Królewskie Miasto Kraków od Kazimierza Odnowiciela do Roku Bożego Miłosierdzia 2016

Kraków (łac. Cracovia) stolica Polski do 1795 r. i miasto koronacyjne oraz nekropolia królów Polski,

od 1000 roku nieprzerwanie stolica diecezji krakowskiej (jednej z pięciu w ówczesnej Polsce), a od 1925 archidiecezji i metropolii

Panorama centrum miasta nocą

 Pierwsza pisemna wzmianka o Krakowie pochodzi z dokumentu

 Dagome iudex z ok. 992  Mieszka I 

od 1000 w Krakowie znajdowała się siedziba biskupstwa, a za panowania  

 Kazimierza Odnowiciela potomka Karola Wielkiego ,prawnuka Mieszka I  

urodzonego 25 lipca 1016 r w Krakowie Kraków stał się główną siedzibą książęcą.

HISTORIA RODU KSIĄŻĄT LUBOMIRSKICH   LUBOMIRSCY – KSIĄŻĘTA POLSCY

Ród Książąt Lubomirskich obecny jest w historii Polski od jej zarania. .Lubomirscy osiedlali się nad rzeką Śreniawą – za czasów Mieszka I wykazali się męstwem w walkach z poganami. Za ten czyn zostali nagrodzeni godnością rycerską i herbem. Drużyna (Szreniawa bez Krzyża), przedstawia zakola rzeki Szreniawy w formie litery S białej barwy na czerwonym polu. Z dewizą Patriam Versus (Zwróceni ku Ojczyźnie) jest używana przez przedstawicieli rodu do dziś.Kolejni przodkowie Lubomirskich pełnili ważne funkcje na dworach piastowskim i jagiellońskim. Jeden z nich był kanonikiem na dworze wawelskim. Jakub Lubomirski w XIV wieku pełnił funkcję pisarza grodzkiego. Pierwsze źródła pisane dotyczące rodziny pochodzą z 1180 roku. Członkowie rodziny pełnili najważniejsze godności w państwie

KRÓLEWSKA KREW   
Książęta Lubomirscy kandydowali również do korony. -Godność  księcia Regenta pełnił  Zdzisław Lubomirskiego w latach 1917-1918.Ród książąt Lubomirskich spokrewniony jest niemal ze wszystkimi dynastiami panującymi w Europie, na przykład z Burbonami, Kapetyngami, Ludolfingami, Wittelsbachami, Hohenzolernami, Rurykowiczami. Rodzina Lubomirskich jest po kądzieli spokrewniona z rodem Piastów Mazowieckich. Zofia Lubomirska była prawnuczką Anny Mazowieckiej, córki Konrada III Rudego, księcia mazowieckiego. Katarzyna Lubomirska (ok. 1585 – 1620) była żoną Konstantego Bazylego II, księcia Ostrogskiego, blisko spokrewnionego z Bolesławem IV, potomkiem Konrada Mazowieckiego.

  Bł Teresa od Sw Augustyna Karmelitanka 

Błogosławiona Siostro ,, Tereso od św Augustyna ,,wnuczko Królowej  Polski  Katarzyny Opalińskiej -Leszczyńskiej  z rodu Lubomirskich 

módl się za nami 
 
,A jako z matki twojej, wzięłaś też cząstkę krwi polskiej, pamiętaj przed Bogiem i o naszej ojczyźnie.
 
Niech cię zmiękczy smutny stan jej, wsród ogromnych mocarstw położonej, a w samej tylko opiece niebios nadzieję ocalenia swojego pokładającej.
 
Proś o jej całość, swobodę, szczęśliwość i koniec tych niezgód własnych jej synów, które ją smutnie dzielić zwykły.


Święty Rafał Kalinowski unikał fotografów

Święty Rafał Kalinowskifotografia ta  ma ciekawą historię,
"Fotografia Ojca Rafała Kalinowskiego Przeora Ojców Karmelitów Bosych w Czernej odjęta bez Jego wiedzy, mianowicie w taki sposób: Ojciec Kalinowski mając wydać książeczkę – Wielebna Siostra Teresa od świętego Augustyna, Karmelitanka Bosa Ludwika Maria, córka Króla francuskiego Ludwika XV i Królowej Maryi, córki Stanisława Leszczyńskiego, Króla Polskiego, Kraków 1897 stronic 32 – chciał ją ozdobić podobizną tejże Wielebnej Siostry,dlatego udał się do fotografa p. Juliana Miena w Krakowie, aby z dostarczonego sobie portretu Siostry Teresy zdjąć fotografię.
Było to dnia 30 marca 1897 roku.Fotograf korzystając z tej okoliczności nastawił tak aparaty fotograficzne.
Jeden na portret Siostry Teresy, a drugi na Ojca Kalinowskiego, który siedząc zamyślony nie zwracał uwagi na to, co robi fotograf.
Inaczej nie byłby się zgodził na zdjęcie swej fotografii. I do dnia dzisiejszego nic o tym nie wie O. R. Kalinowski.
Tenczynek 26 lipca 1897 roku".

7 października 1918 roku z inicjatywy księcia Regenta Zdzisława Lubomirskiego, po 123 latach została ogłoszona polska deklaracja niepodległości. Opublikowana w Monitorze Polskim – organie rządowym, w którym publikowane były i są obowiązujące powszechnie akty prawne. 

Wywiad z księciem Zdzisławem Lubomirskim – „Bunt Młodych” nr 11, 25 czerwca 1936 r.

Zamęczony Prezydent Warszawy   -Lubomirski 

 10 listopada 1942 roku został aresztowany Przez dwa miesiące był przetrzymywany w więzieniu bez postawienia zarzutów.

Wreszcie został zwolniony, ale odniósł ciężkie i poważne rany. . W wyniku obrażeń zmarł 31 lipca 1943 roku w Małej Wsi[

Dominikanie, ze św. Jackiem na czele, przybyli do Krakowa z Bolonii w 1222 roku.

Sprowadził ich krakowski biskup Iwo Odrowąż, który oddał dominikanom  kościół parafialny Św. Trójcy,

12 marca 1223 roku kościół Św. Trójcy w Krakowie został konsekrowany.

Hyacinth of Poland Hyacinth of Poland Wikipedia the free encyclopediaczytaj

15 sierpnia 1257 r  w Krakowie  w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny umiera św Jacek

14 października 1257 w Poznaniu po śmierci ojca Przemysława I urodził się Przemysław II 

Był synem księcia wielkopolskiego Przemysła I i księżniczki śląskiej Elżbiety.

Urodził się jako pogrobowiec,  wychowywał się na dworze swego stryja Bolesława Pobożnego.

Hyacinth of Poland St Joseph39s Cathedral Abu Dhabi UAE

 Św. Janusz uczeń św. Jacka jest jednym z biskupów, którzy wyszli z ręki św. Jacka.Sw Jacek w Skandynawii, zostawił  swego towarzysza Janusza. Dominikanie w Szwecji mają w św Jacku swego ojca założyciela.Janusz pochodził on z krakowskiego klasztoru Dominikanów. Zasłynął w Szwecji jako znakomity kaznodzieja, a prawością charakteru, prostotą obok uczoności i świątobliwością obok zdatności do czynu, jednał sobie nie tylko mnóstwo przyjaciół, ale też grono naśladowców chętnych przywdziać habit św. Dominika. Nowicjuszów zebrało się z czasem tylu, iż był kłopot, jak ich pomieścić stosownie, tj. żeby mieli czas i miejsce na naukę bez przeszkód. Zaradził temu arcybiskup miasta Upsali, Farler, wystawiwszy dla św. Janusza klasztor w mieście Sagluna. Za tym przykładem powstały następne klasztory w różnych stronach Szwecji, gdyż dzięki polskiemu świętemu zakon dominikański nabył wśród Szwedów znacznej popularności. Sam zaś św. Janusz tak był ceniony, i takie, chociaż cudzoziemiec, wzbudzał zaufanie… iż wyniesiony został na stolicę biskupią w mieście Abo; później jeszcze wyżej, gdyż po śmierci Farlera zajął jego miejsce arcybiskupa Upsali i był prymasem Szwecji 

Hyacinth of Poland St Hyacinth Confessor

Święty Janusz  uczeń św Jacka -doradcą  Króla Przemysława II Ojciec założyciel Zakonu Braci Kaznodziejów w Szwecji

Celem polityki ogólnonarodowej było  morze: żeby utrzymać choćby te resztki Pomorza! Ziemię gdańską, książę  Mszczuj II, zapisał Przemysławowi w r. 1282. -najlepiej było  związać się z państwem morskim,.

Posłał tam dziewosłębów po księżniczkę szwedzką, Ryksę, córkę Waldemara szwedzkiego. Pośrednikiem był wybitny Polak, zamieszkały w Szwecji,św. Janusz. Janusz pochodził on z krakowskiego klasztoru Dominikanów. Zasłynął w Szwecji jako znakomity kaznodzieja, a prawością charakteru, prostotą obok uczoności i świątobliwością obok zdatności do czynu, jednał sobie nie tylko mnóstwo przyjaciół, ale też grono naśladowców chętnych przywdziać habit św. Dominika. Nowicjuszów zebrało się z czasem tylu, iż  arcybiskup miasta Upsali, Farler, wystawił dla św. Janusza klasztor w mieście Sagluna.-dzięki polskiemu świętemu zakon dominikański nabył wśród Szwedów znacznej popularności. Sam zaś św. Janusz k był ceniony, i chociaż cudzoziemiec, wzbudzał zaufanie… iż wyniesiony został na stolicę biskupią w mieście Abo; po śmierci Farlera zajął jego miejsce arcybiskupa Upsali i był prymasem Szwecji. Poselstwo z prośbą o rękę królewnej Ryksy jechało z rozgłosem; wszyscy o nim wiedzieli, i widzieli je. Wiedzieli o tym zamiarze przede wszystkim bł. Jolanta( prababcia św Jadwigi ), arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka, prymas Polski, który był głową stronnictwa narodowego. ZKogoż miano pytać z tamtej strony morza, jak nie św. Janusza? Porozumiewały się stolice biskupie obu krajów i Dominikanie szwedzcy z polskimi. Królewna Ryksa przybywała do Poznania w r. 1285 jako żona księcia Przemysława..Arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka postanowił wznowić królestwo.Byle nareszcie był król! Ale na koronację trzeba było pozwolenia papieskiego.Zasiadał zaś wtedy na Stolicy Piotrowej papież Bonifacy VIII. -jeden z największych papieży.  Na dworze Bonifacego VIII zapadały postanowienia rozstrzygające o losach krajów i narodów. W tych  latach jeździł do Rzymu św. Janusz. Polakiem był i zajmował się tym, co się w Polsce dzieje. Droga do Rzymu wypadała mu przez Polskę (a dalej przez Węgry i Morze Adriatyckie do portu w Rawennie). Rad był zobaczyć znowu ojczyznę i pomodlić się u schyłku życia jeszcze raz u grobów bł. Czesława we Wrocławiu i św. Jacka w Krakowie, w klasztorze swej młodości. Był więc szwedzki prymas pierwszym dostojnikiem z północy, który przywoził Ojcu św. wiadomości nie tylko o Szwecji, ale też o Polsce i rozmawiał z Bonifacym VIII o naszych sprawach. Był pośrednikiem w sprawach Przemysława. -pospiesznym gońcem przesłał radosną nowinę bł. Jolancie, Przemysławowi i prymasowi Jakubowi Śwince. Stolica Apostolska zezwalała na koronację Przemysława. Sam zabawił w Rzymie jeszcze niemal przez dwa lata.  Koronował arcybiskup Jakub Przemysława w Gnieźnie dnia 26 czerwca 1295 r. Zjechali na ten obrzęd do Gniezna biskupi krakowski, kujawski (włocławski), poznański, wrocławski, reprezentując całą prowincję kościelną polską, czyli Polskę całą. Nastąpiło wtedy wreszcie wznowienie królestwa! Zjawił się nareszcie ów "Aaron", którego wyczekiwano z takim utęsknieniem! Nie doczekała tego wyniesienia Ryksa;  Po jej zgonie Przemysław, poślubił  w r. 1293  swoją krewną margrabiankę Małgorzatę ( praprapwnuczkę św Jadwigi ,prawnuczkę Sambora II z Lubiszewa -przeciwnicy pozbawili  króla życia w Rogoźnie dnia 8 lutego 1296 r.Następnego roku 1297,zmarł św Janusz   wracając  z Rzymu  Ciało jego sprowadzono do Szwecji i złożono w kościele dominikańskim w Sagluna.
Król Przemysław był bezdzietny. Z roszczeniami do spadku wystąpiło kilku Piastów,-zapanował straszny zamęt. Ażeby uniknąć nowych podziałów na drobne dzielniczki, postanowiono poddać Wielkopolskę i Małopolskę  Wacławowi, lecz pod warunkiem, że się będzie koronował na króla polskiego. Uczynił to Wacław w Gnieźnie w r. 1300.
Był zaś tego roku w Rzymie zjazd z całej Europy tak liczny, jak nigdy przedtem. Bonifacy VIII ogłosił  na rok 1300, "miłościwe lato", jubileusz wtedy po raz pierwszy wprowadzony ze znacznymi odpustami (oteż obchodzono go co lat 50, później i do naszych czasów co 25). Pielgrzymek nagromadziło się Rzymie tyle, iż duże miasto żadną miarą nie mogło ich pomieścić.  Cała Europa garnęła się do progów apostolskich. Stanowiło to triumf idei papieskiej.

Figura św. Janusza znajduje się w kaplicy w miejscowości Cieszacin Małym k. Jarosławia

Hyacinth of Poland St Hyacinth Basilica Saint HyacinthHyacinth of Poland wwwtraditionalcatholicpriestcomwpcontentuploa

5 maja 1504 r  w Krakowie w rodzinie niemieckiej  urodził się Kardynał Stanisław Hozjusz 

" Unia Lubelska". Hozjusz e w geście błogosławieństwa wyrażającym aprobatę dla pełnej unii ziem polskich,

W 1543 przyjął święcenia kapłańskie, mając już 39 lat.

Sakrę biskupią Stanisław przyjął w Krakowie 16 marca 1550

28  grudnia 1550   urodził się św Stanisława Kostka 

Święty Stanisław Kostka

 W tym czasie Ks  Stanisław Hozjusz był posłem królewskim do cesarza Karola V i  króla Czech Ferdynanda I zmarłego  25 lipca 1564 roku w dniu przybycia braci Kostków do Wiednia .

Cesarz Ferdynand I
z Bożej łaski wybrany cesarz rzymski, po wieki August, król Niemiec, Węgier, Czech, Chorwacji, Sławonii, Serbii, Kumanii i Bułgarii arcyksiążę Austrii, książę Burgundii, Brabancji, Styrii, Karyntii, Karnioli, margrabia Moraw, książę Luksemburga, Górnego i Dolnego Śląska, Wirtembergii i Teck, Szwabii, książęcy hrabia Habsburga, Tyrolu, Ferratty, Kyburga, Gorycji, margrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego Enns, Burgau, Górnych i Dolnych Łużyc, pan Marchii Wenedyjskiej, Pordenone i Salin etc

Mąż Anny Jagiellonki, córki króla Czech i Węgier Władysława II Jagiellończyka-prawnuczki Króla Władysława Jagiełły .Ojciec cesarza rzymsko-niemieckiego, króla Czech i Węgier Maksymiliana II Habsburga oraz królowych polskich Elżbiety Habsburżanki i Katarzyny Habsburżanki.  Dziadek Królowej Polski Cecyli Renaty ,pradziadek Królowych Polski Elżbiety i Konstancji Waza 

W  1565  Stanisław Hozjusz był  jednym z liczących się kandydatów do tiary papieskiej. W 1565 sprowadził do Braniewa jezuitów, którzy zorganizowali kolegium i seminarium duchowne.W latach 1569–1579 przebywał w Rzymie. Prowadził starania o spadek po królowej Bonie. Uzyskał w Rzymie kościół, który pod wezwaniem św. Stanisława służy jako świątynia polska w Rzymie oraz ufundował przy nim hospicjum przyjmujące pielgrzymów z Rzeczypospolitej.

15 sierpnia 1568 r w Rzymie w 311 rocznicę śmierci św Jacka w Krakowie umiera św Stanisław Kostka  pochowany  w kosciele  św. Andrzeja na Kwirynale

Zmarł 5 sierpnia 1579 w Capranice pod Rzymem; pochowany w bazylice Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu w Rzymie.

Kościół  św Andrzeja na Kwirynale  w Rzymie w  dawnym domu nowicjatu – znajduje się cela św. Stanisława Kostki.

15  sierpnia 1945 r w tym Kosciele śluby zakonne złożył 34 letni Ks Adam Kozłowiecki więzień Dachau 

W Kosciele sw Andrzeja  pochowano przebywającego tam od 1815 r

Króla  Sardynii w latach 1796-1802 ,Karol Emanuel IV (ur. 24 maja 1751 w Turynie, zm. 6 października 1819 w Rzymie)

męża wnuczki Króla Polski Stanisława Leszczyńskiego ,kuzyna Kardynała Henryka Stuarta

( prawnuka Króla Jana III Sobieskiego )   czytaj 

CharlesEmmanuel IV by Panealbo 2.jpg

Urodził się w Turynie .W 1775 poślubił Marię Klotyldę Burbon, córkę Ludwika Ferdynanda oraz Marii Józefy Wettyn.

ilustracja Maria Klotylda była siostrą późniejszego króla Ludwika XVI. 

W 1796 roku Sardynia toczyła wojnę z Republiką Francuską. Przed 1798 rokiem Karol Emanuel został zmuszony do opuszczenia wszystkich swoich terytoriów we Włoszech.. Razem ze swoją żoną musiał mieszkać w Rzymie i Neapolu jako gość bogatej rodziny Colonnów.7 marca 1802 żona Karola Emanuela –Królewna  Maria Klotylda zmarła.- zdecydował się abdykować. 4 czerwca 1802, na korzyść swojego brata – Wiktora Emanuela. Karol Emanuel zachował sobie jednak tytuł króla. Mieszkał w Rzymie i miasteczku Frascati gdzie  częstym gościem był jego kuzyn Henryk Benedykt Stuart, kardynał i książę Yorku, ostatni członek królewskiej rodziny Stuartów. Po śmierci Henryka, w 1807, Jakobici obwołali go Karolem IV, królem Anglii, Szkocji, Francji i Irlandii,W 1815,W wieku 64 lat, Karol Emanuel złożył proste śluby w zakonie jezuitów. -do końca życia mieszkał w jezuickim nowicjacie w Rzymie. Zmarł 6 października 1819 i został pochowany w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie.

Maria Klotylda Burbon,(ur. 1759 w Wersalu, zmarła 7 marca 1802)Szybko straciła oboje rodziców: jej ojciec zmarł w 1765, a matka w 1767.W 1789 Klotylda gościła swojego starszego brata Karola, hrabiego d'Artois razem z jego rodziną, którzy po wybuchu rewolucji udali się na emigrację. W 1791 przyjęła u siebie, w Turynie swoje dwie ciotki,  Madame Adelajdę i Madame Wiktorię- opłakiwała w 1793 śmierć jej innego brata– króla Ludwika XVI, który został zgilotynowany,a w 1794 – śmierć  siostry Elżbiety, która zginęła w ten sam sposób. 6 grudnia  1798  Francuzi  wypowiedzieli wojnę ,9 grudnia została zmuszona od opuszczenia Turinu   Zmarła 43 letnia w Neapolu 10.  kwietnia  1808   Papież  Pius VII. który znał ją osobiście rozpoczoł jej  proces  beatyfikacyjny czytaj

 Kardynał Adam Kozłowiecki urodził się 1.04.1911 r. w Hucie Komorowskiej. w 355 rocznicę ślubów Króla Jana Kazimierza 1 kwietnia 1656 r we Lwowie 

Śluby lwowskie Jana Kazimierza

15 sierpnia 1945   Biskup Edmund Nowicki więzień Dachau

został mianowany administratorem administratorem kamieńskim, lubuskim i prałatury pilskiej oraz podniesiony do godności infułata.

15 sierpnia 1945  w Warszawie za przyczyną Siostry Faustyny  zostaje cudowne uzdrowiona  Barbara Kloss 

Kardynał Adam Kozłowiecki aresztowany  z 22 Jezuitami 10 listopada 1939 r. w Krakowie  kilka miesięcy spędził w więzieniu na Montelupich.KZ Auschwitz przekroczył 20 czerwca 1940 r 

aresztowani 10 listopada 1939 –Ks Antoni Mruk spowiednik  Jana Pawła II ,Ks Stanisław Tadeusz Podoleński  Zamordowani Jezuici 

Duchownych aresztowali 10 listopadzie 1940 r. w klasztorze przy ul. Kopernika. Niektórzy zakonnicy pochodzili z Małopolski (m.in. Myślenic i Nowego Sącza). Najmłodsi – Stanisław Sewiłło i Bronisław Wielgosz – mieli zaledwie po 26 lat. Byli klerykami, kiedy w jednym z pierwszych transportów pojechali do Auschwitz. Najpierw tam, a potem w Dachau przeszli ciężkie tortury i szykany. Nieprzypadkowo uwięziono ich zaledwie cztery dni po Sonderaktion Krakau, kiedy gestapo aresztowało profesorów krakowskich uczelni . Księdza Stanisława Bednarskiego poddano np. karze słupka. Został podniesiony nad ziemię za związane z tyłu ręce, a następnie esesman kazał mu odprawiać mszę świętą.  Miłosierdzie a sprawiedliwość

Sprawiedliwość domaga się miłości i miłosierdzia, które ją ożywiają i uszlachetniają. Zarazem miłość i miłosierdzie domagają się sprawiedliwości i nigdy – przynajmniej w tym życiu doczesnym – jej nie zastąpią, tak jak dusza nigdy nie zastąpi ciała. Najważniejsze zaś, że celem sprawiedliwości i miłości nie jest ani sprawiedliwość, ani miłość, ale żywi ludzie, dobru których zasady obu tych wzajemnie dopełniających się cnót są podporządkowane.

13 grudnia 1940 r. został wywieziony z Sachsenhausen do  Dachau. wsród 527 duchownych. Ponad 200 osób z tego transportu poniosło śmierć.Zakonczenia akcji przez Amerykanów  w KL Dachau 29 kwietnia 1945 r. doczekało 266 z nich.  Otrzymał numer obozowy 22187. 

Widok na centrum miasta z kopca Krakusa. Od lewej zabudowa centrum Podgórza z wieżą kościołem Świętego Józefa, następnie Kazimierz z Augustianów oraz ratuszem kazimierskim, Wawel z katedrą i Zamkiem Królewskim, bliżej kościół Bożego Ciała na Kazimierzu. W głębi Stare Miasto z kościołami Świętego Andrzeja, Świętych Piotra i Pawła, wieżą ratuszową, kościołami Dominikanów i Mariackim

 Wizja mistyczki Nimfy Suchońskiej, powstała około roku 1700 w Krakowie .-zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saria (zwanych krótko Duchaczkami) w Krakowie dokonała aktu ofiary ze swego życia za Ojczyznę i Zakon. W jednym z widzeń Chrystus, któremu się poświęciła bez reszty, przekazał jej następujące prorocze słowa. „Ojczyzna Twoja w dwudziestym wieku dopiero powstanie do bytu częściowo, a zaś w całości i wielkiej ozdobie w czas jakiś potem, jeżeli przykazań moich strzec będziecie pilnie, zostając w posłuszeństwie namiestnikowi memu; jeżeli rozsławiać będziecie wśród niewiernych moje imię, to i ja Ojczyznę Twoją błogosławić i rozszerzać będę”. Nimfa Kazimiera Suchońska, urodzona 12 wrzesnia  1688 r., w  Krakówie , m.in. F. Koneczny „Święci w dziejach narodu polskiego”), już za życia otoczona była czcią. Opiekowała się biednymi, chorymi. Jak piszą stare kroniki była „aniołów towarzyszką szczęśliwą i zaszczyconą łaską wypraszania cudów i duchem prorockim”. Zmarła 6 czerwca  1709 roku. Obecnie łaskami słynący krucyfiks, który przemówił do Nimfy, znajduje się w kościele św. Tomasza w Krakowie, tamże jest portret prorokini, której wizje się spełniły.

21  lipca 1708 roku w uroczystość świętych Andrzeja Świrada i Benedykta Stosława, kamedułów. Leżąc krzyżem w kaplicy klasztornej polecała ich opiece ukochaną Ojczyznę, trawioną straszliwym nieszczęściem morowego powietrza.Nagle ujrzała ich Nimfa przy sobie. Twarze ich przerażająco smutne, a słowa nieporównanie smutniejsze:Dał Bóg temu narodowi wielką i bogatą Ojczyznę.Darzył niezwykłymi łaskami przyrodzonymi i nadprzyrodzonymi. A jak się, odwdzięcza! Niesłychana swawola, opilstwo, zbrodnie, niesprawiedliwość, rozwody, szał zmysłów. Rozluźnienie wkrada się nawet w szeregi zakonne. Na próżno. Dlatego zapadł nieodwołalny wyrok.-Zaraza wkrótce wygaśnie. Ale na twoją Ojczyznę,, za jej wielkie grzechy, przyjdzie większe nieszczęście. Kraj twój upadnie. Rozgrabią go sąsiedzi.

Kardynał Franciszek Macharski

Franciszek Macharski

Urodził się 20 maja 1927 w Krakowie[2].

W 1939 został przyjęty do Państwowego Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie. W latach 1945–1950 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej[2][5]Święceń prezbiteratu udzielił mu 2 kwietnia 1950 w bazylice św. Franciszka z Asyżu w Krakowie kardynał Adam Stefan Sapieha, arcybiskup metropolita krakowski[6]. Odbył studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1951 uzyskał magisterium[3].

. Na dalsze studia do szwajcarskiego Fryburga wyjechał w 1956[7]. Ukończył je w 1961

archidiecezji krakowskiej w 1964 był członkiem Komisji ds. Prasy i Publikacji Katolickiej,30 grudnia 1978 papież Jan Paweł II mianował go swoim następcą na urzędzie arcybiskupa metropolity krakowskiego[8][12]Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1979 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich Jan Paweł II z towarzyszeniem biskupów pomocniczych krakowskich: Juliana Groblickiego i Stanisława Smoleńskiego[8]Ingres do katedry na Wawelu odbył 28 stycznia 1979. Jako dewizę biskupią przyjął słowa: „Jesu, in Te confido” (Jezu, ufam Tobie)[2]

Przyczynił się do wybudowania bazyliki i rozbudowy sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach oraz powstania Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu. Założył katolickie tygodniki: krakowską edycję „Gościa Niedzielnego” i „Źródło”, a także diecezjalne Radio Mariackie (następnie Radio Plus).Kreowany kardynałem prezbiterem został na konsystorzu 30 czerwca 1979[6]. Jako kościół tytularny przydzielono mu bazylikę św. Jana w Łacińskiej Bramie[5]. 8 lipca 1979 odbył kardynalski ingres do katedry na Wawelu[1

Siostra Marianna Marchocka[a] (imię zakonneTeresa od Jezusa Marchocka; ur. 25 czerwca 1603 w Stróżach, zm. 19 kwietnia 1652 w Warszawie) –-pierwsza Polka, która napisała autobiografię[

Była drugim dzieckiem Pawła Marchockiego oraz Elżbiety z Modrzejewskich[2]. Rodzina Marchockich pieczętowała się herbem Ostoja. Ojciec był wielokrotnym posłem na sejm[3]. Miała dwoje rodzeństwa; siostra Elżbieta wstąpiła do klarysek w Starym Sączu, brat Mikołaj studiował w Akademii Krakowskiej[3]. Mimo oporu rodziców, pod wpływem spotkań z o. Piotrem Kordońskim oraz lektury biografii Teresy Wielkiej, w dniu 26 kwietnia 1620 roku Marianna Marchocka wstąpiła do klasztoru karmelitanek bosych pw. św. Marcina w Krakowie[3][4]. W zakonie przybrała imię Teresa od Jezusa na cześć św. Teresy z Avila, hiszpańskiej reformatorki zakonu. W 1637 roku została obrana przełożoną zakonu[5]. Pełniła funkcję mistrzyni nowicjatu w latach 1630–1639[4]. W 1642 roku wyjechała do Lwowa, aby założyć tam nową placówkę zakonu[5]. Była przełożoną i mistrzynią pierwszego pokolenia lwowskich karmelitanek bosych[6].

W 1648 roku, z powodu Powstania Chmielnickiego, karmelitanki musiały uchodzić do Krakowa, skąd następnie przeniosły się do Warszawy, gdzie 2 czerwca w uroczystym wprowadzeniu zgromadzenia do prowizorycznego klasztoru wzięli udział król Polski Jan Kazimierz oraz nuncjusz apostolski[5][3][4]. Również w Warszawie sprawowała funkcję przeoryszy[4]. Od 1650 roku zdrowie m. Teresy zaczęło się pogarszać, doznała częściowego paraliżu[3][7]. W styczniu 1652 roku ustąpiła z urzędu przeoryszy[3]. Zmarła 19 kwietnia 1652 roku[5]. Jej szczątki w 1818 roku przeniesiono do Krakowa i złożono w klasztorze Sióstr Karmelitanek Bosych[5]

Marianna Marchocka zaczęła doświadczać pierwszych przeżyć mistycznych w wieku 21 lat[4]. Zapisy z epoki sugerują, że Marchocka miała dar bilokacji oraz stygmaty[6]. Doświadczała także ekstaz i okresów oschłości duchowych[4]. Nadto, po śmierci jej ciało miało nie ulec rozkładowi i po kasacie zakonu warszawskiego zostało przewiezione do Krakowa[4].

Życie Marianny Marchockiej, w tym jej doświadczenia mistyczne, przedstawia pisany barwną prozą (bliski stylu wypowiedzi ustnej)Żywot. Został spisany na polecenie spowiednika, a później kierownika duchowego, o. Ignacego od św. Jana Ewangelisty (zm. 1677)[6]. Matka Teresa zaczęła pisać go 3 maja 1647 roku[6]. Inne źródła podają, że zaczęła go pisać w 1632 roku w formie listów do swojego spowiednika[4]. Jest to pierwsza autobiografia kobiety polskiej, a zarazem ważne dzieło literatury mistycznej polskiego baroku, porównywane już przez współczesnych z autobiograficznie ujętym Życiem św. Teresy z Avila. Książkę tę przetłumaczono na język francuski[4]. Pozostawiła też pisane prozą poetycką modlitewne Akty. Zachowały się także jej dwa listy[4].

Zbieranie dokumentacji historycznej do procesu beatyfikacyjnego rozpoczął św. Rafał Kalinowski[5]. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 21 grudnia 2007 w Krakowie[8]. 24 kwietnia 2015 n akta zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie

Tomasz Turowski

Przyjaciel Jana Pawła II  W maju 1981 r., gdy szykowano zamach na Jana Pawła II, przebywał w Rzymie, a 10 kwietnia 2010 r. był na lotnisku w Smoleńsku.

Kto się u spowiadał u Turowskiego?

Turowski od 1973 r. był agentem Wydziału XIV Departamentu I SB MSW. Pseudonimy Turowskiego to „Orsom”, „Ritter” i „Dzierżoń”. Używał on także dwóch numerów, którymi oznaczano jego meldunki: „9596” i „10682”.Turowski był na „ty” m.in. z kardynałem Stanisławem Dziwiszem, nazywanym  „don Stanislao”, a także z wieloletnim spowiednikiem papieża Jana Pawła II, ks. Antonim Mrukiem.W latach 80. odwiedzał w Łomży abp. Juliusza Paetza

16 czerwca 1980 r. z warszawskiej rezydentury KGB został wysłany meldunek do Moskwy: „Nasi przyjaciele dysponują silną pozycją operacyjną w Watykanie, co umożliwia im bezpośredni dostęp do papieża i do kongregacji rzymskiej”dwa miesiące przed katastrofą smoleńską. Komunistyczny szpieg został wtedy przywrócony przez Radosława Sikorskiego do pracy w MSZ. Dostał zadanie przygotowania wizyty przedstawicieli najwyższych polskich władz w Katyniu.Osobą, dzięki której agent PRL-owskiego wywiadu został przydzielony w lutym 2010 r. do organizacji obchodów w Katyniu, był ówczesny marszałek sejmu Bronisław Komorowski. Obaj panowie utrzymywali również kontakty towarzyskie poza gmachem na Wiejskiej w Warszawie” 

Tomasz Turowski posługiwał się prawdziwym imieniem i nazwiskiem. Urodził się w Sosnowcu. Jego ojciec był adwokatem, matka okulistką.  Ojciec Turowskiego, Stanisław (ur. 1901 w Mławie), po wojnie został znanym adwokatem, cieszącym się zaufaniem komunistycznych władz. Zmarł w 1994 r.W połowie lat 60. Turowski rozpoczął studia rusycystyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Turowski był związany ze starannie obserwowaną przez władze PRL grupą poetycką „Teraz”, w której skład wchodzili m.in. Adam Zagajewski i Julian Kornhauser.-chodził z  nimi do krakowskiego klubu studenckiego „Pod Jaszczurami”,-W 1971 r. staraniem Śląskiego Funduszu Literackiego  katowickie wydawnictwo „Śląsk” opublikowało tomik poezji Turowskiego pt. Otwarte przestrzenie. Dwa lata później Tomasz Turowski rozpoczął oficjalną współpracę z komunistycznym wywiadem.

Po indywidualnym szkoleniu młody agent skierowany został na „odcinek” kościelny. W 1975 r. zgłosił się do zakonu jezuitów.– przez dziesięć lat przebywał w środowisku zakonników.Gdy papieżem został Karol Wojtyła (1978 r.), nastąpiła intensyfikacja kontaktów Turowskiego z duchownymi z najbliższego otoczenia Ojca Świętego.- to on przywiózł z Polski od Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej (podziemny organ koordynujący pracę struktur zdelegalizowanej w stanie wojennym „Solidarności” – przyp. red.) zaproszenie dla Jana Pawła II do odwiedzenia kraju .Sikorski, gdy został w rządzie Tuska mianowany szefem MSZ, proponował Turowskiemu stanowisko wiceministra spraw zagranicznych .Obaj panowie  poznali się  już w latach 80. Ks. Ksawery Sokołowski, dyrektor Domu Polskiego na Via Cassia, stwierdził:-Radosław Sikorski w 1984  mieszkał w Rzymie”. Turowski bywał w tym czasie w Domu Polskim. 

– Moją pierwszą rozmowę z Tomaszem Turowskim odbyłem w 1982 r. przez telefon. Turowski przedstawił się jako jezuita. Powołał się na Marię Winowską, nieformalną sekretarkę kardynała Stefana Wyszyńskiego, i na publicystę Aleksandra Smolara. Sprawiał wrażenie człowieka zarozumiałego, wciąż podkreślał, że ma znakomite kontakty z otoczeniem Jana Pawła II – mówi Piotr Jegliński.Turowski, wyjeżdżając w latach 70. do Rzymu, miał starannie przygotowany „życiorys”. Wielkie zamieszanie wywołało jego zniknięcie w 1985 r. z Francji. – okazało się, że wrócił do PRL .Choć nie otrzymał święceń (tuż przed zakończeniem nowicjatu postanowił się ożenić), chodził w koloratce, wytwarzając wokół siebie taką atmosferę, że niektóre osoby we Francji zwracały się do niego, by je wyspowiadał. Turowski nie odmawiał.– Był spowiednikiem żony jednego z obecnych polskich ambasadorów, pana Cz. Wysłuchał jej grzechów w Paryżu. – U jezuitów w Rzymie spowiadali się dyplomaci i wojskowi z krajów należących do NATO. Niewykluczone, że Turowski spowiadał więc także obcokrajowców – oficerowie wywiadu PRL zlecali współpracującym duchownym spowiadanie w celu uzyskania informacji. Tak było w wielu polskich środowiskach we Francji i we Włoszech.