24 wrzesnia 2016 Monachium Karmelitanka Maria Anna Linmayr – Kraków Teofila Sobieska

24 wrzesnia 2016 Rok Bożego Miłosierdzia 359 rocznica urodzin Marii Anny Linmayr -duchowej Siostry św Faustyny  Monachium -Rzym -Gdańsk-Hamburg 

Der Dom von der Festung Marienberg aus gesehen

24 wrzesnia 1657 r w Monachium -miescie Maryji urodziła się Maria Anna Linmayr -Karmelitanka która uratowała Monachium ..Teofila Sobieska pielgrzymuje po Włoszech 

 "Teofila Sobieska kasztelanowa krakowska, matka króla."

Teofila Sobieska kasztelanowa krakowska, matka króla." Zofia Teofila z Daniłowiczów Sobieska (ur. 1607 w Żurowie, zm. 27 listopada 1661 w Żółkwi) – córka wojewody ruskiego Jana Daniłowicza i Zofii z Żółkiewskich, córki hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Matka króla Jana III Sobieskiego.1623 wraz z matką Zofia i babką Reginą z Herburtów odparła napad Tatarów na Olesko stawając na czele służby zamkowej. 16 maja 1627 poślubiła na zamku w Olesku podczaszego koronnego Jakuba Sobieskiego. Wniosła w posagu majątki, należące niegdyś doŻółkiewskich i część dóbr Daniłowiczów, jak również dwa domy w Warszawie i komplet kosztowności rodzinnych. Po ślubie małżonkowie zamieszkali w należącym do Jakuba Złoczowie. Po kilku latach przenieśli się jednak do rezydencji w Żółkwi. Z małżeństwa z Jakubem doczekała się siedmiorga dzieci:Marka – starostę krasnostawskiego,Jana – późniejszego króla polskiego,Zofię (ur. 19 marca 1630, zm. w dzieciństwie),Katarzynę – żonę Władysława Dominika Zasławskiego i Michała Kazimierza Radziwiłła,Annę Rozalię – benedyktynkę we Lwowie,Stanisława (ur. 29 marca 1638, zm. w dzieciństwie),Stanisława (ur. 16 września 1641, zm. w dzieciństwie). Teofila była również osobą niezwykle pobożną. Fundowała liczne kościoły i klasztory, marcu 1653 udała się na kilkuletnią pielgrzymkę do Włoch.Teofila zmarła w Żółkwi, gdzie w lutym 1662 została pochowana w kościele dominikanów. W czerwcu 1946 szczątki Teofili zostały wywiezione z Żółkwi i przewiezione do Lublina. 2 grudnia  1983 zostały złożone w krypcie pod kaplicą Matki Boskiej Różańcowej przy kościele Św. Trójcy w Krakowie.

7 wrzesnia 2007 dzwoniłam do PMK w Monachium próbując kolejny raz od 5 grudnia 2003 r ( Parafia św Moniki )zainteresowć Polskę Misję w Monachium prawdą Karmelitance Marii Anny Linmayr której 350 rocznica urodzin miała być 24 wrzesnia 2007 r …miałam możliwość rozmowy telefonicznej  z historykiem tam przebywającym O Marianem Brudziszem .Zaskoczyła mnie agresja Kapłana który rzucił  słuchawkę  w trakcie rozmowy dlaczego Zdjęcie:

O. dr Marian Brudzisz CSsR   17 czerwca 2016 r.( 320 rocznica śmierci Króla Jana III Sobieskiego ) otrzymał Lubelskiego Nobla 

 czytaj

Biskup Michał Kozal 

11 czerwca 1646 r w Zółkwii zmarł 58 letni Jakub Sobieski w tym czasie jego synowie Marek i Jan Sobieski podróżowali  ( …przebywali we Francji …)

27  listopada  1661 r. na zamku w Żółkwi zmarła  Teofila Zofia  Sobieska -matka Króla Polski Jana III Sobieskiego,-wnuczka hetmana Stanisława Żółkiewskiego.Tuż przed swoją śmiercią napisała list pożegnalny do Dominikanów ,prosząc w nim o pamięć i modlitwę za jej duszę


14 maja 1610 r Jakub studiując w Paryżu był świadkiem zabójstwa Króla Henryka IV

Jakub Sobieski ,podczas pobytu w Rzymie mieszkał 6 miesięcy w Pałacu Palazzo Zuccari u zbiegu dwóch ulic przy placu Trinita dei Monti, via Sistina i via Gregoriana.Tam przez 13 lat swój dom miała jego rodzina -synowa Królowa  Maria Kazimiera i wnukowie Jakuba – Aleksander i Konstanty  Sobiescy

Królowa Polski Marysieńka której Jakub nie znał  Wynajęła w pobliżu od francuskich zakonników z klasztoru Trinita de’Monti kilka domów przy Via Felice. W jednym z nich zamieszkał kardynał d’Arquien. Po przeciwnej stronie zajęła palazzo Zuccari, w którym na początku XVII wieku przez ponad pół roku mieszkał Jakub Sobieski, ojciec Jana III. Połączono pałac z rezydencją kardynała d’Arquien, przerzuconym nad Via Felice mostkiem, który otrzymał nazwę „łuku królowej”. Urządzono również kaplicę i mały dom prowincjonalny dla dziesięciu benedyktynek, które Maria Kazimiera sprowadziła z Reims".W Palazzo Zuccari Maria Kazimiera prowadziła sławny w całym Rzymie teatr
Dziś w pałacu mieści się od 1913 r ośrodek naukowy – Bibliotheca Niemiecka Hertziana w której działa winda firmy Szyndlera ..
O 13-letnim pobycie Sobieskich w tym miejscu świadczy znajdujący się na elewacji herb rodu- umieszczony na dobudowanym w 1702 roku tzw. tempietto 

Król Francji Henryk IV Burbon (1553-1610) ∞1600 i Królowa Maria Medycejska (1575-1642) byli prapradziadkami jego prawnuków 

Król Henryk IV Wielki (ur. 13 grudnia 1553 w Pau w Nawarze-17 grudnia 1600 poślubił Marię Medycejską(praprawnuczkę króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, córki króla Niemiec, Czech i Węgier Albrechta II Habsburga.)z którą miał 6 dzieci w tym Ludwika XIII, króla Francji, męża Anny Austriaczki i Henriettę Marię Francuską, królową Anglii, żonę Karola I.
Królowa Maria Medycejska, (ur. 26 kwietnia 1575 we Florencji, zm. 3 lipca 1642 w Kolonii)
Sprawowała regencję w okresie małoletniości syna, Ludwika XIII.Urodziła się we Florencji we Włoszech jako córka Joanny, arcyksiężniczki austriackiej (1548–1578).
dusza jego syna Jana III Sobieskiego według wizji Karmelitanki Marii Anny Lindmayer od 11 listopada 1703 r znajduje się w niebie …jego wnukowie to święty Kardynał,Klaryska,Arcybiskup ,Cesarz Karol VII

Wydarzenia 24 wrzesnia ..

24 wrzesnia 1464 –  wojska gdańskie zdobyły  krzyżacki Puck.
24 wrzesnia 1621 – Poświęcono kościół św. Tomasza Apostoła w Krakowie.
24 wrzesnia 1676 – król Polski Jan III Sobieski pokonał Tatarów w bitwie pod Wojniłowem.( 19 rocznica urodzin Marii Anny w Monachium ) 
24 wrzesnia 1706 – w Altranstädt  August II Mocny zrzekł się polskiej korony na rzecz Stanisława Leszczyńskiego. byli to pradziadkowie 3 Królów Francji 
Po zamordowania Króla Francji  Ludwika XVI  21 stycznia 1793 r
24 wrzesnia 1793 – II rozbiór Polski –Sejm na otoczonym przez rosyjskie wojsko zamku grodzieńskim, w milczeniu przeprowadził cesję terytorium Rzeczypospolitej na rzecz Królestwa Prus, które otrzymało: GdańskToruń, województwa gnieźnieńskie,poznańskiesieradzkie (z Wieluniem), kaliskiepłockiebrzeskokujawskieinowrocławskieziemię dobrzyńską oraz części krakowskiegorawskiego i mazowieckiego (w sumie 57 tys. km²)
24 wrzesnia 2016 Beatyfikacja  Ks Huberta Unzeitig  zmarłego 2 marca 1945 r (69 rocznica urodzin ostatniego Papieża Piusa XII-6 rocznica jego pontyfikatu  )w KZ Dachau 
Bild für das Nachrichtenergebnis1 marca -wspóle urodziny w Dachau 

1911  Hubert (Pater Engelmar) Unzeitig wird in Greifendorf bei Zwittau am 1. März geboren, am 4. März getauft

Kazimierz Jan Majdański (* 1. März 1916 in Małgów bei Kalisz; † 29. April 2007 in Warschau

1914  Ausbruch des Ersten Weltkriegs: Johann Unzeitig (Vater von Pater Engelmar) wird Soldat

1916  Johann Unzeitig stirbt (14. Januar) in einem russischen Kriegsgefangenenlager an der Wolga – an Typhus

1918  Kriegsende/Die Sudetengebiete werden der Tschechoslowakei angeschlossen, die Bewohner zwangsweise tschechische Staatsbürger

1920  Hubert Unzeitig feiert Erstkommunion (26. Mai)   1921  Firmung in Zwittau (26. September)

1917/1925  Er besucht die Volksschule in Greifendorf (16. September 1917 bis 27. Juni 1925) 

1925/26  Arbeit bei einem tschechischen Bauern (als Knecht)

1928 Gymnasialstudien als Spätberufener in Reimlingen/Nördlingen (18. April) 

1934  Abitur (18. März) / Beginn des Noviziats (30. April) bei den Missionaren von Mariannhill in den Niederlanden

1935  Erste Profess/Beginn der Philosophie- und Theologiestudien in Würzburg

1937  Regina Unzeitig, Pater Engelmars jüngste Schwester, tritt als Schwester Adelhilde bei den Mariannhiller Missionsschwestern von Kostbaren Blut in  Wernberg/Kärnten ein. Am 22. Mai erhält Pater Engelmar die Tonsur.

1939  Subdiakonatsweihe (19. Februar), Diakonatsweihe (5. März) und Priesterweihe (6. August) in Würzburg; Primiz (15. August) in Greifendorf – Ausbruch des Zweiten Weltkrieges (1. September)

1940  Seelsorgerische Tätigkeit in Riedegg/Österreich und Glöckelberg/Böhmerwald (1. Oktober)

1941  Verhaftung durch die Gestapo (21. April) und „Überstellung“ ins KZ Dachau (3. Juni)

1943  Cäcilia Unzeitig, Pater Engelmars Mutter, stirbt in Greifendorf

1945  Pater Engelmar geht freiwillig in die Typhusbaracken von Dachau, wird infiziert und stirbt am 2. März Beisetzung der aus dem KZ herausgeschmuggelten Asche auf dem Städtischen Friedhof in Würzburg (Karfreitag, 30. März)

1946  Vertreibung aller Sudetendeutschen; Pater Engelmars Verwandte werden evakuiert

1949  Maria (Schwester Huberta) Unzeitig wird Missionsschwester vom Kostbaren Blut in Neuenbeken

Erzbischof von Stettin-Cammin..„Als Priesteramtskandidat im letzten Studienjahr war Kazimierz Majdanski zusammen mit dem ganzen Priesterseminar Włocławek am 7. November 1939 verhaftet worden. Nach monatelanger Haft in Sachsenhausen kommt er am 14. Dezember 1940 ins Konzentrationslager Dachau. Dort übersteht er zunächst alle Gefahren, und sogar das furchtbare Jahr 1942 ist schon fast vorbei, als eine sogenannte medizinische Kommission unter Dr. Heinrich Schütz mit ihren Phlegmone-Versuchen beginnt. Zusammen mit 37 anderen polnischen Geistlichen wird am 10. November 1942 auch Kazimierz Majdański als Versuchsperson ausgewählt und bekommt eine Eiterspritze verpasst. Die geistlichen Patienten nehmen sich heimlich gegenseitig die Beichte ab und spenden sich die heilige Kommunion. Anfang 1943 bricht im KZ Dachau der Typhus aus. Aus Angst vor Ansteckung stellt die Phlegmone-Kommission ihre Tätigkeit ein. Gegen die Vorschrift veranlasst der Häftlingspfleger Heini Stöhr, dass Majdański und die anderen überlebenden Versuchspersonen das rettende Medikament Tibatin bekommen. Majdański wird gesund und überlebt dann sogar noch eine Flecktyphus-Infektion. 1975 kommt es in München zum Prozess gegen den KZ-Arzt Dr. Heinrich Schütz. Dieser beruft sich darauf, dass es seiner Arbeitsgruppe ja doch um medizinische Erkenntnisse gegangen sei, die schließlich vielen Kranken hätten zugutekommen sollen.“[4] Schütz wird schließlich verurteilt, muss jedoch keinen Tag seiner 10-jährigen Haftstrafe verbüßen.

Auf Initiative von Kazimierz Majdański wurde zusammen mit Julius Kardinal Döpfner und Weihbischof Johannes Neuhäusler eine Bronzetafel auf der Rückseite der Todesangst-Christi-Kapelle für die polnischen Häftlinge am „Kreuzweg KZ Gedenkstätte Dachau“ als 6. Station angebrach

Lekarz -mason który przyczynił się do śmierci węzniów Dachau 

Emil Heinrich (Heinz) Schütz (* 12. April 1906 in Schmiedeberg; † 1986 in Feldafing) war ein deutscher Internist und Sanitätsoffizier, der sich in der Zeit des Nationalsozialismus an Menschenversuchen im Konzentrationslager Dachau beteiligte.Schütz stammte aus einer bürgerlichen Familie. Sein Vater war Badearzt in Schmiedeberg und Mitglied einer Freimaurerloge.
1936 wurde Schütz Oberarzt der Inneren Abteilung vom Stadtkrankenhaus Chemnitz.Seit 1940 war Schütz im SS-Lazarett Dachau beschäftigt. Im Jahr 1941 wurde er zur SS-Panzerdivision Leibstandarte SS Adolf Hitler versetzt, im März 1942 – einhergehend mit der Beförderung zum SS-Sturmbannführer – übernahm er die Leitung der Inneren Abteilung des SS-Lazaretts Dachau. Mitte Juni 1942 wurde Schütz Leiter der Biochemischen Versuchsstation im Krankenrevier des Konzentrationslagers Dachau. Dort erprobte er biochemische Heilmittel an Häftlingen, die er mit bakteriellen Eitererregern infiziert hatte. Die Opfer waren vor allem polnische Priester im Pfarrerblock (KZ Dachau). Bei diesen Versuchen halfen ihm unter anderem Waldemar Wolter und Karl Babor Im September 1944 wechselte Schütz als Chefarzt an das SS-Lazarett in Bad Aussee.Das Kriegsende überstand er unbehelligt. In der Nachkriegszeit ließ er sich 1947 in Essen als Facharzt für Innere Medizin nieder. -20. November 1975 wurde er schließlich zu 10 Jahren Haft verurteilt. Ärzte bescheinigten ihm eine schwere Krankheit, so dass er seine Haftstrafe nicht antreten musste

Kim jest działacz i jakiemu Bogu służy ..Piotr Małoszewski (ur. 1950 w Krakowie) geolog, profesor nauk o Ziemi, działacz …?

 

Ks. kardynał Reinhard Marx odznaczył prof. dr hab. inż. Piotra Małoszewskiego Medalem św. Korbiniana, najwyższym wyróżnieniem archidiecji Monachium-Fryzyng

Ukończył w 1973 studia w KrakoW 2000 postanowieniem prezydenta RP otrzymał tytuł profesora nauk o Ziemi. Zawodowo od 1973 przez dwadzieścia lat związany z krakowskim Instytutem Fizyki Jądrowej. Był stypendystą Fundacji im. Alexandra von Humboldta.wie. W 1978 uzyskał stopień naukowy doktora. Habilitował się w 1993 na Uniwersytecie we Fryburgu.  Od połowy lat 80. pracuje naukowo poza granicami Polski. W 2004 został wicedyrektorem Instytutu Ekologii Wód Podziemnych w centrum badawczym w MonachiumJest aktywnym działaczem polonijnym i katolickim. Od 1993 do 1999 był dyrektorem Szkoły Przedmiotów Ojczystych działającej przy Polskiej Misji Katolickiej wMonachium. Współtworzył Chrześcijańskie Centrum Krzewienia Kultury, Tradycji i Języka Polskiego w Niemczech, przewodniczył Radzie Naczelnej Polskich Katolików Świeckich w Niemczech, wszedł także w skład Rady Katolików Świeckich Regionu Monachium.Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim (2000)[1], Komandorskim (2012)[2] i Komandorskim z Gwiazdą (2016)[3] Orderu Odrodzenia Polski.Kawaler, a od 2014 komandor Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie[4].

 11 września 2016 beatyfikowany w Karagandzie

.Ks Władysław Bukowiński urodził się 22 grudnia 1904 r. w Berdyczowie. W 1920 r. rodzina przeniosła się do Święcicy w powiecie sandomierskim. W latach 1921-1931 studiował prawo, a następnie teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 czerwca 1931 roku z rąk abp. księcia Adama Sapiehy, metropolity krakowskiego.Po kilku latach pracy duszpasterskiej w Rabce i Suchej Beskidzkiej wyjechał na Kresy i został wykładowcą w Seminarium Duchownym w Łucku. Od września 1939 r. był proboszczem katedry w Łucku. W 1940 r. został uwięziony przez NKWD.Cudem uniknął śmierci w likwidowanym przez Sowietów łuckim więzieniu po rozpoczęciu wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 r. Pomagał uciekinierom i jeńcom podczas niemieckiej, a następnie radzieckiej okupacji. W latach 1945-1954 przebywał w radzieckich więzieniach i obozach pracy w Kijowie, Czelabińsku i Dżezkazganie. Tam, po wyczerpującej, kilkunastogodzinnej pracy odwiedzał chorych w więziennym szpitalu, umacniał współwięźniów w wierze, udzielał sakramentów i prowadził rekolekcje w różnych językach. Napisał i potajemnie wykładał w łagrze historię Polski.

 

Archidiecezja berlińskaobejmująca swoim zasięgiem terytoria trzech landów: Berlin, część BrandenburgiiMeklemburgii-Pomorza Przedniego. Siedziba arcybiskupa znajduje się w katedrze św. Jadwigi w Berlinie.W XIX w. ustanowiona została dla katolików mieszkających w stolicy Prus Delegatura Apostolska Brandenburgia-Pomorze (Książęco-biskupia Delegatura Brandenburgii i Pomorza; niem. Fürstbischöfliche Delegatur Brandenburg und Pommern), która została umiejscowiona w katolickiej parafii św. Jadwigi w Berlinie. Obejmowała ona swoim zasięgiem BrandenburgięPomorze Przednie i tereny po biskupstwie kamieńskim. Po upadku monarchii w Niemczech 19 lutego 1923 papież Pius XI powołał Josefa Deitmera na pierwszegobiskupa pomocniczego Diecezji Wrocławskiej z siedziba w Berlinie. Został on konsekrowany 1 maja 1923 przez kardynała Adolfa Bertrama.

13 sierpnia 1930 bullą Pastoralis officii nostri erygowano Diecezję Berlińską, która swoim terytorium miała objąć ziemie historycznychdiecezjiHavelbergBrandenburgKamień Pomorski i Lubusz.27 czerwca 1994 diecezja została podniesiona do rangiarchidiecezji i metropolii. Ustanowiona została także tradycyjną siedzibą kardynalską w Niemczech obok Kolonii i Monachium.W 2003  sprzedano  niektóre kościoły i ograniczyono  liczbę parafii z 207 do 108.

Archidiecezja berlińska posiada trzech patronów

św. Piotr (ur. ok. 30 r. p.n.e., zm. ok. 67 r. n.e.) – święto przypada na 29 czerwca.

Otto z Bambergu (ur. ok. 1060, zm. 1139) – biskup niemieckiego miasta Bamberg od 1102 r., misjonarz, święty katolicki zwany Apostołem Pomorza, współpatron archidiecezji, jego wspomnienie wypada na 30 czerwca.

Jadwiga Śląska (ur. 1178/1180, zm. 1243, patronka miasta Berlina 16 października.-praprababcia Polskiej Królowej Małgorzaty

Bildergebnis für piotr małoszewski