23 maja 2016 Rok Bożego Miłosierdzia -zapomniana 75 rocznica wywiezienia 12 Salezjanów z parafii Karola Wojtyły -do likwidacji w Auschwitz

KOŚCIÓŁ I PARAFIA ŚW. STANISŁAWA KOSTKI W KRAKOWIE–  i Auschwitz 

 

Harazim.jpg

                                                        ks. dr Franciszek Harazim (nr 17375),

Auschwitz 27 stycznia 2016

Salezianie zamęczeni podczas II wojny światowej 

5 maja 2016 Auschwitz ostatni marsz żywych – Rabina  Lau  ,,Lolka ,,

Niepokoje w Auschwitz                                                       

23 maja 1941 r. o godz. 20.00 Parafia św Stanisława  ul Tyniecka 39 w Krakowie

Hitlerowcy  aresztowali  12  salezjanów  których znał Karol Wojtyła

mieszkający na  ul Tynieckiej  10

ks. bp Karol Wojtyła 23 maja 1962 u salezjanów w Oswięcimiu  

udzielił sakramentu bierzmowania

fot. sdb.org

26 czerwca 1984 roku została zawarta umowa użytkowania wieczystego starego Teatru  i Żwirowiska w Oswięcimiu 

9 kwietnia 1993 roku Ojciec Święty Jan Paweł II skierował do sióstr karmelitanek list-

z woli Kościoła macie przenieść się na inne miejsce w tym samym Oświęcimiu

Zgodnie z planami w budynku Starego Teatru ma funkcjonować

Międzynarodowe Centrum Nauczania o Auschwitz i Holokauście

26 czerwca 1941 z Krakówa Montelupich wywieziono do Auschwitz

 12 Salezjanów z parafii Karola Wojtyły  skutych kajdankami z Żydami

26 czerwca 1941 r   Warszawa z Koscioła  ,,Przemienienia Pańskiego ,,fundacji Króla Jana III Sobieskiego

wywieziono  22 Kapłanów Kapucynów w tym 66 letniego

Niemca  O Aniceta Koplińskiego -umieszczono ich w więzieniu na Pawiaku. 

Zbrodnie 26 na 27 czerwca 1941 r 

Masakry więzienne NKWD 1941

W nocy z 26 na 27 czerwca 1941 roku w więzieniu w Dobromilu w województwie lwowskim zamordowano  około 180  Polaków 

W nocy z 26 na 27 czerwca 1941 roku w Lacku w województwie lwowskim  przy użyciu młotków do tłuczenia kamieni  zamordowano kilkuset więźniów z Przemyśla

23 czerwca 1941 roku w więzieniu w Dobromilu w województwie lwowskim zamordowano  70 więźniów z  Przemyślu, których pozbawiono życia zadając im uderzenia młotem w głowy

W czerwcu 1941 roku NKWD wymordowało 14 700 więźniów, na szlakach ewakuacyjnych zostało zamordowanych przeszło 20 tysięcy.

26. czerwca 1967 roku ks. arcybiskup Karol Wojtyła  otrzymuje godność kardynalską.

26 czerwca .1977 roku wziął udział w obchodach j 50-lecia kapłaństwa ks Edwarda Zachera,

byłego katechety w Liceum w Wadowicach.

Kościół św. Stanisława Kostki

W lipcu 1918 roku Metropolita Krakowski ks. bp Adam Sapieha powierzył Towarzystwu Salezjańskiemu

nową placówkę duszpasterską, sw Stanisława Kostki 

Stanislaus Kostka Legros n1.jpg

26 października 1919 można było zaprosić Księcia Metropolitę na uroczystość

poświęcenia kamienia węgielnego pod budujący się drewniany kościół,

5 grudnia 1920, kościół został poświęcony i oddany do sprawowania kultu Bożego.

13 stycznia 1929 r., utworzył się Komitet Budowy nowego kościoła, mającego pomieścić około 2 tys. wiernych.

 9 października 1938 roku można było zapowiedzieć uroczystość konsekracji nowej świątyni. 

23 maja 1941 r aresztowano 12 salezjanów-duszpasterzy oraz profesorów salezjańskiego seminarium przy ul. Tynieckiej 39. Z aresztowanych  salezjanów 9 zginęło w obozach koncentracyjnych (8 księży i 1 koadiutor); wśród nich był ks. Jan Świerc, ówczesny proboszcz parafii, którego po aresztowaniu zastąpił ks. Stanisław Wojciech Krygier.

26 czerwca  1941 r  z więzienia Montelupich w Krakowie.przywieziono  dwunastu (jeden z nich był tylko bratem) w transporcie liczącym pięćdziesięciu więźniów.do Auschwitz,wśród nich pięciu polskich Żydów.

27 czerwca 1941 r. jako pierwszy poniósł męczeńską śmierć w żwirowni ks. Jan Świerc (nr 17352),proboszcz Parafii św. Stanisława Kostki na Dębnikach- po nim zakatowany został wikary z tej parafii, ks. Ignacy Dobiasz (nr 17364).

ks. Ignacy Dobiasz cztery miesiące wcześniej,21 lutego 1941 r., prowadził kondukt pogrzebowy odprowadzając na miejsce wiecznego spoczynku Karola Wojtyłę-ojca  przyszłego  papieża Jana Pawła  II.

 tego samego dnia śmierć poniósł ks. dr Franciszek Harazim (nr 17375),profesor Salezjańskiego Instytutu Teologicznego w Krakowie i wikary Parafii św. Stanisława Kostki, ks. Kazimierz Wojciechowski (nr 17342).

Ponadto w wyniku ciężkiego pobicia zmarł później w obozie ks. dr Ignacy Antonowicz (nr 17371), rektor wspomnianego Salezjańskiego Instytutu Teologicznego.

Wydarzenie to miało miejsce w żwirowni koło Theatergebäude.

 W połowie marca 1941 r  egzekucji w żwirowni koło „Theatergebäude”,  zamordowano . siedemdziesięciu dwóch Polaków .

Wśród nich dwaj bracia: profesor ekonomii politycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie – Adam Zdzisław Heydel (nr 10564) oraz ziemianin – Wojciech Heydel (nr 10568).

3 lipca 1941 r. rozstrzelano osiemdziesięciu polskich więźniów politycznych, przywiezionych do KL Auschwitz w transportach krakowskich.

Antoni Łyko

Stracony został  znany piłkarz Antoni Łyko (nr 11780), który był dwukrotnym reprezentantem Polski w latach 1937-1938.

W  dębnickim kościele  sw Stanisława Kostki   Karol Wojtyła, późniejszy Papież Jan Paweł II, odprawił swoją Mszę św. prymicyjną, dnia 3 listopada 1946 roku.
Parafia św. St. Kostki ze swoimi 13 tysiącami wiernych w r. 1947 należała do największych w Krakowie

27 czerwca 1941 Auschwitz mord rytualny 4 Kapłanów Salezjanów  – z parafii Karola Wojtyły

Zamęczeni Salezjanie 

1) Sługa Boży ks. Ignacy Antonowicz SDB (1890-1941) 

Był wychowankiem Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu. Do nowicjatu wstąpił w 1905 r. Po studiach filozoficznych i teologicznych w Rzymie w 1916 r. przyjął święcenia kapłańskie. Początkowo pracował we Włoszech, po powrocie zaś do ojczyzny pracował w szkołach salezjańskich kolejno w Krakowie, Oświęcimiu, Aleksandrowie Kujawskim i Różanymstoku. Następnie został rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie.  23 maja 1941 r. został aresztowany wraz ze współbraćmi i osadzony w więzieniu na Montelupich. Tam został poddany brutalnym przesłuchaniom.

26 czerwca przewieziono go do Auschwitz i już  27 czerwca  podczas pracy został okrutnie pobity i poszczuty psem, który wyrwał mu płaty skóry i kawałki ciała. W takim stanie trafił do obozowego szpitala, gdzie skonał 21 lipca 1941 r.
 

2) Sługa Boży ks. Ignacy Dobiasz SDB (1880-1941)

 

Jako młodzieniec trafił do Zakładu Salezjańskiego w Turynie na Valsalice. W 1898 r. wstąpił do Towarzystwa Salezjańskiego i rozpoczął nowicjat w Ivrei. W 1908 r. w Foglizzo przyjął świecenia kapłańskie. Po powrocie do Polski pracował w Oświęcimiu, Daszawie, Przemyślu, Pleszowie, Krakowie, Warszawie i następnie powrócił do Krakowa jako wikariusz parafii na Dębnikach, gdzie dał się poznać jako wytrawny spowiednik. Tutaj został aresztowany 23 maja 1941 r. i po miesięcznym pobycie na Montelupich przewieziony do Auschwitz. W obozie spędził tylko jeden dzień. Podczas pracy został okrutnie pobity i zamordowany na żwirowisku 27 czerwca 1941 r.

3) Sługa Boży ks. Karol Golda SDB (1914-1942) 

Pochodził z Tychów, był wychowankiem Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu. W 1931 r. wstąpił do nowicjatu salezjańskiego w Czerwińsku. Po studiach filozoficznych w Marszałkach i asystencji w Daszawie, udał się studiować teologię do Rzymu na Uniwersytet Gregoriański. W 1938 r. przyjął święcenia kapłańskie i został skierowany do pracy w Poznaniu na ul. Wroniecką. Po wybuchu wojny, w styczniu 1941 r., trafił do obozu internowania dla duchowieństwa w Ladzie nad Wartą. Stąd udało mu się wyjechać do Oświęcimia, gdzie był kierownikiem studiów teologicznych dla przebywających w Zakładzie Salezjańskim kleryków. 31 grudnia 1941 r. za 

wyspowiadanie niemieckiego żołnierza został aresztowany przez gestapo i osadzony w Auschwitz. Podczas śledztwa odmówił wyjawienia tajemnicy spowiedzi i został skazany na śmierć. Zginął 14 maja 1942 r.

4) Sługa Boży ks. Franciszek Harazim SDB (1885-1941) 

Pochodził ze Śląska z Osin koło Rybnika. Był wychowankiem Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu. W 1906 r. wstąpił do Towarzystwa Salezjańskiego i rozpoczął nowicjat w Daszawie. Teologię studiował na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W 1915 r. w Ivrei przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do kraju pracował głównie w szkołach salezjańskich i domach formacyjnych w Oświęcimiu, Krakowie, Aleksandrowie Kujawskim, Marszałkach. Był świetnym wykładowcą języków obcych, muzykologiem, znawcą literatury. Pozostawił bogata spuściznę literacką, m.in. był autorem Misterium Męki Pańskiej przez dziesiątki lat odgrywanego w domach salezjańskich. 23 maja 1941 r. został aresztowany i osadzony na Montelupich.

26 czerwca trafił do Auschwitz i już następnego dnia poniósł śmierć na żwirowisku umęczony pracą i zakatowany przez oprawców. 

5)Sługa Boży ks. Franciszek Miśka SDB (1898-1942) 

Pochodził ze Świerczyńca koło Bierunia Starego. Był wychowankiem Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu. W 1916 r. wstąpił do nowicjatu w Pleszowie. W 1927 r. 

przyjął święcenia kapłańskie w Turynie. Po powrocie do Polski pracował jako wychowawca w Przemyślu, Wilnie, następnie jako dyrektor Zakładów Salezjańskich w Jaciążku i Lądzie. Aresztowany 6 stycznia 1940 r., został osadzony w obozie internowania dla duchowieństwa w Lądzie. W tym okresie, jako odpowiedzialny za przestrzeganie obozowego regulaminu przez współwięźniów, stał się bliskim powiernikiem bł. bpa Michała Kozala. Był także dwukrotnie wywożony do więzienia gestapo w Gnieźnie i Inowrocławiu, gdzie katowano go do utraty przytomności. 6 października 1941 r. został przewieziony do obozu przejściowego w Konstantynowie Łódzkim i stamtąd do Dachau. W obozie poddany był wykańczającej pracy. Zmuszony do noszenia kotłów z zupą złamał rękę. Zmarł 30 maja 1942 r. 

6) Sługa Boży ks. Ludwik Mroczek SDB (1905-1942) 
Pochodził z Kęt. Był wychowankiem Szkoły Salezjańskiej w Oświęcimiu. W 1921 r. wstąpił do Towarzystwa Salezjańskiego i rozpoczął nowicjat w Kleczy Dolnej. Po studiach w Krakowie i Przemyślu w 1933 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pracował następnie w Salezjańskim Sierocińcu w Przemyślu, później we Lwowie, Skawie i ponownie w Przemyślu. Po wybuchu wojny trafił do Częstochowy, gdzie pomagał w duszpasterstwie i następnie do Krakowa. Tu został aresztowany 22 maja 1941 r.  26 czerwca  1941 r trafił do Auschwitz. Po okrutnym pobiciu z flegmoną całego organizmu trafił do obozowego szpitala. . Umarł w ogromnym cierpieniu 5 stycznia 1942 r.

7) Sługa Boży ks. Włodzimierz Szembek SDB (1883-1942)Pochodził ze znanego hrabiowskiego rodu arystokratycznego. Po ukończeniu szkół studiował agronomię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wyróżniał się pobożnością. W wieku 40 lat wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego. W 1928 r. odbył nowicjat w Czerwińsku i po studiach w Oświęcimiu i Krakowie w 1934 r. przyjął święcenia kapłańskie. Następnie pracował w Krakowie jako sekretarz inspektorialny, później w Kopcu koło Częstochowy, w Krakowie w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego jako ekonom i w Skawie. Tu zastał go wybuch II wojny światowej. 9 lipca 1942 r. został aresztowany i przewieziony do Zakopanego, gdzie poddano go wymyślnym torturom. Następnie – z wyłamanymi stawami barkowymi, popękanymi żebrami i gangreną nogi – przewieziono go do Tarnowa, a później do Auschwitz. Zmarł 7 września 1942 r.

8)Sługa Boży ks. Jan Świerc SDB (1877-1941)

Pochodził z Chorzowa. Jako młody chłopak trafił do zakładów salezjańskich we Włoszech. W 1899 r. wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego i odbył nowicjat w Ivrei. W 1903 r. przyjął świecenia kapłańskie w Turynie. Na ziemiach polskich pracował w Oświęcimiu, Daszawie, Krakowie, Kielcach, Przemyślu i we Lwowie. W 1938 r. trafił ponownie do Krakowa, gdzie został dyrektorem wspólnoty zakonnej i proboszczem parafii św. Stanisława Kostki na Dębnikach. Wraz z innymi współbraćmi, 23 maja 1941 r., został aresztowany i po miesiącu więzienia na ul. Montelupich przewieziony do Auschwitz. Zginał 27 czerwca 1941 r. na żwirowisku zakatowany podczas pracy.

9) Sługa Boży ks. Kazimierz Wojciechowski SDB (1904-1941)
Pochodził z Jasła. Był wychowankiem Zakładu Salezjańskiego im. Księcia Lubomirskiego w Krakowie oraz Zakładu Salezjańskiego w Oświęcimiu. W 1920 r. wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego i odbył nowicjat w Kleczy Dolnej. W 1935 r. przyjął w Krakowie świecenia kapłańskie. Był uzdolniony muzycznie. Jako katecheta i kierownik oratoriów pracował w Oświęcimiu, Daszawie i Krakowie na Dębnikach. Aresztowany 23 maja 1941 r. W więzieniu na Montelupich był poddany okrutnym przesłuchaniom i szykanom. 26 czerwca 1941 r. został przetransportowany do Auschwitz. Następnego dnia, wraz z innymi współbraćmi, poniósł śmierć męczeńską.

27 czerwca 1941 r., na żwirowisku oświęcimskim został zamordowany przez niemieckiego oprawcę ks. Jan Świerc, salezjanin i proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Krakowie na Dębnikach, więzień KL Auschwitz.

Jan Świerc przyszedł na świat 29 kwietnia 1877 w Królewskiej Hucie, czyli w dzisiejszym Chorzowie. Po ukończeniu gimnazjum w Turynie w 1897 r. wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego we włoskim Ivrei. Następnie studiował filozofię i teologię w Turynie. W 1903 r. otrzymał święcenia kapłańskie.Po powrocie do Polski w 1904 r. został skierowany do nowo otwartego domu salezjańskiego w Daszawie. Później przez krótki czas był kapelanem w Zakładzie im. Lubomirskich w Krakowie. W 1905 r. jako pierwszy Polak objął stanowisko dyrektora zakładu salezjańskiego w Oświęcimiu.

W 1911 r. powrócił do Zakładu im. Lubomirskich, tym razem jako kierownik. Po wybuchu I wojny światowej opiekował się tu rannymi żołnierzami. Rok później w Oświęcimiu na Zasolu podobną opiekę roztoczył nad uciekinierami wojennymi z terenów Galicji Wschodniej.Pod koniec wojny w 1918 r. otworzył pierwszy zakład salezjański na terenie zaboru rosyjskiego w Kielcach, gdzie był pierwszym dyrektorem i proboszczem. Jego misja tam trwała 5 lat, po czym powrócił do Oświęcimia.Jako dyrektor i proboszcz w parafii w Przemyślu na Zasaniu w latach 1925–1934 ukończył budowę kościoła św. Józefa. W 1934 r. otworzył nową placówkę we Lwowie przy kościele Matki Boskiej Ostrobramskiej. Jego działalność w tym czasie przerwała poważna choroba.W 1938 r. został proboszczem i dyrektorem wspólnoty salezjańskiej w parafii św. Stanisława Kostki w Krakowie. Tu też zastał go wybuch II wojny światowej. 23 maja 1941 r. został aresztowany wspólnie z innymi salezjanami przez gestapo i po miesiącu przetrzymywania w więzieniu na Montelupich wysłany do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz.W drugi dzień pobytu w obozie, 27 czerwca 1941 r., został skatowany na śmierć przez pilnującego go kapo. Tego samego dnia zamordowani zostali też trzej inni salezjanie: Ignacy Dobiasz, Franciszek Harazim i Kazimierz Wojciechowski.