21 lipca 2016 Rok Bożego Miłosierdzia Gdańsk -Hamburg -Rzym – i Papież Franciszek

21 lipca 2016  Rok Bożego Miłosierdzia  Hamburg 
 
 
Boża Opatrzność  wprowadziła nas z Gdańska do Hamburga  gdzie dziś możemy  dziękować Bogu za wszystkie Łaski otrzymane przez
44 lata naszego sakramentu małżeństwa .Prowadzi nas Boże Miłosierdzie i św Siostra Faustyna 
      Z listu Tatusia  Bernarda Jana Pawła  pisanego z Gdańska do Hamburga 23.XI.1981

Droga i Kochana Marysiu !

Korzystając z okazji wysyłam ten list.Listy Twoje i Janusza oraz paczka nadeszły.
Serce mi się kraje jak czytam Wasze listy.Nie wolno Ci rozpaczać ani denerwować się.
Musisz się uspokoić,zaufać opiece Miłosierdzia Bożego, siostry Faustyny oraz Twoim rodzicom, że staramy się aby wszystko załatwić tak dla dobra Asi jak i Waszej ……..
Ja wiem, że tęsknota bardzo boli.Ufaj i módl się. Proś s. Faustynę o opiekę i pomoc.Ona nas nigdy jeszcze nie zawiodła... czytaj

 
File:S Filipo Neri chapel.JPGClick!
 Jakub Tomaszewski ur. 1584 r -starosta Tęczyna i Moraw ożeniony z  Pisarską  z domu Śreniawa- rozbudowany i wyremontowany zamek w Tęczynie.
Herb Bończa
 
 
Rzym -dom Papieża Piusa XII przy kosciele Santa Maria Chiesa Nuova
 
Kosciół Matki Bożej Różanca Swiętego Gdańsk  Plac NMP 1 Gdańsk-Przymorze 80-384

Początki parafii pw. NMP Królowej Różańca Świętego sięgają roku 1958, kiedy  ks. biskup Ordynariusz Edmund Nowicki ( więzień Dachau ) dnia 12 sierpnia erygował nową parafię NMP Królowej Różańca Świętego z części parafii katedralnej. Pierwszym duszpasterzem wspólnoty przymorskiej był ks. Roman Siudek.Ks. Roman Siudek urodził się 8 listopada 1910 r w diecezji sandomierskiej.  6 czerwca 1937 r został wyświęcony na kapłana.Po wojnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim.W 1950 roku ks. Roman przyjechał do Gdańska.Lata okupacji, praca w szkolnictwie pod rządami komunistycznymi oraz obowiązki proboszcza w Parafii św. Rodziny na Stogach (1950-1955), w Parafii Chrystusa Króla w Gdańsku (1955-1958), a potem w Parafii NMP Królowej Różańca Św. na Przymorzu (1958-1971) kształtowały charakter ks. Siudka. Na rodzącym się gdańskim osiedlu Przymorze rozpoczął dzieło organizacji nowej parafii i budowy kościoła parafialnego.- w 1959 roku na placu między ówczesną ulicą Zwycięzców i Śląską stanęła skromna kaplica z przytulonym do niej barakiem plebanii Przymorze liczyło już pięć tysięcy mieszkańców. Ks. Roman postawił na placu cztery krzyże, jak mówił, aby go broniły. Budowy kościoła jednak nie rozpoczął. Dość nieoczekiwanie złożył rezygnację z funkcji proboszcza i odszedł na emeryturę.
W 1971 roku wyjechał do Radomia, Tam przyczynił się do uwolnienia wędrującego Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, zamkniętego w zakrystii radomskiego kościoła.
W 1977 roku powrócił do Gdańska. Był kapelanem w domu zakonnym w Nowym Porcie, służył pomocą duszpasterską w parafii w Nowym Porcie, a ostatni okres życia spędził w Parafii NMP Królowej Różańca Św. na Przymorzu.Zmarł 11 stycznia 1992 roku, w wieku 81 lat.-spoczywa na cmentarzu w Bliżynach.
 Lata 1958-1971 to czas powstania parafii i wybudowania prowizorycznej kaplicy z mieszkaniami dla księży, zbieranie podpisów pod petycjami do władz i urzędów i nieustanna walka o pozwolenie na budowę kościoła.Lata 1971-1976 to czas budowania kościoła i umacniania wiary przez ks. prał. Jana Majdera. Osiedle liczyło wówczas ponad 50 000 mieszkańców.  W roku 1975 odwiedził parafię kard. Stefan Wyszyński, a w roku 1976 kard. Karol Wojtyła.Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych z naszej parafii powstała wspólnota św. brata Alberta przy ul. Olsztyńskiej i wspólnota św. Józefa przy ul. Jagiellońskiej. Wielkim przeżyciem dla całej wspólnoty przymorskiej była nagła śmierć ówczesnego proboszcza ks. prał. Jana Majdera w 1999 roku.

Ks. Jan Majder   Ks. Jan Majder objął Parafię w 1971 roku. Wtedy to, po wydarzeniach grudniowych 1970 roku parafia otrzymała wreszcie po przeszło 10-leciu oczekiwania w lipcu 1971 r. zezwolenie na budowę kościoła. Ksiądz Jan od razu podjął się budowy.W marcu 1972 r. rozpoczęto wykopy pod fundamenty, a w Wigilię Bożego Narodzenia tegoż roku ks. Bp Lech Kaczmarek odprawił Msze św. (Pasterkę) w dolnym kościele. Ten sam biskup w Wielki Czwartek, 16 kwietnia 1976 r. dokonał poświęcenia górnego kościoła i odprawił tam uroczystą Mszę Św.Ksiądz Prałat odszedł niespodziewanie-Pozostawił po sobie wybudowany kościół, Dom św. Franciszka, ulicę swego imienia,
 

21 lipca 1807 w Ratuszu Głównego Miasta proklamowano Wolne Miasto Gdańsk  Stroną francuską dowodził marszałek Lefebvre (ur. 1755, zm. 1820). Na jego siły składały się wojska różnych narodowości (Polacy, Francuzi, Badeńczycy i Sasi), które w sumie liczyły niemal 17 tys. żołnierzy.Od 23 stycznia 1793 Gdańsk znajdował się pod zaborem pruskim-21 stycznia 1793 

Granice Wolnego Miasta zostały określone w Konwencji Elbląskiej z 6 grudnia 1807.Jako nagrodę za zwycięstwo, 1 czerwca 1807 Napoleon przyznał marszałkowi Lefebvre honorowy tytuł księcia Gdańska. Został on zatwierdzony przez Senat miasta 11 czerwca.W Gdańsku, przy obecnej ulicy Abrahama, na obrzeżu Lasów Oliwskich, u wylotu Doliny Samborowo i wylotu Zielonej Doliny znajdowała się posiadłość zwana VII-mym Dworem.w 1807 roku stacjonował tam Napoleon Bonaparte. Nazwa doliny wywodzi się od księcia gdańskiego Sambora I. Prowadzi tędy Szlak Skarszewski 

Gdańsk i 3 Królowa Polski  MałgorzatA 

Brat prapradziadka Polskiej królowej Małgorzaty Brandenburskiej urodzonej 25 sierpnia 1270 w założonym przez dziadka Berlinie 

Sambor I gdański (ur. ok. 1150, zm. przed 1205) – książę Pomorza Gdańskiego panował w latach 11771205.-namiestnik w Gdańsku.Sfinalizował fundację opactwa cystersów w Oliwie– 2 lipca 1186 r.Fundacja obsadzona przez mnichów z klasztoru w Kołbaczu na Pomorzu Zachodnim– cystersi otrzymali niewielkie osady: SalcowitzClbamowiStarkow,StanoweGransowiSincimitz oraz nieznaną z nazwy, tę, w której przybysze założyli klasztor zwąc go (a w konsekwencji i wieś) Oliwą (Stanoweto Stawowie, dziś obszar zajmowany przez Szpital Przeciwgruźliczy na granicy Gdańska i Sopotu, Fundacja klasztorna wspierana była również przez możnych z otoczenia Sambora – Sulisz darował część Rumi, a Henryk przekazał wieś Gowino.Od jego imienia wywodzi się nazwa oliwskiej doliny morenowej Samborowo.Pod koniec życia Sambor rozciągnął swoje namiestnicze rządyna świeckolubiszewską część Pomorza, na dawne namiestnictwo Grzymisława.Sambor I zmarł 7 lutego 1207 r. pochowany  w klasztorze oliwskim.Synem Sambora był Sobiesław II.Sukcesorem Sambora został jego brat Mściwój I Gdański.( prapradziadek 3 Polskiej Królowej Małgorzaty 

 21 lipca 1693 w Turowie umiera   Biskup Kazimierz Jan z Bnina Opaliński – biskup chełmiński, (cysters), kanclerz poznański i opatbledziewski, a od 1679 koadiutor biskupa poznańskiego. Nominowany przez papieża Innocentego XI na biskupa 18 listopada 1681.W 1682 doprowadza do odbudowy zniszczonych kościołów w okolicy Torunia, bardzo aktywny w sprawie zniewagi katolików w Toruniu podczas oktawy Bożego Ciała, z poparciem króla w 1688 doprowadza do ugody. Pochowany został w klasztorze łąkowskim.

21 lipca 1655 roku armia szwedzka wkroczyła na terytorium Polski-rozpoczęła się wojna, zwana dziś „potopem”.Po kilku miesiącach Szwedzi byli już w Krakowie, gdzie doszło do gorszących scen kolaboracji miejscowych Żydów z najeźdźcą.Większość Żydów zamieszkiwała wówczas Kazimierz,26 września 1655 r po opanowaniu Kazimierza, Szwedzi oblegli sam Kraków. -Żydzi wykorzystali okazję do przysłużenia się najeźdźcom i wzbogacenia się również pokazali Szwedom słabe strony fortyfikacyj i razem z nimi złupili kościoły i sprzedali srebra na szmelc.Jak stwierdza polska relacja:„Tutaj [w klasztorze Kanoników Laterańskich przy kościele Bożego Ciała na Kazimierzu] hordy nieprzyjacielskie […] wraz z przebranymi po niemiecku żydami ze wsi i miasteczek, bydło, konie, owce zabierali i do sadu klasztornego naganiali i zabijali na potrzebę dworu królewskiego [szwedzkiego króla Karola X Gustawa] […] z kościołów brali aparaty i z nich w refektarzu nasi krawcy polscy i szwedzcy robili kabaty, pludry, pendety i inne rzeczy. Wina z piwnic miejskich, szlacheckich pozabierali, zwozili do klasztoru, i tutaj […] robili piwa i miody.”[9]król Jan Kazimierz Waza w styczniu 1656 roku podarował:„Lubomirskiemu i kanclerzowi Stefanowi Korycińskiemu Miasto żydowskie na Kazimierzu ze wszystkiemi synagogami, domami murowanemi i drewnianemi, towarami, pieniędzmi i kosztownościami, pozostałem po Żydach krakowskich, którzy podczas rządów szwedzkich stali się zdrajcami ojczyzny”[12]..Po odzyskaniu miasta przez Polaków, w wyniku ciągnących się kilka lat (do 1662 roku) procesów, skazano żydowską gminę Krakowa na zapłacenie odszkodowania w wysokości 10 000zł:„za doprowadzenie Szwedów do odnalezienie ołtarza, połamanie i potłuczenie go”[14]   czytaj

21 lipca 1939  rozmowy zdrajców Polski 

21 lipca 1939   Stanisław Dębek  został wyznaczony dowódcą Morskiej Brygady Obrony Narodowej i p.o. dowódcą Lądowej Obrony Wybrzeża.  Podczas kampanii wrześniowej dowodził aktywnie całością sił lądowych zgromadzonych wokół Gdyni, Wobec przeważających sił Wehrmachtu i odcięcia wojsk polskich na Wybrzeżu od pozostałej części kraju podjął decyzję o ewakuacji na Kępę Oksywską. Wieczorem 19 września 1939, w obliczu nieuchronnej klęski, odebrał sobie życie strzałem w głowę. Skromną uroczystość pogrzebowa, po której pułkownik został pochowany w grobie w okolicach Zakładu Kwarantannowego, poprowadzi ks. kmdr ppor. Władysław Miegoń – pierwszy kapelan Marynarki Wojennej. 

 

21   lipca 1708 r  Kraków  w uroczystość świętych Andrzeja Świrada i Benedykta kamedułów. Siostra  Nimfa Kazimiera Suchońska leżąc krzyżem w kaplicy klasztornej polecała ich opiece ukochaną Ojczyznę, trawioną straszliwym nieszczęściem morowego powietrza.Nagle ujrzała ich Nimfa przy sobie.

ŻYWOT    ŚŚ. ANDRZEJA  I BENEDYKTA UCZNIA JEGO    napisał współczesny pisarz Maurus, pustelnik na górze Sobór, potem
opat klasztoru pestwaradyńskiego, na koniec biskup diecezji pięciu kościołów zwanej.

Święci Andrzej Świerad i Benedykt wśród uczniówŚwięci Andrzej Świerad i Benedykt na tle góry Zabor i katedry w Nitrze

Twarze ich przerażająco smutne, a słowa nieporównanie smutniejsze:- Dał Bóg temu narodowi wielką i bogatą Ojczyznę.Darzył niezwykłymi łaskami przyrodzonymi i nadprzyrodzonymi. A jak się, odwdzięcza! Niesłychana swawola, opilstwo, zbrodnie, niesprawiedliwość, rozwody, szał zmysłów. Rozluźnienie wkrada się nawet w szeregi zakonne. Na próżno. Dlatego zapadł nieodwołalny wyrok.-Zaraza wkrótce wygaśnie. Ale na twoją Ojczyznę,, za jej wielkie grzechy, przyjdzie większe nieszczęście. Kraj twój upadnie. Rozgrabią go sąsiedzi.  czytaj 

Siostra Nimfa Kazimiera Suchońska złożyła z siebe ofiarę za Polskę -przyjętą 6 czerwca 1709r 

Andrzej Świerad (Andrzej Żurawek) pochodził z Polski w  roku 997/998 wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru św. Hipolita na górze Zabor koło Nitry. Opatem klasztoru był wtedy Filip. On też nadał nowemu zakonnikowi imię Andrzej, gdyż wtedy św. Andrzeja Apostoła uważano za głównego patrona Węgier. Po przekroczeniu 40 lat, mnich mógł iść na pustelnię w towarzystwie jednego ucznia, który zmieniał się co kilka lat, by służyć Bogu w zupełnym odosobnieniu. Towarzyszem pustelniczego życia Andrzeja i jednym z jego uczniów był Benedykt. Po jego śmierci opowiadał biskupowi Maurusowi o cnotach i umartwieniach swego mistrza. Opat Filip, który opowiadał o obu świętych Maurusowi, ówczesnemu opatowi w klasztorze św. Marcina na Górze Panońskiej, podarował mu nawet część łańcucha. Relikwię tę zabrał ze sobą Maurus do Pesc, kiedy został mianowany tam biskupem (1036)Około 1064 r. Świerad i Benedykt zostali uroczyście proklamowani przez biskupów Węgier świętymi.-przeniesiono ich ciała do katedry w Nitrze, gdzie spoczywają do dziś. Andrzej i Benedykt są pierwszymi Polakami, wyniesionymi do chwały ołtarzy (1083) po polskich kamedułach z eremu międzyrzeckiego: Izaaku, Mateuszu i Kryspinie, kanonizowanych przez papieża Jana XVIII (1004-1009). W ziemi krakowskiej kult św. Andrzeja Świerada jest szczególnie żywy w Tropiu. O Kościół w Tropiu posiada relikwie św. Świerada, sprowadzone z Nitry.

 

 21 lipca 1229 w Modenie zmarł Biskup Krakowski 69 letni  Iwo Odrowąż – kanclerz Leszka Białego (12061218) Wybrany przez kapitułę otrzymał zatwierdzenie papieskie 29 września 1218.

Pochodził z rodziny Odrowążów,urodził się wKońskich, a czasy wczesnego dzieciństwa spędził w Odrowążu (gm. Stąporków).W młodości przebywał w Paryżu, gdzie pobierał nauki. Wyznaczony przez papieża Honoriusza III na arcybiskupa gnieźnieńskiego, jednak odmówił przyjęcia tego urzędu.W latach 1220-1224, jako biskup krakowski, wybudował we wsi Końskie kościół pod wezwaniem św. Mikołaja, ustanawiając w Końskich parafię. Następnie w 1229 ufundował kościół w Daleszycach. W 1223 m.in. dzięki jego staraniom, do Polski sprowadził się z Bolonii zakon dominikanów, z pierwszym polskim zakonnikiem Jackiem Odrowążem, który w 1594 roku został uznany świętym. 1220 sprowadził zakon duchaków na Prądnik i powierzył im opiekę nad szpitalem.  fundator kościoła w Wysocicach w W 1222 w Kacicach koło Słomnik założył klasztorcystersów, których następnie przeniósł do Mogiły. Rozwinął akcję osadniczą w krakowskich dobrach biskupich. Czynił nadania dla klasztorów cysterskich w Sulejowie i Wąchocku oraz klasztorów norbertańskich w Hebdowie i Imbramowicach. Imbramowice były rodową fundacją Odrowążów, gdzie siostra biskupa była ksienią. Ufundował też dwa kościoły krakowskie: pw. św. Ducha i pw. św. Krzyża. Był posiadaczem najstarszej, jaka jest znana, polskiej prywatnej biblioteki (32 kupowane za granicą kodeksy), którą w testamencie przekazał katedrze wawelskiej.Wziął udział w wiecu książąt i biskupów w Gąsawie w listopadzie 1227 roku[2]. Uczestniczył w wiecu Władysława III Laskonogiego z biskupami i możnymi w Cieni w 1228 roku, na którym książę wydał przywile-Zwłoki biskupa zostały sprowadzone przez przeora dominikanów Wincentego z Kielczy i pochowane w kościele dominikańskim św. Trójcy w Krakowie. Aż do początku XIX wieku bp Iwo Odrowąż był czczony jako błogosławiony. Kult żywy był szczególnie w krakowskim klasztorze dominikanów.

 

21 lipca 1903 w Bad Reichenhall w Bawarii umiera  Sapieha – polski książę,ziemianin, polityk galicyjski, kawaler orderu Złotego Runa.Był synem arystokratów Leona i Jadwigi z Zamoyskich (córki Stanisława Kostki). Wczesne dzieciństwo spędził z matką w Paryżu. Od1832 mieszkał w Galicji. W 1847 ukończył gimnazjum we Lwowie. Rozpoczął studia w Londynie, ale przerwał je wraz z wybuchemWiosny Ludów, podczas której wrócił do ojca. Po wygaśnięciu rewolucji osiadł w Krasiczynie. W 1852 ożenił się z Jadwigą z Sanguszków, z którą miał dziewięcioro dzieci. Został członkiem pierwszej rady nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie od 1860 do 1864[1] od 1860.Zaangażował się w uwieńczone sukcesem starania o autonomię Galicji.  W 1863 r. stał na czele Komitetu Galicji Wschodniej i odegrał poważną rolę w zmontowaniu wyprawy Antoniego Jeziorańskiego w Lubelskie. Podczas powstania styczniowego zaangażował się w propagowanie sprawy polskiej na Zachodzie. Aresztowany przez Austriaków, zbiegł wkrótce z więzienia we Lwowie za granicę, gdzie w 1864 r. pełnił funkcję Komisarza Rządu Narodowego na Francję i Anglię.

1865 uzyskał amnestię od cesarza Franciszka Józefa i mógł wrócić do rodzinnego majątku. W 1868 ponownie wszedł do Sejmu Krajowego podczas wyborów uzupełniających. Prezentował program niepodległościowy w opozycji do ugodowego programu federacyjnego. W 1870 po raz kolejny odnowił swój mandat poselski. W 1872 wycofał się na pięć lat z czynnej polityki, na rzecz pracy organicznej. W latach 1877-1878 wystąpił jeszcze raz w sprawach konspiracji niepodległosciowej związanej z wojną rosyjsko turecką, w ramach Konfederacji Narodu Polskiego i tzw. Rządu Narodowego.

Po śmierci ojca w 1879 odziedziczył jego miejsce w Izbie Panów w Wiedniu. W 1883 wrócił także do Sejmu Krajowego. Wśród ziemian miał opinię "radykała", a dla demokratów pozostawał "magnatem".Był naczelnikiem rady zawiadowczej Krajowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem[2]Otrzymał honorowe obywatelstwa miast: Lwowa (4 października 1894), Przemyśla (11 października 1894), Sanoka (29 listopada 1894,za zasługi, trudy, zabiegi i pracę dla kraju i ojczyzny)[3]Jarosławia (29 listopada 1894, w uznaniu zasług położonych dla kraju, a szczególnie przez urządzenie wystawy krajowej)[4][5]Jasła[6].Zmarł 21 lipca 1903 w Bad Reichenhall w Bawarii.Twarz księcia Adama Stanisława nosi książę Witold na obrazie Jana Matejki Bitwa pod Grunwaldem.22 kwietnia 1852 poślubił Jadwigę ks. Sanguszko-Kowelska (1830-1918). Ich potomkami byli:

  • Władysław Leon Sapieha (1853-1920) – ożenił się z Elżbietą Konstancja hr. Potulicką, prapradziadek Matyldy, królowej Belgów
  • Maria Jadwiga Sapieha (1855-1929) – żona Stanisława hr. Żółtowskiego
  • Leon Paweł Sapieha (1856-1893) – ożenił się z Teresą Elżbietą z ks. Sanguszków-Kowelską
  • Helena Maria Sapieha (1857-1947) – żona Edwarda Adama hr. Stadnickiego
  • Paweł Jan Sapieha (1860-1934) – ożenił się z Matyldą Paulą Eleonorą z Windisch-Graetzów
  • Jan Piotr Sapieha (1865-1954) – ożenił się z Alicją Probyn
  • Adam Stefan Sapieha (1867-1951) – kardynał krakowski  

ilustracjaState Coat of Arms of Belgium.svg

21 lipca 2013 r-110 rocznica śmierci prapradziadka 

Matylda, urodzona jako Matylda Maria Krystyna Gislena d’Udekem d’Acoz (ur. 20 stycznia 1973 w Brukseli ) – królowa Belgów od 21 lipca 2013, żona Filipa, króla Belgów. Od ślubu 4 grudnia 1999 do 21 lipca 2013 nosiła tytuł Jej Królewskiej Wysokości, Księżnej Brabancji.Matylda d’Udekem d’Acoz urodziła się 20 stycznia 1973 roku w Uccle na przedmieściach Brukseli. Jest najstarszym z pięciorga dzieci hrabiego Patricka d’Udekem d’Acoz (1936–2008) i hrabianki (obecnie hrabiny) Anny Komorowskiej (ur. 24 września 1946, w Białogardzie) Polki, wnuczki Adama Zygmunta Sapiehy. Jej rodzeństwo to:

  • hrabianka Maria Alix d’Udekem d’Acoz (1974–1997; zginęła w wypadku samochodowym),
  • hrabianka Elżbieta d’Udekem d’Acoz (ur. 17 stycznia 1977),
  • hrabianka Helena d’Udekem d’Acoz (ur. 22 września 1979),
  • hrabia Karol Henryk d’Udekem d’Acoz (ur. 13 maja 1985).

Przyszła królowa dzieciństwo spędziła w pałacu Losange w Villers-la-Bonne-Eau.Królowa Matylda mówi biegle po francuskuniderlandzkuangielsku i włosku. Porozumiewa się także w języku hiszpańskim(częściowo), natomiast po polsku potrafi powiedzieć kilka zdań[1].Królowa posiada szerokie zainteresowania. Uwielbia muzykę, sztukę, literaturę oraz sport (szczególnie tenis i pływanie).

W 1996 roku Matylda poznała następcę tronu belgijskiego, księcia Filipa, w czasie gry w tenisa. Trzy lata później ogłoszono – ku zaskoczeniu wielu – zaręczyny pary. Wybór żony był bowiem dla przyszłego króla Belgów sprawą delikatną ze względu na konflikty narodowościowe wewnątrz Belgii.4 grudnia 1999, w katedrze Świętego Michała i Świętej Guduli w Brukseli Matylda d’Udekem d’Acoz poślubiła następcę tronu belgijskiego – Filipa, księcia Brabancji. Ceremonia ślubna była celebrowana po francusku, flamandzku i niemiecku.Ślub belgijskiego następcy tronu z Matyldą był ważny dla Belgów z narodowego punktu widzenia, ponieważ wzbudził wiele nadziei na złagodzenie waśni między Flamandami a Walonami. Królowa Matylda jest po mieczu pochodzenia flamandzkiego, lecz przed ślubem mieszkała w Walonii.Para książęca zamieszkała po ślubie w pałacu Laeken pod Brukselą, udzielając się charytatywnie oraz wspólnie biorąc udział w wizytach państwowych.Matylda jako księżna Brabancji, została matką chrzestną dwóch księżniczek: księżniczki Izabeli z Danii i księżniczki Aleksji z Holandii.

Para ma czworo dzieci:

Elżbietę (ur. 25 października 2001),
Gabriela (ur. 20 sierpnia 2003),
Emmanuela (ur. 4 października 2005),
Eleonorę (ur. 16 kwietnia 2008).
Elżbieta dzięki zniesieniu w 1991 roku prawa salickiego jest następczynią tronu.

Bazylika św. Praksedy w Rzymie  jeden z najstarszych kościołów w Rzymie zawierający zespół mozaik w stylu bizantyjskim.

Trójnawowa bazylika. W środkowej nawie znajduje się kamienna płyta przykrywająca studnię w której  św. Prakseda miała pochować szczątki około 2000 męczenników. Apsyda ozdobiona jest mozaiką przedstawiająca Chrystusa po którego prawej stronie stoją św. Piotr, św. Pudencjana, św. Zenon a po lewej św. Paweł, św. Prakseda i papież Paschalis.W kościele przechowywane są relikwie obu sióstr oraz fragment słupa przy którym biczowany był Chrystus. Jest kaplica poświęcona Polskiemu Papieżowi Piusowi X

21 lipca patronują nam 

Pomnik św. Jadwigi Śląskiej w Panewnikach
1342 – Ludwik Węgierski został królem Węgier i Chorwacj
1411 – Zygmunt Luksemburski został królem Niemiec.
1479 – W Ołomuńcu podpisano traktat pokojowy kończący wojnę koronę czeską
1542 – Papież Paweł III ogłosił reformującą Świętą Inkwizycję konstytucję apostolską Liceb ab initio.
1773 – Papież Klemens XIV w brewe Dominus ac Redemptor ogłosił kasatę Towarzystwa Jezusowego.
1807 – Proklamowano Wolne Miasto Gdańsk.
1848 – Ksiądz Józef Szafranek w niemieckim Zgromadzeniu Narodowym zgłosił 8 postulatów dotyczących ochrony praw Polaków na Górnym Śląsku.
1912 – W Katowicach odsłonięto pomnik Świętej Jadwigi Śląskie-wnuczki Jadwigi Wittelsbach z Dachau ,prababcia Królowej 
1943 – Niemcy dokonali pacyfikacji wsi Radwanowice pod Krakowem, zabijając 30 mieszkańców.
1944-W Moskwie powstał Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego na czele z przewodniczącym Edwardem Osóbką-Morawskim i jego zastępcami Wandą Wasilewską iAndrzejem Witosem.
Miłosierdzie bez Miłosierdzia …
 
17 grudnia 2013  w 77 rocznicę  urodzin nowego Papieża Franciszka jego dobra znajoma wychowanka  frakisty Helmuta  Kohla (Cohena) żydówka Angela Merkel z Hamburga rozpoczęła swoją  trzecią kadencję na stanowisku kanclerza Niemiec.patrz
 
Papież Franciszek odwiedzi Kraków, Częstochowę i Oświęcim.
 Franciszek przyleci do Krakowa 27 lipca około godziny 16.
Poza Krakowem odwiedzi Jasną Górę i teren byłego obozu Auschwitz-Birkenau.
W Krakowie odwiedzi szpital dziecięcy w Prokocimiu.
Papież odleci do Watykanu w niedzielę 31 lipca.
Zdjęcie z 21 lipca
Autorzy muralu z podobizną Ojca Świętego Jana Pawła II i św. Siostry Faustyny,

Listy Pisane Przez Mojego Tatusia Bernarda Jana Pawła Tuszyńskiego Apostoła Miłosierdzia z Gdańska


       (List do Mamusi z 29.09.1949 roku.)

Ukochana i najdroższa moja Kaluchno !       

Dziś w dzień Twoich urodzin, myślą jestem przy Tobie.
Rano byłem w kościele i poleciłem Ciebie Panu Jezusowi w komunii św. Życzę Ci z całego serca dużo błogosławieństwa Bożego, aby Pan Bóg sprawił abyśmy całe nasze doczesne życie wspólnie przeżyli wielbiąc Boga i Matkę Bożą na każdym kroku we wszystkich naszych czynach.
Jestem pewien, że Pan Jezus nas wysłucha i pozwoli nam się znowu połączyć na wspólne życie, ku Jego chwale a naszemu szczęściu wiecznemu.
Kochana Kaluchno !.
Bardzo tęsknię za Tobą i dziećmi.
Bardzo bym pragnął, abyśmy już byli razem. 
       


Jeden z listów mego Tatusia (korespondencja 3 Apostołów Miłosierdzia), który otrzymałam w Gdańsku 21.04.2001 w dniu konsekracji Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Gdańsku. 

"Jezu Ufam Tobie"       Gdynia 14.XI.1958 rok

Czcigodni i Ukochani Państwo! 

Cieszę się bardzo, że Szanowni Państwo zrozumieli i tak ochotnie przyjęli propozycję "trójkąta przyjaźni" dla Jezusa, dla Matki Bożej.
Dziękuję bardzo za obszerny list i referat. Wszystko piękne i budujące.
Niech Pan sobie przypomni słowa naszego młodego kolegi z Poznania – ostrzegającego przed "drętwą mową".
Płomiennymi mowami, ani żadną akcją masową nie ruszymy z miejsca.
Tylko własnym życiem, ofiarą, przykładem i uczynkami Miłosierdzia zdołamy przyczynić się do rozszerzania czci M.B…
"Potrzebuję ofiary wypełnionej miłością, bo ta ma tylko przedemną znaczenie"…
Referat wartościowy i gorący, proszę go przesłać do Sekretariatu M.B. w Łagiewnikach-do archiwum.
Ciekawy jestem, czy ktoś z duchowieństwa zareagował czynnie na tak płomienne słowa ?.
Bardo zależy mi na obiecanym sprawozdaniu z 5.X.1958 roku.
Widzicie Państwo, jak trudno wykonać coś w tej sprawie. Ufam mocno że po uporaniu się ze sprawą renty (p. Stanisław Bukowski z Łodzi) całe swoje życiowe doświadczenie i wykształcenie poświęci Panu Królowi Miłosierdzia. Widzę w tym wyraźny palec Boży.
Cieszę się bardzo z tego, tym bardziej że i mnie przygniatają moje obowiązki służbowe i rodzinne, ojca sześciorga maleństw.
Spodziewam się zastać Szanownych Państwa na "naradzie roboczej" 14.XII jako głównych filarów akcji M.B. 

      "Wrzucam " Ukochanych Państwa w otchłań Miłosierdzia Bożego
            polecając się łaskawym modlitwom
                  oddany 
                        Bernard Tuszyński


(Stanisław Wiktor Bukowski publicysta Łódź  ul. Nowa 7 m. 2
ur. 1889 na Kaukazie.Sekretarz stronnictwa pracy (Popiela).
Od 1948 więziony – po 8 latach więzienia komunistycznego – uniewinniony w 1956 r.
Żona jego Melena Bukowska ur. 1908 roku w Berlinie – była bibliotekarką diecezjalną w Łodzi). czytaj