29 lipca 2016 Rok Bożego Miłosierdzia – Franciszek w Auschwitz

29 lipca 2016  Rok Bożego Miłosierdzia  Kraków -Hamburg -Auschwitz -Monachium -Dachau -Wiedeń 

Jak zlikwidowano krzyże na żwirowisku oświęcimskim? 

Żydomasońska rewolucja w “Kościele Katolickim”:

Żydomasońska rewolucja w “Kościele Katolickim”:

Panie, miej miłosierdzie nad twym ludem! Panie, przebacz tak wielkie okrucieństwo!" – napisał papież Franciszek

w księdze pamiątkowej Muzeum Auschwitz przed celą o. Maksymiliana Kolbe  patrz 

Pierwsza taka wizyta. słucha, milczy, wzrusza. "Panie miej litość" :

Photo published for Auschwitz. Modlitwa w milczeniu

Wpis papieża Franciszka @Pontifex_pl w Księdze Pamiątkowej @Auschwitz Museum

Papież przybył do Oświęcimia kilka minut po godz. 9.

W Oświęcimiu powitał go bp Roman Pindel- Ingres 7 stycznia 2014 

Przed bramą  Franciszka powitał dyrektor Muzeum Piotr M.A. Cywiński( sędzia Arcybiskupa Stanisława Wielgusa)

Podczas spotkania na placu przed Blokiem 11 na terenie obozu Auschwitz z 11 Żydami

W celi, gdzie  14 sierpnia 1941 r  zamordowano o. Maksymiliana 

"Panie, miej litość nad Twoim ludem! Panie, przebacz tyle okrucieństwa" –

wpisał Franciszek do księgi pamiątkowej po opuszczeniu celi, w której zamordowano  o. Kolbe.

 

Historia Polskiego Seminarium w Paryżu

Po wyzwoleniu z obozu koncentracyjnego w Dachau, dzięki staraniom

Ks Cegiełki 111 osobowa  grupa polskich księży i alumnów przybyła z Dachau do Paryża w roku 1945.

Księża i alumni za-mieszkali w Paryżu (44, rue Labat) u stóp Sacré-Coeur de Montmartre

Od15-go grudnia 1947 roku siedzibą Polskiego Seminarium stało się opustoszałe w czasie wojny seminarium irlandzkie

(Collège des Irlandais) w dzielnicy łacińskiej: 5, rue des Irlandais.

Ksiądz Franciszek Antoni Cegiełka (1908-2003), dr teologii, duszpasterz polonijny we Francji, rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji, więzień obozów Sachsenhausen i Dachau, duszpasterz polonijny w USA, delegat prowincjała w USA 1978-1981, profesor teologii i dziekan Wydziału Teologii w Felician College w Lodi (NY) i w Holy Family College w Filadelfii

 z obozu koncentracyjnego w Niemczech 111 księżom i  klerykom polskim, …

 

Dlaczego ?  Woodstock w Lednicy.-Pałac Blenheim w Woodstok

Demoralizacja i zażydzenie polskiej młodzieży jest głównym celem spędu w „Lednicy”.

Żyd Góra dokonał rzezi zasad Katolickiej Wiary W  koszu Chrystus został zastąpiony przez „amen”.

Pałac  Blemheim w Woodstoku 

Blenheim Palace   w Woodstok został wybudowany po 13 sierpnia 1704 r  dla Johna Churchilla, 1. księcia Marlborough

za zwycięstwa nad Katolickim Królem  w czasie wojny o sukcesję hiszpańską z Francją i Bawariązwłaszcza w bitwie pod Blenheim,  

Z inicjatywy Johna Churchilla 24 czerwca 1717 r. (dzień św. Jana Chrzciciela)  w Londynie   połączono cztery od dawna czynne loże 

W Pałacu Blenheim w Woodstok  urodził się Winston Churchill.potomek masona Johna Churchila 

 

Masoneria 

 29 maja 1453 roku wojska Imperium Osmańskiego zajęły Konstantynopol

Ilustracja

Zdobycie miasta spowodowało  upadek cesarstwa wschodniorzymskiego.

Zwycięstwo to dało Turkom panowanie nad wschodnim basenem Morza Śródziemnego

 i otworzyło drogę do podboju Europy powstrzymanego dopiero przez 

Jana III Sobieskiego pod Wiedniem  12 wrzesnia  1683.czytaj

18 maj 2008 w Igolstadt  powstał meczet -największy w Europie 

26 stycznia 1943 roku  w KZ Dachau został uśmiercony zastrzykiem z fenolu „Mistrz męczenników”  60 letni Bł Bp Michał Kozal

26 stycznia 2001 r zainaugurowano Dzień Islamu -wbijając oswietlenie w głowę Biskupa Kozala (zdjęcie  z Ingresu 13 sierpnia  1939 

 

Wielka Rewolucja (Żydo)Francuska.

Świętokradztwo jakobinów. Egzekucja Króla Francji Ludwika XVI-prawnuka 2 Królów Polskich ,wnuka Króla Polsi Agusta III Sasa  

 tylko jesienią 1793 roku utopiono w Loarze około 4800 osób! Generał wojsk republikańskich wołał: „Wandea musi stać się narodowym cmentarzem!".Gdziekolwiek się udajemy, niesiemy pożar i śmierć. –ocalenie Republiki stanowczo tego wymaga […] Co za wojna! Rozstrzeliwujemy każdego napotkanego człowieka. Gwałt i barbarzyństwo posunięte do ostateczności mają miejsce wszędzie. […] Widziano żołnierzy niosących dzieci na bagnetach albo pikach, przebitych przy matczynej piersi razem z matką.- co w praktyce wykorzystało SS, zostało już wcześniej dokonane przez demokratów wysłanych z Paryża: z wygarbowanej skóry mieszkańców Wandei zrobiono buty dla urzędników, z delikatniejszej skóry kobiet zrobiono rękawiczki.  W Wandei po raz pierwszy zastosowano broń chemiczną, używając trujących gazów i zatruwając wodę. Ówczesnymi komorami gazowymi były statki, załadowywane wieśniakami i księżmi, wyprowadzane na środek rzeki i zatapiane. Wiadome jest, że zginęło co najmniej 400 tys. osób.

         Nie trudno zauważyć przy analizie tych faktów jeszcze jednej rzeczyUnia Europejska jest niczym innym jak współczesną „paneuropejską republiką" na wzór tej, którą budowali jakobini w osiemnastowiecznej Francji. Rewolucja we Francji dała podwaliny pod budowę „nowego ładu światowego" w Europie. Rewolucja rozpoczęta  w 1789 roku winna być nazywana:„Wielka Rewolucja (Żydo)Francuska"..„tolerancja", „wolność, własność, równość i braterstwo", oraz „prawa człowieka" są ideami, które poniosły za sobą miliony ofiar. Demokracja jest więc systemem zbrodniczym! Takie są fakty!

 Rewolucja we Francji miała charakter świętokradczy.Rewolucjoniści strącili Pomazańca Bożego z tronu. Jak wiadomo Monarcha Autorytarna swoją władzę zawdzięczała „Woli Boga". Symbolicznym uwieńczeniem tego faktu było „namaszczenie świętymi olejami" podczas aktu koronacji. Był to znak, że władca zostaje „namaszczony i pobłogosławiony przez Boga do sprawowania rządów w swoim Państwie". Obalenie namaszczonego władcy, który rządził dla dobra swojego Narodu i Państwa, było równoznaczne ze „sprzeciwem wobec woli Boga"21 stycznia 1793 roku król Francji, Ludwik XVI Burbon został zgilotynowany przez republikańskich zwyrodnialców.16 października 1793 r taki sam los spotkał królową -prawnuczkę Polskiej Królowej Eleonory .  „Boski Pomazaniec" został zabity przez republikanów.

 Największe apogeum swych bestialskich zbrodni rewolucjoniści osiągnęli podczas tłumienia „Powstania w Wandei". Mimo materialnego ubóstwa, bogactwem tych ludzi była silna wiara, tradycjonalizm, umiłowanie Kościoła i wierność Królowi Francji. Mieszkańcy Wandei nie uczestniczyli w mszach i nabożeństwach sprawowanych przez „republikańskich duchownych", ale potajemnie uczęszczali na Msze Święte odprawiane przez kapłanów, którzy nie wyrzekli się łączności z Tradycją Kościoła.Król dla nich był nie tylko głową ojczyzny, ale szanowali go, gdyż był „Pomazańcem Bożym",  namaszczonym „Świętymi Olejami" na znak, że jego misja pochodzi od Boga.Początkowo Armia Wandei, z bronią wyniesioną z domu, odnosiła duże sukcesy. 18 czerwca 1793 powstańcy zdobyli Angers.Koniec powstania w Wandei nastąpił w bitwie pod Savenay 23 grudnia 1793 roku. 

 

Martin Ludwik Józef Alojzy Stanisław (22.08.1823-29.07.1894)

Franciszek Antoni Cegiełka, kryptonimy Ceg., FG, Efce, ks. dr Efce, ii (ur. 16 marca 1908 w Grabowie nad Prosną, zm. 11 lutego 2003 w Buffalo w Stanach Zjednoczonych) – ksiądz pallotyn, działacz polonijny, Rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji.Urodził się w 1908 w Grabowie w Kaliskiem jako syn Marcina i Marii z domu Nieszczęsna; miał ośmioro rodzeństwa. W 1924 wstąpił do pallotyńskiego nowicjatu w Wadowicach na Kopcu. Pierwsze śluby złożył 7 października 1926. W latach 1927-1931 studiował teologię na rzymskim Uniwersytecie Gregoriańskim, kończąc studia w 1931 doktoratem. 4 kwietnia tego samego roku, również w Rzymie, przyjął święcenia kapłańskie, uzyskawszy wcześniej dyspensę wobec braku wymaganego prawem kanonicznym wieku.W latach 1931-1932 pracował w Polskiej Misji Katolickiej we Francji, gdzie w kilku diecezjach i departamentach (Calvados, Seine Inferieure, La Manche) zajmował się opieką duszpasterską polskich emigrantów-robotników rolnych. Po powrocie do Polski został wychowawcą i wykładowcą w Małym Seminarium Duchownym w Chełmnie (1933-1934), a następnie w Wyższym Seminarium Duchownym w Wadowicach na Kopcu (1935).W 1936 ponownie wyjechał do pracy we Francji. Miał zajmować się rozwijaniem miejscowych placówek pallotyńskich, ale wobec kryzysu w Polskiej Misji Katolickiej został w lipcu 1937 z nominacji prymasa Hlonda rektorem tego centrum zarządzania polskim duszpasterstwem emigracyjnym; faktycznie kierował Misją już od grudnia 1936, zastępując ks. Witolda Paulusa. W maju 1937 uczestniczył w VII Zebraniu Generalnym Pobożnego Stowarzyszenia Misyjnego w Rzymie jako asystent ks. Jana Maćkowskiego. Od września 1939 aktywnie działał na rzecz pomocy uchodźcom z okupowanej Polski, organizując m.in. Caritas i polską szkołę średnią. We wrześniu 1939 przyjmował w polskim kościele w Paryżu przysięgę na Ewangelię składaną przez prezydenta RP na Uchodźstwie Władysława Raczkiewicza oraz organizował w intencji Polski nabożeństwa, transmitowane przez rozgłośnie radiowe.

Po zajęciu Francji przez wojska niemieckie ks. Cegiełka został w październiku 1940 aresztowany przez gestapo (jego funkcję przejął czasowo inny pallotyn ks. Czesław Wędzioch), był więziony m.in. w Paryżu, Trewirze i Berlinie 29 lipca 1941 r wysłany do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, a potem w Dachau. W obozie zetknął się osobiście z założycielem Ruchu Szensztackiego Josefem Kentenichem. Uważany był za duchowego przywódcę polskich księży więzionych w obozach koncentracyjnych; wyzwolenia przez Amerykanów doczekał pod koniec kwietnia 1945 i niebawem powrócił do obowiązków w Polskiej Misji Katolickiej we Francji. Uzyskał m.in. korzystną, długoletnią dzierżawę gmachu dawnego seminarium irlandzkiego w Paryżu, lokując w nim Polskie Seminarium Duchowne. Cieszył się uznaniem władz emigracyjnych i francuskich, czego wyrazem stały się m.in. odznaczenia Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1945) od prezydenta Raczkiewicza oraz Legią Honorową i La Croix de Guerre avec Palme od rządu Francji.

W latach powojennych ks. Cegiełka konsekwentnie odmawiał współpracy z przedstawicielami dyplomatycznymi rządu Polski Ludowej Stanisławem Skrzeszewskim i Jerzym Putramentem, co wywołało konflikty dyplomatyczne, łącznie z naciskami na prowincjała pallotynów w Polsce Jana Maćkowskiego oraz interwencjami u nuncjusza w ParyżuRoncalliego (późniejszego papieża Jana XXIII) o odwołanie rektora Polskiej Misji Katolickiej. Ostatecznie Cegiełka sam zrezygnował z funkcji we wrześniu 1947 i udał się do Rzymu, gdzie przez rok był sekretarzem nowego generała zgromadzenia ks. Wojciecha Turowskiego oraz głosił rekolekcje dla księży i sióstr zakonnych. W 1948 wyjechał na stałe do pracy w USA.

 

W USA pracował początkowo jako rekolekcjonista polskich zgromadzeń sióstr zakonnych, prowadzących szkoły w wielu parafiach. Tłumaczył i wydawał książki religijne, szczególnie dotyczące duchowości zakonnej i życia wewnętrznego. Od 1967 wykładał teologię w amerykańskich kolegiach uniwersyteckich: 1967-1971 w Felician College w Lodi, 1971-1976 w Holy Family College w Filadelfii, 1971 w Caldwell College (New Jersey), 1973 na University Notre Dame w Notre Dame (Indiana). Dla pogłębienia znajomości religii azjatyckich odbył w 1970 podróż po Dalekim Wschodzie, odwiedzając m.in. Pakistan, Indie, Japonię, Tajlandię. Brał udział w pracach nad listem pasterskim amerykańskiego episkopatu o wartościach moralnych, ogłoszonym w listopadzie 1976. W 1972 i 1974 został zaliczony do wyróżniających się pedagogów z tytułem Oustanding Educator of America.

W 1976 przeszedł jako wykładowca uniwersytecki na emeryturę, ale pozostawał nadal aktywny jako rekolekcjonista i duszpasterz. Osiadł w North Tonawanda, gdzie w 1978 z nominacji Rady Regii Francuskiej został rektorem (przełożonym) domu; był również delegatem prowincjała w USA, a po przekazaniu tych obowiązków ks. Kazimierzowi Parzyszkowi w sierpniu 1981 został dwa lata później mianowany kustoszem Sanktuarium Dzieciątka Jezus w North Tonawanda. Dążył do rozwoju tego sanktuarium, inicjując m.in. ruch pielgrzymkowy z całego stanu Nowy Jork oraz tworząc kaplicę o wystroju nawiązującym do objawień św. Faustyny. W latach 70. i 80. kilkakrotnie przyjeżdżał do Polski i głosił referaty na konferencjach teologicznych. Do późnej starości prowadził obszerną korespondencję. Zmarł  11 lutego 2003 w wieku 95 lat

Bibliografia ważniejszych prac ks. Franciszka Cegiełki, bez uwzględnienia drobnych pozycji (recenzji, artykułów, listów, wywiadów, a także materiałów niepublikowanych), liczy 98 pozycji, w tym kilkanaście książek. Były to zarówno dzieła z chrystologiieklezjologii i życia religijnego, jak i artykuły dotyczące życia polskiej emigracji i posługi duszpasterskiej wśród uchodźców oraz prace historyczne. Kilka publikacji poświęcił świętej Faustynie Kowalskiej oraz założycielce felicjanek błogosławionej Marii Angeli Truszkowskiej. Prace publikował w języku polskim i angielskim (kilka pozycji ukazało się w obu językach), posługiwał się także łaciną, greką, niemieckim, francuskim i włoskim. W USA swoje publikacje sygnował Francis A. Cegielka.

Niektóre publikacje:

  • Msza Jubileuszowa Ojca świętego i pierwsza komunia św. dzieci otrzymana z rąk papieża ("Mały Apostoł", 1929, nr 3)
  • Apostołki prasy katolickiej ("Przewodnik Katolicki", 1930, nr 37)
  • Koła misyjne w Seminariach Duchownych ("Przewodnik Katolicki", 1930, nr 26)
  • Królowa Różańca św. z Fatima. Fatima drugie Lourdes ("Królowa Apostołów", 1930, nr 10)
  • Dzień katolickiej emigracji polskiej we Francji ("Królowa Apostołów", 1931, nr 12)
  • Wielebny sługa Boży ks. Wincenty Pallotti – a misje ("Kalendarz Królowej Apostołów", 1932)
  • Wśród Polaków we Francji ("Królowa Apostołów", 1932, nr 6)
  • Żniwo wielkie ale robotników mało ("Kalendarz Królowej Apostołów", 1932)
  • Chrystianizm wobec zamachu na dziecko ("Rodzina Polska", 1934, nr 12)
  • Niedomagania rodziny polskiej na emigracji. Z życia naszych emigrantów we Francji ("Królowa Apostołów", 1934, nr 2)
  • Szlakiem tułaczy. Garść przeżyć z pracy duszpasterskiej we Francji (Warszawa 1934)
  • Pallotyni w Polsce (Warszawa 1935)
  • Dobra Matka (Amiens 1935)
  • Mistyka Ojczyzny. Rozważania więźnia politycznego (Chevilly 1946, nowsze wydanie: ISBN 83-87538-44-2, Warszawa 1999)
  • Centenario de la muerte y beatification de Vinc. Pallotti 1850-1950 (Montevideo 1950)
  • Oblubienica Chrystusa w służbie odkupienia (Buffalo 1951)
  • Wynagrodzicielska mistyka Nazaretu (Filadelfia 1951)
  • Msza święta szkołą życia zakonnego (Buffalo 1953)
  • Siostra Faustyna Kowalska – Szafarka Miłosierdzia Bożego (North Tonawanda 1954)
  • Życie ukryte "Nazaretu" (Filadelfia 1954)
  • The Pierced Heart – The life of Mother Mary Angela Truszkowska (Milwaukee 1955)
  • Life On Rocks. Among the natives of the Union of South Africa (North Tonawanda 1957)
  • In the Service of Redemption – Religious Life a Living Mass (North Tonawanda 1959)
  • Spiritual Theology for Novices (Lodi 1961)
  • Duchowość Nazaretu (Milwaukee 1963)
  • Songs of Love (Lodi 1963)
  • Three Hearts – Meditations (dwa tomy, Milwaukee 1963-1964)
  • Ecclesiology and Chrystology (Lodi 1968-1969)
  • God of Relevations (Lodi 1968-1969)
  • All Things New. Radical Reform and Religion Life (Nowy Jork 1969)
  • All Thing New – Vatican Theology of Religious Life (Nowy Jork 1969)
  • Handbook of Ecclesiology and Chrystology (Nowy Jork 1971)
  • Nuncjusz apostolski A. G. Roncalli na tle zatargu Polskiej Misji Katolickiej w Paryżu z Ambasadą Tymczasowego Rządu Warszawskiego w latach 1945-1947 (broszura wydana w USA, 1976)
  • Nuncjusz A. G. Roncalli w Paryżu ("Zeszyty Historyczne", 1977, nr 39)

CEGIEŁKA Franciszek Antoni, Cegielka Francis A. (1908 – 2003), ksiądz, doktor teologii, duszpasterz polonijny we Francji, rektor PMK we Francji, więzień obozów Sachsenhausen i Dachau, duszpasterz polonijny w USA, delegat prowincjała w USA 1978-81, profesor teologii i dziekan Wydziału Teologii w Felician College w Lodi (NY) i Holy Family College w Filadelfii

Ksiądz Cegiełka z racji pełnionej funkcji rektora PMK był obecny przy zaprzysiężeniu prezydenta Władysława Raczkiewicza 30 IX 1939. Przybył wówczas do polskiej ambasady na zaproszenie ambasadora Juliusza Łukasiewicza, z ewangeliarzem i krzyżem, na które nowo mianowany prezydent Rzeczpospolitej złożył przysięgę w obecności generała W. Sikorskiego i członków nowego rządu. W dniu następnym, w niedzielę 1 X, prezydent i polski rząd, w obecności ambasadorów państw zaprzyjaźnionych, wzięli udział we mszy dziękczynnej przy rue Saint Honoré. Jeszcze przed mszą rząd polski złożył w ambasadzie przysięgę wierności na ręce prezydenta. Kościół MB Wniebowziętej, wraz z przyległym placem, był wypełniony wówczas po brzegi przez rodaków z Francji i Polski. Mszę odprawiali ks. Wędzioch i ks. P. Oramowski, a kazanie o treści patriotycznej wygłosił ks. Cegiełka, liczne jego fragmenty przytoczył później katolicki dziennik „La Croix”. Ks. Franciszek był też inicjatorem powstania Liceum Polskiego im. Cypriana Norwida w Paryżu dla przybyłej z kraju młodzieży. Wśród grona nauczycielskiego był polski pallotyn, ks. Józef Zawidzki (uczył religii, etyki, dogmatyki i propedeutyki filozofii). Szkoła ta istniała od X 1939 do czasu ewakuacji rządu polskiego w V 1940. Mieściła się w gmachu francuskiego Lycée de Fénelon przy ul. Segur w Paryżu dzięki uprzejmości Akademii Francuskiej i za zgodą Ministerstwa Wychowania Narodowego. Chłopcy mieszkali w internacie St. Louis, a dziewczęta u sióstr nazaretanek i w innych ośrodkach, kierowanych przez polskie instytucje rządowe. Gdy wojska niemieckie podchodziły pod Paryż, szkołę przeniesiono na południe Francji, do Villard-de-Lans (Isère). Tam przetrwała okres okupacji. Ks. Cegiełka rozwinął też szeroką akcję charytatywną na rzecz uchodźców z Polski.