28 sierpnia 2016 Rok Bożego Miłosierdzia „Kłamstwo Gdańskie” arcybiskupa generała Głodzia.

28 sierpnia 2016  Rok Bożego Miłosierdzia Gdańsk 

28 sierpnia 2016 Rok Bożego Miłosierdzia w czysie Apokalipsy  pod patronatem św Augustyna – chrzest w Paryżu Cohena z Hamburga -zabójstwa Bł Karmelty Alfonsa Mazurka zaplanowane z Hamburga miasta wygnania i śmieci św Papieża Benedykta V czytaj

28 sierpnia 1847 r w Paryżu zostaje ochrzczony Herman Cohen żyd z Hamburga  przez Teodora Radisbone 

28 sierpnia 1944 r  Czerna  na rozkaz Koppego z Hamburga zostaje zamordowany Karmelita Alfons Mazurek

28 sierpnia 1944 r w Warszawie  gdy w Czernej  zamordowano rytualnie Karmelitę Bł  O Alfonsa Marię Mazurka urodziła się Karmelitanka Siostra M. Teresa od Jezusa współzałożyciela Karmelu w Borne Sulinowo 

Arcybiskup generał Leszek Głódź w swojej homilii  28 sierpnia 2016 stworzył nowe ”Kłamstwo Gdańskie” na wzór „Kłamstwa Oświęcimskiego”.

Król Polski Jan III Sobieski                         Homilia Arcybiskupa Głódzia 

Świadkiem egzekucji był ks. Marian Prusak. Wyspowiadał skazańców. Był świadkiem ich śmierci.-ubowcy przywitali skazańców obelgami i rynsztokowymi wyzwiskami. Komendę prokuratora wojskowego: „Po zdrajcach narodu ognia”, którą zakończył odczytywanie uzasadnienia wyroku śmierci. Okrzyk ich dwojga:NIECH ŻYJE POLSKA!”.

Tysiące Polaków przybyło do Gdańska, aby wziąć udział w uroczystościach pogrzebowych zamordowanych 28 sierpnia  1946 r. przez komunistów Danuty Siedzikówny ps. „Inka” i śp. Feliksa Selmanowicza ps. „Zagończyk”czytaj

Uroczystości pogrzebowe rozpoczeły  się Mszą św. w Bazylice konkatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku o godz. 12.00.Dzień wcześniej,

w sobotę 27 sierpnia 2016 r  w Kaplicy Królewskiej Bazyliki konkatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku  były  wystawione trumny ze szczątkami bohaterów.

nekrolog

"Kłamstwo Gdańskie" arcybiskupa generała Głodzia 28 sierpnia 2016 

Od 21

21 marca 2016 Gdańsk lotnisko Wałęsy     22 marca 2016 Bruksela  lotnisko 

 21 marca 2016 upamiętniono  ostatni Wielki Czwartek w Stuthofie 1940   na lotnisku Lecha Wałęsy w Gdańsku oficjalnie zainaugurowano Wielki Tydzień Roku Bożego Miłosierdzia 2016.

"Ostatnia Wieczerza" terminal pasażerski Portu Lotniczego w Rębiechowie.obraz był wystawiany kilkakrotnie – m.in. w Brukseli 22 marca 2016-Dwa wybuchy na lotnisku Zaventem w Brukseli

21 marca 1940  Stuthof Wielki Czwartek 27 letni Ks Frelichowski organizuje mszę św ostatnią wieczerzę Ks Bronisława Komorowskiego zamordowanego 22 marca 1940 

21 marca 1940 Jasna Góra 33 letni  O Romuald Kłaczyński z Wielunia w kazaniu  wyraził nadzieję  że Polska Zmartwychwstanie za to zamordowany w Dachau 

O Romuald  aresztowany 23 kwietnia 1940 r  zamordowany jako nr 22778 w  dniu 23 kwietnia 1942 r zastrzykiem w serce. 

Wielki Czwartek 21 marca 1940 roku  Stuthof -Jasna Góra 

Msza Św., której w Wielki Czwartek przewodniczył 55 letni ks. Bolesław Piechowski z  Lubiszewa ,zamordowany w Dachau drugą w Wielkanoc sprawował sam ks. Frelichowski. zamordowany w Dachau .Organizując te Msze Święte księdz Frelichowski – przyczynił się do zaopatrzenia w sakramenty,spowiedź i Komunię św. przedstawicieli Polonii Gdańskiej,w tym ks. Mikołaja Góreckiego i ks. Bronisława Komorowskiego,

Królowa Polski Małgorzata prawnuczka Sambora II z Lubieszewa

3 Królowa Polski Małgorzata Brandenburska  urodzona 25 sierpnia 1270 w Berlinie potomkini Karola Wielkiego -1 Polskiej Królowej Polski Bł Rychezy ,wnuczka założyciela Berlina Ottona III czytaj

22 marca 2016  Bruksela …..i …towarzysze…

Ilustracjainka

Na Mszy św. pogrzebowej   Feliksa Selmanowicza ps. „Zagończyka” i Danuty Siedzikówny ps. „Inki”.Arcybiskup generał Leszek Głódź w swojej homilii stworzył nowe ”Kłamstwo Gdańskie” na wzór „Kłamstwa Oświęcimskiego”.Powiedział  on i powtórzył dwa razy,  że po tym gdy  żołnierze plutonu  egzekucyjnego strzelali specjalnie niecelnie do „ Inki” i nie zabili jej,  więc nadzorujący wyrok dowódca plutonu egzekucyjnego z pistoletu strzałem w tył głowy/ jak powiedziała Pani Premier, bandyta/zamordował  Inkę. Arcybiskup Głódź powtórzył zaś dwa razy , że to nadzorujący Polak zabił Inkę, a premier  powtórzyła, że bandyta zastrzelił Inkę.Poszło to na cały świat że  Polak i Bandyta zabił Inkę.

inka zagonczyk 1200.jpg

  Arcybiskup Głódź powtórzył zaś dwa razy , że to nadzorujący Polak zabił Inkę, a premier  powtórzyła, że bandyta zastrzelił Inkę.wiedząc że mordercą Inki był oficer Urzędu Bezpieczeństwa narodowości żydowskiej , który czterokrotnie zmieniał nazwisko i po awansowaniu na majora wyjechał do Izraela, skąd pisał do Polski aby poświadczyć jego służbę w UB bo dostanie wyższą emeryturę.

ipninka1200.jpg

Danuta Siedzikówna była córką Wacława Siedzika, leśniczego, i Eugenii z domu Tymińskiej. 10 lutego 1940 ojciec został wywieziony przez Sowietów był w utworzonej 14 sierpnia 1941 r armii Władysława Andersa. Zmarł 6 czerwca 1943 w Teheranie. Jej matka współpracowała z Armią Krajową,  aresztowana  w listopadzie 1942, we wrześniu 1943 rozstrzelana w lesie pod Białymstokiem.Podczas wojny Danuta Siedzikówna uczyła się w szkole sióstr salezjanek w Różanymstoku k. Dąbrowy Białostockiej. W grudniu 1943 razem z siostrą Wiesławą wstąpiły do AK została w czerwcu 1945 aresztowana za współpracę z antykomunistycznym podziemiem przez grupę NKWDUB (działającą z polecenia zastępcy szefa WUBP w Białymstoku,Eliasza Kotona). Została uwolniona z konwoju przez  patrol wileńskiej AK Stanisława Wołoncieja „Konusa”jako sanitariuszka podjęła służbę w oddziale „Konusa” przybrała pseudonim „Inka”.20 lipca 1946, w mieszkaniu przy ul. Wróblewskiego 7 we Wrzeszczu została aresztowana i umieszczona w pawilonie V więzienia w Gdańsku jako więzień specjalny. W śledztwie (kierowanym przez naczelnika Wydziału III WUBP w Gdańsku Jana Wołkowa i kierownika Wydziału Śledczego WUBP Józefa Bika) była bita i poniżana odmówiła składania zeznań obciążających członków brygad wileńskich AK. została skazana na śmierć 3 sierpnia 1946 przez Wojskowy Sąd Rejonowy kierowany przez majora Adama Gajewskiego.Obrońca Danuty Siedzikówny wystąpił do prezydenta Bolesława Bieruta z prośbą o łaskę.-Bolesław Bierut 19 sierpnia nie skorzystał z prawa łaski.W grypsie krótko przed śmiercią, „Inka” napisała: Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się, jak trzeba.Wyrok został wykonany 28 sierpnia 1946.

Feliks Selmanowicz ps. „Zagończyk”urodzony  6 czerwca 1904 w Wilnie

Wydał ulotkę skierowaną do żołnierzy ludowego Wojska Polskiego w nakładzie 900 egzemplarzy. Fragment ulotki przypisywany "Zagończykowi":"… Nakazuję: Oficerowie, podoficerowie, Ułani Zaniemieńscy. Bądźcie CZWARTAKAMI!!! …"Został aresztowany 17 lipca 1946 r. w Sopocie i osadzony w miejscowym więzieniu.Miesiąc później Wojskowy Sąd Rejonowy w Gdańsku skazał go na karę śmierc, Egzekucja odbyła się w piwnicy gdańskiego więzienia 28 sierpnia 1946 r.

Danuta Siedzikówna została zastrzelona przez dowódcę plutonu egzekucyjnego ppor. Franciszka Sawickiego wraz z Feliksem Selmanowiczem ps. „Zagończyk”, w więzieniu przy ul. Kurkowej w Gdańsku w obecności prokuratora wojskowego Wiktora Suchockiego i zastępcy naczelnika więzienia w Gdańsku Alojzego Nowickiego. Według relacji przymusowego świadka egzekucji, ks. Mariana Prusaka, ostatnimi słowami „Inki” było: Niech żyje Polska! Niech żyje „Łupaszko”!

8 stycznia 2015 Krzysztof Szwagrzyk podał informację o zlokalizowaniu szczątków Danuty Siedzikówny którą potwierdził 1 marca 2015 prezes IPN Łukasz Kamiński w czasie uroczystości z okazji Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” w Pałacu Prezydenckim, z udziałem przestępcy prezydenta RP Bronisława Komorowskiego

28 sierpnia 2016 odbył się uroczysty państwowy pogrzeb Danuty Siedzikówny oraz Feliksa Selmanowicza (ps. „Zagończyk”) na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku. Liturgii pogrzebowej sprawowanej w Bazylice Konkatedralnej w Gdańsku przewodniczył abpSławoj Leszek Głódź

Kaplica Królewska powstała w  lata 1678 – 1681. Początkowo zarówno luteranie jak i katolicy mogli korzystać z Bazyliki Mariackiej, pod koniec XVI wieku protestanci przejęli cały obiekt, a wyznawcy katolicyzmu musieli pomieścić się do pomieszczeń plebani.kościół  wybudowano na potrzeby gdańskich katolików, którzy pozbawieni przez luteran prawa do nabożeństw w Bazylice Mariackiej potrzebowali miejsca, które pomieści ich odradzającą się w mieście wspólnotę.W czasie pobytu króla Jana III Sobieskiego 29 sierpnia  1677 r. zmarł w Gdańsku prymas Andrzej Olszowski. W testamencie przeznaczył on 80 tys. zł na nową kaplicę. Król dodał z własnej szkatuły 20 tys. zł, umożliwiając w ten sposób rozpoczęcie budowy kaplicy, zwanej na jego cześć Królewską.Kaplicę poświęcił biskup włocławski Bonawentura z Niedzielska Madaliński w dniu 13 stycznia 1683 roku., a konsekrował 14 października 1685 roku

W Wielkim Tygodniu w 1698 roku w kaplicy modlił się król August II Mocny.

 W 1945 r  uległo całej dewastacji wnętrze Kaplicy. 

28 sierpnia 2016 –Nad trumnami ze szczątkami "Inki" i "Zagończyka", które do Kaplicy Królewskiej

wprowadził metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź, patrz

 

Abp Sławoj Leszek Głódź urodził się 13 sierpnia 1945 roku W 1964 roku rozpoczął studia w Białostockim Seminarium Duchownym.Święcenia kapłańskie otrzymał 14 czerwca 1970 roku z rąk Bp. Henryka Gulbinowicza,W okresie od marca do grudnia 1980 roku był pracownikiem nadzwyczajnym Synodu Biskupów w Rzymie.. W 1981 roku był kapelanem "Solidarności" Regionu Białystok.Od września 1981 roku rozpoczął pracę w Watykani.8 września 1984 roku otrzymał godność Prałata Jego Świątobliwości.21 stycznia 1991 roku mianowany   Biskupem Polowym Wojska Polskiego .23 lutego tegoż roku w Jasnogórskiej Bazylice przyjął święcenia biskupie, a dzień później odbył z ceremoniałem wojskowym uroczysty ingres do Katedry Polowej Wojska Polskiego.18 kwietnia 1991 roku otrzymał nominację na stopień generała brygady Wojska Polskiego, a 11 listopada 1993 roku na stopień generała dywizji.Od dnia 2 maja 1995 roku jest delegatem Konferencji Episkopatu Polski do opieki duszpasterskiej nad harcerstwem polskim.Jest członkiem Rady Episkopatu Polski do spraw Społecznych oraz Rady do spraw Polonii i Polaków za granicą Konferencji Episkopatu Polski. Uczestniczy w Komisji ds. Stałych Kontaktów Episkopatu Francji i Polski.W dniu 13 listopada 2000 roku Prymas Polski Kardynał Józef Glemp włączył go do grona Zakonu Rycerskiego Bożego Grobu w Jerozolimie w randze Komandora z Gwiazdą. 29 listopada 2001 roku Konferencja Episkopatu Polski na Zebraniu Plenarnym na Jasnej Górze wybrała go na Przewodniczącego Rady ds. Środków Społecznego Przekazu Konferencji Episkopatu Polski.21 marca 2002 roku na Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski został Przewodniczącym Zespołu Biskupów ds. Duszpasterskiej Troski o Radio Maryja.17 lipca 2004 roku Ojciec Święty Jan Paweł II – podniósł go do godności Arcybiskupa "ad personam".26 sierpnia 2004 mianował Księdza Arcybiskupa "ad personam" ordynariuszem Diecezji Warszawsko-Praskiej.Rządy w Diecezji Warszawsko-Praskiej objął podczas uroczystego ingresu dnia 2 października 2004 r. o godz. 11.00.17 kwietnia 2008 r. został  Metropolitą Gdańskim. Swoją nową posługę Abp Metropolita objął podczas uroczystego ingresu do Bazyliki Archikatedralnej w Gdańsku Oliwie 26 kwietnia o godz. 12.00. 21 czerwca 2008 r. udzielił pierwszych święceń kapłańskich w Archidiecezji Gdańskiej, w Bazylice Mariackiej w Gdańsku.29 czerwca 2008 r. w Rzymie otrzymał z rąk Papieża Benedykta XVI paliusz – znak metropolity.

 

 

Bazylika Mariacka

 Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku powstała na miejscu drewnianego  kościóła, wzniesionego przez księcia Świętopełka II Wielkiego-brata prapradziadka Polskiej Królowej Małgorzaty Brandenburskiej 

Świątynia przeszła w ręce Kościoła Rzymskokatolickiego  29 stycznia 1946.Od 1979 proboszczem Bazyliki Mariackiej był ksiądz infułat Stanisław Bogdanowicz,  W październiku 2014 ks. prałat Zbigniew Zieliński 

Hans Memling 018.jpg

Ks Józef Zator-Przytocki, pseudonim Czeremosz (ur. 21 stycznia 1912 w Wicyniu, zm. 26 listopada 1978 w GdańskuPo ukończeniu Szkoły w Wicyniu uczył się w Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Złoczowie. W maju 1930 zdał maturę i został studentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Zrezygnował  ze studiów uniwersyteckich i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie. 29 czerwca 1935 otrzymał w katedrze lwowskiej święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Bolesława Twardowskiego. Był wikarym i katechetą w Delatynie, po dwóch latach został przeniesiony do kolegiaty w Stanisławowie. Na krótko przed wybuchem wojnyna własną prośbę został kapelanem wojskowym. Po agresji ZSRR na Polskęwrócił do kolegiaty w Stanisławowie. Pomagał w przerzutach oficerów polskich na Węgry i do Rumunii. Zagrożony aresztowaniem przez NKWD ukrył się w seminarium duchownym we Lwowie i w 1940  dostał się do niemieckiej strefy okupacyjnej (Generalne Gubernatorstwo). Przy przekraczaniu sowiecko-niemieckiej linii demarkacyjnej zatrzymany przez niemiecki patrol graniczny, został zwolniony przy pomocy niemieckiego oficera, który był katolikiem. Zamieszkał w Krakowie przy Krowoderskiej 48, kołoklasztoru Sióstr Wizytek.

Zaangażował się w działalność konspiracyjną. Uczył także w tajnych gimnazjach i liceach.W 1942 został oddelegowany przez kardynała Adama Stefana Sapiehę do pracy duszpasterskiej Polski Walczącej;

W 1945 został przeniesiony do Gdańska i mianowany administratorem parafii Najświętszego Serca Jezusowego we Wrzeszczu.

Do 1948 odbudował zrujnowany kościół i zorganizował życie parafii. W maju 1948 r. obronił doktorat na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika Toruniu.W 1948 za działalność w AK został aresztowany przez UB i przewieziony do Warszawy. Osadzony w areszcie śledczym Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a następnie w X pawilonie śledczym na Mokotowie; w 1949 skazany został na 15 lat więzienia. W więzieniu we Wronkach spędził 6 lat. Wyszedł na wolność po amnestii w 1955.W 1958 otrzymał probostwo kościoła Mariackiego w Gdańsku. Poświęcił się odbudowie świątyni ze zniszczeń wojennych. Zmarł 26 listopada 1978 w czasie odprawiania mszy. Pochowany został w bazylice Mariackiej..Jego nazwiskiem nazwano ulicę w dzielnicy Gdańsk Wrzeszcz,

Zniszczony Kościół Mariacki w Gdańsku /Z archiwum Narodowego Archiwum Cyfrowego

Uroczystości pogrzebowe Danuty Siedzikówny "Inka" i Feliksa Selmanowicza "Zagończyk"  Gdańsk 

 

Monachium rodzina Króla  Polski  Jana III Sobieskiego 

Cesarz Karol, z Bożej łaski uświęcony i wybrany cesarz rzymski, po wieki August,król Niemiec i Czech, książę Górnej i Dolnej Bawarii oraz Górnego Palatynatu Reńskiego, hrabia-palatyn Renu,
arcyksiążę Austrii, książę elektor Świętego Cesarstwa Rzymskiego, landgraf Leuchtenbergu etc. etc. etc.

Wnuk Króla Polski  Jana III Sobieskiego i regenta Bawarii Ferdynanda  Marii  Wittelsbacha.zmarły 20 stycznia 1745 r w Monachium 
Karol VII Bawarski (niem.) Karl Albrecht von Bayern urodził się  6 sierpnia 1697 w Brukseli – elektor Bawarii 1726–1745 (jako Karol Albert), król Czech 1741-1743, Święty Cesarz Rzymski 1742–1745
Pochodził z rodu Wittelsbachów, był synem elektora bawarskiego Maksymiliana II Emanuela i Teresy Kunegundy Sobieskiej,wnukiem króla Polski Jana III Sobieskiego ,praprawnukiem cesarza Ferdynanda II Habsburga i Króla Francji Henryka IV ,Jego żona Maria Amalia Habsburg była  siostrą ostatniej Królowej Polski Marii Józefy córek cesarza Józefa I Habsburga.Jako dziecko był zakładnikiem w rękach Habsburgów austriackich.Wychował się w Austrii i uczęszczał do kolegium jezuickiego w Grazu.W 1726 roku po śmierci ojca Maksymiliana II Emanuela Wittelsbacha objął tron w Bawarii..W 1740 roku po śmierci Karola VI wypowiedział wojnę Austrii i przy wsparciu Prus i Francji wkroczył ze swoją armią na terytorium Cesarzowej Marii Teresy W listopadzie 1741 roku zdobył Pragę i podporządkował sobie Czechy.8 grudnia 1741 roku został koronowany na króla czeskiego.24 stycznia 1742 roku na sejmie we Frankfurcie nad Menem wybrany został cesarzem 12 lutego 1742 roku koronowany został na cesarza i przyjął tronowe imię Karola VII.
Niezwykła koronacja Cesarza Karola VII  odbyła się w  1000 lecie pierwszego synodu zwołanego przez św Bonifacego we Franfurcie nad Menem Cesarz koronowany został przez swojego brata  Arcybiskupa Klemensa Augusta ( Biskupa 5 kosciołów )  
48 letni Cesarz Karol VII zmarł 20 stycznia 1745 r w Monachium i został pochowany w kościele teatynów w Monachium .Kosciół ten to  fundacja dziękczynnej za urodziny jego ojca Maxymiliana Emmanuela
Jego następcą na tronie Bawarii został syn Maksymilian III Józef Wittelsbach.5 października 1722 w Wiedniu poślubił arcyksiężniczkę Marię Amalię Habsburg córkę cesarza Józefa I i siostrę ostatniej Polskiej Królowej Marii Józefy 

Teatr Adolda Hitlera przed kościołem  teatynów w Monachium

Rodzina Sobieskiego w Niemczech

Nasz Polski Arcybiskup Stanisław Wielgus ogłoszenia wyboru 6 grudnia 2006  gdy byłam w KZ  Dachau 

POLAND-RELIGION-VATICAN-COMMUNIST-WIELGUS

10 czerwca 1962 Gdynia -Oksywie Kosciół Sw Michała moja I Komunia św –10 czerwca 1962 święcenia Kapłanskie ks Stanisława Wielgusa 

czytaj