskim Słowniku Biograficznym Krystyna Sieradzka podaje, że za staraniem królowej Jadwigi w 1388 r. Andrzej herbu Jastrzębiec, został przeniesiony z biskupstwa serockiego na biskupstwo wileńskie. Andrzej z Polski stał się pierwszym ordynariuszem na Litwie, założył także klasztor franciszkanów w Lidzie. 
 

        W 1387 r. szykowała się wojna o Ruś Halicką pomiędzy Polską i Węgrami. Ponieważ Jadwiga miała pełnię praw do Rusi jako przedstawicielka dynastii Andegawenów nie doszło do rozlewu krwi. Przed żoną Jagiełły otworzyły się bramy Przemyśla i Lwowa. Poddała się Ruś Czerwona. Do Polski wróciła wtedy ziemia przemyska, sanocka, halicka, lwowska, bełska, chełmska, Podole Zachodnie z Kamieńcem i Latyczowem  i to bez rozlewu krwi. Po śmierci siostry przyjęła tytuł heres Hungariae – dziedzic Węgier, hołd lenny złożył jej władca Wołoszczyzny hospodar Wład. Decyzją Jadwigi maryjny zakon karmelitów miał ewangelizować Wołoszczyznę w duchu Kościoła rzymskokatolickiego. 

        W tym samym roku 1397 dzięki staraniom małżonków papież Bonifacy IX zezwolił na powołanie wydziału teologicznego. Dało to początek odnowieniu Akademii Krakowskiej. Niestety fundatorka nie doczekała erekcji uniwersytetu 22 lipca 1400 r. nazwanego odtąd Jagiellońskim(!),a nie Andegaweńskim. By nie lała się krew z zakonem w zastępstwie męża spotykała się  z wielkim mistrzem Ulrykiem von Jungingenem we Włocławku prosząc go przez dwa tygodnie nadaremnie aby oddał Polsce Ziemię Dobrzyńską. Pomimo wielkiej aktywności na polu dyplomacji małżeństwo nie miało w dalszym ciągu następcy tronu…po 12 latach pożycia  ogłoszono, że Jadwiga jest w ciąży. Na ojca chrzestnego zaproszono papieża Bonifacego IX. Dziewczynka  przyszła jednak na świat zbyt szybko 22 czerwca 1399 r. W obawie przed szybkim zgonem biskup Piotr Wysz ochrzcił dziewczynkę imieniem Elżbiety Bonifacji- 13 lipca córeczka Jadwigi zmarła. Przed królową zatajono zgon. Ona sama zmarła cztery dni później 17 lipca 1399 r.- Jadwiga miała wtedy najwyżej 25 lat. Spoczęła w katedrze wawelskie    Kronikarz Kalendarza kapituły krakowskiej pisał: zmarła dziś w południe najjaśniejsza pani Jadwiga, królowa Polski  i dziedziczka Węgier, niestrudzona szerzycielka chwały Bożej, obrończyni Kościoła, sługa sprawiedliwości, wzór wszelkich cnót, pokorna i łaskawa matka sierot, której podobnego człowieka nie widziano na całym obszarze świata.

Została ogłoszona świętą 8 czerwca 1997 r. 

Jadwiga Kaliska-prababcia królowej Jadwigi -prawnuczka Sw Jadwigi 

Urodziła się około 1266 r. lub w latach 1270-1275 jako córka Bolesława Pobożnego, księcia kaliskiego i gnieźnieńskiego, oraz błogosławionej Jolanty Heleny Arpadówny, młodszej siostry księżnej Kunegundy. Matka wychowywała ją w bardzo surowej atmosferze. Sama Jadwiga stała się potem osobą poważną i bardzo religijną. Była też silną osobowością, bardzo energiczną i przedsiębiorczą. Po śmierci ojca w 1279 r. opiekunem dziewczynki został Przemysł II. Książę krakowski Henryk IV Probus zmarł w 1290 r. Do walki o schedę po nim stanęli Przemysł II i książę kujawski Władysław Łokietek. Ten pierwszy zdołał na krótko zająć gród Kraka i wywiózł z tego miasta insygnia królewskie, ale wkrótce musiał uznać wyższość silniejszego rywala, króla Czech Wacława II. Wycofał się z Krakowa po zawarciu układu z czeskim monarchą. Na zjeździe w Kaliszu, 06.I.1293 r., dotychczasowi rywale zawarli układ antyczeski. Jego gwarancją miało być małżeństwo tego pierwszego z Jadwigą. Do ślubu doszło prawdopodobnie 06.I.1293 r. Są tacy, którzy sądzą, że to Bolesław Pobożny po 1277 r. zaręczył swą córkę z Łokietkiem. Ich dziećmi byli: Stefan, Władysław, Kunegunda Łokietkówna, Elżbieta, Jadwiga i Kazimierz III Wielki. Jadwiga aktywnie wspierała karierę polityczną swego męża. 

Potem niewiele wiadomo o losach księżnej. W 1296 r., po gwałtownej śmierci Przemysła II, możnowładztwo wielkopolskie oddało Łokietkowi władzę nad jedną częścią tej dzielnicy. Drugą objął książę głogowski Henryk I (III) Głogowczyk, którego Przemysł II oficjalnie wyznaczył na swego następcę. Łokietek jednak szybko zraził możnowładztwo do siebie. Podobnie stało się z Głogowczykiem. W rezultacie tych kłótni władzę w Wielkopolsce w 1299 r. przejął Wacław II. W 1300 r. koronował się on, bez zgody papieża, na króla Polski i pokonany Łokietek musiał uciekać z Polski. Wiadomo, że w trakcie jego wygnania Jadwiga schroniła się wraz z dziećmi w domu mieszczanina Gerka w Radziejowie na Kujawach. Prawdopodobnie księżna ubierała się wtedy jak zwykła kobieta z ludu. Jadwiga i Władysław byli wobec siebie lojalni i szanowali się. Łokietek wrócił z wygnania w 1304 r. i rozpoczął wojnę z Czechami. Wkrótce zajął prawie cały obszar Polski oraz uzyskał poparcie innych książąt dzielnicowych. Szanse na tron polski wzrosły po śmierci Wacława II (w 1305 r.) i jego syna, Wacława III (w 1306 r.). 01.IX.1306 r. zjazd możnych dzielnic krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej i dobrzyńskiej uznał Władysława za księcia. Wcześniej jego władzę uznało Pomorze Gdańskie. Większość Wielkopolski zajął Henryk Głogowczyk. Dzielnicę to odzyskał Łokietek w latach 1312-1314 po walkach z jego synami. Jadwiga aktywnie wspierała męża w tej walce. Osobiście spotkała się w 1307 r. z arcyprzeciwnikiem swego męża, biskupem krakowskim Janem Muskatą. Rozmowa miała dość gwałtowny przebieg, ponieważ księżna zagroziła potężnemu hierarsze, że zostanie usunięty z urzędu. Po jej stronie opowiedział się arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka. Muskata pozostał jednak niewzruszony i do ugody doszło dopiero w następnych latach.

W 1311 r. doszło do wybuchu buntu mieszczan krakowskich. Chcieli oni osadzić na tronie krakowskim księcia Bolesława I opolskiego. Jadwiga urodziła wtedy Kazimierza. Rodzina książęca schroniła się na wzgórzu wawelskim. Po jej stronie stanęli sądecczanie. Niektóre źródła mówią, że księżna dowodziła obroną zamku. W VI.1312 r. Bolesław wydał miasto Łokietkowi i wycofał się na Śląsk. Po stłumieniu rozruchów Łokietek nadał im przywileje. Wdzięczność okazała także Jadwiga. 21.II.1312 r. zwolniła ich od ceł argumentując w ten sposób:

"My, księżna, z uwagi na zasługi wielkiej uległości, którą umieli nam się przypodobać i stać się miłymi mężowi opatrzni i wierni mieszczanie nasi sądeccy w ciężkim położeniu, kiedy to mieszczanie krakowscy małżonka naszego miłego, nas i dzieci nasze wiarołomnie odstąpili, innego księcia nam na zagładę i wygnanie z państw naszych już przyrzeczonych do wszystkich dzielnic wprowadzić usiłując, a pomienieni mieszczanie sądeccy, nie chcąc brać udziału w ich zdradach jako mężowie prawi i stale nam oddani w wierności nam zależnej niewzruszonymi się okazali, z tej przyczyny w łaskawości i staraniu, jakie godności naszej przystoi, bacząc na wierne i stałe służby (…) dajemy (…)."

20.I.1320 r. koronowano ją w Krakowie wraz z mężem na króla i królową Polski. Wtedy rozpoczęła się na szerszą skalę jej polityczna aktywność. Podejmowała się licznych misji dyplomatycznych, samodzielnie wydawała przywileje i dysponowała główną pieczęcią państwa. Dokumenty wystawiała sama lub wraz z mężem. Czasem towarzyszyła mu w objazdach państwa. Cieszyła się dużym zaufaniem ze strony męża. Władysław I Łokietek zmarł 02.III.1333 r. Na tron polski wstąpił ich syn Kazimierz III Wielki. Stosunki z Jadwigi z Aldoną Anną, żoną nowego władcy, nie należały do najlepszych. Surową starą monarchinię gorszyły wesołość i swoboda nowej królowej. Z początku nie chciała się nawet zgodzić na jej koronację argumentując, że "jak długo ona żyje, nie można bez pogwałcenia prawa ukoronować prawomocnie innej kobiety". W końcu jednak uległa namowom syna. Zachowała jednak tytuł, koronę i dwór. Kazimierz w 1334 r. przekazał jej władzę namiestniczą w ziemi sądeckiej. Osiadła w Starym Sączu, którym mądrze zarządzała. Habit zakonny klarysek przywdziała dopiero w 1337 lub 1338 r. Władzę namiestniczą nad ziemią sądecką i własny dwór zatrzymała do końca życia. Zmarła tam 10.XII.1339 r. Syn urządził jej uroczysty pogrzeb.

Jadwiga Jagiellonka (ur. 21 września 1457 w Krakowie[ zm. 18 lutego 1502 w Burghausen14 listopada 1475 poślubiła krewnego księcia bawarskiego Jerzego Bogatego

Była drugim dzieckiem, a najstarszą córką Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszankijako najstarsza córka otrzymała imię na cześć Jadwigi Andegaweńskiej[. Braćmi Jadwigi byli Władysław II Jagiellończykświęty KazimierzJan I OlbrachtAleksander JagiellończykZygmunt I Stary i Fryderyk Jagiellończyk, a siostrami: ZofiaElżbietaElżbietaAnnaBarbara i Elżbieta. Została ochrzczona w katedrze krakowskie.

Przyszli małżonkowie byli ze sobą spokrewnieni: dziadek Jadwigi – Albrecht II Habsburg – był bratem Małgorzaty Habsburżanki, babki Jerzego. W 1475 do Rzymu po dyspensę udał się kanclerz koronny Uriel Górka – papież Sykstus IV wystawił ją 26 maja 1475[

Rodzina odprowadziła Jadwigę do Poznania. Tam 10 października 1475 pożegnała się z rodzicami. Wraz z licznym orszakiem (ok. 1200 konnych) dotarła do Wittenbergi 23 października. Towarzyszyła jej m.in. Anna, wdowa po cieszyńskim księciu Bolesławie II14 listopada 1475 wjechała wraz z orszakiem do bawarskiego Landshut ], dając początek świętowanemu do dzisiaj w Niemczech Weselu w Landshut. Wesele zgromadziło wielu niemieckich władców: przybyli m.in. cesarz Fryderyk III, jego syn Maksymilian, elektor brandenburski Albrecht III AchillesZygmunt Habsburg, elektor Palatynatu Filip Wittelsbach, margrabia badeński Albrecht, hrabiowie wirtemberscy Ulryk i Eberhard, landgraf leuchtenberski Ludwik oraz hrabia henneberski Otto. Ślub odbył się w dniu przyjazdu Jadwigi, w kościele św. Marcina następnego dnia nastąpiła właściwa uczta weselna, w której brało udział 9 tysięcy osób

 

Jadwiga w 1479 została księżną bawarską. W tym roku zmarł jej teść Ludwik IX Bogaty, a kolejnym księciem bawarskim na Landshut został Jerzy Bogaty. Małżeństwo Jadwigi okazało się nieudane – jej mąż znany był jako hulaka, pijak i rozpustnik. W 1485 Jerzy oddalił żonę z Landshut i osadził ją na zamku w Burghausen. Jadwiga mieszkała tam z dworem i liczną służbąj
Jadwiga,  podpisywała się „geborene Königin von Polen” (urodzona królowa Polski),- zajmowała się spisywaniem dziejów Wittelsbachów. Była fundatorką  Byzyliki w Altotting ,klasztoru Brigitek -Jadwiga zmarła dość niespodziewanie. Została pochowana w klasztorze cystersów w Reitenhaslach, w pobliżu Burghausen. Jej grobowiec został zniszczony w 1803, gdy opactwo uległo sekularyzacji.- w podłodze kościoła znajduje się do dzisiaj płyta kamienna upamiętniająca miejsce ostatniego spoczynku księżnej.