26 maja 2016 Rok Bożego Miłosierdzia Uroczystość Bożego Ciała Hamburg

26 czerwca 2016 Rok Bożego Miłosierdzia -Uroczystość Bożego Ciała w Hamburgu 

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało)

Św. Filip Neri Święty Filip Nereusz

Święty Filippo Neri, Apostoł Wiecznego Miasta-patron Papieża Piusa XII

26 maja 1917 r noncjusz Eugenio Pacceli spotyka sią w Monachium z Królem Ludwikiem III Bawarskim-

potomkiem Króla Polski  Jana III Sobieskiego 

26 maja 1917  Ks Michał von Faulhaber zostaje Arcybiskupem Monachium i Fresing 

Poprzednikami Arcybiskupa byli Kardynał Jan Teodor -wnuk Króla Jana III Sobieskiego 

od 1743 kardynał-prezbiter S. Lorenzo in Panisperna

                                                    Arcybiskup Klemens Wacław Wettin-wnuk Króla Augusta II Sasa

Kardynał  Michael von Faulhaber  był głównym autorem wydanej w 1937 encykliki Piusa XI Mit brennender Sorge,

29 czerwca 1951 wyświęcił na kapłanów braci Georga i Josepha Ratzingerów( Papież Benedykt XVI)

29 czerwca 2011 r .zmarł w Mediolanie Ks. Stefano Gobbi urodził się 22 marca 1930 roku.

W Fatimie otrzymał od Matki Bożej  misję  założenia Kapłańskiego Ruch Maryjnego

Siostra Łucja z Fatimy urodziła się 22 marca 1907 r.

Pius XII - jeden z najważniejszych pontyfikatów XX wieku

Pontyfikat Piusa XII, Eugenio Marii Giuseppe Giovanni Pacellego (2 marca 1939- 9 października 1958)

urodził się w rodzinie adwokata konsystorii. Pochodził ze szlachty związanej z Watykanem. Był ministrantem w kościele Chiesa Nuova

Święcenia kapłańskie otrzymał 2 kwietnia 1899.

20  kwietnia 1917 papież Benedykt XV mianował go nuncjuszem w Monachium w Bawarii– konsekrował go na biskupa tytularnego Sardes.

18 maja 1917 roku Pacelli wyruszył do Monachium

W 1920 r. Eugenio Pacelli otrzymał nominację na nuncjusza w Berlinie.

16 grudnia 1929 otrzymał kapelusz kardynalski.

W 1930 r. został sekretarzem stanu.

W 1933 roku przyczynił się do podpisania konkordatu z III Rzeszą. Negocjował go z Hitlerem. Traktat ten pozwalał uzyskać status prawny dla działalności niemieckich katolików w III Rzeszy. Był zdecydowanym przeciwnikiem nazimu. Współpracował z Piusem XI w redakcji potępiającej hitleryzm encykliki „Mit brennender Sorge” z 1937 r. Po śmierci papieża Piusa XI konklawe trwające tylko jeden dzień dokonało 2 marca 1939 wyboru Eugenio Pacellego na papieża. Przyjął on imię Piusa XII.

Pierwsze sześć lat jego pontyfikatu przypadło w okresie II wojny światowej. Pius XII przychylnie był nastawiony do narodowo-katolickich rządów gen. Francisca Franco w Hiszpanii oraz Antonia Salazara w Portugalii. Ze względów politycznych dobre stosunki utrzymywał również z dyktatorem Włoch, Benito Mussolinim oraz z ks. Tiso rządzącym na Słowacji a także z Ante Paveliciem.

Znanych jest wiele świadectw Żydów uratowanych dzięki Piusowi XII, którzy publicznie dziękowali mu za ocalenie. We wrześniu 1945 r. Światowy Kongres Żydów ofiarował 20 tys. dolarów na prowadzone przez Watykan instytucje charytatywne w dowód uznania tego, co Stolica Święta uczyniła dla ratowania Żydów przed prześladowaniami faszystowskimi i nazistowskimi. 29 listopada 1945 w Watykanie za wysiłki na rzecz ratowania Żydów papieżowi podziękowała delegacja 80 byłych więźniów obozów koncentracyjnych. W czasie wojny organizacje kościelne ocaliły 500-800 tys. Żydów. Zdaniem izraelskiego teologa i historyka Pinchasa Lapide Kościół Piusa XII uratował od pewnej śmierci z rąk nazistów 860 tysięcy Żydów. Liczba ta dalece przekracza efekty działań innych instytucji religijnych czy akcji ratunkowych podejmowanych przez państwa”. Uważał, że otwarta krytyka Hitlera doprowadziłaby do katastrofy. Dzięki poparciu Piusa XII deportacji uniknęło około 80 tys. węgierskich Żydów, zaś kolejnych 12 tys. z całej Europy otrzymało wizy do Dominikany.

Z dokumentów watykańskich wynika, że papież działał w zakresie ratowania Żydów na Słowacji i Chorwacji. Świadczy o tym także list, który dotarł 11 czerwca 1943 do delegata apostolskiego ze Stambułu abp Angelo Roncallego od członka komisji pomocy Żydom europejskim, Meira Touval-Weltmanna. List wyrażał podziękowanie za pomoc Stolicy Apostolskiej w ratowaniu Żydów. Tezy krytyczne zatem wobec papieskiej dyplomacji podczas II wojny światowej, są coraz częściej – w miarę dostępu do dokumentów – podawane w wątpliwość przez badaczy papieskiej dyplomacji.

Odnajdywane dokumenty rzucają też nowe światło na plany Hitlera wobec Piusa XII. Dyktator w 1943 roku planował porwanie lub nawet zabicie papieża. Z dokumentów przebadanych przez niemieckiego jezuitę Petera Gumpela wynika, że Pius XII przygotował się na ew. internowanie: zdecydował, że wraz z momentem jego pojmania zrzeka się swojej funkcji, nakazując kardynałom wybranie nowego papieża i – w razie potrzeby – przeniesienie stolicy apostolskie.

Do bardzo znaczących elementów historii Piusa XII należy zaliczyć relację przyjaźni, która wywiązała się między nim a naczelnym rabinem Rzymu Izraelem Zolli. Relacja ta została uwieńczona konwersją rabina do Kościoła Katolickiego i przyjęciem na chrzcie, w dowód wdzięczności, świeckiego imienia Piusa XII.

W styczniu 2007 r. Ion Mihai Pacepa opublikował w National Review artykuł, w którym twierdzi, że brał udział w zmontowanej przez KGB operacji mającej na celu oczernienie Piusa XII jako sympatyka nazistów, antysemitę zachęcającego Hitlera do przeprowadzenia Holocaustu. Według Pacepy w watykańskich dokumentach dostarczonych KGB przez rumuński wywiad nie było żadnych kompromitujących papieża informacji.

Jeden z najwybitniejszych znawców archiwów watykańskich bardzo dobitnie polemizuje z tezami przypisującymi Piusowi XII jakiekolwiek sprzyjanie faszyzmowi, określając je mianem płytkich intelektualnie i irracjonalnie antyklerykalnych. 15 września 2008 r. rozpoczęło się w Rzymie międzynarodowe sympozjum mające na celu wydobywanie prawdy o papieżu Piusie XII, szczególnie w aspekcie jego postawy wobec Żydów w czasie II wojny światowej. Należy zaznaczyć, że w ogłoszonej 20 października 1939 encyklice Summi Pontificatus potępił rozpętanie II wojny światowej przez totalitaryzm Niemiec nazistowskich.

W encyklice Mystici Corporis Christi, ogłoszonej 29 czerwca 1943 r., Pius XII przedstawił naturę Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa. Zaapelował w niej również o jedność chrześcijan.

13 lipca 1949 wydał dekret nakładający ekskomunikę na członków partii komunistycznych.

1 listopada 1950  ogłosił  dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny.

Encykliką Ad coeli reginam z 11 października 1954 wprowadził maryjne Święto Królowej Świata.

Był pierwszym papieżem, który uznał znaczenie objawień w Fátimie.

 

 

HERMAN COHEN – ŻYDOWSKI PIANISTA I KARMELITA z Hamburga 

Eucharystia to Jezus Chrystus -Herman Cohen z Hamburga ,, O Augustyn Maria od Najswietszego Sakramentu ,,
odnowiciel Karmelu we Francji i Anglii

Eucharystia jest szczęściem

"Przebiegiem ten świat, zobaczyłem świat, widziałem świat! I tylko jednego nauczyłem się w świecie: nie można w nim znaleźć szczęścia. Szczęście! Aby je znaleźć, przebyłem miasta i królestwa (…). Szukałem w bogactwie, w podnieceniu grą, w pomysłach literatury romantycznej, w przygodach życia, w zaspokojeniu nieumiarkowanej ambicji. Szukałem szczęścia w sławie artysty, w towarzystwie znanych ludzi, we wszelkich przyjemnościach zmysłów i ducha. Wreszcie szukałem w wierności przyjaciół – mój Boże, gdzież ja nie szukałem! (…) Posłuchajcie! Znalazłem to szczęście! Posiadłem je. Z mojego serca przelewa się radość. Na czym polega szczęście? Tylko sam Bóg może ukoić tęsknotę ludzkiego serca. Maryja ofiarowała mi tajemnicę Eucharystii. I poznałem: Eucharystia jest życiem, jest szczęściem! Nie mam już żadnej innej matki niż Matka Pięknej Miłości, Matka Eucharystii. To Ona podarowała mi Eucharystię – i Ona skradła mi serce. Wiecie, dlaczego zostaje się mnichem? Żeby oddać tę zapoznaną miłość!".

Nawrócenia Hermana Cohena, wybitnego pianisty żydowskiego, żyjącego w latach 1820-1871 było szokiem dla  paryskiej śmietanki towarzyskiej

Był podziwianym wirtuozem i przez kilka lat korzystał ze swej pozycji, hulając i pozwalając sobie na każdy kaprys.

Był uczniem Franciszka Liszta,  ulubieńcem  George Sand która nazwała go ,,Puzzi,,

28 sierpnia 1847 roku przyjął chrzest, przybierając imiona: Maria Augustyn Henryk.

Od tego dnia rozpoczął nowe życie..

"Święta Teresa będzie moją matką, szkaplerz moją szatą, moim światem będzie cela szeroka na 8 stóp" – pisał Herman.

Pomimo tych przeszkód w roku 1848 mógł już napisać do matki i rodzeństwa: "Jestem w nowicjacie zakonu Matki Bożej z góry Karmel, słynącego w historii ze swej surowości, pokuty i miłości Boga".

6 października 1849 roku, podczas obłóczyn, obrał imię "Augustyn Maria od Najświętszego Sakramentu".

19 kwietnia 1851 roku został wyświęcony na kapłana. Rozpoczął bardzo aktywną działalność apostolską. Bardzo troszczył się o nawrócenie swych bliskich; po kilku latach mógł się cieszyć chrztem własnej siostry. Wkrótce na katolicyzm przeszedł też, ku wściekłości ojca, jedenastoletni siostrzeniec o. Augustyna – i on został pociągnięty przez Jezusa w Hostii, ujrzanego podczas procesji Bożego Ciała.

Mały Georg zdołał później nawrócić swojego wuja -własciciela fabryki Fenix w Harburgu 

który w dziękczynieniu ufudował Kosciół  Marienkirche w Harmburgu-Harburgu istniejący do dziś 

Przemiana życia Hermana,  zakonnika, odbiła się głośnym echem w Paryżu.

Posługiwał jako kaznodzieja, zakładał klasztory we Francji, otaczał opieką powstałe wcześniej Stowarzyszenie Najświętszego Sakramentu.

Wkrótce, zaopatrzony w błogosławieństwo papieża Piusa IX, o. Augustyn wyjechał z misją do Anglii.

Herman Cohen, urodzony w Hamburgu 10 listopada 1820 roku, wychowywany był początkowo w tradycji religii żydowskiej.

Jako mały chłopiec odczuwał tęsknotę do tajemnicy – lubił modlitwy w synagodze.

Gdy miał zaledwie cztery i pół roku, wymógł na rodzicach zgodę na pobieranie lekcji fortepianu

Otoczenie fascynowało się muzykalnością Hermana, którego uznano za małego geniusza.

W przekonaniu o własnej nieprzeciętności utwierdziła go podróż do Frankfurtu, gdzie był entuzjastycznie przyjmowany na dworach książęcych.

Marzył jednak o Paryżu. Uzyskawszy wreszcie odpowiednie poparcie, wyjechał do Francji. Miał wtedy 12 lat.

 

Gdy ochrzcił swojego 11 siostrzenia Georga w Hamburgu pisał ..

O, tak!

Kocham Jezusa, kocham Eucharystię. Niech to zabrzmi echem, niech odbije się echem w chórze, po górach i dolinach!

Powtarzajcie wszyscy za mną: Kocham Eucharystię! Jezus jest ze mną…tego ranka do mnie przyszedł.

Oddał mi się, mam Go, trzymam Go, Jego wielbię. W moich rękach stał się Ciałem!

O niewysłowiona szczęśliwości!

On jest moim Emanuelem, moją Miłością, moją Eucharystią" (119). 

Eucharystia to Jezus Chrystus 

Jezus Chrystus dziś – to Przenajświętszy Sakrament! 

Jezus Chrystus dziś! Dzisiaj jestem słaby, potrzebuję siły z wysoka, która mnie umocni. Jezus Chrystus zstępuje z niebios, staje się Eucharystią, Chlebem mocnych. 

Dzisiaj jestem ubogi, potrzebuję bezpiecznego schronienia. Jezus staje się Domem, Domem Bożym i Bramą niebios, Najświętszą Eucharystią. 
Dzisiaj jestem głodny i spragniony. Potrzebuje pokarmu, który nasyci ducha i serce, napoju, który ugasi palące pragnienie. Jezus staje się chlebem i winem Eucharystii! Frumentum electorum et vinum germinans virgines (zbożem wybranych i winem rodzącym dziewice. 
Dzisiaj jestem chory. Potrzebuję łagodzącego balsamu, aby uleczyć rany mojej duszy. Jezus rozlewa się na mą duszę niczym kosztowna maść, oddając się mi w Eucharystii. Impinguasti in oleo caput meum; oleum effusum, olo laetitiae unxi eum, fundens oleum desuper. 
Dzisiaj muszę złożyć Bogu przyjemną ofiarę. I sam Jezus staje się ofiarą, jest Eucharystią.
Dziś w końcu jestem prześladowany. On jest moja tarczą: scutum meum et cornu salutis meae. Stanę się groźny dla mego wroga. 

Zabłądziłem, On jest mą gwiazdą przewodnią. Brak mi odwagi, On mnie podnosi. Jestem smutny, On mnie pociesza. Jestem opuszczony, On zostaje ze mną aż do końca czasów. Pozostaję w niewiedzy, On mnie poucza i daje światło. Przede wszystkim jednak potrzebuje miłości. Żadna ziemska miłość nie zaspokoi mego serca. Dlatego Jezus ukrył się w Eucharystii. Jezus mnie kocha i Jego miłość mi wystarcza, syci mnie i zanurza w oceanie miłości"(118).

UKRYTY WRÓG EUCHARYSTII

Rzym -Monti