5 stycznia 2017 r Arcybiskup Stanisław Wielgus -św Maria od Jezusa Ukrzyżowanego-Kunegunda Siwiec z Siwcówki – Budowniczy Izraela z Gdańska

5 stycznia 2017 r    Hamburg 

5 stycznia 2007 podczas uroczystości w pałacu arcybiskupów warszawskich abp Stanisław Wielgus

przejął urząd nad powierzoną mu archidiecezją  Warszawską 

5 stycznia 2007 wyjeżdzam z Hamburga do Warszawy przez Niepokalanów na Ingres Arcybiskupa Wielgusa 7 stycznia 2007 

10 czerwca 1962 Gdynia -Oksywie Kosciół Sw Michała moja I Komunia św 

10 czerwca 1962 święcenia Kapłanskie ks Stanisława Wielgusa 

czytaj

5 stycznia 2007 Biskup Nycz Przerażony złem,spragniony miłosci po szkoleniu w Oswiecimiu  czeka na wejscie na scenę Teatru Rapsodycznego w Warszawie .Jak ukamieniowano Arcybiskupa Stanisława Wielgusa 

5 stycznia 2007   Plac Zamkowy w Warszawie przygotowanie do Ingresu przez Izaaka  Goldwicha syna Zbigniewa Brzezińskiego ? 

zapowiedziane 9 stycznia 2016 przez Izaaka  Goldwicha ( Jana Marii Rokity ) proroka  Koscioła Łagiewnickiego   czytaj

5 stycznia 2007  było wyszytko zaplanowane …..od 19 stycznia  1947 r 

czytaj

17 sierpnia 2015  odpowiedz na list  Kardynała Dziwisza jednego z organizatorów Ingresu 7 stycznia 2007 czytaj

10 czerwca 2010  w dawnej Fabryce Emalia Oskara Schindlera – . żydzi otworzyli wystawę "Kraków czas okupacji 1939-1945" 

 scenariusz ekspozycji  przygotowywał zespół:żydówka pierwsza żona Jana Marii Rokity  Katarzyna Zimmerer

13  grudnia  1981 z judeomasonerią z Niemiec Stanem Wojennym zakończono 
Polską  Solidarność  powstałą 17 sierpnia 1980 W Gustrow 13 grudnia 1981 r porzodku pilnowało 32 tys STASI 
Prawda o obrazie Jezusa Miłosiernego w Łagiewnikach Fałszywy obraz Jezusa Miłosiernego w Łagiewnikach 

 

Arcybiskupia Komisja Liturgiczna w Krakowie już  29. czerwca 1954 r. oceniła  Obraz Jezusa Miłosiernego w Łagiewnikach

bardzo  ujemnie,że “trzeba się od niego odwracać”

 

chrzest kasi Zimmerer córki żyda z Hamburga w Krakowie -1 żona JANA MARII ROKITY 

Minister-szef Urzędu Rady Ministrów  żyd Izaak Goldwich  syn Zbigniewa Brzezińskiego ?  jako JAN MARIA ROKITA życiorys z wikopedi Polak  Jan Rokita lat 23 został zamordowany w 1949 r w Krakowie na Montelupich czytaj

"Świat śpi, 
a Bóg nieskończonej dobroci 
i godzien wszelkiej chwały 
jest zapomniany przez wszystkich. 
Patrz, 
cała natura, 
niebo i ziemia 
uwielbiają Boga, 
a człowiek, który poznał wielkie dzieła Boże, 
i winien Go uwielbiać, śpi !. 
Chodźmy, rozbudźmy świat!" 

/bł. Miriam Baouardy/ 

5 stycznia 1846 r. w Abellin,  w Galilei urodziła się św Siostra Maria od Jezusa Ukrzyżowanego.

Miriam Baouardy urodziła się w rodzinie arabskich katolików, w Abellin, w połowie drogi między Hajfą i Nazaretem. Jej rodziców dotknęło bolesne doświadczenie: 12 kolejnych synów zmarło jeszcze w kolebce. Matka postanowiła więc wraz z mężem udać się w pieszą pielgrzymkę do oddalonego o 170 km Betlejem, aby w miejscu narodzenia Zbawiciela prosić Matkę Najświętszą o córkę, obiecując, że nazwą ją Miriam. 5 stycznia 1846 r. urodziła się córeczka, która na chrzcie otrzymała imię Maria (Miriam). Niedługo później śmierć zabrała oboje rodziców Maria zapamiętała, jak jej tato, w ostatnich dniach swojego życia, wziął ją na ręce i podniósł w kierunku obrazu św. Józefa, mówiąc: Weź to maleństwo pod swoją opiekę. Matka Boża niech będzie jej matką, a Ty bądź dla niej ojcem. Miriam nigdy nie chodziła do szkoły i nie nauczyła się w dzieciństwie czytać i pisać. Z myślą o wczesnym jej zamążpójściu przygotowywano ją do obowiązków gospodyni. (wychowywali ją dalecy krewni).Gdy Miriam miała prawie 13 lat, opiekunowie,obiecali jej rękę mieszkającemu w Kairze bratu matki, Miriam podjęła jednak decyzję, że nie wyjdzie za mąż, poświęcając swe życie Chrystusowi.  W nocy poprzedzającej dzień ślubu, podczas modlitwy, Miriam w swoim sercu ponownie usłyszała Boży głos: Wszystko przemija! czytaj

Siostra Maria od Jezusa Ukrzyżowanego. Liczne jej wizje owocowały proroctwami, zapowiadającymi przyszłość pojedynczych osób, zakonu czy całej Francji. 

Panie Jezu Chryste w ciszy zaczynającego się poranka przychodzę do Ciebie. Prosząc o pokorę, zaufanie – Twój pokój, Twoją mądrość, Twoją siłę. Pozwól oglądać mi dziś świat oczami pełnymi miłości. Pozwól mi pojąć, że dzisiejsza moc kościoła ma źródło w Twoim krzyżu. Pozwól mi moich bliźnich przyjmować jako braci których chcesz kochać przeze mnie. Daj mi gotowość służenia moim bliźnim aby całe dobro w nich zawarte mogło się ujawnić. Daj mi myśli niosące błogosławieństwo – zamknij moje uszy na każde nie przemyślane słowną każdą złośliwą krytykę.Pomóż mi aby mój język służył tylko dobru.Proszę o Panie Jezu Chryste, abym dziś była radosną i szczęśliwą, aby wszyscy których spotkam w mojej obecności odczuwali Twoją Miłość-Miłosierną. Kochaj i szalej,nie pytaj co dalej,bo dalej jest tylko niebo…Świat śpi…czytaj

Święta Maria od Jezusa UkrzyżowanegoMarcelinaDarowska1DSC 0167.JPG

Miriam Baourdy, zwana także Małą Arabką, urodziła się 5 stycznia 1846 r. w Abellin,  w Galilei. W 1870 r. razem z innymi wyjechała do Indii, aby w Mangalore założyć nowy klasztor. Do Francji wróciła z tych samych powodów, dla których józefitki oddały ją karmelitankom. W roku 1875 Maria zaczęła realizować dzieło swych dawnych marzeń: założenie karmelu w Betlejem. Zainicjowała ponadto nowy klasztor w Nazarecie.22 sierpnia 1878 r. przeżyła upadek ze schodów, – Miriam zmarła 26 sierpnia 1878 r. w Betlejem. Beatyfikowana 13 listopada 1983 r. w Rzymie. Kanonizowana  17 maja 2015 r.

 5 stycznia 1911 w Jazłowcu umiera Marcelina Darowska współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP (niepokalanki),

Kunegunda Siwiec Mistyczka z gor 1  patrz 

13-10-1937 r do Siwcówki przybywa  ks. Bronisław Bartkowski z Pelplina 

Kunegunda Siwiec Boża Góralka -herold Miłosierdzia czytaj Kunegunda z domu Siwiec, zwana przez wszystkich Kundusią, urodziła się w wielodzietnej rodzinie w Stryszawie, we wsi Siwcówka koło Suchej Beskidzkiej 28 maja 1876 r. To za sprawą jej dziadka, który  był pierwszym osiadłym w tych okolicach góralem, jej rodzinna miejscowość nosiła taką, a nie inną nazwę. Żyła, wraz z dziewięciorgiem rodzeństwa i rodzicami, skromnie i prosto, wynosząc z domu wielką pobożność i pogodę ducha.Właściwie jej życie przebiegało zupełnie normalnie. Kundusia ciężko pracowała w gospodarstwie, do szkoły nie chodziła, ale nauczyła się czytać i bardzo to sobie ceniła,Ta ładna szatynka o niebieskich oczach wzbudzała sympatię. Pracowita, pobożna, lubiła śpiewać i tańczyć – Ludzie podejrzewali, że wybierze Stanisława, syna krawców z siedliska Sarleje – wydawali się taką dobraną parą.  Ale Kundusia odrzuciła oświadczyny,Więcej szczęścia miał Wincenty Zachura.

Kunegunda ma 20 lat i szykuje się do wesela. Jednak jej serce zapala się nagle wielką miłością do Kogoś, kto ją już od dawna umiłował. Po wysłuchanych w nowo wyświęconym kościele stryszawskim konferencjach redemptorysty, Apostoła Polski o. Bernarda Łubieńskiego, Kundusia oświadcza Wincentemu, że za mąż nie wyjdzie, Po zerwanych zaręczynach z pokorą przyjmuje wszystkie komentarze, przykrości i wybiera drogę samotną .  Kundusia ma już  swego Oblubieńca.„Córko moja, kochaj Mnie za tych, co wzgardzili miłością moją. Chcę odpoczywać w sercu twoim. Wynagradzaj za nich swoją miłością. Mów często: »Mój Jezu, kocham Ciebie«…” (K 28).Od pamiętnego roku 1896 datuje się jej wejście w świadome życie duchowe. Pozostaje w Siwcówce, bo tego chce jej Oblubieniec: „Wolę, że jesteś wśród ludzi, bo chcę, byś im mówiła o mojej miłości, i tak na drogę zbawienia ich pociągała”. (…) (K 135). „To czyń, coś dotąd czyniła. (…) Wolą moją jest, abyś się uświęcała coraz więcej przez przyjmowanie z radością przeciwności, wtedy pokochasz Mnie miłością ofiarną i czynną i zadośćuczynisz Memu pragnieniu. (…) Czerp z mego Serca męstwo do wychodzenia z siebie” (K 124). „Ufaj Mi i kochaj (…)” (K 93).
Odtąd naucza, godzi zwaśnionych, pomaga zagubionym stanąć w prawdzie i wrócić na Boże drogi. Sprzedaje część należnej jej ziemi, by wspomóc studiującego w seminarium lwowskim pierwszego kleryka z tej parafii, Józefa Czerneckiego, wyświęconego wiosną 1922 r. we Lwowie. Pomaga mu później, już jako księdzu, stworzyć Zakład Naukowo-Wychowawczy i Szkołę Gospodarstwa Domowego dla Dziewcząt w Siwcówce pod patronatem św. Tereski od Dzieciątka Jezus, do którego w 1929 r. sprowadzają się siostry zmartwychwstanki. Ponadto wraz z bratem dodają do tej fundacji kilka hektarów swojej ziemi i lasów. Przy zakładzie powstaje kaplica i tak spełnia się wielkie marzenie Kundusi, by ona i mieszkańcy wsi mieli nareszcie Jezusa u siebie na stałe. czytaj

 

 Teatr Rapsodyczny na Wawelu 

Prymas Stefan Wyszyński i Kard. Karol Wojtyła w  Siwcówce, 20 lipca 1963 r.

3  maja 1863 Anioł Stróż Polski przepowiada Polskiego Papieża Piusa X 

3 maja 1863 bitwa pod Chancellorsville – 3 maja 1863 bitwa pod Chancellorsville - żołnierze Unii w okopach na brzegu rzeki Rappahannock w Fredericksburgu, w czasie Wojny Secesyjnej.Zdjęcie zrobione przez A.J. Russell.

3 maja 1943    Siwcówka -Przyszedł czas na powstanie Polski.Ja będę Królową, a Syn mój będzie obwołany Królem. 

3 maja 1943 r   Matka Boża zapewniała ją że Polska  to kraj Jej i Jej Syna królowania  czytaj:„Pozostanę w twojej ojcowiźnie do końca życia ludzkości, a ciebie wezmę do mojej ojczyzny. Pozostanę… i stąd szerzyć będę moje miłosierdzie na cały świat poprzez dusze przeze Mnie wybrane” (K 166).

 28 kwietnia 1943 na miejsce zbrodni Katyńskiej na zaproszenie władz niemieckich przyjechała grupa międzynarodowych ekspertów medycyny sądowej czytaj

JedenMiejsce

19 kwietnia 1943 sowiecki dziennik "Prawda" opublikował artykuł zatytułowany "Polscy pomocnicy Hitlera

21 kwietnia 1943   Stalin wysłał tajne i jednobrzmiące depesze do prezydenta Roosevelta i premiera Churchilla, w których zarzucał rządowi gen. Sikorskiego prowadzenie w zmowie z Hitlerem wrogiej kampanii przeciwko Związkowi Sowieckiemu. 

 13 stycznia 1944, Biuro Polityczne KC WKP(b) podjęło uchwałę powołującą komisję śledczą. Na jej czele stanął  członek Akademii Nauk ZSRR, Nikołaj Burdenko

 Komisja Burdenki pracowała w Katyniu od 13 do 24 stycznia 1944

 W 1945 roku w trakcie procesu zbrodniarzy nazistowskich w Norymberdze Sowieci wprowadzili do aktu oskarżenia zarzut odpowiedzialności za zbrodnię katyńską. Trybunał norymberski w wydanym w 1946 roku wyroku pominął jednak sprawę zamordowania polskich oficerów z powodu braku dowodów. 

W ciągu sześciu tygodni rozstrzelano 14 587 polskich jeńców z obozów sowieckich Zamordowano również około 7 300 Polaków przetrzymywanych przez NKWD w więzieniach na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczypospolitej.

25 kwietnia 1943 roku ZSRR zerwał stosunki dyplomatyczne z Polską. 

Zapiski przeżyć duchowych Kundusi zaczęły powstawać pod koniec 1942 r. Wtedy Europa uginała się pod ciężarem II wojny światowej. Złe wieści dochodziły również do Siwcówki. Nieraz proszono Kundusię o wstawiennictwo, ale i ona, zdarzało się, ulegała ogólnej panice. Karcił ją wtedy jej Oblubieniec, przypominając, by zachowywała spokój ducha, bo wieści wojenne nie są jej do zbawienia potrzebne: „Bądź wolnego umysłu, a nie obciążaj się troskami” (K 47). Zapewniał ją przy tym, że wysłuchał jej próśb o ocalenie Siwcówki: „Bądźcie spokojni, bo nie będzie tu żadnego niebezpieczeństwa. Tu będzie miejsce mojego miłosierdzia. Wielu tu nawracać się będzie, którzy będą się zbliżać do Mnie” (K 58). Co do losów Polski, pociechę niosła jej Matka Boża, która zapewniała, że będzie to kraj Jej i Jej Syna królowania, a sam Jezus obiecywał, że wolność przyjdzie w miesiącu maryjnym i że nie wypuści ze swych objęć jej ojczyzny: „Pozostanę w twojej ojcowiźnie do końca życia ludzkości, a ciebie wezmę do mojej ojczyzny. Pozostanę… i stąd szerzyć będę moje miłosierdzie na cały świat poprzez dusze przeze Mnie wybrane” (K 166).
Kundusia zmarła 27 czerwca 1955 r., w święto Matki Bożej Nieustającej Pomocy, do której żywiła szczególne nabożeństwo. Tuż przed śmiercią Pan nie poskąpił jej cierpień. Ci, którzy ją odwiedzali, byli świadkami ataków bólu, który wykręcał jej ciało. Umierała w otoczeniu rodziny i przyjaciół, z zapaloną gromnicą, która obwieszczała jej przejście do dziedzictwa, jakie jej obiecał Umiłowany. Odeszła cicho, żegnając się z ziemią jedną łzą, która przy pożegnaniu wypłynęła jej spod powieki.
Dopiero po jej pogrzebie ks. Bartkowski wyjawił siostrom i niektórym kapłanom prawdę o łaskach, jakie za życia otrzymywała Kunegunda Siwiec. Uporządkował zapiski, jakie poczynił przez 13 lat posługiwania przy niezwykłej góralce, i kiedy uzyskał ustną aprobatę od przebywającego w Siwcówce biskupa diecezji chełmińskiej, ks. Kazimierza Kowalskiego, podarował je do medytacji siostrom zmartwychwstankom, a drugi ich komplet przekazał prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu, który jeszcze jako biskup lubelski miał okazję poznać Kundusię. 
Kundusia odeszła, ale sprawa pozostała” – jak napisał w słowie wstępnym do owych zapisków ks. Bronisław Bartkowski. Dziś Siwcówka nadal promieniuje prawdą o Bożym miłosierdziu; raz do roku do Stryszawy zjeżdżają przyjaciele Kundusi, by nawiedzić jej grób, i na uroczystej Mszy św. za jej wstawiennictwem oddać się miłości Boga. Ten, którego radością jest „duszę nieudolną przerobić na arcydzieło”, (K 112) znajduje drogę do serc ludzkich również poprzez Wspólnotę Chrystusa Zmartwychwstałego „Galilea” i Szkołę Nowej Ewangelizacji św. Marka, która posługuje na Wzgórzu Miłosierdzia w Siwcówce. Powstałe Towarzystwo Przyjaciół Kunegundy Siwiec wraz z siostrami zmartwychwstankami i świeckim Karmelem szerzą orędzie dane Kundusi i oczekują wyniesienia jej do chwały ołtarzy.
Nam, z historii jej życia, pozostaje Jezusowe przesłanie, będące tak naprawdę zaproszeniem każdego wierzącego do włączenia się w misję zbawienia: „Dałem ci miłosierdzie, to jest najcenniejszy mój skarb, wypływający z mej miłości i dobroci. Jak niepojęta rozumowi jest miłość, tak niepojęte jest moje miłosierdzie, bo ono jest niewyczerpane jak morze. Dziel się z innymi moim miłosierdziem” (K 92).

Maria Simma – Moje przeżycia z duszami czyśćcowymi cz1  urodzona 5 lutego 1915 w miejscowości Niedziela Sonntag w Austrii

ORGANIZATORZY IZRAELA  Rodzina Landau  

IZAAK LANDAU   urodzony 25 maja 1884  w Gdańsku  – zmarł 28   grudnia  1947  w  Hajfie  

lekarz, działacz syjonistyczny. W 1902 roku absolwent Gimnazjum Królewskiego na Dolnym Mieście, studiował medycynę na uniwersytecie w Berlinie i Królewcu. W roku 1910 otworzył w Gdańsku praktykę lekarską jako pediatra i internista (w latach 1914–1928 gabinet przy Langgarten 37/38 (ul. Długie Ogrody)). W 1913 współzałożyciel klubu sportowego  Bar Kochba (którym kierował do marca 1933). Podczas I wojny światowej lekarz wojskowy w armii niemieckiej na froncie (Białoruś, Rumunia). Początkowo zwolennik tzw. syjonizmu ogólnego, od roku 1929 – radykalnego nurtu syjonistów-rewizjonistów ( syjoniści). Po 1919 rzecznik żydowskich emigrantów z Rosji, lider Żydowskiej Partii Ludowej, a od 1922 z jej mandatu w Zgromadzeniu Reprezentantów -Gminy Synagogalnej. Kierował gdańskim Biurem Palestyńskim, zajmującym się emigracją Żydów do Palestyny. W roku 1928 współtworzył miesięcznik „Das Jüdische Volk” ( prasa żydowska), którym także kierował. W 1933 wyjechał do Polski, stąd wyemigrował do Palestyny. Jego syn, Mosze Landau, sędzia izraelskiego Sądu Najwyższego, przewodniczył w 1961 roku w rozprawie wytoczonej zbrodniarzowi hitlerowskiemu Adolfowi Eichmannowi 

Moshe Landau    urodzony   29 kwietnia 1912  w Gdańsku  zmarł  1. Maja  2011 in Jerusalem

Adolf Otto Eichmann urodził się  19 marca 1906 w Solingen, zm. 31 maja 1962 w Ramli  skazany za ludobójstwo. Syn Adolfa Karla Eichmanna oraz Marii z domu Schefferling. Miał szczęśliwe i dostatnie dzieciństwo. W 1914 rodzina Eichmannów przeprowadziła się dLinzu w Austrii.Do znajomych ojca Adolfa należeli: Hugo Kaltenbrunner, ojciec Ernsta Kaltenbrunnera i Andreas Bolek – weteran I wojny światoweBolek wspierał rodzinę Eichmannów w latach wielkiego kryzysu. Nauczycielem historii Eichmanna był dr Leopold Pötsch,  nauczyciel  młodego Hitlera. Początkowo pracował w firmie swojego ojca (1925−1927)  w Linzu.  W kwietniu 1932 wstąpił do austriackiej partii nazistowskiej W NSDAP Adolf otrzymał numer: 899 895.,W 1933 udał się do Niemiec  w SS otrzymał numer: 45 326.W sierpniu 1933 Eichmann przybył do Bawarii,  W styczniu 1934 został przeniesiony do Legionu Austriackiego do Dachau pod Monachium. Przechodził szkolenie wojskowe i indoktrynację ideologiczną... Przechodził kolejne szkolenia, po których został przeniesiony do sekcji masońskiej SD.Eichmann pracował nad indeksem organizacji masońskich. Podjął pracę w muzeum. Jego autorytetem  był  Edler von Mildenstein, który zaoferował Eichmannowi po raz pierwszy pracę w sekcji żydowskie. Adolf ożenił się z Czeszką Veroniką Lieb zamieszkali w  Berlinie.Edler von Mildenstein był syjonistą.. Spotykał się z żydowskimi agentami działającymi w Palestynie], podróżował do Egiptu, rozmawiał z wielkim muftim Jerozolimy, który był przeciwny osiedlaniu się imigrantów z Europy i wysiedlaniu Palestyńczyków Eichmann współpracował z organizacjami syjonistycznymi z Rzeszy w celu wybadania szans na wyrzucenie Żydów z kraju i przejęcie ich majątków.Eichmann opracowywał i rozwijał koncepcję pracownika ministerstwa spraw zagranicznych Franza Rademachera dotyczącą masowego wysiedlenia Żydów do kolonii francuskiej – Madagaskaru.. Pomysł opierał się na tym, by w ciągu dwóch lat przesłać drogą morską ponad 4 miliony ludzi w okolice równika, na wyspę bez infrastrukturysurowców, organizacji agrarnej i urbanizacyjnej.Tuż przed Anschlussem Austrii Eichmann wraz z pracownikami swego biura przygotowywał kartotekę wrogów Rzeszy. 12 marca 1938 Wehrmacht przekroczył granicę austriacką. Plądrowane były żydowskie sklepy, ludzie wyrzucani byli z mieszkań. Wpływowi Żydzi,sympatycy kanclerza Dollfußa wysyłani byli do KL Dachau.  Wkrótce wdrożone zostały Ustawy norymberskie W marcu biuro Eichmanna zaczęło działalność na terenie Austrii., 40 tys. byłych mieszkań żydowskich zostało przejętych przez nazistów. Eichmann urządził swoje biuro w luksusowym pałacu Rothschildów  gdzie Adolf Hitler spotykał się z Leninem i przystąpił do akcji.Jego celem było wyrzucenie  niewygodnych  Żydów z kraju. -wydobył z więzień żydowskich specjalistów-syjonistów i   zachęcił ich do współpracy. Jego głównym asystentem został dr Josef Löwenherz.Eichmann zrzeszył związki i organizacje syjonistyczne i zaczął wdrażać pod zwierzchnictwem SD przymusową emigrację Żydów z Austrii.Eichmann założył prototypowe Żydowskie Centralne Biuro Emigracyjne. Awansował i sprowadził rodzinę do Wiednia z rodziną zamieszkała w reprezentacyjnej dzielnicy miasta. SD zyskiwało znaczne fundusze dzięki przejmowaniu żydowskich majątków i kont bankowych.W 1938 alianci zachodni wyrazili zgodę na przejęcie przez nazistów Czechosłowacji. 25 tys. Żydów  17  tys. Żydów z polskim obywatelstwem zostało odstawionych na granicę polsko-niemiecką. POLEN AKTION  26 października 1938 roku wydano  rozporządzenie o natychmiastowym wydaleniu z Niemiec wszystkich polskich Żydów- także tych Żydów, którzy nie utrzymywali z Polską już żadnych kontaktów. funkcjonariusze nazistowskiej policji dostarczali Żydom nakaz deportacji, po czym (nie pozwalając im wziąć ze sobą nawet najpotrzebniejszych rzeczy) dostarczali na stacje kolejowe. Stamtąd w zaplombowanych pociągach przewożono ich do granicy z Polską.W nocy z 27 na 28 października na granicznych stacjach Zbąszynku, Bytomiu, pod Chojnicami i Wschową znalazło się kilka tysięcy Żydów, których Niemcy „przepchnęły” siłą przez granicę.Władze polskie zorganizowały tymczasowy obóz dla uchodźców.. Młody Żyd z Paryża, Herszel Grynszpan w odpowiedzi na deportację jego rodziców zabił pracownika ambasady niemieckiej we Francji – Ernsta vom Ratha. Dało to pretekst nazistom do rozpoczęcia pogromu na dużą skalę (noc kryształowa). -do listopada 1941 Eichmann zmusił do ucieczki z Rzeszy 128 tys. Żydó- Eichmann i jego wiedeńskie biuro stawiani byli za wzór dla innych urzędów emigracyjnych z Rzeszy. W listopadzie 1941 Eichmann został awansowany do stopnia Obersturmbannführera. Został doceniony jako ekspert od przemieszczania populacji.

 SS-Gruppenführer Bruno Streckenbach, szef działu kadr RSHA (Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy).
Przedkładam tę promocję, kierując się wyjątkowo rzetelną służbą sprawowaną przez Adolfa Eichmanna, który uprzednio osiągnął wybitne rezultaty w procesie usuwania Żydów z Austrii jako naczelnik Żydowskiego Biura Emigracyjnego. Dzięki jego pracy olbrzymia liczba nieruchomości i inne dobra zostały przejęte przez Rzeszę. Jego działania w Protektoracie Czech i Moraw, prowadzone z przykładną inicjatywą i wymaganą sprężystością, zasługują także na wyróżnienie. Obecnie pracuje on nad ważnymi problemami ewakuacji i przemieszczania populacji. Ze względu na wagę jego zadań uważam, że promocja jest zasadna i odpowiednia do jego misji.20 stycznia 1942 miała miejsce konferencja w Wannsee.Jedną z głównych akcji przeciwko Żydom włoskim była nagonka (wł. razzia), zorganizowana przez włoską policję w Rzymie. Pomiędzy październikiem a grudniem 1943 aresztowano 4 tys. Żydów, z czego 1700 w stolicy Włoch. Osobiście nie zabił żadnego człowieka, ale nadzorował międzynarodową operację przeciwko rasie podludzi. W dniu kapitulacji III Rzeszy Eichmann znajdował się w Austrii. Umieścił swą żonę z dziećmi w Altaussee – alpejskim kurorcie, miejscu, gdzie wielu SS-mannów ulokowało swe rodziny. Zdegradował się do pozycji SS-Untersturmführera Eckmanna (celowa zbieżność nazwisk), z dywizji kawalerii SS (SS-Reiter), urodzonego we Wrocławiu. Osadzony został w Weiden (Górny Palatynat). Przebywał tam od maja do sierpnia 1945 roku. Został przeniesiony do obozu dla jeńców wojennych we Frankonii, gdzie przebywał do stycznia 1946. Zamierzał uciekać,do Palestyny, pod skrzydła swego byłego rozmówcy, wielkiego muftiego Jerozolimy.Otrzymał fałszywe dokumenty i w lutym 1946  przybył do Hamburga – brytyjskiej strefy  okupacyjnej. Eichmann porzucił wkrótce miasto, by znaleźć spokój w Eversen niedaleko Bremy. Podjął pracę jako drwal. Oszczędzał pieniądze. Kupił fermę kurczaków, Brytyjska strefa okupacyjna była bezpieczniejsza dla byłych SS-manów. Trwał proces w Norymberdze. Byli podwładni i przełożeni denuncjowali Eichmanna, często przypisując mu więcej zbrodni, niż popełnił, byli to m.in. SS-Obersturmbannführer Rudolf Höß (były komendant obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau) i SS-Hauptsturmführer Dieter Wisliceny[W 1950 rzucił fermę i rozgłaszał, że udaje się do Skandynawii do prac inżynieryjnych.Jak tysiące innych nazistów postanowił udać się do Argentyny Juana Peróna. .Rząd Peróna wydał zgodę na jego przybycie do Argentyny ,Ambasady argentyńskie wystawiały fałszywe dokumenty, na podstawie których Czerwony Krzyż wydawał tymczasowe dokumenty uprawniające do wyjazdu za granicę. O Eichmannie wciąż było bardzo głośno w mediach. W czasie podróży na południe Eichmann otrzymywał schronienie i strawę w klasztorach, m.in.: franciszkańskich i Zgromadzenia św. Rafała z Bawarii.Przybył do Buenos Aires w lipcu 1950 roku i legitymował się jako Ricardo KlementOtrzymał dowód osobisty od policji Buenos Aires. Carlos Fuldner zatrudnił go w swej firmie budowlanej Capri w prowincji Tucumán i Santiago del Estero. Zamieszkał w małej, górskiej wiosce. Dla Capri pracował od sierpnia 1950 do kwietnia 1953. Spotkał tam innych nazistów (m.in. Gauleitera Styrii), jeździł konno, wracały wspomnienia z młodości z Mühlviertel w Austrii.W 1950 napisał do żony, dając jej znać, że jest w Argentynie.W 1959 roku podjął pracę jako mechanik-spawacz w fabryce Mercedes-Benz..Proces rozpoczął się 11 kwietnia 1961. Sędziowie procesu Eichmanna

  • Binjamin Halewi – prezydent Sądu Okręgowego w Jerozolimie. Urodzony w Niemczech. Zdobył wykształcenie na Uniwersytecie Berlińskim. 
  • Dr Moshe Landau, urodzony 29 wrzesnia  1912  w Gdańsku . Nauki pobierał w ojczyźnie i na Uniwersytecie Londyńskim. W 1933 z ojcem emigrował  do Palestyny,.
  • Dr Yitzhak Raveh, wiek 55 lat, sędzia Sądu Okręgowego w Tel Avivie. Edukowany w Berlinie i Halle. Pracował w stolicy Niemiec – wyemigrował do Palestyny.

W krzyżowym badaniu oskarżonego prowadzonym przez prokuratora i obrońcę Eichmann przyznał, że wierzy w Boga, ale odmówił złożenia przysięgi na Biblię.Sędzia Landau próbował wniknąć w jego postawę ideologiczną. Eichmann potwierdził, że podczas nieoficjalnej części podberlińskiej (w Wannsee) konferencji wspólnie z Heydrichem i szefem Gestapo rozmawiali o jak najefektywniejszych metodach zabijania. Landau zapytał, jak oskarżony mógł uważać przymusową emigrację za rzecz pozytywną. Eichmann pozwolił sobie na dywagację, że to inni zmuszali ich do tego terrorem i represjami, a on pomagał im wydostać się z kraj

Ostatnie słowa Eichmanna, które wypowiedział na szubienicy (w więzieniu Ramla), brzmiały:-To są te trzy kraje, z którymi byłem najbardziej związany i których nie zapomnę. Pozdrawiam mą żonę, moją rodzinę i mych przyjaciół. Jestem gotowy. Spotkamy się ponownie wkrótce, bo taki jest los wszystkich ludzi. Umieram, wierząc w Boga.Była północ z 31 maja na 1 czerwca 1962. 

Długie Ogrody  w Gdańsku położone są we wschodniej części dzielnicy Śródmieście, nad Nową Motławą poprzez którą graniczą z wyspami: Ołowianką i Wyspą Spichrzów. Od północy obszar ten graniczy z Sienną Groblą, od wschodu z Rudnem a od południa z Dolnym Miastem. Długie Ogrody położone są w okręgu historycznym Gdańsk.Dugie Ogrody  swoją nazwę zawdzięczają historycznemu kształtowi parceli.Od 1945 do 1989 ulica była częścią ul. Elbląskiej. Przy ulicy znajdują się m.in. zabytkowa Brama Żuławska oraz zabytkowy kościół św. Barbary.Zabudowa Długich Ogrodów została w znacznej części zniszczona przez Rosjan w marcu 1945. Zachowała się jedynie część budynków północnej pierzei ulicy, między Bramą Żuławską a kościołem św. Barbary.czytaj

Israel Meir Lau  ur. 1 czerwca 1937 w Piotrkowie Trybunalskim) – izraelski rabin, przewodniczący Jad WaszemBrat -Naftali Lau-Lavie (ur. 1926 w Krakowie, zm. 6 grudnia 2014 w Jerozolimie) – polityk izraelski. 

27 stycznia 2014 r W delegacji znaleźli się m.in. też minister gospodarki Naftali Bennett, aszkenazyjski rabin Izraela Dawid Lau i przedstawiciele sił zbrojnych. Delegacji  

Piotrkowskie korzenie naczelnego rabina Izraela W niedzielę (22 września), wyznawcy judaizmu wzięli udział w ceremonii Birkat Kohanim (Błogosławieństwo Kapłańskie) przy Ścianie Zachodniej w Jerozolimie. Zgodnie z tradycją kapłani pobłogosławili zgromadzonych. W uroczystościach uczestniczyli nowo wybrani naczelni rabini Izraela – sefradyjski rabin Icchak Josef oraz mający piotrkowskie korzenie aszkenazyjski rabin Dawid Lau. Rabin Dawid Lau gościł już kilka razy w Piotrkowie Trybunalskim. Jest wnukiem rabina Mojżesza Chaima Laua (ostatniego rabina Piotrkowa, który zginął w 1942 roku w niemieckim obozie zagłady w Treblince) oraz synem rabina Israela Meira Laua. Ojciec rabina Dawida Lau – Rabin Israel Meir Lau, dzieciństwo spędził w Piotrkowie, gdzie od 1939 roku przebywał w utworzonym przez Niemców getcie, a w latach 1943-1945 w getcie w Częstochowie oraz w obozie pracy przymusowej skąd w styczniu 1945 roku został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. Rabin Israel Meir Lau od czasu zakończenia wojny mieszka w Izraelu. W latach 1993-2003 był naczelnym aszkenazyjskim rabinem Izraela, a obecnie jest rabinem Tel Awiwu. Izraela – sefradyjski rabin Icchak Josef oraz mający piotrkowskie korzenie aszkenazyjski … Rabin Dawid Lau gościł już kilka razy w Piotrkowie Trybunalskim.

Biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1982–1991.Jerzy Dąbrowski (ur. 26 kwietnia 1931 w Liszkowie, zginoł w wypadku samochodowym  14 lutego 1991)Od grudnia 1956 pracował jako wikariusz w parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Inowrocławiu (gdzie był również prefektem szkół podstawowych) i w parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Bydgoszczy. Był duszpasterzem w Zakładzie dla Ociemniałych w Laskach i duszpasterzem akademickim przy kościele św. Anny w Warszawie  czytaj

Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych im. Róży Czackiej( bratanicy Kardynała Czackiego )  w Laskach, w gminie Izabelin, koło Warszawy.

s. Elżbieta od Ukrzyżowania Pana Jezusa FSK

Róża Maria Czacka herbu Świnka (ur. 22 października 1876 w Białej Cerkwi, zm. 15 maja 1961 w Laskach)  założycielka Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża (1918); Służebnica Boża.Była córką Feliksa Czackiego i Zofii z Ledóchowskich, a także prawnuczką Tadeusza Czackiego (założyciela Liceum Krzemienieckiego) oraz bratanicą kardynała Włodzimierza Czackiego. W wieku 22 lat  straciła wzrok.Została ciężko ranna podczas bombardowań Warszawy w kampanii wrześniowej.w roku 1944, zadecydowała o „przystąpieniu” zgromadzenia do powstania warszawskiego.W 1950,przekazała kierownictwo swojej następczyni, siostrze Benedykcie

 Powstał w 1921 roku w Laskach pod nazwą „Zakład dla Niewidomych” na terenie dawnego folwarku, podarowanego przez rodzinę Daszewskich ociemniałej hrabiance Róży Czackiej, która w 1911 roku założyła w Warszawie Towarzystwo Opieki nad OciemniałymiRóża Czacka w roku 1917 przywdziała habit franciszkański i jako Matka Elżbieta założyła w 1918 r. Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. W latach 1942-1944 przebywał tu jako kapelan obwodu Armii Krajowej ks. Stefan Wyszyński, przyszły prymas Polski. W roku 1944 Matka Czacka podjęła decyzję o przystąpieniu placówki w Laskach do Powstania Warszawskiego.Towarzystwo zostało formalnie reaktywowane decyzją prezydenta m. st. Warszawy z dnia 10 lutego 1947 roku i wpisane do rejestru stowarzyszeń.W Laskach bywali i pisali swoje utwory znani polscy pisarze i publicyści, m.in. Antoni SłonimskiJerzy LiebertJerzy ZawieyskiStanisław StommaZygmunt KubiakMarian Brandys (wszyscy pochowani są na zakładowym cmentarzu leśnym), Zbigniew HerbertEwa Szelburg-ZarembinaTadeusz Mazowiecki, ks. Jan TwardowskiJulia Prajs czy Adam Michnik. Zakład był także ważnym ośrodkiem katolickiej inteligencji oraz miejscem przyciągającym i chroniącym ludzi prześladowanych przez władze komunistyczne. Opiekę duchową nad nim sprawowali ks. Władysław Korniłowicz i ks. Jan Zieja.