29 stycznia 2017 Kraków ..Boy Żeleński w Oswięcimiu chciał udowodnić że Boga nie ma-jego pomnik pod Królewskim Wawelem

„Czy jest Bóg?  pytał się Eugenik  Boy-Żeleński w 1938 r Oswięcimiu na odczycie dla robotników miejscowej fabryki, zamienionej później na obóz koncentracyjny. 

Na odczyt przyszło ponad 2.000 robotników.( ilu z nich dożyło 1947 r ?)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

29 stycznia 2017  Planty Krakowskie pomnik bohatera Eugenika Boya-Żeleńskiego pod którym gromadzą się Krakowscy ateisci  i Agnostycy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tadeusz Boy Żeleński LITANIA

Pomnik Tadeusza Żeleńskiego (Boya) – na Plantach odsłonięty w 1985 r.Stoi pomiędzy ul. Podzamcze a ul. Poselską.

 

 

 

 

 

 

Nieistniejący kościół pod wezwaniem św. Michała (św. Józefa i św. Michała) – znajdował się na rogu ulic Poselskiej i Senackiej.

Przy kościele istniał klasztor karmelitów bosych.  W 1797 w gmachu poklasztornym urządzono więzienie.

 

 

 

 

 

 

 

Eugenik Boy Żeleński w 1938 r w Oswięcimiu chciał udowodnić że Boga nie ma-Wydarzenie opisuje O Stanisław Skudrzyk SJ duszpasterz Polonii w Hamburgu ..w Książce "50 lat w zakonie"W Wielkim Poście dawałem rekolekcje w Oświęcimiu. Opowiedział mi wtedy tamtejszy dziekan i proboszcz, że przed kilku dniami przyjechał z Warszawy pan Boy-Żeleński z odczytem dla robotników miejscowej fabryki, zamienionej później na obóz koncentracyjny, pod tytułem: „Czy jest Bóg?" Na odczyt przyszło ponad 2.000 robotników.Boy z wielką swadą „udowadniał", że Boga nie ma.Na końcu upojony powodzeniem wyciągnął dłoń ku niebu i zaczął bluźnić. Wreszcie powiada buńczucznie: „Gdyby Bóg był na niebie, nie zniósłby moich bluźnierstw, ale zabiłby mnie piorunem z nieba". Popatrzył tryumfalnie po sali. Nastało grobowe milczenie. Wtedy podszedł do niego na mównicę miejscowy kowal i mówi: „Panie, wobec Wszechmocnego Boga jest pan nikłym proszkiem. Na Pana wystarczy ręka kowala". I trzasnął tak mocno w bluźnierczą twarz, że Boy potoczył się pod mównicę. Wtedy dopiero sala się opamiętała. Zaczęto gwizdać i krzyczeć: „Precz z bluźniercą!" Musiano niefortunnego mówcę wyprowadzić tyłem, bo by go sromotnie robotnicy pobili. 

40 lat prawdy    Akuszerka PRL-u    17 wrześniu 1939 czwarty rozbiór Polski,..wojna światowa, zakończona dyktatem trójki masonów spowodowały, że  Państwo Polskie  było pod nadzorem komnistów  ZSRR. Od 1952 do 1989 Polska nosiła formalnie nazwę Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL).-twórcą PRL-u był Józef Stalin,za jego akuszerkę należy uznać  Wandę Wasilewską – córka  doradcy marszałka Piłsudskiego, pierwszego ministra spraw zagranicznych (w rządzie Moraczewskiego) i architekta polskiej polityki wschodniej w II RP, Leona Wasilewskiego (1870-1936), z woli Stalina, zrobiła podczas wojny w ZSRR „oszałamiającą karierę”. Przyszła na świat w Krakowie (1905) ojciec i matka wyznawali ideały socjalistyczne, uczestniczyli w obchodach pierwszomajowych,  czynnie działali w PPS podobnie jak Piłsudski, którego otaczali czcią i kultem. Otrzymała  wykształcenie, zwieńczone na Uniwersytecie Jagiellońskim doktoratem w 1927 roku.-rozpoczęła pracę dziennikarską i nauczycielską w najstarszym klasztorze  Staniątkach.  Gdy utraciła pracę nauczycielki (1933) w Krakowie, przeniosła się do Warszawy, gdzie redagowała pisma młodzieżowe (Płomyk i Płomyczek), w których przemycała treści pochwalne na temat ZSRR (rok 1936).W 1934 roku wyjechała  legalnie do ZSRR. Obok dziennikarstwa pisała powieści (Oblicze dnia – 1934, Ojczyzna – 1935) oraz dla młodzieży (Królewski syn – 1933, Kryształowa kula Krzysztofa Kolumba – 1934, Legenda o Janie z Kolna – 1936).We wrześniu 1939 roku Wanda Wasilewska przedostała się do Kowla.  Lwów stał się najważniejszym miastem pod okupacją,  Wilno już w październiku 1939 zostało oddane Litwie.We wrześniu 1939 do Lwowa przybył szef Związku Pisarzy Sowieckich Ukrainy i członek Rady Najwyższej ZSRR Aleksander Korniejczuk (Ołeksandr Kornijczuk) z zadaniem wyszukania i zaprzęgnięcia do sowieckiej propagandy polskich intelektualistów.W jednym z apeli do pisarzy wymienił imiennie Wandę Wasilewską i Juliana Tuwima.Sama Wasilewska tak skomentowała tamten czas: ..Związek Radziecki przyszedł do mnie… ,, Wsadzono mnie do pociągu i odprawiono do Lwowa”. We Lwowie zaangażowała się w uruchomienie polskojęzycznego pisma Czerwony Sztandar. Pod koniec stycznia 1940 roku została przyjęta przez Stalina na Kremlu. Szefowie administracji i organizacji partyjnych w rejonach jej działalności otrzymali polecenie honorowania wszelkich pism i zaświadczeń sygnowanych przez Wasilewską.- została nominowana na członka Rady Najwyższej ZSRR z okręgu lwowskiego oraz powierzono jej dyrekturę Teatru Dramatycznego we Lwowie. Z okupowanej przez Niemców Warszawy sprowadziła do Lwowa, poprzez NKWD córkę Ewę oraz wyposażenie swego mieszkania, przy ul. Zadwórzańskiej 49, które zajmowała wraz z swym drugim mężem Marianem Bogatko..Przyciągnęła dużą grupę intelektualistów(np. Boy-Żeleński), oraz zwracała uwagę kluczową rolą kobiet.W styczniu 1941 pod naczelną redakcją Wasilewskiej zaczął się ukazywać polskojęzyczny miesięcznik „Nowe Widnokręgi”,Współpracę z nowym pismem podjęli m.in. Tadeusz Boy-Żeleński, Julian Przyboś, Leon Pasternak i Karol Kuryluk oraz wyżej wspomniane: Broniewska, Usijewicz i Dzierżyńska (tylko formalnie).Na początku roku 1943 Stalin powierzył Wasilewskiej stworzenie Związku Patriotów Polskich.Wasilewska uważała, że jej największym osiągnięciem było stworzenie 1 Dywizji im. Tadeusza Kościuszki (a potem 1 i 2 Armii Wojska Polskiego) i wierzyła, że ta armia pierwsza wejdzie do Polski.Wanda Wasilewska zachowała obywatelstwo radzieckie i wraz ze swoim trzecim mężem Aleksandrem Korniejczukiem postanowiła resztę życia spędzić w Kijowie.Mając 59 lat (29.07.1964) zmarła na zawał serca i została pochowana, na koszt państwa radzieckiego, na cmentarzu Bajkowym w Kijowie.

Eugeniusz Niemiec Tekst ukazał się w Kurierze Galicyjskim nr 17 (141), 13–26 września, 2011

Wanda z jej ulubionym psiakiem Śnieżkiem (Fot. www.gophoto.it)Wanda Wasilewska przemawia, z lewej stoi gen. Zygmunt Berling (Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe)

4 lipca 1941 Lwów Tadeusz Boy-Żeleński został  zamordowany wsród  38 osób w tym 25 profesorów z Uniwersytetu Jana Kazimierza.

Pomnik profesorów lwowskich

Wykonawca planu-Hans Krüger  Król Stanisławowa urodził się 1lipca 1909 r. w Poznaniu. od 1933 szef wydziału policyjnego w obozie koncentracyjnym w Oranienburgu 1 maja 1938 – zostaje przyjęty do SS – numer 293 735.

W listopadzie 1939 – założyciel i pierwszy komendant szkoły policyjnej w szkole ,,św Tereski,, w Rabce

 Od czerwca 1941 – we Lwowie, uczestniczył w egzekucji profesorów lwowskich wyższych uczelni, szef Gestapo w Stanisławowie,

14 sierpnia 1941 r w dniu śmierci św Maxymiliana Kolbe  doprowadził do wymordowania 250 Polaków ze Stanisławowa .

26 lipca 1942 r .. w Stanisławowie na rozkaz Hansa Krügera został zamordowany Franciszkanin O. Jan Peregryn Haczela który wskazał św Maxymilianowi Kolbe drogę do świętości ..

26 lipca 1942 w Dachau zamordowano Karmelitę Tytusa Bransmę

Mama św Maxymiliana Kolbe 

 

Matka Boleściwa – o Mariannie Kolbe z innej perspektywy

syn Franciszek,– Rajmund (o. Maksymilian)  Józef,.-do zakonu idą wszyscy trzej synowie

Marianna Kolbe – nieidealna matka świętego

Marianna Dąbrowska urodziła się w 1870 r. jako dziesiąte dziecko w rodzinie. Od wczesnego dzieciństwa była bardzo religijna i marzyła o życiu zakonnym,

gdy miała ponad czterdzieści lat, zaproponowała mężowi białe małżeństwo, potem rozejście się i rozpoczęcie życia zakonnego na własną rękę. W 1914 r przyjęły ją siostry felicjanki na Smoleńsku w Krakowie.W klasztorze była wielofunkcyjną „panią na posyłki” – cenioną i zaufaną furtianką, kurierem, zaopatrzeniowcem. z własnej inicjatywy pomagała ubogim, doradzała nowicjuszkom, w czasie okupacji opiekowała się uchodźcami i ukrywającymi się w klasztorze księżmi, w tym poszukiwanym przez gestapo założycielem Towarzystwa Chrystusowego, ks. Posadzkim.Modliła się całymi dniami – była w Trzecim Zakonie św. Franciszka, wraz z mężem wyrzekła się części spadku Rozprowadzała w Krakowie „Rycerza Niepokalanej” i, była chodzącą reklamą czasopisma.Pod koniec życia  podpisywała jako „Matka Boleściwa”.-straciła wszystkich bliskich. Mąż Juliusz zaginął bez śladu w czasie I wojny światowej, najmłodszy syn Józef, w zakonie o. Alfons, zmarł przed wojną . Rajmund – Maksymilian, był męczennikiem Auschwitz. Pierworodny, Franciszek – trafił do Auschwitz po ciężkich torturach, zginął zaś w KL Mittelblau, kolejnym obozie, do którego został zesłany za działalność w AK.Śmierć Rajmunda – Maksymiliana była dla niej strasznym ciosem- w sierpniu 1941 r. widziała go ubranego w habit i słyszała jego zapewnienie, że jest bardzo szczęśliwy.Pod koniec życia czytała „Dzieje duszy” św. Teresy z Lisieux. Odkryła, że „wielkość w swym maleństwie zawiera”.Zmarła w Wielkim Poście 1946 r. „Mój syn! Mój syn!” – to były jej ostatnie słowa.

9 czerwca 2013 Gigantyczny protest amerykańskich Żydów przeciw Izraelowi.