Patronka Karmelu w Oświęcimiu -Służebnica Boża Karmelitanka ,,Teresa od Jezusa ,,

Służebnica Boża Karmelitanka ,,Teresa od Jezusa ,,
Marianna Marchocka
(ur. 25 czerwca 1603 w Stróżach, zm. 19 kwietnia 1652 w Warszawie)
mistyczka i; pierwsza Polka, która napisała autobiografię
Była drugim dzieckiem Pawła Marchockiego oraz Elżbiety z Modrzejewskich
Rodzina Marchockich pieczętowała się herbem Ostoja. Ojciec był wielokrotnym posłem na sejmMiała dwoje rodzeństwa; siostra Elżbieta wstąpiła do klarysek w Starym Sączu, brat Mikołaj studiował w Akademii Krakowskiej.
Mimo oporu rodziców, pod wpływem spotkań z o. Piotrem Kordońskim oraz lektury biografii Teresy Wielkiej, w dniu 26 kwietnia 1620 roku Marianna Marchocka wstąpiła do klasztoru karmelitanek bosych pw. św. Marcina w Krakowie
W zakonie przybrała imię Teresa od Jezusa na cześć św. Teresy z Avila, hiszpańskiej reformatorki zakonu.
W 1637 roku została obrana przełożoną zakonu.Pełniła funkcję mistrzyni nowicjatu w latach 1630–1639

Małżonkowie Teofila z Daniłowiczów i Jakub Sobiescy( rodzice pózniejszego Króla Jana III Sobieskiego ) uzyskali pozwolenie papieskie na założenie klasztoru karmelitanek bosych we Lwowie 20 lutego 1641 roku. Wynika stąd, że dużo wcześniej skontaktowali się w tej sprawie z prowincjałem karmelitów. Stało się to najpewniej już w roku 1640, czyli niedługo po złożeniu urzędu przeoryszy przez m. Teresę.

Sobiescy przeznaczyli na klasztor drewniany dwór położony na wzgórzu poza murami miasta, odziedziczony po Żółkiewskich, obok którego zbudowali również drewniany kościół pod wezwaniem Matki Bożej Loretańskiej. Przystosowanie dworu na potrzeby klasztoru oraz budowa kościoła miały miejsce przed przybyciem karmelitanek
http://www.karmel.pl/hagiografia/marchocka/baza.php?id=06
Podobnie jak w przypadku fundacji wileńskiej, także lwowska była wspólnym dziełem klasztorów krakowskiego i lubelskiego p.w. św. Józefa. Z obu klasztorów miały wyjechać po dwie zakonnice.
Dopiero dwa dni przed wyjazdem, czyli 21 maja 1642 roku, prowincjał podał do publicznej wiadomości imiona wybranych sióstr.
Zostały nimi m. Teresa Marchocka i s. Teresa Maria od św. Józefa( krewna Króla Jana Kazimierza ).
Nie było tu żadnej niespodzianki. W klasztorze od dawna domyślano się, że to właśnie na nie padnie wybór.
W swojej autobiografii matka Teresa Marchocka pisze, że modliła się o nową fundację.
Wydaje się, że bardziej modliła się o to, by to właśnie ona została wysłana do Lwowa, a to z powodu jej kłopotów zdrowotnych prawie do końca nie było pewne.
Sobiescy już wcześniej ustalili z arcybiskupem Stanisławem Grochowskim datę uroczystego wprowadzenia karmelitanek do klasztoru na wtorek po Zielonych Świętach (10 czerwca).
Do tego terminu trzeba było dostosować całą podróż.
W sobotę, 24 maja, obie fundatorki zostały najpierw pożegnane przez zgromadzenie, a następnie w kościele karmelitów bosych p.w. śœ. Michała i Józefa otrzymały od prowincjała błogosławieństwo na drogę.
W pożegnaniu wzięli również udział obaj synowie Sobieskich: czternastoletni Marek oraz o rok młodszy Jan, który później jako król kontynuował budowę klasztoru i kościoła, spełniając w ten sposób testament swoich rodziców. W podróży towarzyszyli im prowincjał oraz żona fundatora.
Opis podróży karmelitanek do Lwowa zawdzięczamy matce Teresie Marchockiej.
Na noclegi zatrzymywały się w dworach szlacheckich; w miarę możliwości starały się przestrzegać godzin modlitwy myślnej i unikać kontaktu ze świeckimi.
Droga prowadziła przez Wawrzyńczyce, Rogów – gdzie gościła je wojewodzina krakowska – Nowe Miasto, Osiek, Sandomierz, Bełżyce. Do Lublina przyjechały w wigilię święta Wniebowstąpienia Pańskiego (28 maja). Czekał tu na nie list Jakuba Sobieskiego nalegający do pośpiechu.
W 1648 roku, z powodu Powstania Chmielnickiego, karmelitanki musiały uchodzić do Krakowa, skąd następnie przeniosły się do Warszawy, gdzie 2 czerwca w uroczystym wprowadzeniu zgromadzenia do prowizorycznego klasztoru wzięli udział król Polski Jan Kazimierz oraz nuncjusz apostolski
Również w Warszawie sprawowała funkcję przeoryszy
Od 1650 roku zdrowie m. Teresy zaczęło się pogarszać, doznała częściowego paraliżu
W styczniu 1652 roku ustąpiła z urzędu przeoryszy. Zmarła 19 kwietnia 1652 roku.
Jej szczątki w 1818 roku przeniesiono do Krakowa i złożono w klasztorze Sióstr Karmelitanek Bosych
Marianna Marchocka zaczęła doświadczać pierwszych przeżyć mistycznych w wieku 21 lat-miała dar bilokacji oraz stygmaty po śmierci jej ciało miało nie ulec rozkładowi i po kasacie zakonu warszawskiego zostało przewiezione do Krakowa.
Życie Marianny Marchockiej, w tym jej doświadczenia mistyczne, przedstawia pisany barwną prozą (bliski stylu wypowiedzi ustnej)
Żywot. Został spisany na polecenie spowiednika, a później kierownika duchowego, o. Ignacego od św. Jana Ewangelisty (zm. 1677)
http://staropolska.pl/barok/Varia/Marchocka.html
Matka Teresa zaczęła pisać go 3 maja 1647 roku.Jest to pierwsza autobiografia kobiety polskiej, a zarazem ważne dzieło literatury mistycznej polskiego baroku, porównywane już przez współczesnych z autobiograficznie ujętym Życiem św. Teresy z Avila.
Zbieranie dokumentacji historycznej do procesu beatyfikacyjnego rozpoczął św. Rafał Kalinowski.
Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 21 grudnia 2007 w Krakowie

http://www.karmel.pl/hagiografia/marchocka/baza.php?id=02