25 grudnia 2016 Chrystus Król Polski od Karola Wielkiego do Cesarza Karola VII -wnuka Króla Polski Jana III Sobieskiego

25 grudnia 2016  Boże Narodzenie  patronują nam św. Anastazja z Dalmacji (męczennica)św. Eugenia Rzymska (męczennica)bł. Maria od Apostołów Wüllenweber (założycielka salwatorianek)święci Męczennicy z Nikomedii,św. Piotr Nolasco (mercedarianin) 

 

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

25 grudnia 800 Rzym  Cesarz  Karol Wielki     12 luty 1742  Cesarz Karol VII  wnuk Króla Polski Jana III Sobieskiego                                           

wydarzenia 25 grudnia   Boże Narodzenie 

25 grudnia 352 – Pierwsze obchody święta Bożego Narodzenia w Cesarstwie rzymskim.  

25 grudnia 800 – Koronacja Karola Wielkiego na Świętego Cesarza Rzymskiego.  

25 grudnia 875 – Koronacja wnuka Karola Wielkiego Karola II Łysego na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego.  

25 grudnia 983 – Koronacja Ottona III na króla niemieckiego.

25 grudnia 1000 – Koronacja Stefana I na króla WęgierStefan był synem księcia węgierskiego Gejzy i Adelajdy – córki księcia polskiego Mieszka I.Urodził się w  Ostrzychomiu (Esztergom) ok. 969 r. – chrztu i sakramentu bierzmowania udzielił mu św. Wojciech, W 995 roku Stefan poślubił bł. Gizelę, siostrę św. Henryka II, cesarza Niemiec.

25 grudnia 1013 – Koronacja Swena Widłobrodego na króla Anglii.

25 grudnia 1025 – Mieszko II Lambert i Rycheza ( potomkini Karola Wielkiego ,siostrzenica Cesarza Ottona III zostali  koronowani na króla i królową  Polski.

25 grudnia 1076 – Bolesław II Szczodry (syn Rychezy i Mieszka II -wnuk Bolsława Chrobrego ) został koronowany w Gnieźnie na króla Polski.

1046 Klemens II został papieżem.

1046 Król niemiecki Henryk III Salicki został koronowany przez papieża Klemensa II na cesarza.

1066 – Koronacja Wilhelma Zdobywcy na króla Anglii.

1100 – Koronacja Baldwina I z Boulogne na króla Jerozolimy.

1130 – Koronacja Rogera II na króla Sycylii.

1559 – Pius IV został papieżem.

1917 – Bolszewicy ogłosili w Charkowie utworzenie Ukraińskiej Ludowej Republiki Rad,

1881 – w kościele św. Krzyża mszy świątecznej wybuchła panika wywołanaprzez żyda -zadeptanych zostało  20 osób.

1916 – Cesarz Rosji Mikołaj II Romanow wydał ukaz zawierający obietnicę utworzenia niepodległej Polski.

1939-Obozowe wigilie ks. Frelichowskiego Błogosławiony Stefan Wincenty Frelichowski żył 32 lata i dwa miesiące. Z ośmiu kapłańskich Wigilii sześć przeżył w więzieniu; pierwszą – w toruńskim Forcie VII,razem z ok. 1300. współwięźniami z Torunia i okolic, wśród których było ok. 40. księży pozostałe – w  Kz  Dachau.czytajKs. Frelichowski na Gwiazdkę 1943 r  pisał .: „Nie bądźcie smutni, że znowu nie będę siedział na moim miejscu wśród Was przy wigilijnym stole. Ale proszę to zarezerwowane dla mnie miejsce nie pozostawić wolnym. Samotny obcy, który przecież jest też bratem w Panu, zapewne się znajdzie, aby jemu jako gościowi przekazać serdeczne zaproszenie, że jest chętnie widziany. W ten wieczór miłości rodzinnej bądźcie tylko dzielni i weseli”. W ostatnim dniu 1944 r. dodawał otuchy: „zechciejmy wszyscy nadchodzącym wydarzeniom odważnie, a przecież z nadzieją, spojrzeć w oczy”czytaj

[Rozmiar: 11920 bajtów]

1943 – Ponad 40 Polaków zostało zamordowanych przez oddział UPA w Janówce.

Urodziny 25 grudnia 1717 – Pius VI, papież (zm. 1799)

1811 – Wilhelm Emmanuel Ketteler, niemiecki duchowny katolicki, arcybiskup Moguncji, teolog, polityk (zm. 1877).

Zmarli

 25 grudnia  1086 – Judyta Przemyślidka, księżniczka czeska, księżna polska (ur. 10568)

25 grudnia 1294 – Oliwa –Mściwój IIksiążę pomorski (ur. ok. 1220)

25 grudnia 800 roku, doszło w Rzymie do koronacji Karola Wielkiego na cesarza

25 grudnia 800  Rzym  koronacjia  Karola Wielkiego na cesarza, przez św Papieża  Leona  III.-25 grudnia 1025 roku w katedrze gnieźnieńskiej miała miejsce koronacja Mieszka II na króla Polski i jego żony Rychezy potomkini Karola Wielkiego na Królową Polski  przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Hipolita .Mieszko II był synem Bolesława Chrobrego i drugim królem Polski-

25 grudnia 800…….Rzym  koronacja Karola Wielkiego przodka 1 Polskiej Królowej Rychezy  koronowanej na Królową Polski wraz z mężem Mieszkiem II 
25 grudnia 1025 r w Gnieznie  w Koronacji uczestniczyły iich syn 9 letni Kazimierz  Odnowiciel  czytaj ojciec koronowanego 

Utworzenie pierwszej na terenie Polski diecezji w Gnieznie  miało miejsce w latach 968 za rządów Mieszka I i pontyfikatu papieża Jana XIII,  siedzibą pierwszego biskupa, Jordana, był Poznań. W 999 na synodzie rzymskim erygowano kanonicznie nową archidiecezję z siedzibą w Gnieźnie, a na jej pasterza prekonizowano Radzima Gaudentego – przyrodniego brata św. Wojciecha. 12 marca 1000 podczas Zjazdu Gnieźnieńskiego z udziałem Cesarza Ottona III oraz legata papieskiego Roberta zrealizowano dekret o powstaniu archidiecezji-obecnie reprezentowanej przez Prymasa Wojciecha Polaka 

W katedrze gnieźnieńskiej koronowano  królów 

1025 – Bolesław I Chrobry

25 grudnia 1025 – Mieszko II Lambert i Ryczeza 

25 grudnia 1076 – Bolesław II Szczodry czytaj

26 czerwca 1295 – Przemysł II i Małgorzata (potomkini Karola Wielkiego)

25 grudnia 1076 r. arcybiskup Bogumił koronował w Gnieźnie księcia Bolesława Szczodrego na króla Polski. Jego panowanie to czas wypraw zbrojnych na Węgry i Ruś Kijowską oraz zatargu z biskupem Stanisławem, który przesądził o wygnaniu monarchy z kraju. Rządzący od 1076 do 1079 r. Bolesław II Szczodry (ur. ok. 1041) był trzecim – po Bolesławie Chrobrym i Mieszku II Lambercie – koronowanym władcą Polski.

Górka Klasztorna k. Łobżenicy to najstarsze w Polsce Sanktuarium Maryjne. Matka Boża objawiła się w tym miejscu w 1079  gdy w Krakowie zginoł św Stanisław …..którego krytykował Biskup Bogumił

Swięty Bogumił czytaj Zdobycie korony przez Szczodrego było przejawem suwerenności ówczesnego państwa polskiego. Koronowany władca stawał się pomazańcem bożym. – koronowanie Szczodrego odbyło się za zgodą Stolicy Apostolskiej. W 1076 r. Polska spełniała wszelkie kryteria, które pozwalały na przyjęcie godności królewskiej przez Szczodrego. Od 1000 r. państwo posiadało własną metropolię podległą Rzymowi, co zapewniało polskiemu władcy prawo wyboru i konsekracji biskupów. Przy koronacji Szczodrego w katedrze w Gnieźnie, oprócz arcybiskupa gnieźnieńskiego Bogumiła uczestniczyło – 15 biskupów konsekrujących,-wśród nich znajdowało się dwóch legatów papieskich przysłanych przez Grzegorza VII do Polski w 1075 r.Osiągnięcie korony królewskiej przez Szczodrego było pochodną wieloletnich dążeń w polityce zagranicznej do uniezależnienia politycznego Polski od Cesarstwa. Po wstąpieniu na tron książęcy w 1058 r. Szczodry prowadził politykę porozumień z władcami przychylnymi Polsce, którzy nie cieszyli się wsparciem u króla niemieckiego, Henryka IV (cesarza rzymsko-niemieckiego od 1084 r.). Wspierał dążenia księcia węgierskiego Beli (a następnie jego syna Gejzy) do zdobycia korony św. Stefana. W 1060 i 1063 r. wysyłał na Węgry zbrojne ekspedycje. Innym sprzymierzeńcem Henryka IV, do którego osłabienia dążył Szczodry, był książę czeski Wratysław.W 1069 r. Szczodry przyłączył do Polski Grody Czerwieńskie.W latach 1073-1075, w wyniku buntu saskich możnowładców, Cesarstwo zmagało się z problemami wewnętrznymi. Wzmagał je spór Henryka IV z papieżem Grzegorzem VII o inwestyturę, który rozpoczął się w 1076 r.W 1077 r. Polacy zbrojnie interweniowali w Kijowie i osadzili na tamtejszym tronie księcia Izjasława. Interwencja na Rusi Kijowskiej się przeciągała, z czego niezadowolone było rycerstwo. Ponosiło ono koszty wyprawy i obawiało się o własny dobytek pozostawiony w kraju, co skutkowało dezercją.W tym czasie „narastał kryzys polityczny polegający na tym, że król znalazł się w antagonizmie z tą warstwą społeczną, która była dotąd najsilniejszą podporą jego rządów, z warstwą magnacko-rycerską” .Po powrocie z Kijowa król popadł w konflikt z Stanisławem ze Szczepanowa, który od 1072 r. – z nominacji Szczodrego – był biskupem krakowskim. Zasługi Szczodrego w polityce zewnętrznej zostały w XIII w. przyćmione przez „czarną” legendę króla wynikającą z szerzenia się kultu bp Stanisława, którego kanonizowano w 1253 r. Królowi nadano nowy przydomek o negatywnym wydźwięku – „Śmiały”, co znaczyło tyle co "zuchwały".Śmierć bp Stanisława zaszkodziła reputacji Szczodrego na tyle, że przesądziła o wznieceniu antykrólewskiego buntu możnowładztwa i rycerstwa. Na jego czele stanął młodszy brat Bolesława, Władysław Herman i jego zwolennik, palatyn Sieciech.W wyniku spisku król uciekł na Węgry, na dwór króla Władysława I. Tam też, zmarł w 1081 r.Po okresie rządów Bolesława Szczodrego Polska na ponad 200 lat pogrążyła się w chaosie wewnętrznym. Godność królewską odzyskał dopiero Przemysł IIi jego żona Małgorzata  w 1295 r.  

25 grudnia 1076 r  w Gnieznie  w 51 rocznicę koronacji dziadków Bł Ryczezy i Mieszka I , arcybiskup gnieźnieński  Bł  Bogumił w obecności legatów papieskich koronował Króla Bolesława Smiałego w katedrze gnieźnieńskiej na króla Polski czytaj

10 czerwca 1092 w pustelni Dobrów umiera Bł Bogumił Patron Polski
Kult bł. Bogumiła związany jest z miejscowością Dobrów, -w  tamtejszym kościele znajdował się grób pustelnika, do którego  pielgrzymowali mieszkańcy Wielkopolski.
Biskup Bogumił  pochodził ze znakomitego rodu Leszczyców. Wstąpił do klasztoru cystersów, gdzie przyjął imię Piotr.-powołany został na biskupa w Poznaniu, a już po roku metropolitą Gniezna. Przyczynił się do powstania nowych fundacji cysterskich i wspierał misję wśród pogańskich Prusów. Po dwunastu latach  po Biskupa  św Stanisława  zrezygnował z urzędu i przeniósł się do Dobrowa, gdzie na wyspie na Warcie założył pustelnię.W każdą niedzielę bp Bogumił odprawiał Mszę św. dla okolicznej ludności i wygłaszał kazania. – po śmierci jego grób otoczono czcią-starania o zatwierdzenie kultu rozpoczęto w 1625 roku, 300 lat później papież Pius XI roku ogłosił pustelnika znad Warty błogosławionym. Sanktuarium św. Bogumiła.
Urodził się we dworze we wsi Koźmin, położonej między Kołem a Uniejowem. Bogumił był stryjecznym prawnukiem św. Wojciecha-w roku 1075 mianowany został  przez Bolesława Smiałego Arcybiskupem. 25 grudnia  1076 koronował na króla Polski Bolesława Śmiałego, którego poparł w sporze z biskupem krakowskim Stanisławem.Po męczeńskiej śmierci biskupa Stanisława zrzekł się urzędu i osiadł – dla pokuty – w Dobrowie, gdzie zmarł w roku 1092.Bogumił był człowiekiem wykształconym. Ukończył szkołę katedralną w Gnieźnie i na dalsze studia udał się do Paryża. We Francji zetknął się z zakonem cystersów reguły św. Bernarda z Clairvaux. , wówczas Bogumił przyjął zakonne imię Piotr, pod którym to imieniem identyfikuje się osobę biskupa w Poznaniu, później metropolity w Gnieźnie. Cystersi do Polski dotarli w roku 1143 i założyli swoje opactwo opodal Wągrowca. Bogumił przebywał w opactwach cysterskich w Koprzywnicy, Łęknie i Lądzie nad Wartą..W roku 1664 rzymscy kameduli upomnieli się o relikwie Bogumiła jako członka swego zakonu i prośbę ich spełniono. W habicie kamedulskim jest przedstawiony na malowidłach w Gnieźnie.Bogumił był fundatorem i budowniczym kościoła w Dobrowie, gdzie przez pewien czas pełnił posługi duszpasterskie. – przez wiele lat prowadził życie eremity i tu dokonał żywota w opinii świętości. Początkowo pochowany został w kościele w Dobrowie. Przy grobie biskupa Bogumiła dochodziło do licznych cudów, uzdrowień i uzyskanych łask. W roku 1443 arcybiskup Walenty Kot zlecił założenie księgi cudów dokonujących się w kościele w Dobrowie u grobu biskupa Bogumiła.W 1623 r. arcybiskup Wawrzyniec Gembicki powołał komisję, która przeprowadziła wstępne dochodzenie. Później z inicjatywy prymasa Macieja Łubieńskiego w roku 1647 wszczęto proces beatyfikacyjny. Po odzyskaniu niepodległości,w 1925 uznano cześć biskupa Bogumiła jako błogosławionego. .W kościele w Uniejowie wystawiono okazały nagrobek błogosławionego składający się z marmurowego sarkofagu z jego postacią, wykonaną w brązie w warsztatach gdańskich.Relikwie błogosławionego Bogumiła znajdują się w Rzymie, Dobrowie, Uniejowie i Gnieźnie.  Jest patronem archidiecezji poznańskiej, gnieźnieńskiej, gdańskiej, wrocławskiej i diecezji włocławskiej Za życia jego znane są cudowne wędrówki z Gniezna do Dobrowa, podczas których aby zdążyć odprawić Mszę św. chodził po falach Warty i bywał noszony przez anioły. Rzeszę wiernych obdarował rybami, które przywołał do brzegu rzeki, a następnie rozdawał. Za przyczyną jego wstawiennictwa ustał pożar miasta Koła. Ożywił padłego konia kupca Stanisława Wacha z Koła, który wezwał jego pomocy. Opisano przedśmiertną wizję błogosławionego Bogumiła. W otwartym niebie ukazała się Matka Boska z Dzieciątkiem Jezus i Patronowie Polski św. Wojciech i św. Stanisław. W Gnieźnie wybudowano kościół pw. Błogosławionego Bogumiła. czytaj

Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg w północnych Niemczech–wielkoscią  drugie po Berlinie czytaj

Pierwsza osada na terenie dzisiejszego Hamburga pochodzi z IV wieku p.n.e.– tereny te zostały zasiedlane przez Sasów. W 810 cesarz Karol Wielki wybudował kościół, żeby nawracać pogańskich dotąd Sasów. Dla obrony tego kościoła został zbudowany gród warowny,Hammaburg.W 845 roku miasto zdobyli i spalili Duńczycy.. W 983 Hamburg został spalony przez Obodrytów pod wodzą Mściwoja.7 maja 1189 z rąk cesarza Fryderyka I Barbarossy Hamburg  zdobył status Wolnego Miasta Rzeszy .Od 1356  w mieście jest organizowana uczta z okazji dnia św. Macieja – 24 lutego. . W Hamburgu podejmowanoważne decyzje polityczne, m.in. wybierano burmistrza

Cesarz Karol I Wielki urodził się  2 kwietnia 747w AkwizgranieŚwięty Cesarz Rzymski od 25 grudnia 800. Stworzył pierwsze europejskie imperium od czasu upadku cesarstwa rzymskiego w 476 rokuZaanektował królestwo Longobardów,  próbował interweniować w Hiszpanii przeciw muzułmanom. Później chciał przejąć kontrolę nad całą Germanią,  po podboju Bawarii podbój Saksonii był trudniejszy. Dążył do realizacji stworzenia nowego cesarstwa zachodniego, jednak bardziej chrześcijańskiego niż „rzymskiego. Zwierzchnictwo Karola uznać musiały plemiona słowiańskie znad Łaby i Soławy (w latach 781 i 789) W Boże Narodzenie 25 grudnia 800 roku w Rzymie z rąk papieża Leona III.otrzymał tytuł  Cesarski 

Sw Papież Leon III, (ur. w 750 w Rzymie papież w okresie od 26 grudnia 795 do 12 czerwca 816.-w momencie wyboru był kardynałem-prezbiterem. Po swoim wyborze wysłał klucze od grobowca św. Piotra Karolowi Wielkiemu co miało oznaczać uznanie władzy króla nad państwem kościelnym. Karol Wielki odpowiedział, że będzie bronić Kościoła i papieża. –25 kwietnia 799 zaatakowano Leona i  uwięziono  w klasztorze

Leon III uciekł i udał się do Karola Wielkiego do Paderborn, Król Franków odesłał z eskortą papieża do Rzymu.1 grudnia 800 roku Karol Wielki wziął udział w synodzie, mającym na celu zbadanie oskarżeń względem Leona. 23 grudnia 800 r  papież oczyścił się z zarzutów składając uroczystą przysięgę na Ewangelię w bazylice św. Piotra

25 grudnia 800 Leon koronował Karola Wielkiego na cesarza rzymskiego, po czym złożył hołd nowemu cesarzowi, przyklękając przed nim Po śmierci Karola Wielkiego w 814 roku papież wykrył spisek mający na celu zdjęcie go z urzędu Papież Leon III został pochowany w bazylice św. Piotra,

PaderbornPierwsze wzmianki o mieście, jako siedzibie parlamentu Karola Wielkiego, pochodzą z 777 roku. W czasach Karola Wielkiego miasto było siedzibą arcybiskupstwa. Od 1295 jest członkiem Hanzy. W latach 16141818 funkcjonował w mieście Uniwersytet Paderborn, 

Archidiecezja paderborńska powstała w 805 jako diecezja Paderborn. 13 sierpnia 1930 uzyskała status archidiecezji, a także obecną nazwę i granice.

Hans-Josef Becker (ur. 8 czerwca 1948 w Belecke, obecnie część miasta Warstein) – biskup pomocniczy Paderborn w latach 1999–2003, arcybiskup metropolita Paderborn od 2003.. W Paderborn i Monachium studiował filozofię i teologię. 11 czerwca 1977 przyjął święcenia kapłańskieBył duszpasterzem w Minden, Paderborn i Lippstadt,W grudniu 1999 mianowany  biskupem pomocniczym archidiecezji Paderborn – w lipcu 2003 został mianowany arcybiskupem. Ingres odbył 28 września 2003

Królowa  Polski potomkini Karola Wielkiego – Rycheza Lotaryńska (ur. ok. 993, zm. 21 marca 1063 w Brauweiler) 
Była córką palatyna reńskiego Erenfrieda Ezzona i Matyldy, córki Ottona II, siostry Ottona III.Lata młodości spędziła w klasztorze w Kwedlinburgu założonym przez jej praprababcię św Matyldę żonę Króla Niemiec Henryka Ptasznika ( Króla Polski
929 do 936  czytaj.Na mocy jednego z postanowień zjazdu w Gnieznie w 1000 r  została poślubiona przez Mieszka II Lamberta,Urodziła ona Mieszkowi syna Kazimierza, który został później władcą Polski (Kazimierz Odnowiciel), oraz dwie córki – Gertrudę i Ryksę  matkę św Władysława ,
25 grudnia  1025 roku wraz z mężem została koronowana na królową Polski.Pod koniec 1031 roku objęcie władzy przez Bezpryma i ucieczka Mieszka II do Czech  została wygnana  z Polsk  w 1037 z   dziecmi -udała się się do Niemiec,do rodziny .Wraz z synem Kazimierzem Odnowicielem przy pomocy krewnych dążyła do wzmocnienia władzy monarszej oraz do odbudowania osłabionego aparatu państwowego.W 1047 wstąpiła do klasztoru benedyktyńskiego w Brauweiler koło Kolonii, który był fundacją jej rodziców  gdzie zmarła 21 marca 1063 r Jej zgon zapisało-"Zmarła najsławniejsza Rycheza królowa Polski, córka fundatorów,której pamięć obchodzi się uroczyście".Została pochowana w Kolonii, w kolegiacie Panny Marii ad Gradus, której była dobrodziejką.Po zburzeniu kościoła Panny Marii ad Gradus, jej zwłoki zostały przeniesione w 1817 r.do katedry kolońskiej, gdzie spoczęły  w kaplicy chórowej, poświęconej św. Janowi Chrzcicielowi

1 syna Kazimierza  I Karola 

2 córkę Rychezę (ur 1018 , zm. po 1052), – żonę Beli I, króla Węgier (1060–1063)-matkę św Władysława 

3 córkę Gertrudę (ur 1025, zm. 4 I 1108) – żonę Izjasława I, wielkiego księcia kijowskiego (od 1054).

Kazimierz Odnowiciel  (ur. 25 lipca 1016, zm. 19 marca 1058 w Poznaniu)władca Polski w latach 1034-1058 (z przerwami), syn Mieszka II i Rychezy.W 1026 został oddany do klasztoru w Kwedlinburgu  w celu zdobycia wykształcenia.złożył profesję zakonną i został oblatem, a w 1034 r. dostał od papieża dyspensę i wystąpił z zakonu .Po śmierci ojca  Mieszka ster rządów miała  przejąć Rycheza-prawnuczka Ottona I i św Adelajdy 

Po śmierci ojca, w 1034 został wygnany na Węgry, skąd wyjechał później do Niemiec.W  1040 Kazimierz wspierany przez Matkę i jej rodzinę powrócił do kraju, przystępując do odbudowy zniszczonej organizacji państwowej i kościelnej.W polityce zagranicznej oparł się na sojuszu z Rusią. W 1047  pokonał Masława i przywrócił polskie panowanie na Mazowszu.Przeniósł z Gniezna do Krakowa główny ośrodek władzy państwowej i odnowił tamtejsze biskupstwo.Ufundował opactwo benedyktynów w Tyńcu (1044).Zbrojnie opanował też zagarnięty przez Czechów Śląsk (1050) na zjeździe w Kwedlinburgu w 1054 zgodził się płacić za niego Czechom coroczny trybut.
  W 1039 nowy król, Henryk III, udzielił mu militarnego (hufiec ok. 500 ciężkozbrojnych rycerzy niemieckich) i finansowego wsparcia
.  Pomoc okazał również książę ruski Jarosław Mądry, którego siostrę, Marię Dobroniegę, pojął Kazimierz za żonę. Na mocy układu w Ratyzbonie z 1041, Brzetysław zrzekł się wszystkich ziem polskich (w tym Małopolski), poza częścią Śląska. Niezniszczony Kraków stał się główną siedzibą polskiego księcia. 
W 1046 odnowił biskupstwo krakowskie. Nowym biskupem został mnich iroszkocki Aron. W 1051 odnowione zostało biskupstwo wrocławskie z siedzibą w Ryczynie.Nowym biskupem wrocławskim został Hieronim. W 1051 roku wsparł cesarza Henryka w wyprawie przeciwko Andrzejowi I węgierskiemu, podczas której oddziały polskie wzięły udział w bitwie o most nad Rabanicą (Repczą).
 
Kazimierzowi nie udało się jednak odnowić arcybiskupstwa gnieźnieńskiego.Kazimierz Odnowiciel zmarł 19 marca 1058 roku w Poznaniu,Podczas swojego  trwającego osiemnaście lat panowania, doprowadził do przywrócenia państwowości polskiej i odzyskał dla Piastów państwo w takich granicach, w jakich otrzymał je od Mieszka II.
Kazimierz Odnowiciel  w 1041 roku poślubił Dobroniegę (ur. w okr. 1010–1016, zm. 13 grudnia 1087) – córkę Włodzimierza I Wielkiego. Z tego małżeństwa pochodzili: 
Bolesław II Śmiały (ur. ok. 1042, zm. 2 lub 3 kwietnia 1081 lub 1082) – książę Polski (1058-1076), król Polski (1076-1079),
Władysław I Herman (ur. ok. 1043, zm. 4 czerwca 1102) – książę Polski (1079-1102),
Mieszko (ur. 16 kwietnia 1045, zm. 28 stycznia 1065) – książę Kujaw od 1058,
Świętosława Swatawa (ur. zap. 1046–1048, zm. 1 września 1126) – żona Wratysława II, z dynastii Przemyślidów, księcia ołomunieckiego (1055-1056, 1058-1061), księcia Czech (1061-1085) oraz króla Czech (1085-1092),
Otto (ur. zap. 1047, zm. zap. 1048) – otrzymał imię po Ottonie, księciu Szwabii;
 

Król Bolesław Śmiały był synem Kazimierza Odnowiciela.Trzykrotnie wyprawiał się na Węgry i osadził tam na tronie swojego sojusznika i kuzyna  – króla Władysława. Król Bolesław żył w wielkiej nieprzyjaźni z cesarzem niemieckim i w jego sporze z papieżem Grzegorzem stanął po stronie papieża.Bolesław Śmiały miał dwóch braci – Mieszka i Władysława Hermana. Młodszy brat – Mieszko umarł bardzo wcześnie, a starszy – Władysław rządził na Mazowszu. Król nie pozwalał nikomu wtrącać się w sprawy królestwa – rządził sam -bardzo ostry spór toczył król z biskupem krakowskim Stanisławem.Król kazał zabić biskupa – Królewscy rycerze dokonali zabójstwa w 1079 roku.- król zmuszony był uciekać z kraju. na Węgry, gdzie miał przyjaciół. Na tronie zasiadł królewski brat – Władysław Herman.

1076 rok – to data koronacji króla Bolesława Śmiałego.

1079 rok – data zabójstwa biskupa Stanisława i wypędzenia króla z kraju.

11 kwietnia 1079 roku zginą w niewyjaśnionych okolicznościach-biskup krakowski Stanisław ze Szczepanowa

Sąd Królewski z udziałem Prymasa Bogumiła I

Bogumił Piotr.PNG

Bolesław  II Szczodry ,został  koronowany na Króla Polski , 25 grudnia 1076 roku przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Bogumiła I w katedrze gnieźnieńskiej. Świadkami koronacji byli legaci papiescy-koronacja odbyła się za zgodą Papieża Grzegorza VII.Koronacji Bolesława przeciwny był cesarz,Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, król Niemiec, książę Bawarii Henryk IV.
toczący  spory z Papieżem Grzegorzem VII o inwestyturę,  Szczodry ten spór wykorzystał, popierając Papieża. Bolesław Szczodry był synem Kazimierza I Karola  Odnowiciela i Dobronegi Marii, córki św Włodzimierza I Wielkiego z dynastii Rurykowiczów.Głównym celem, Bolesława II było powstrzymanie plemion germańskich stale dążących do podboju Państwa Piastów. Aby zabezpieczyć swe granice przed wschodnimi książętami z rodu Ryrykowiczów, wpływał na obsadzanie tronu na Rusi. Podobnie czynił to na Węgrzech. W 1060 roku posadził na tronie Węgierskim swego sojusznika Béle I z Dynastii Árpádów.  Béla przez dłuższy czas przebywał w Polsce. Poślubił córkę króla Mieszka II.
w czasie wyprawy na Kijów, biskup krakowski Stanisław ze Szczepanowa zaczął popierać cesarza Henryka IV-szkodzić interesom Polski.   biskup krakowski Stanisław stanął po stronie cesarza z wieloma innymi biskupami. Pretekstem był  pierwszy rzymski synod biskupi w 1074 roku, który pozbawił godności wszystkich żonatych księży, biskupów .Szczególnie przeciwni byli temu księża z Niemiec i Francji część Polskich z biskupem Stanisławem ze Szczepanowa. W Rzymie działy się sceny dantejskie.W 1076 roku Grzegorz został ekskomunikowany. Cesarz  aresztował, więził, torturował papieża, a w końcu sam musiał błagać we włosiennicy, boso  o przebaczenie Papieża u bram zamku w Canossie  styczniu 1077 roku. Cesarz stał u bram z mieczem przywieszonym u szyi trzy dni.
Jakie knowania czynił biskup Stanisław ze Szczepanowa  nie wiemy. Wiemy, że piszący swą kronikę "Cronicae et gesta ducum sive principum Polonorum", Gall Anonim , napisał 32 -33 lata później, że biskup Stanisław ze Szczepanowa był zdrajcą, łac. "traditor",. Co oznacza w ówczesnym  języku słowo "zdrajca" "traditor episcopus" , -Biskup krakowski nie dochował posłuszeństwa wobec Króla, tu Bolesława Szczodrego. Jest bardzo ważnym, fakt, że biskup tej "zdrady" "traditor episcopus" nieposłuszeństwa dopuścił się podczas pobytu Króla w Kijowie. Biskup krakowski, Stanisław ze Szczepanowa, składał na wierność królowi Bolesławowi  polskiemu a nie papieżowi. Musimy pamiętać, że kronikarz Gall Anonim był zakonnikiem, być może Benedyktynem podległym wspólnocie z Cluny. Gall Anonim piszący za panowania Bolesława III  Krzywoustego, syna Władysława Hermana, napisał: "długo byłoby o tym mówić". Te słowa wiele razy powtarzane  przez anonimowego kronikarza mogą świadczyć, że autor znał prawdę, ale jej nie chce podać, gdyż może być niekorzystna dla biskupa krakowskiego,Bolesława III Krzywoustego.

Dziś nie znamy wielu okoliczności.Dziś nie wiemy, dlaczego Król Bolesław II Szczodry, musiał opuścić odwieczne domeny "Piastów" i wraz z synem uchodzić na Węgry.-po ucieczce Bolesława II na  Węgry potęga Piastów  upadła. Następcą został młodszy brat Władysław Herman.-dopuścił do podziału Państwa Polan. Państwem de facto rządził palatyn Sieciech z rodu Starżów-Toporczyków.knował wspólnie z biskupem ze Szczepanowa i to on doprowadził do buntu, który zmusił Króla Szczodrego do opuszczenia Kraju.Wiemy, ze udał się na Węgry. Przebywał w alpejskim  klasztorze Ossiach w Karyntii.Biskup Stanisław ze Szczepanowa w dniu 8 września 1253 roku został kanonizowany  w dzień uroczystości Narodzenie Najświętszej Maryi Panny , w bazylice świętego Franciszka w Asyżu,  przez papieża Innocentego IV. W Polsce kanonizacje biskupa ogłoszono 8 maja 1254 roku

Za rządów Kazimierza Odnowiciela w związku ze zniszczeniem Gniezna w 1038 przez najazd księcia czeskiego Brzetysława I stolicę przeniesiono do Krakowa. Za panowania Władysława Hermana i Bolesława III Krzywoustego funkcję stolicy pełnił Płock, jednak późniejsi władcy wrócili do Krakowa. W krótkim okresie, podczas panowania Przemysła II (1295-1296) stolicę stanowił Poznań.

Płock   stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079–1138 gdy na mocy testamentu księcia Bolesława Krzywoustego, Polskę podzielono na dzielnice 

św. Bogumiła  był krewnym św. Wojciecha oraz urzędującego w latach 1149–67 arcybiskupa Janika. W 1167 został jego następcą na arcybiskupstwie gnieźnieńskim, wsławił się wieloma znakomitymi czynami, po czym w 1179  złożył rezygnację na ręce papieża Aleksandra III. Resztę życia spędził w założonej przez siebie pustelni w Dobrowie, gdzie zmarł w 1182 w opinii świętości

Cesarz   Karol Wielki koronowany na Cesarza 25 grudnia 800 r w Rzymie 

czytaj

Regalia cesarskie – insygniakoronacyjne królów i cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Insygnia te wraz z wieloma relikwiami świętych nazywane były Rzeszą.  W skład zespołu regaliów cesarskich wchodzą m.in. Korona RzeszyWłócznia Świętego MaurycegoKrzyż Rzeszy, miecz Rzeszy, obecnie znajdujące się w Skarbcu (Schatzkammer) w wiedeńskim Hofburgu.Saber Karola Wielkiegobyły przechowywane w Akwizgranie do roku 1794.

Cesarz Karol VII -wnuk Króla Jana III Sobieskiego   koronowany 12 lutego 1742 r 

Uroczystosci pokoronacyjne    w Hamburgu    24 kwietnia 1742 r –  Karol, z Bożej łaski uświęcony i wybrany cesarz rzymski, po wieki August, król Niemiec i Czech,książę Górnej i Dolnej Bawarii oraz Górnego Palatynatu Reńskiego, hrabia-palatyn Renu,arcyksiążę Austrii, książę elektor Świętego Cesarstwa Rzymskiego, landgraf Leuchtenbergu etc. etc. etc.

Polski Papież św Pius X  -kuzyn Patryjarchy Polonii w Ameryce    i  Mesjasz Adolf promowany przez żydów z Ameryki 

Wigilia w barace
 
Gustaw Przeczek
Pootwierajcie okna więziennej baraki…
Niech pierwsza gwiazda, która na niebie zaświeci,
Rozjaśni mroczną szarość, żeby nikt nie płakał.
— Przecież i dla nas, więźniów, rodzi się Bóg-Dziecię.
I uprzątnijcie izbę z łez i krwi śladów…
Niech łkanie pierś szarpiące uśmiechy ozłocą —
I wyprowadźcie nędzę chorobliwie bladą —
Niechaj przycichnie serce, niech tak nie łopoce.
Niech przyjdzie do nas cisza, niechaj zstąpi z nieba
Świąteczna radość pieśnią promiennych aniołów
I na wojennym stole złoży kromkę chleba,
Którym się wszyscy społem jak bracia przełamiem.
A gdy nad światem zabrzmi słodkie „w żłobie leży”,
Wyjdziemy wszyscy razem na gwiaździstą jasność —
I tylko serca grać będą zamiast dzwonów z wieży,
A w blasku naszych źrenic wszystkie światła zgasną…
I przez bieluchną przestrzeń pójdziem niby płomień,
Pod strzechę ojców wejdziem z tym kawałkiem chleba
I na wigilijnym drzewku serca zapalimy —
I będziem chleb ten łamać kromeczkami nieba…

Ksiądz Milan Kwiatkowski- więzień KL Dachau, numer obozowy 28246

W KL Dachau na 2720 więzionych tam duchownych aż 1777 było polskimi księżmi. 

Śmierć w obozie poniosło 868 kapłanów z Polski i 162 z innych krajów.czytaj

 O godz. 15.00 wyjechaliśmy do oddalonej od Dachau o 30 kilometrów Fryzyngi. Tutaj już w 739 roku powstało pierwsze w Bawarii biskupstwo. Fryzynga była siedzibą biskupa ponad 1000 lat do 1802 roku. Dzisiaj funkcjonuje arcybiskupstwo Monachium i Fryzyngii, a biskup rezyduje w Monachium. . W jej kryptach znajduje się grób św. Korbiniana (680-740) – pierwszego biskupa Fryzyngii. W konkatedrze uczestniczyliśmy w nabożeństwie- modlitwie przewodniczył kardynał Marx, a kazanie wygłosił abp Gądecki:zastanawia pytanianie  kardynała Kozłowieckiego: Czy nauczyliśmy się czegoś z tej okropnej lekcji?

Pożegnanie abp. Wielgusa  w Płocku -25 grudnia 2006 r-„dziękujemy” kilkutysięczny tłum wiernych diecezji płockiej pożegnał abp. Stanisława Wielgusa, nowo mianowanego metropolitę warszawskiego. 1 stycznia przewodniczył on dziękczynnej Mszy w. w płockiej katedrze.Posługa abp. Wielgusa w Płocku była nacechowana „silną wiarą, zdecydowaną obroną wartości ludzkich i chrześcijańskich, miłością Kościoła i papieża oraz umiłowaniem ojczyzny”. diecezja żegna pasterza „z miłością, uznaniem, wdzięcznością i modlitwą”.-przekazano nowemu metropolicie tryptyk z obrazami Jezusa Miłosiernego i błogosławionych biskupów męczenników płockich: Antoniego Juliana Nowowiejskiego i Leona Wetmańskiego.Abp Wielgus, który podziękował kapłanom i wiernym za ponadsiedmioletnią współpracę. Wyraźnie wzruszony zapewnił, że „Kościół płocki pozostanie na zawsze w jego myślach i sercu”.Na zakończenie Mszy św. prezydent Płocka Mirosław Milewski oficjalnie nadał abp. Wielgusowi tytuł honorowego obywatela Płocka. Uchwałę o nadaniu tytułu Rada Miasta przyjęła jednogłośnie 29 grudnia 2006 r

czytaj

Tu, w Dachau, co trzeci zamęczony był Polakiem, Co drugi z więzionych tu księży polskich złożył ofiarę życia. Ich Świętą pamięć czczą Księża Polacy – Współwięźniowie

— napis na zewnętrznej ścianie Kaplicy „Śmiertelnego Lęku Pana Jezusa” znajdującej się na terenie KL Dachau

Lata 1939-1944 były czasem  prześladowań duchowieństwa Kościoła katolickiego przez okupanta niemieckiego i sowieckiego. -e hitlerowcy zamordowali 1832 księży i kleryków diecezjalnych, 357 księży i kleryków zakonnych, 205 braci zakonnych oraz 289 zakonnic polskiego pochodzenia. Na terenie samego Generalnego Gubernatorstwa zginęło ogółem 466 księży, z czego 117 zostało rozstrzelanych, a pozostali zmarli w obozach koncentracyjnych.

Polskich księży więziono w niemieckich obozach koncentracyjnych: StutthofOranienburguSachsenhausenNordhausenBuchenwaldzieGross-Rosen i innych. W samym Oświęcimiu zabito 167 duchownych z 416 tam przebywających. Na terenie III Rzeszy najwięcej polskich duchownych zostało zamordowanych w Dachau gdzie utworzono tzw. Priesterblock. W obozie tym uwięziono w sumie 1780 polskich księży z czego 868 zostało zamordowanych  czytaj