Stan Wojenny 13 grudnia 1981 r nie był przypadkiem ..13 grudnia 1938 Neuegamme -1940 Dachau

13 grudnia 1981 r  Niedziela zorganizowano Polakom Stan Wojenny 

13 grudnia 1970 ( Niedziela ) Gdynia-Gdańsk Stan Wojenny początek kariery Wałęsy 

Grudzień 1970

13 grudnia 1830 r. Stan wojenny na Ziemiach Zabranych

13 grudnia 1981 Pakt z diabłem Wojciech Jaruzelski zaprogramowany 19 lipca 1943

8 grudnia 1940  Berlin –decyzja 13 grudnia 1940 transport 531 duchownych do KZ Dachau

13 grudnia 1855 roku Karmelita Herman Cohen głosił homilie adwentowe w Lyonie, otrzymał bolesną wiadomość o śmierci matki Rozalii Cohen,

De judío a carmelita tras un regalo de Liszt, una deuda de juego y una bendición con el Santísimoniepokoił się o duszę swojej matki

Z tym ciężarem na sercu udał się do Ars, by powierzyć troskę świętemu proboszczowi, Janowi Marii Vianney (1786-1859.Ten  pocieszył go, wypowiedział też proroctwo: "Miej nadzieję, miej nadal nadzieję! W piękny dzień, w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, otrzymasz list, który będzie dla ciebie wielką pociechą". Dokładnie 8 grudnia 1861 roku ( 2 lata po śmierci św Jana Viannea) pewien jezuita przekazuje Hermanowi list zawierający objawienie, które 18. października 1861  otrzymała mistyczka Leonia Guillemant. 13 grudnia 1855 r w chwili śmierci Rosalii Cohen Matka Boża prosiła swego Syna Jezusa  za nią i zawierzyła Mu gorliwe modlitwy Hermana. Wówczas wyszło światło od Chrystusa i rozjaśniło duszę matki Hermana Cohena , która natychmiast otworzyła się przed Panem w miłosnym zawierzeniu.

Inscenizacja szturmu na Arsenal w 173 rocznice wybuchu Powstania Listopadowego /Rucinski/REPORTER /East News

29 listopada 1830 r. wybuchło powstanie listopadowe,

Zarządzając 13 grudnia 1830 r. wprowadzenie stanu wojennego na Ziemiach Zabranych  Konstanty chciał zablokować rozszerzenie się buntu poza Bug. 

Również 13 grudnia 1830 r. car Mikołaj I wydał ukaz o mobilizacji korpusu interwencyjnego, który miał wyruszyć na zdławienie powstania.

13 grudnia 1938  powstaje KZ Neuegamme 

13 grudnia 2015 Rzym -Hamburg Rok Miłosierdzia

13 grudnia 2009  w Kanadzie odszedł nagle do domu Ojca, zaopatrzony w Sakramenty Święte, niezwykly Polak-katolik – uczestnik prawdziwej Solidarności, internowany

13 grudnia 1981, zmuszony z rodziną do emigracji, marzący o powrocie do Ojczyzny-Polski,  redaktor portalu Ojczyzna.pl – Zbigniew Łabędzki.

PRZEŻYLI DACHAU         13 grudnia 1940527 duchownych z  KZ Sachsenhausen ( Berlin)

 Wśród ocalałych 856 kapłanów było dwóch księży Archidiecezji Wileńskiej, Stanisław Byliński i Stanisław Werenik oraz dwaj alumni: Wojciech Grzegorzek i Piotr Skraga. czytaj

Ksiądz Stanisław Byliński-Urodził się on 27 marca 1905 r. we wsi Stawiszyn Łaziska w powiecie sierpeckim w województwie warszawskim. Rodzice jego byli rolnikami. W ósmym roku życia rozpoczął naukę w szkole powszechnej w Sławęcinie. Uczył się tam krótko. Dalej uczył go brat i przygotował do egzaminu do gimnazjum. W 1917 r. zdał egzamin do drugiej klasy prywatnego gimnazjum w Sierpcu. Po ukończeniu szóstej klasy w 1922 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Wilnie. W swoim życiorysie napisał: „W tym to roku zdawałoby się, że przeleciał nad moim gimnazjum Anioł z powołaniami do kapłaństwa, bo po wakacjach letnich około 15 moich kolegów wstąpiło do Seminarium Duchownego w Wilnie, a około 7 do Seminarium Duchownego w Płocku”. Rzeczywiście, było to niebywałe, by z jednego gimnazjum aż tylu poszło za głosem powołania kapłańskiego.Seminarium wileńskie ukończył w 1929 r. i 24 kwietnia 1929 r otrzymał święcenia kapłańskie z rąk abpa Romualda Jałbrzykowskiego, który na pierwszą placówkę skierował go do parafii farnej w Lidzie. Po roku został przeniesiony na takież stanowisko do fary grodzieńskiej, a po kilku miesiącach (29 IX 1931) — do parafii św. Wacława w Wołkowysku. Po roku został proboszczem parafii Giełczyn w dekanacie knyszyńskim, skąd po czterech latach przeszedł na probostwo do Rozedranki Starej koło Sokółki. Stąd w 1937 r. wziął urlop zdrowotny z powodu choroby serca i w lutym 1938 r. na własną prośbę przeszedł na wikariat do Trzciannego. W końcu lipca 1939 r. zlecono mu w czasową administrację parafię Radoszkowicze w dekanacie Mołodeczno, tuż przy granicy ze Związkiem Sowieckim. Tu był nie cały miesiąc. Powołano go do wojska. Dnia 26 VIII 1939 r. wysłał telegram do Kurii Arcybiskupiej: „Dziś wezwano mnie do wojska. Z Radoszkowic wyjechałem. Ks. Byliński”.Po kampanii wrześniowej zatrzymał się w diecezji płockiej. Aresztowany został przez Niemców w miejscowości Sambor i trzymano go w więzieniu w Płocku do 15 wrzesnia  1943 r. Stąd wywieziono go do obozu w Dachau, gdzie przebywał od 1 X 1943 r. do 29 IV 1945 r. Miał numer obozowy 55 870.O swoich losach powojennych tak napisał w liście z Caracas (25 VI 1964) do ks. Stanisława Mikulskiego, proboszcza w Rozedrance: „Po uwolnieniu z Dachau cały rok byłem chory w szpitalach amerykańskich. W 1946 rozpocząłem powtórnie pracować jako kapelan wojskowy we Włoszech, dwa lata pracowałem w Anglii, dziesięć lat W Buenos Aires w Argentynie i w Wenezueli 5 lat. Pracowałem tutaj jako proboszcz na dwóch parafiach. Z powodu mego zdrowia musiałem zrezygnować z parafii i obecnie pracuję w Caracas. Czuję się w Caracas o wiele lepiej niż na prowincji. Środki do życia posiadam takie: przysądzono mi 40 procent emerytury od rządu niemieckiego za uszkodzone zdrowie (310 marek miesięcznie) i w Bazylice Świętej Trójcy w Caracas płacą mi 300 dolarów miesięcznie. Muszę jednak sam płacić mieszkanie i za jedzenie w domu kapłańskim”.Z korespondencji z Kurią Arcybiskupią w Białymstoku wynika, że w 1948 r. pracował w Anglii w Suffolk i szykował się do wyjazdu do Argentyny. Tu pracował w Buenos Aires i był kapelanem dużego szpitala (Hospital Ramos Mejia). Stąd na propozycję biskupa w Guanare wyjechał w 1959 r. do Wenezueli. W tym kraju pracował najpierw jako proboszcz parafii Ospino, a następnie w Colonia Agricola de Tureu. Od 1963 lub 1964 pracował w Caracas. Stąd w 1967 r. odwiedził Polskę. Był w Kętrzynie, gdzie prawdopodobnie miał krewnych. W końcu 1970 r. pisał do bpa Henryka Gulbinowicza o swoim zamiarze wyjazdu do Argentyny i prosił o pozwolenie na pozostanie poza granicami Archidiecezji. Posiadał obywatelstwo argentyńskie, zapewne i wenezuelskie. Kierował się w tej decyzji lepszymi warunkami w domu kapłańskim w Buenos Aires. Pisał też o zamiarze przyjazdu do Polski w maju 1971 r. na sześciomiesięczny pobyt. Wszystko wskazuje na to, że nie wyjechał do Argentyny i nie odwiedził też ojczystego kraju. Zmarł w domu starców, prowadzonym przez siostry zakonne. Niestety, nie udało się ustalić, w którym roku.

Ksiądz Stanisław Werenik 


Urodził się on 20 kwietnia 1883 r ( 6 lat przed Adolfem Hitlerem ) w Strykowie w parafii Kobryń. Jego rodzicami byli Stefan i Feliksa z Petrykowskich. Po ukończeniu czterech klas gimnazjum w Grodnie Stanisław wstąpił w 1901 r. do Wileńskiego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął w grudniu 1905 r. i na pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia odprawił Mszę Świętą prymicyjną w swoim parafialnym kościele.Pierwszą placówką pracy ks. Werenika była parafia farna w Grodnie. Był tu wikariuszem i prefektem szkół, a także kapelanem ochrony im. Murawiewa. Uczył też w nielegalnej polskiej szkółce, która funkcjonowała przy polskiej ochronce, działającej również nielegalnie. W 1907 r. założył Towarzystwo Robotników Chrześcijańskich, a w roku następnym — piekarnię udziałową i Towarzystwo Drobnego Kredytu. W 1908 r. otrzymał nominację na proboszcza do Różany, gdzie władze carskie pozbawiły go prawa nauczania w szkołach. Założył więc sieć polskich szkół, w których uczył religii, języka polskiego i historii. Po trzech latach pracy w tej parafii został przeniesiony do parafii Porozowo, w której pracował do pierwszej wojny światowej. Z nakazu władz przed nadejściem Niemców musiał wyjechać z parafii i znalazł się w Mińsku. Tu był kapelanem w szkole dla dzieci uchodźców. Następnie abp Jan Cieplak wysłał go do Jekaterynburga, gdzie był objazdowym kapelanem dla polskich jeńców i uchodźców. W swoim życiorysie napisał, że pełnił tu wiele funkcji patriotycznych. W 1917 r. brał udział w „Zjeździe Międzypartyjnym w Moskiwie”. Pomagał w formowaniu wojsk polskich. Wysyłał Polaków ze zdemoralizowanej armii rosyjskiej do armii Hallera i Żeligowskiego (na Kubań).

W końcu 1919 r. wyjechał z Jekaterynburga i przez Rostów, Noworosyjsk, Bułgarię i Rumunię wrócił po trzech miesiącach do kraju. Za zgodą władz kościelnych został wówczas kapelanem wojskowym. Działał jakiś czas z wojskami na Ukrainie, a następnie (do 1922) był starszym kapelanem Obwodu Warszawskiego w Modlinie, a potem w Toruniu. Był odznaczony Krzyżem Walecznych i „Medalem Koalicyjnym”.

Na własną prośbę 1 IV 1923 r. został zwolniony z wojska i został proboszczem parafii Rozedranka Stara. W maju 1927 r. został mianowany proboszczem parafii Budsław w dekanacie wilejskim. Była to duża parafia przygraniczna (ok. 6 000 wiernych) z pięknym pobernardyńskim kościołem i słynącym łaskami wizerunkiem Matki Boskiej. Założył tu Towarzystwo Rozkrzewiania Wiary i Stowarzyszenie Misji Wewnętrznych. W 1937 r. przeszedł na probostwo do Czarnej Wsi Kościelnej w dekanacie białostockim, gdzie po śmierci ks. proboszcza Jerzego Poczobut Odlanickiego, zamordowanego prawdopodobnie przez bojówkarzy Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi (7 IX 1936), żaden z kapłanów nie chciał przyjść. Komórka tejże partii była w Czarnej Wsi Stacji. Ksiądz Werenik przyszedł tu dobrowolnie. Jednak, gdy wybuchła wojna, obawiając się, by nie spotkał go los poprzednika, dnia 19 IX 1939 r. opuścił w tajemnicy Czarną Wieś i ruszył na zachód. Znalazł się w okolicach Ciechanowa i tu gestapo 6 IV 1940 r. aresztowało go i umieściło w obozie przejściowym w Działdowie. Stąd wywieziono go do obozu w Dachau, gdzie znalazł się 19 IV 1940 r. Otrzymał obozowy numer 4 874. piszą że był on pierwszym polskim kapłanem w Dachau. Pierwszymi byli jednak trzej kapłani, przywiezieni tu już we wrześniu 1939 r. Przeżył całą gehennę obozową i został wyzwolony przez wojska amerykańskie 29 IV 1945 r.Po odzyskaniu sił wrócił do kraju i rozpoczął pracę duszpasterską w diecezji włocławskiej, która szczególnie odczuwała brak kapłanów. Pracował od 1947 r. najpierw w parafii Ostrowąs, potem w Rychwałdzie, następnie w Kazimierzu Biskupim (1948-1950), Krzymowie, Jeziorsku i Brudzewie Kolskim (196-1957). Wyczerpany przejściami obozowymi i pracą, mając 74 lata przeszedł na emeryturę i zamieszkał w domu parafialnym w Kole. Tu cieszył się „sympatią i uznaniem całego społeczeństwa”. Mimo iż ostatnie jego lata były ciężkie, „do ostatniej chwili zachował to, co go charakteryzowało przez całe życie — łagodne i pogodne usposobienie”. Zmarł 26 IX 1964 r. i pochowany został na miejscowym cmentarzu parafialnym, w podziemiach kaplicy cmentarnej.

czytaj

13 czerwca 1940 roku z więzienia w Tarnowie hitlerowcy wyprowadzili 753 więźniów.14 czerwca 1940 roku hitlerowcy deportowali do nowo utworzonego niemieckiego obozu Auschwitz  grupę 728 Polaków, głównie młodych ludzi, harcerzy, studentów, członków podziemnych organizacji niepodległościowych, żołnierzy kampanii wrześniowych 1939 roku,.Pociąg z pierwszym transportem Polaków wyjechał w godzinach porannych z Tarnowa. Gdy pociąg zatrzymał się na peronie w Krakowie, więźniowie usłyszeli z megafonów informację o zdobyciu Paryża przez armię hitlerowską. W godzinach popołudniowych 14 czerwca 1940 roku pociąg wjechał na rampę w pobliżu budynków monopolu tytoniowego w Oświęcimiu. Wśród bicia zapędzono pierwszych więźniów  KL Auschwitz do pomieszczeń w podziemiach, ponieważ obóz nie był jeszcze przygotowany na przyjmowanie transportów  czytaj

Lista Polskich Sług Bożych 

List z okazji 70-tej rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego w Dachau

wojna się zakończyła, w miesiącu kwietniu wyzwolone zostały obozy koncentracyjne na terenie Niemiec, w których przebywały setki tysięcy polskich więźniów. Do ostatnich wyzwolonych należały: obozy w Neuengamme k. Hamburga  założony 13 grudnia 1938 r  , Bergen-Belsen w Dolnej Saksonii, Ravensbrück i Buchenwald k. Berlina, Flossenbürg w Bawarii i obóz koncentracyjny leżący na przedmieściach Monachium – Dachau ( 13 grudnia 1940 przywieziono 527 duchownych …rozkaz 8 grudnia 1940 

Do jednej z grup szczególnie dotkniętych zaprogamowaną zagładą należeli polscy księża. Podczas wojny zginęło ponad 20 % polskiego duchowieństwa. …….

Chciałbym w kilku słowach przybliżyć Wam, moi Drodzy, sytuację księży polskich skazanych na obóz koncentracyjny w Dachau. W obozie tym przebywało od 1941 r. do wyzwolenia w 1945 ponad 1800 katolickich kapłanów polskich. Obóz ten założony został przez NSDAP w 1933 r., zaraz po przystąpieniu do władzy Hitlera i jego służb pomocniczych, jako obóz dla niemieckich komunistów i homoseksualistów. Kiedy trwała wojna i uwięzionych zostało tam także wielu niemieckich księży, Watykan upominał się o ich uwolnienie, a dla uwięzionych o humanitarne warunki. Złośliwym efektem i odpowiedzią hitlerowskich nacjonalistów na tą petycję było uwięzienie następnych księży. Do obozu skierowano od 1941 r. nowe grupy duchownych z okupowanych terenów polskich………

Ogólny stan więźniów w obozie wynosił ponad 33 tysiące, pod koniec wojny umierało dziennie od 300 do 400 osób, nie wszystkie zwłoki udawało się spalić, przed krematorium składano stosy ludzkich ciał przeznaczonych na spalenie. Wśród nich pracowali polscy księży. Na polskich księżach przeprowadzano szczególnie bolesne w skutkach doświadczenioa pseudomedyczne, wszczepano im choroby jak malarię, tyfus, flegmonę i inne. Pomimo, że w obozie byli duchowni innych narodowości i innych wyznań chrześcijańskich, najwięcej wycierpieli polscy kapłani. Dla porównania podam, że niemieckich kapłanów było 451, kilkudziesięciu z Francji, z Włoch, Węgier i Czech. Z ogólnej liczby ponad 1820 księży polskich, zginęła ich połowa. Najwięcej zginęło z diecezji poznańskiej -147, włocławskiej -144, łódzkiej -112, gnieźnieńskiej 53 i chełmińskiej -34. Z kleru zakonnego przebywało 583 zakonników polskich, najwięcej zginęło jezuitów, misjonarzy i salezjanów. Wśród księży byli również i polscy biskupi: ks. bp Michał Kozal z Włocławka i inni… ponad 40 księży zostało  – ogłoszonych błogosławionymi. …….Swoje uwolnienie a nade wszystko uchronienie obozu przed kompleksowym zniszczeniem i spaleniem więźniów wraz z barakami, wyzwoleni przypisywali nadzwyczajnej interwencji Bożej. Za to cudowne ocalenie, kapłani wyrażali z głębi ich serca wdzięczność, że do końca swego życia spotykać się będą na specjalnym nabożeństwie w sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.

Z tych kapłanów nie żyje już ani jeden. Pozostała jednak po nich pamięć. Ponad 500 tych księży jeszcze z początkiem maja 1945 i w następnych miesiącach podjęła pracę duszpasterską wśród naszych Rodaków, którzy byli na robotach przymusowych lub w innych obozach koncentracyjnych. …..Szacuje się, że w momencie zakończenia wojny na terenach ówczesnych, powojennych Niemiec pozostało ok. 2 miliony ludzi. Księża wyjeżdzali w teren, na północ Niemiec, nad Ren, do Alzacji i Lotaryngii, do Karyntii i innych części Austrii, tam gdzie byli Polacy, aby im służyć swoją pomocą, radą, spowiadać, udzielać ślubów, nieść nadzieję, budować utraconą miłość i zaufanie do człowieka. Księża przez kilka miesięcy, tak jak i świeccy, ubrani byli jeszcze w obozowe pasiaki, gdyż brakowało cywilnych ubrań. Oni składali podwaliny pod zorganizowaną i systematyczną pracę duszpasterską w wielu miejscowościach na terenie Niemiec, którą dzisiaj kontynuujemy w naszych misjach.

Dlaczego o tym piszę? Bowiem w sam dzień rocznicy wyzwolenia, 29 kwietnia odbędzie się na terenie byłego obozu Dachau uroczystość, na którą przybędzie ok. 40 biskupów polskich, ponad 100 księży i ok. 800 osób z Polski. ,,,,Uroczystości przewodniczył będzie kardynał Reinhard Marx, przewodniczący Konferencji Biskupów Niemieckich, który też wygłosi podczas Mszy św. kazanie………………..Pod płytą pamiątkową w języku polskim, zostaną złożone wieńce.Drugą stacją religijnego spotkania w ten dzień będzie wspólna polsko-niemiecka modlitwa w konkatedrze we Friesingu k. Monachium. Fresing był pierwszą stolicą biskupią, z której później rozwinęło się Monachium. Tam wspólnie pragniemy modlić się wyrażając wdzięczność Bogu za 70 lat pokoju. ……..Zapraszamy do udziału w uroczystości 29 kwietnia w Dachau, kto nie może się udać osobiście – prosimy podczas tej Mszy św. do wyrażenia pamięci. Niechaj dzisiejsza wspólna modlitwa w Waszym kościele będzie tego wyrazem……………………………..

 Ks. Stanisław Budyn, Rektor Polskiej Misji Katolickiej w Niemczech   ...jeden z uczestników ukamieniowania Arcybiskupa Stanisława Wielgusa 7stycznia 2007 r 

Hamburg KZ Neuengamme

 1 sierpnia 1944 r. wybuchło w Warszawie zbrojne powstanie.Po 63 dniach (1.8. – 2.10.1944)Powstanie Warszawskie zostało zdławione.-zgineło  18 000 żołnierzy i ponad 150 000 cywilów. Dziesiątki tysięcy deportowano do obozów koncentracyjnych w Niemczech, w tym około 6 000 do Neuengamme i jego podobozów.Łączna liczba polskich więźniów w Neuengamme i jego podobozach wyniosła około 17 000 mężczyzn, kobiet i dzieci Liczbę ofiar śmiertelnych wśród polskich więźniów Neuengamme szacuje się na 7 500.Pierwszych polskich więźniów przywieziono do obozu koncentracyjnego Neuengamme już w 1940 r. W 1941/42 stanowili oni najliczniejszą grupę narodowościową.
Pomnik powstał  1 wrzesnia 1999 r Twórcą pomnika bez krzyża jest -Jan de Weryha-Wysoczański. 

1 Wrzesień1999 roku,  Na podeście pomnika-rzeźby umieszczono 2 jednakowej treści teksty, w języku polskim i niemieckim.

POKÓJ DANY JEST NA ZIEMI TYM KTÓRZY MIŁOŚĆ MAJĄ I OFIARĘ .PAMIĘCI PONAD 6000 POLEK I PLAKÓW, KTÓRZY PODCZAS POWSTANIA WARSZAWSKIEGO I PO JEGO STŁUMIENIU ZOSTALI DEPORTOWANI DO OBOZU KONCENTRACYJNEGO NEUENGAMME I PODOBOZÓW ORAZ W HOŁDZIE WSZYSTKIM OFIAROM  POLONIA   HAMBURG 1.9.1999 

3 września 1938 roku miasto Hamburg sprzedaje tereny byłej cegielni położonej w Neuengamme. „Kupujący”  zapewnia pracę dla „nierobów”przy produkcji cegły klinkierowej.Hamburskie SS dołącza do istniejącego od  1933 roku systemu państwowego terroru usankcjonowanego rozporządzeniem z dnia 28 lutego 1933 roku .Przeciwnicy powstającej dyktatury zapełniają bez wyroków oddziały specjalne Gestapo, SA i SS hamburskich i innych więzień. …przewidziani jako darmowa siła robocza przy produkcji „wysokiej jakości cegły klinkierowej”. Z przybyciem 13 grudnia 1938 roku pierwszych 100 więźniów z obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, hamburski obóz zaczyna istnienie jako Filia Sachsenhausen  skąd  wysłano 13 grudnia 1940 -531 duchownych do KZ DACHAU .Przy częściowym dofinansowaniu przez miasto Hamburg, obóz powstaje w błyskawicznym tempie. 1 września 1939 roku, obóz przygotowuje się do napływu dalszej taniej siły roboczej. 4 czerwca 1940 roku więźniowie zostają przeniesieni do nowo wybudowanych przez nich baraków, otrzymują nowe numery, obóz Hamburg Neuengamme staje się samodzielnym obozem koncentracyjnym.18 maja 1940 Ks  


13 stycznia  2011 r. o 7.00 rano w Klasztorze sióstr karmelitanek pw.,,Najświętszej Krwi  Chrystusa ,,w Dachau została  odprawiona Msza św w intencji wszystkich ofiar  obozów koncentracyjnych ,wszystkich ofiar stanu wojennego, w intencji milionów Polaków wygnanych z  Polski, o wieczną szczęśliwość śp Zbigniewa Łabędzkiego zmarłego 13 grudnia 2009 na obczyznie  twórcy portalu ,,Ojczyzna.pl" jego żony Jadwigi i syna Jacka zmarłych na wygnaniu w Kanadzie czytaj

Msza świeta  została zamówiona 7 grudnia 2010 r w Dachau  na 13 grudnia 2010 r  – 8 stycznia 2011 –w dniu  urodzin św Maxymiliana Kolbe otrzymałam z Dachau wiadomosc że została przeniesiona na 13 stycznia 2011 r w 69 rocznicę meczeńskiej śmierci w Dachau bł Ks .Emila Szramka- zamordowano go strumieniami lodowatej wody 

Nieznane 

16 lipca 1176 w Dachau zmarła Jadwiga Wittelsbach -babcia św Jadwigi z Andeks która była praprababcią Polskiej Królowej Małgorzaty  

13 stycznia 1942 r w Kz Dachau  został zamordowany 55 letni  Ks Emil Schramek świadek Polskości Papieża Piusa X w pobliżu rezydencji Teresy Kunegundy Sobieskiej -od 17 sierpnia 1704 r regentki Bawarii urodzonej 4 marca 1676 r na Wawelu po koronacji rodziców 2 lutego 1676 r na Wawelu 

8  grudnia 1940 Berlin zdecydowano  że wszyscy duchowni  umieszczeni zostaną w KL Dachau, –13 grudnia   1940 r  wywieziono 527 numerów .490 księży było narodowości polskiej, poza tym niemieckiej, austriackiej i czeskiej.
204 osoby z tego transportu poniosły śmierć,, a 266 zostało do planowanego zakończenia programu  w KL Dachau  29 kwietnia 1945 r.
8 grudnia 1940   Fatima-Portugalia ponowiła akt poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi.Państwo to zachowało neutralność podczas II wojny światowej
8 grudnia 1940 decyzja wysłania  duchownych do KZ Dachau  
8 grudnia 1940 Ks Emil Szramek ponownie trafił do KZ Dachau 

3 maja 2015 r -100 lecie  powstania obozu  Dachau uczciła   żydówka Angela Merkel mówiąc  o Antysemityzmie 

Angela urodzona 17 lipca 1954 r w Hamburgu  (17 lipca 1954  ..22 rocznica Krwawej Niedzieli w Hamburgu 17 lipca 1932- 7 tys ludzi z SA  na Altonie zapoczątkowało likwidację  niepokornych niemców 

aA Geli tak się starała i się stara! Ten semicki incydent o akcencie antysemickim jest dla prymitywnego goja absolutnie niezrozumiały!
Pierwszymi więźniami Neuengamme byli w 1940 roku Polacy Do wyzwolenia 10 mają 1945 roku ostatnich więźniów tego obozu w filii Flensburg, więzionych w obozie koncentracyjnym Neuengamme i jego 85 filiach było100 400 ludzi: 20 000 Rosji, 17 000 Polski, 11 500 Francji, 10 500 Ukrainy, 9 500 Niemiec, 7 000 Holendii, 5 000 Danii. 80 000 mężczyzn, 13 000 kobiet, 5 900 którzy nie byli zarejestrowani i nie posiadali numerów więźnia, kilka tysięcy którzy przeszli przez obóz Neuengamme w drodze do innych obozów. Obóz służył również jako miejsce egzekucji wyroków sądów specjalnych i więźniów Gestapo, przez rozstrzelanie, powieszenie życie straciło minimum 2 000 obywateli różnych narodowości w tym Polacy. W okresie od grudnia 1938 do mają 1945 roku Około 55 000 straciło życie w obozie głównym i filiach, umierali bici i głodzeni, mordowani pracą ponad ludzkie siły na rzecz przemysłu zbrojeniowego III Rzeszy.  Byli ofiarami zbrodniczych i sadystycznych pseudomedycznych eksperymentów, zabijani gazem trującym Cyklon B jak to miało miejsce pod koniec 1942 roku gdy w ten makabryczny sposób zgładzono w areście obozowym (Bunkier) 448 rosyjskich jeńców wojennych.  W czasie przynależności obozu do Sachsenhausen zmarło 432 więźniów, w 1943 miesięczna śmiertelność wynosiła około 500, pod koniec 1944 roku 2 500. 16 000 ofiar śmiertelnych pochłonęły marsze i transporty ewakuacyjne w kwietniu i maju 1945 roku w tym 8 tysięcy 0 zginęło tragicznie na statkach więziennych zakotwiczonych w zatoce lubeckiej, Ofiary grzebano na hamburskim cmentarzu Ohlsdorf, palono w krematoriom obozowym,- używano również krematorium na cmentarzu Ohlsdorf. Częściowo prochy ofiar obozu używane były jako nawóz w znajdującym się na terenie obozu ogrodnictwie lub wrzucano do istniejącego i wybudowanego ceną setek ofiar kanału łączącego cegielnię z rzeką Elbą.  czytaj

DERENGOWSKI JAN por. ps. „Piorun”, urodzony 08.02.1902 w Warszawie, syn Piotra i Julii, mieszkał w Warszawie przy Słowackiego 32/36 m. 21.W konspiracji: Armia Krajowa batalion „Wigry” 2 kompania „Czesław”. W powstaniu: Armia Krajowa grupa „Północ”, zgrupowanie „Róg”, batalion „Wigry” 2 kompania „Czesław”. W Kampinosie kompania „Zemsta II”. Uczestnik walk na Starym Mieście, po przejściu kanałami na Żoliborzu. Więzień nr 55009 do obozu koncentracyjnego Hamburg-Neuengamme przybył transportem po kapitulacji powstania w dniu 05.10.1944 roku. Zmarł w obozie głównym 20.12.1944 roku.

FLISOWSKI HENRYK strz. ps. „Henryk”, urodzony 19.01.1923 roku w Warszawie, Więzień nr. 60125 do obozu koncentracyjnego Hamburg-Neuengamme przybył transportem z KZ Stutthof 18.10.1944 roku. Zmarł w obozie głównym 31.12.1944 roku.

KALASIEWICZ BOGUSŁAW ps. „Wojnar” urodzony 06.06.1901r. Do obozu koncentracyjnego Hamburg-Neuengamme przybył 05.10.1944 roku. Zmarł w obozie głównym 29.12.1944 roku.

KALIŃSKI KRZYSZTOF urodzony 05.03.1923. Więzień nr. 47032 obozu koncentracyjnego Hamburg Neuengamme, do Filii obozu „Kommando Alt Garge” przybył 25.08.1944 roku transportem z KZ Sachsenhausen. Zmarł 20.12.1944 r. w Alt Garge, spoczywa w spólnym grobie na cmentarzu w Barskamp.

KAMIŃSKI JERZY ppor. urodzony 03.07.1907 w Warszawie,  WięzieHamburg-Neuengamme nr. 602331, przybył z KZ Stutthof 18.10.1944 roku. Zmarł w obozie głównym 28.02.1945 roku.

MIEDZIEJEWSKI RAIMUND por. Urodzony 03.01.1895 roku posiadał numer jeńca wojennego 101 840, zmarł w obozie koncentracyjnym Hamburg Neuengamme. Nie notowany na liście ofiar tego obozu.

OSIŃSKI ANDRZEJ strz. z cenzusem urodzony 03.08.1921 roku.  Więzień obozu koncentracyjnego Hamburg-Neuengamme nr. 60463, przybył z KZ Stutthof 18.10.1944 roku. Zmarł 03.04.1945 roku.w czasie transportu z filii Meppen-Versen do obozu głównego.

OSIŃSKI ZENON ppor. rez. kawalerii ps. „Wiktor”, urodzony 12.10.1896 roku.-a wywieziony z ludnością Warszawy do obozu koncentracyjnego Hamburg Neuengamme. Nie notowany na liście ofiar tego obozu.

WŁODARSKI JAN strz. ps. „Wacek” urodzony 02.04.1910 roku. Więzień obozu koncentracyjnego Hamburg-Neuengamme nr. 46402, przybył z KZ Stutthof 04.09.1944 roku. Zmarł w styczniu 1945 roku, miejsce śmierci nie znane.

WOJTASIK STANISŁAW saper ps. „Józek”, urodzony 13.04.1906 roku Holendry. Więzień obozu koncentracyjnego Hamburg-Neuengamme nr. 46837, przybył z KZ Stutthof 04.09.1944 roku. Zmarł w obozie głównym 11.03.1945 roku. 

Dla większości Polek i Polaków wziętych do niewoli droga do Neuengamme rozpoczynała się w obozie przejściowym (DuLag 121) w Pruszkowie

Pierwszy transport Polaków przybył poprzez obóz koncentracyjny Sachsenhausen 24.08.1944 roku i skierowany został  do filii Neuengamme-Alt Garge. w wyselekcjonowanej grupie 5000 mężczyzn przeważali Polacy z transportów „warszawskich”. W czasie kompletowania transportu, każdy „wybrany” musiał podpisać  że  z powodu powstania warszawskiego został ewakuowany i do końca działań wojennych zostaje internowany. – „pochodzenie” z Powstania Warszawskiego było przyczyną dodatkowych kar i szykan, „polskich bandytów w czasie istnienia Filii od 24 sierpnia do 15 lutego 1945 roku zmarło i zostało pochowanych na cmentarzu w Barskamp 49 więźniów. Są to zmarli lub zamordowani bezpośrednio w obozie Dokumentacja Alt Garge pod: www.polskienekropolie.de/doku.php?id=pl:barskamp 

…transporty ludności cywilnej Warszawy do obozów koncentracyjnych III Rzeszy zostały skazane na zagładę, i sadystyczne kary .Po selekcji kierowani z obozu macierzystego Neuengamme do różnych filii usuwali skutki częstszych alianckich nalotów bombowych, usuwali niewypały w Hamburgu i okolicznych ośrodkach przemysłowych. Pracowali w 12 godzinnym rytmie dla przemysłu zbrojeniowego jak np. grupa 500 wyselekcjonowanych w obozie koncentracyjnym Stutthof, w tym 351 młodych i zdrowych Polek z Warszawy dla filii Neuengamme w Hanowerze-Langenhagen. W transportach cywilnej ludności Warszawy do obozu koncentracyjnego Neuengamme znalazło się 1 900 Polek i 4 850 Polaków: 24.08.1944 roku 500 mężczyzn do Alt G…

Obóz koncentracyjny Ahlem, filia KZ Neuengamme koło Hamburga

Z udziałem tysiąca pielgrzymów z Polski i Niemiec, w tym 40 polskich biskupów, 29 kwietnia odbyły się w Dachau obchody 70. rocznicy wyzwolenia tamtejszego niemieckiego obozu koncentracyjnego.

Uroczystej Mszy św. z tej okazji w Kaplicy Śmiertelnego Lęku Chrystusa na terenie byłego obozu współprzewodniczyli metropolita Monachium i Fryzyngi kard. Reinhard Marx i metropolita poznański abp Stanisław Gądecki. Na uroczystościach obecny był także Proboszcz Polskiej Misji Katolickiej w Hamburgu ks. kan. Jacek Bystron.

Sprzed Karmelu na terenie obozu wyruszyła procesja w kierunku Kaplicy Śmiertelnego Lęku Chrystusa, gdzie odprawiono koncelebrowaną Mszę św…. Eucharystię sprawowano po polsku, niemiecku i łacinie.

Zebranych powitał kard. Marx, który także wygłosił kazanie. Zwrócił w nim uwagę, że w pewnym sensie wyzwolenie obozu jest wydarzeniem radosnym, gdyż był to "tryumf nad złem, które przez dwanaście lat na tym miejscu siało spustoszenie". "Owo zwycięstwo było możliwe tylko dlatego, że wielu straciło życie w walce przeciwko terrorowi nazistowskich rządów" – zaznaczył kaznodzieja i wskazał na potrzebę przypominania o cierpieniach więźniów obozu…. Przypomniał, że w KL Dachau w okresie nazistowskim więziono 200 tys. ludzi, z których 40 tys. straciło życie.

Kaznodzieja zapewnił, że żadna z ofiar nie została zapomniana, a przede wszystkim więźniowie i księża z Polski. "Jest to dla mnie dar, że jako Niemiec, jako arcybiskup archidiecezji Monachium-Fryzynga, na której terenie znajduje się Dachau oraz jako rzecznik moich współbraci-biskupów niemieckich mogę dziś tutaj razem z Wami być" – powiedział kardynał.

Zaznaczył, że KL Dachau jest szczególnym miejscem dla Kościoła w Polsce, gdyż Polscy stanowili najliczniejszą grupę narodową wśród więźniów. W ich gronie było 1780 księży, z których przynajmniej 868 tutaj zginęło. ..

Podkreślił, że polscy księża należeli do elity polskiego narodu, ucieleśniali sobą samoświadomość polskiej kultury i dawali społeczeństwu moralną siłę. "Oddzielić pasterzy od owczarni, zamknąć ich i w strasznych warunkach życia i pracy wyniszczyć – to była część polityki wyniszczania i zniewalania, którą nazistowskie Niemcy prowadziły w stosunku do ludów słowiańskich, a więc także wobec Polski. Również to należy do przepastnych otchłani miejsca, na którym dzisiaj się znajdujemy" – powiedział kard. Marx.

Zachęcił do lektury pamiętnika więziennego kard. Adama Kozłowieckiego, więźnia KL Dachau….Przypomniał, że więzieni kapłani zachowali słowo Boże i nie zdołano zniszczyć ich wiary nawet na tym miejscu okrucieństwa i nikczemności. "Nie sposób powiedzieć o chrześcijaninie czegoś wspanialszego. Za to też wielu zostało męczennikami" – podkreślił kard. Marx, dodając, że nawet obóz koncentracyjny nie był miejscem, którym diabeł mógł zawładnąć w całości. "Również od tego miejsca Bóg się nie odwrócił. Także tutaj żył Jezus wśród ludzi. Ponieważ Pan sam był obecny pośrodku wszelkich opresji, wszelkiego okrucieństwa i nieludzkiego barbarzyństwa, ponieważ tutaj był uwielbiany i zsyłał pocieszenie, dlatego nawet obóz koncentracyjny w Dachau nie był nigdy zupełnie pozbawiony obecności Boga" – stwierdził mówca.

Przytoczył z kolei pytania, jakie stawiał kard. Kozłowiecki w swoim pamiętniku: „Czy ludzkość nauczyła się czegoś z tej okropnej lekcji? Czy wyciągnęła konsekwencje z tego bolesnego doświadczenia? Czy stała się w końcu rozsądniejsza?". "….….

Wspomniał także o ludobójstwie Ormian, którego setna rocznica przypada w tym roku, a także zmarłego kilka dni temu prof. Władysława Bartoszewskiego, podkreślając zwłaszcza jego znaczący wkład w pojednanie między Polakami a Niemcami.

Na zakończenie kaznodzieja wezwał do dziękczynienia Bogu za dar pojednania, który nasze narody w ostatnich dekadach otrzymały. "Właśnie my, jako polscy i niemieccy katolicy, mamy szczególne powołanie i misję, aby owo doświadczenie cierpienia, okropności i przebaczenia wnieść we współczesną historię Europy. Dlatego Dachau pozostanie miejscem niepokojącej pamięci i równocześnie przebaczenia, szczególnie dla Niemców i Polaków" – zakończył swe kazanie przewodniczący niemieckiego episkopatu.

W Modlitwie Wiernych, którą po polsku i niemiecku odczytali klerycy, modlono się m.in. o wspólne budowanie kultury życia, nie śmierci, o pojednanie Polaków i Niemców…..W czasie Mszy odczytano specjalne przesłanie do uczestników uroczystości od prefekta Kongregacji ds. Duchowieństwa kard. Beniamino Stelli. Złożył w nim hołd pamięci pomordowanym, prosił ich o wstawiennictwo za nami o Boga i o Jego miłosierdzie dla nas tu, na ziemi.

LISTA KSIĘŻY – WIĘŹNIÓW-OBOZU KONCENTRACYJNEGO w DACHAU (*) lista w komentarzu

 Błogosławieni męczennicy obozu w Dachau

Bł. br. Brunon Zembol 
Bł. br. Marcin Oprządek OFM 
Bł. Brat Józef Zapłata 
Bł. kl. Bronisław Kostkowski 
Bł. kl. Tadeusz Dulny 
Bł. ks. Adam Bargielski 
Bł. ks. Aleksy Sobaszek 
Bł. ks. Antoni Rewera 
Bł. ks. Antoni Świadek 
Bł. ks. Antoni Zawistowski 
Bł. ks. bp Michał Kozal 
Bł. ks. Dominik Jędrzejewski 
Bł. ks. Edward Detkens 
Bł. ks. Edward Grzymała 
Bł. ks. Emil Szramek 
Bł. ks. Franciszek Dachtera 
Bł. ks. Franciszek Drzewiecki 
Bł. ks. Franciszek Rosłaniec 
Bł. ks. Henryk Kaczorowski 
Bł. ks. Jan Nepomucen Chrzan 
Bł. ks. Józef Czempiel 
Bł. ks. Józef Kut 
Bł. ks. Józef Pawłowski 
Bł. ks. Józef Straszewski 
Bł. ks. Kazimierz Gostyński 
Bł. ks. Kazimierz Grelewski 
Bł. ks. Ludwik Roch Gietyngier 
Bł. ks. Maksymilian Binkiewicz 
Bł. ks. Marian Konopiński 
Bł. ks. Michał Oziębłowski 
Bł. ks. Michał Woźniak 
Bł. ks. Narcyz Putz 
Bł. ks. Stanisław Kubski 
Bł. ks. Stanisław Mysakowski 
Bł. Ks. Stefan Frelichowski (1913-1945) 
Bł. ks. Stefan Grelewski 
Bł. ks. Władysław Mączkowski 
Bł. ks. Władysław Miegoń 
Bł o. Alojzy Liguda SVD (1898-1942) 
Bł. o. Anastazy Jakub Pankiewicz OFM 
Bł. o. Florian Stępniak 
Bł. o. Krystyn Gondek OFM 
Bł. o. Narcyz Turchan OFM 
  
W prasie Stanów Zjednoczonych cyklicznie ukazują się informację, że obóz koncentracyjny i zagłady w Dachau leżał na terenach Rzeczpospolitej.
Dachau to niemieckie miasteczko położone  nad rzeką Amar, dopływem Izar w południowej Bawarii / Freistaat Bayern/ w pobliżu stolicy Bawarii, München
 Miasto założył książe Bawarii w 1158 roku Heinrich der Löwe z dynastii Welfów. Z tej dynastii wywodzi się królowa Wielkiej Brytanii, Elżbieta II / linia Hanowerska /Bawaria graniczy z Austrią, Czechami i Szwajcarią, Jeziora Bodeńskie, Badenią-Wirtembergią,  Hesją,, Turyngią i Saksonią.

LISTA KSIĘŻY – WIĘŹNIÓW OBOZU KONCENTRACYJNEGO w DACHAU  czytaj

ABT STEFAN† ADAMCZEWSKI FRANCISZEK ADAMCZYK JÓZEF ADAMECKI JAN ADAMIEC JAN ADAMSKI FELIKS ADAMSKI WŁADYSŁAW† AKSMANN JULIUSZ† AMBROŻKIEWICZ STANISŁAW ANDERS FRANCISZEK ANDRZEJAK FRANCISZEK† ANDRZEJCZAK STANISŁAW† ANDRZEJEWSKI ADAM† ANDRZEJEWSKI KAZIMIERZ† ANDRZEJEWSKI LEON ANTOŃ LUDWIK ANTONOWICZ HENRYK† ARTKE BRONISŁAW† BACHOWSKI ANTONI BADZIŃSKI JULIAN BAKIERA JAN† BAKSIK SYLWESTER BALCEREK CZESŁAW BALCEREK MARIAN BALCEROWSKI MICHAŁ† BALCERZAK FELIKS† BALONIAK BOLESŁAW BANASIEWICZ WITALIS BANASZAK ANTONI BANASZAK EDMUND BANASZAK HIERONIM BANASZAK JÓZEF† BARABASZ JAN† BARAŃSKI PAWEŁ† BARCISZEWSKI SZYMON BARDEL MARIAN BARGIELSKI ADAM† BARGIEŁ WŁADYSŁAW BARCZYK JÓZEF BARNAŚ JÓZEF BARTCZAK STANISŁAW BARTKIEWICZ BRONISŁAW† BARTOŃ WŁADYSŁAW BARTOSIAK EDMUND BARTOSZEWICZ PIOTR BARTKOWSKI JÓZEF BĄCZEK JAN† BĄCZYK STEFAN BĄCZKOWSKI FRANCISZEK† BĄK JAN CHRZCICIEL† BĄK JAN† BĄK KAROL BĄKOWSKI MICHAŁ BEDERSKI BRONISŁAW† BEDNARKIEWICZ STANISŁAW† BEDNARSKI JULIAN BEDNARSKI STANISŁAW† BEDNARZ STANISŁAW BEKIER JERZY BELON ZDZISŁAW† BENTKOWSKI KAZIMIERZ BEREK ANTONI† BERENT LEOPOLD† BERNACKI ZBIGNIEW BEŚCIAK PIOTR BĘDKOWSKI JÓZEF BIALIK WINCENTY† BIAŁAS PAWEŁ† BIAŁEK STANISŁAW BIAŁKA FLORIAN† BIAŁKOWSKI STEFAN† BIAŁOGŁOWSKI ANDRZEJ BIAŁOKOZIEWICZ HENRYK BIAŁY JÓZEF BIEDA IGNACY BIEDRZYCKI STANISŁAW BIEGAŃSKI KAZIMIERZ† BIELERZEWSKI LUDWIK BIELICKI EDMUND BIELICKI FRANCISZEK BIELOWSKI JÓZEF† BIENIAS JAN BIENIAS WŁADYSŁAW† BIERNACKI FELIKS† BIERZYŃSKI JÓZEF† BIGUS JÓZEF BILSKI STANISŁAW BIŁKO LOEPOLD BIŃKIEWICZ MAKSYMILIAN† BIŃKOWSKI FELIKS† BIŃKOWSKI JAN† BIŃKOWSKI JÓZEF† BISKUPSKI STEFAN BISTO JÓZEF BŁAŻEJEWSKI TEODOR† BŁĘDOWSKI JACEK BODZIANOWSKI FELIKS† BOGACKI MARIAN BOGUCKI FRANCISZEK† BOMBICKI GUSTAW† BORCZUK JAN† BORNIŃSKI STANISŁAW† BOROWCZYK STANISŁAW BOROWICZ KAZIMIERZ BOROWICZ KLEMENS BOROWSKI WACŁAW BORUCKI FRANCISZEK BORZYSZKOWSKI JÓZEF† BRAJCZEWSKI BOLESŁAW† BRANNY WŁADYSŁAW BRODA CZESŁAW† BRODZIŃSKI JAN BROSS STANISŁAW BROY JAN† BRUDNICKI TEODOZY† BRUDZ JÓZEF BRUSKI JAN† BRYDACKI LUDWIK† BRYJA FRANCISZEK† BRYL JAN† BRYLIŃSKI BOGUMIŁ† BRYŁOWSKI JAN† BRZENSKA JÓZEF BRZEZIECKI JAN† BRZEZIK IGNACY† BRZEZIŃSKI JÓZEF BRZEZIŃSKI MARIAN /O.ARCHANIOŁ/ BRZEZIŃSKI ROMUALD† BRZOZOWSKI WŁADYSŁAW BRZOSKA ANTONI BRZUSKI HENRYK† BRZUSZCZYŃSKI HENRYK BUCHWALD WŁADYSŁAW† BUDNIAK ROMAN BUDNIKOWSKI TEODOR† BUDZYŃSKI ANTONI BUJACZ LUDWIK BUKOWIECKI ROMAN BUKOWY STANISŁAW† BULAK JÓZEF BURIAN BOLESŁAW BUSZTA ANTONI† BUTKIEWICZ BRONISŁAW† BYLIŃSKI STANISŁAW CAL JÓZEF† CAŁKA KAZIMIERZ† CAŁUJEK STEFAN /SZCZEPAN/ CEGIELSKI WŁADYSŁAW† CEGIEŁKA FRANCISZEK CEPIEL KAROL† CEPTOWSKI STEFAN CESARZ JAN† CESARZ STANISŁAW CHABERSKOWSKI STEFAN† CHABOWSKI WINCENTY† CHACIŃSKI MIECZYSŁAW CHART EDMUND CHARZEWSKI BOLESŁAW CHEŁCHOWSKI STANISŁAW CHILMER JÓZEF† CHMIEL JÓZEF CHIELEWSKI CZESŁAW CHMIELEWSKI JÓZEF† CHMIELEWSKI KAZIMIERZ CHMIELIŃSKI JAN† CHOIŃSKI JAN CHOJNACKI HIERONIM† CHOJNACKI WŁADYSŁAW† CHOMICZEWSKI STANISŁAW† CHOROSZYŃSKI BOLESŁAW† CHOWANIEC ERNEST CHOYNOWSKI TEOFIL† CHRAPLA KAROL† CHRÓŚCICKI LEON† CHRZAN JAN NEPOMUCEN† CHRZĄSZCZ WOJCIECH CHURCHACKI JÓZEF /EUZEBIUSZ/† CHUDY KAZIMIERZ CHWEDEROWICZ MIKOŁAJ CHWIŁOWICZ AURELIAN† CHWIŁOWICZ MARIAN† CHYCZEWSKI JÓZEF† CIĄŻYŃSK STANISŁAW† CICHECKI WINCENTY CICHOCKI FERDYNAND† CICHOWSKI WŁADYSŁAW† CICHY STANISŁAW CIESIELCZYK HENRYK† CIESIELSKI WŁADYSŁAW† CIEŚLAK WACŁAW /O.URBAN/ CIEŚLIK STANISŁAW† CIEŚLIK ZYGMUNT† CIĘCIWA FARNCISZEK CIS JÓZEF CISZAK BOLESŁAW† CYSEWSKI BERNARD CZACH JÓZEF CZAJKOWSKI ALEKSANDER CZAJKOWSKI MARIAN† CZAPCZYK HENRYK† CZAPIEWSKI JÓZEF CZAPLA JAN† CZAPLIŃSKI BERNARD CZAPSKI LEONARD CZAPSKI TADEUSZ† CZARNECKI FRANCISZEK† CZARNECKI WINCENTY† CZEKAŃSKI KAZIMIERZ CZELUŚNIAK ANDRZEJ CZEMBOR FRANCISZEK CZEMPIEL JÓZEF† CZERWIŃSKI WINCENTY† CZESZEWSKI ANTON† CZUDEK JÓZEF† CZUK ADAM CZWOIDZIŃSKI LEON† CZYŻYCKI JULIAN† ĆWIEJKOWSKI STANISŁAW† ĆWIKLIK WŁADYSŁAW DACHTERA FRANCISZEK† DADACZYŃSKI ROMAN† DAHLKE FRANCISZEK† DALS TEOFIL DANKOWSKI LEON DĄBROWSKI HENRYK DĄBROWSKI JAN DĄBROWSKI JERZY DĄBROWSKI LUDWIK† DĄBROWSKI MARIAN DĄBROWSKI STANISŁAW DEGNER LEON DEKOWSKI ALFONS DEMBCZYK SYLWAN† DEMBIŃSKI JULIUSZ† DĘBOWSKI KAZIMIERZ† DEMRYCH HENRYK DENIS HENRYK DERESIŃSKI FLORIAN DETKENS EDWARD† DETTLAF JAN DETTLAF JAN† DĘBIŃSKI ANTONI† DĘBSKI WALENTY DŁUGOSZ FRANCISZEK JAN† DMOCHOWSKI CZESŁAW DOBKOWSKI ZYGMUNT DOBOSZ ANTONI† DOBOSZ WŁADYSŁAW DOBRZAŃSKI MICHAŁ DOMACHWOSKI CZESŁAW† DOMAGALSKI LEON† DOMOAGAŁA JÓZEFAT DOMAGAŁA SZCZEPAN DOMAGAŁA WŁADYSŁAW† DOMAŃSKI GRZEGORZ† DĄBROWICZ BOLESŁAW DOMEK TEODOR DOMERACKI JÓZEF† DOTKA STANISŁAW† DOWNAR STEFAN† DRABAREK MICHAŁ DRAPIEWSKI TEODOR† DRELOWIEC FRANCISZEK† DREWNIAK BRONISŁAW† DROJEWSKI ROMAN† DROZDALSKI JAN† DROZDOWSKI ANTONI DROŹDZIK PIOTR† DRWĘSKI STANISŁAW† DRYGAS STEFAN† DRZEWIECKI FRANCISZEK† DUBIEL STEFAN DUCZMAL ANTONI† DUDA ERWIN† DUDZIAK FRANCISZEK DUKIEL CZESŁAW DULCZEWSKI STANISŁAW DULIK JÓZEF /O.EDMUND/ DUNAJ JÓZEF DUNIKOWSKI STANISŁAW DULNY TADEUSZ† DUSZA JÓZEF DUSZCZYK WŁADYSŁAW† DWORNICKI WALENTY† DYBIZBAŃSKI JAN† DYDEK ALOJZY /O.ANASTAZY/ DYJA EDWARD† DYLLICK ROMAN DYMARSKI FRANCISZEK DZIADZIA FELIKS† DZIASEK FRANCISZEK DZIEGIECKI JAN† DZIENISZ LEON† DZIERŻANOWSKI JÓZEF† DZIĘCIOŁ WITOLD DZIKOWSKI CZESŁAW DZIKOWSKI JAN† DZIUDA JÓZEF† ECHAUST JÓZEF† ECHAUST KAZIMIERZ† EGGERT JÓZEF ELJASZ WINCENTY† ETTER TADEUSZ FABISIAK CZESŁAW FABISIAK KAZIMIERZ FALKIEWICZ CZESŁAW FALKWSKI TEOFIL† FALKOWSKI WIKTOR† FALKOWSKI KILIAN FEDEROWICZ ADOLF FELCZAK STANISŁAW† FENGLER STANIAŁAW† FIBAK RADOMIR FIEWEGER TEOFIL† FIGAS MIECZYSŁAW FIJAŁKOWSKI ADAM† FIJAŁKOWSKI JAN† FIKS ROMAN FILA BOLESŁAW FILIPOWICZ MIECZYSŁAW FISCHBACH HENRYK† FIUTAK ANTONI† FIUTAK LUDWIK† FIWEK HENRYK FLACZYŃSKI FRANCISZEK† FLISIAK STEFAN FLORCZAK JÓZEF† FOKS WAWRZYNIEC† FONDALIŃSKI JAN FORMANOWICZ LEON† FORYŚ STANISŁAW FRALA MIECZYSŁAW† FRANCUZ JAN† FRANCZEWSKI ZYGMUNT FRANKIEWICZ EDAWRD FRANKIEWICZ PIOTR† FRANKOWSKI STANISŁAW FRĄCKOWIAK EDWARD FRELICHOWSKI STEFAN† FRYSZKIEWICZ JULIAN /O.MELCHIOR/ GABRCH FRANCISZEK† GABRYELSKI TADEUSZ† GABRYL FRANCISZEK GAIK TADEUSZ GAJ ZYGMUNT GAJDZICKI STANISŁAW GAJEWICZ ZYGMUNT† GAJEWSKI EDWARD† GAJKOWSKI JAN GALICA JAN GALIKOWSKI ROMAN† GALLAS RUDOLF GALOCZ KLEMENS† GAŁAT JÓZEF GAŁECKI STANISŁAW GAŁCZYŃSKI STEFAN† GAŁDYŃSKI TADEUSZ† GAŁĘZEWSKI AUGUSTYN GAŁKA KAZIMIERZ† GAŁUSZKA JÓZEF GARCZYŃSKI JAN† GARDOCKI ANTONI GARECKI STANISŁAW GARWOLIŃSKI WACŁAW† GAWĘDA JÓZEF GAWĘDZKI ANDRZEJ GAWINEK WŁĄDYSŁAW GAWOR JÓZEF GAWRON LEON† GĄSOWKSI JAN GBURCZYK ALOJZY† GEPPERT IGNACY† GERWEL ANTONI† GICZEL JAN GIEMZA FRANCISZEK GIERCZAK JAN† GERCZYŃSKI LEONARD GERIGK PAWEŁ ALOJZY GIEDGOWD ANTONI GIETYNGIER LUDWIK† GIZOWSKI EDMUND† GIZDER WIKTOR GLISZCZYŃSKI FRANCISZEK† GŁADYSZ BRONISŁAW† GŁAŻEWSKI JAN GŁOGOWSKI KAZIMIERZ GŁOGOWSKI WAWRZYNIEC† GŁOSKOWSKI BERNARD† GŁÓWCZEWSKI LEON GŁÓWCZEWSKI WOJCIECH GŁUSZEK JÓZEF GŁUSZEK WOJCIECH GMACHOWSKI WINCENTY† GMEREK CZESŁAW† GODLEWSKI JULIAN† GOEBEL BERNARD GOLA FRANCISZEK GOLAK CZESŁAW† GOLĘDZINOWSKI JAN† GOLNIEWICZ MIECZYSŁAW GOLSKI TADEUSZ† GOLUS WOJCIECH GOŁĄB FRANCISZEK GOŁĄB JÓZEF GOŁĄB PIOTR† GOŁĘBIOWSKI WŁADYSŁAW† GOMOLEWSKI FELIKS GONDEK WOJCIECH /KRYSTIAN/† GORGOLEWSKI JÓZEF† GOSIENIECKI NORBERT† GOSTKOWSKI STEFAN† GOSTYŃSKI KAZIMIERZ† GOSZCZYŃSKI STEFAN† GOSZYC MAKSYMILIAN GOTOWICZ ALOJZY† GOZDEK ADOLF† GÓRA WACŁAW GÓRALIK JAN† GÓRALSKI JÓZEF GÓRCZYŃSKI FRANCISZEK† GÓRECKI JÓZEF† GÓRECKI JÓZEF† GÓREK FRANCISZEK† GÓRNOWICZ ALOJZY† GÓRNY JÓZEF† GÓRSKI LUDWIK† GÓRSKI WIKTOR MARIA GÓRSKI WŁADYSŁAW GRABAŃSKI FRANCISZEK GRABARCZYK JAKUB† GRABARCZYK JAN† GRABAREK BRONISŁAW† GRABOWSKI LESZEK GRABOWSKI MATEUSZ† GRABOWSKI STANISŁAW GRABOWSKI STANISŁAW GRABOWSKI ZYGMUNT† GRABOWSKI ZYGMUNT† GRACZ JAN† GRAETZ CZESŁAW† GREINERT BRONISŁAW† GRELEWSKI KAZIMIERZ† GRELEWSKI STEFAN† GREMPLEWSKI ANTONI GRĘDA MIECZYSŁAW† GROCHOCKI KAZIMIERZ GROCHOLSKI EDMUND† GRODECKI STANISŁAW GRODKIEWICZ JAN† GRONOWSKI STANISŁAW GRONWALD TADEUSZ† GRUSE FELIKS GRYSZKA TOMASZ† GRZEGORZEK WOJCIECH GRZELAK KAZIMIERZ /O.SYLWESTER/† GRZELAK WŁADYSŁAW† GRZELAK WŁADYSŁAW† GRZESIEK FRANCISZEK† GRZESIEK JÓZEF GRZESIEK MIECZYSŁAW GRZESIEK WIKTOR GRZESITOWSKI STANISŁAW† GRZONKA CZESŁAW† GRZYMAŁA EDWARD† GRZYMOWICZ TEOFIL† GUDER JAN† GURANOWSKI ZYGMUNT† GUTKA BRONISŁAW GUTOWSKI LEON† GUTTMAN PAWEŁ GUZOWSKI WŁADYSŁAW† GUZY ALEKSANDER GZEL EUGENIUSZ† HADAŚ EMANUEL† HALIGOWSKI JAN HALLA BRUNON HAMERLING KAZMIERZ† HAMERSZMIT KAZMIERZ HANAŚ STEFAN HANDKE GRZEGORZ HANSKI CEZARY HARWACZYŃSKI FRANCISZEK† HAUSER STEFAN† HĄDZLIK ANTONI† HEINTZEL JÓZEF† HEŁKA ANTONI HERBICH HENRYK† HERMAŃCZYK OSKAR† HERR FRANCISZEK HERUD BRONISŁAW† HERUD KAZIMIERZ HERWARD STANISŁAW HEYDUCKI CZESŁAW HILDERBRANDT ROMAN HIRSCH LEON† HOFMANN FRANCISZEK† HOLECKI JÓZEF† HOŁDROWICZ ZYGMUNT HOŁOWNIA WŁADYSŁAW /O.BERNARD/ HUNDT KAZIMIERZ† IWAŃSKI MARIAN JABŁOŃSKI FRANCISZEK JABŁOŃSKI WINCENTY† JABŁOŃSKI WŁADYSŁAW JACEWICZ WIKTOR JACHIMCZAK MICHAŁ† JAKOWEJCZUK JERZY† JAKUBOWIAK EDMUND† JAKUBOWSKI JÓZEF† JANECKI MIECZYSŁAW† JANIAK STEFAN† JANICKI STANISŁAW JANISZEWSKI JÓZEF† JANOWSKI WALENTY† JANOWSKI WŁADYSŁAW† JANOWSKI JAN† JANUSZ JULIUSZ JANUSZCZAK MIECZYSŁAW JANUSZEWSKI JAN JANUSZEWSKI LEON JANUSZEWSKI PAWEŁ† JAŃSKI LUDWIK† JARANOWSKI BOLESŁAW† JARCZEWSKI JAN† JAROSZEK MARIAN JAROSZEK PIOTR JAROSZKA LUCJAN JARZĘBIŃSKI STEFAN† JARZYNA ARKADIUSZ KAZIMIERZ† JASIK JÓZEF† JASIŃSKI JÓZEF JASIŃSKI TADEUSZ JASKIEL ANTONI JASKÓLSKI STEFAN† JASKULSKI TELESFOR† JASTALSKI EUGENIUSZ JASTRZĘBSKI ADAM JAŚKIEWICZ JÓZEF† JAWORSKI FRANCISZEK JAWORSKI JÓZEF JAWORSKI MARIAN† JAWORSKI TOMASZ† JAWORSKI ZYGMUNT JEDWABSKI FRANCISZEK JELIŃSKI FRANCISZEK JERZYCKI ZYGMUNT† JEZIERSKI ANTONI JEZIERSKI MARIAN† JEZIERSKI STANISŁAW JEŻ IGNACY JEŻEWSKI CZESŁAW† JĘCZKOWSKI EDWARD JĘDRYCHOWSKI JAN† JĘDRYCHOWSKI JÓZEF† JĘDRYSIK SEWERYN† JĘDRZEJCZAK KORNELIUSZ† JĘDRZEJEWSKI DOMINIK† JĘDRZEJEWSKI FRANCISZEK† JÓZEF DOMINIK JUCHTA JÓZEF JUNG MARIAN JURGA WACŁAW JURKIEWICZ CEZARY JUSZCZAK STANISŁAW† JUSZKOWSKI MARIAN KABZIŃSKI JAN KACZMARCZYK ALFONS KACZMARCZYK KAROL /WOJCIECH/ KACZMAREK STANISŁAW KACZMAREK WŁADYSŁAW KACZMAREK ZYGMUNT KACZOR JAN KACZOROWSKI HENRYK† KACZOROWSKI STEFAN† KACZYŃSKI DOMINIK† KAJA JAN KAJKA PAWEŁ KALFAS TOMASZ KALINOWSKI LEON† KALISZAN HENRYK KAŁDUŃSKI ALOJZY KAŁUSEK ANTONI KAŁUŻA FRANCISZEK† KAŁUŻA JÓZEF† KAŁUŻA KAROL† KAMIŃSKI ANDRZEJ KAMIŃSKI FELIKS KAMIŃSKI HUBERT KAMIŃSKI TADEUSZ KAMIŃSKI WACŁAW† KAMIŃSKI WACŁAW KANABUS STANISŁAW /O.EFREM/ KANIEWSKI JANUSZ† KAŃTOCH AUGUSTYN KAPAŁKA ALOJZY /JULIAN/ KARAŚ LEON KARBOWIAK JAN† KARBOWSKI JÓZEF† KARCZEWSKI APOLINARY† KARCZEWSKI STEFAN† KARCZEWSK TADEUSZ KARDYŃSKI ANTONI KARETA WILHELM KARP JAN KASAŁKA LUDWIK† KASIŃSKI STANISŁAW† KASIOR EDMUND† KASPROWICZ JAN† KASPROWICZ WŁADYSŁAW KASPRZYK JAN KASZ WŁADYSŁAW KASZYCA LEON† KATUSZEWSKI FELIKS† KAWECKI ZENON KAWSKI WALERIAN KAWSKI WŁADYSŁAW KAZIMIEROWICZ HENRYK† KAZUBIŃSKI MARIAN† KĄCKI JÓZEF KĄKOL JAN KĄKOLEWSKI FELIKS KICIŃSKI JAN† KIJEWSKI LEON KISZKURNO ANTONI† KLADIWA JÓZEF KLARZAK JÓZEF† KLEWICZ KAZIMIERZ KLICH WACŁAW KLIMCZAK MICHAŁ KLIMEK FRANCISZEK† KLIMEK PIOTR† KLIMKIEWICZ WITOLD† KLIMOWICZ MARIAN KLIN KONRAD† KLINKOSZ ALOJZY KLOCZKOWSKI MIECZYSŁAW† KOLNKOWSKI WOJCIECH KŁACZYŃSKI JAN /O.ROMUALD/† KŁOS WŁADYSŁAW KŁOŚ MIECZYSŁAW† KŁUSKIEWICZ FELIKS KMIEĆ FRANCISZEK† KANBSKI ZYGMNUNT KNUTH LEONARD KNYCH LEON† KOBIERSKI BOLESŁAW KOBZA JÓZEF KOCHANIAK FRANCISZEK† KOCHANOWICZ BRONISŁAW† KOCHANOWSKI WŁADYSŁAW† KOCOT JÓZEF† KOCZOROWSKI CZESŁAW KOJZAR LUDWIK KOLCZYK WINCENTY KOLKA STANISŁAW† KOŁODZIEJ STANISŁAW† KOŁODZIEJSKI STEFAN KOMAR STANISŁAW† KOMENDERA JÓZEF KOMPALLA NORBERT† KOMPANOWSKI STANISŁAW KONECKI ROMAN† KONIECZNY JULIAN† KONIECZNY SYLWESTER KONIECZNY WŁADYSŁAW KONITZER PAWEŁ† KONOPIŃSKI MARIAN† KONOPKA ALEKSANDER KONSTANTYNOWICZ STANISŁAW† KOPANIA STEFAN KOPCZEWSKI JÓZEF KOPCZYŃSKI TADEUSZ† KOPEĆ FRANCISZEK KOPERSKI WIKTOR KOPPE HENRYK† KORCZ TEODOR KORCZAK WALENTY† KORNACKI HENRYK KORSZYŃSKI FRANCISZEK KORZENIOWSKI CZESŁAW† KORZONEK FRANCISZEK KOSSAKOWSKI JÓZEF KOSTKOWSKI BRONISŁAW† KOSTRZEWA MIKOŁAJ† KOSYRCZYK KLEMENS KOSZEWSKI MARIAN KOŚCIÓW KAROL KOTARSKI PIOTR KOTELA JÓZEF† KOTLENGA EDMUND KOTLICKI IGNACY† KOTT WALENTY† KOTULA FRANCISZEK KOTULECKI FRANCISZEK† KOWALCZUK FRANISZEK KOWALCZYK BOLESŁAW KOWALCZYK ROMAN KOWALCZYK STANISŁAW† KOWALEWSKI STANISŁAW† KOWALIŃSKI FELIKS† KOWALKOWSKI STANISŁAW KOWALSKI BRONISŁAW† KOWALSKI JERZY KOWALSKI SEWERYN KOWALSKI STEFAN KOWALSKI WINCENTY KOWALSKI ZYGMNUNT† KOWNACKI MARCIN† KOWOLIK PIOTR KOWOLIK WILHELM KOZA MICHAŁ /LEON/† KOZAK JAN KOZAK STEFAN† KOZAL CZESŁAW BP KOZAL MICHAŁ† KOZANECKI ADAM† KOZANECKI EDMUND† KOZIK WALENTY /CHERUBIN/† KOZIEŁ BRUNO KOZIŃSKI STANISŁAW KOZŁOWIECKI ADAM KOZŁOWSKI ANTONI† KOZŁOWSKI EDWARD† KOZŁOWSKI JÓZEF KOZŁOWSKI STANISŁAW† KOŹBIAŁ MICHAŁ† KRAJEWSKI FRANCISZEK KRAJEWSKI ROMAN KRAUSE WACŁAW KRAUZE WACŁAW KRAWCZAK KSAWERY KRAWCZYK JÓZEF KRAWCZYŃSKI JÓZEF† KRAWCZYŃSKI ROMAN† KRCHNIAK WŁODZIMIERZ KRĘCICKI BOLESŁAW† KROPIDŁOWSKI ALFONS KROPLEWSKI ALBIN† KRÓL JAN KRUK WINCENTY KRUKOWSKI JÓZEF† KRUPCZYŃSKI JAN† KRUPCZYŃSKI KAZIMIERZ† KRUPIŃSKI MARIAN† KRUPOP WOJCIECH KRUTKOWSKI KAZIMIERZ KRYCH JÓZEF† KRYSIAK TADEUSZ† KRYNICKI STANISŁAW KRYŃSKI ADOLF† KRYSIŃSKI JAN† KRYWULT ZYGMUNT† KRYZAN MIROSŁAW† KRZAK WILHELM† KRZESIŃSKI ALEKSANDER† KRZEWSKI FRANCISZEK† KRZYMIŃSKI WALERIAN KRZYSIEK STANISLAW KRZYSZTOLIK STANISŁAW† KRZYSZKOWSKI JÓZEF KRZYSZTOFIK JÓZEF† KRZYWOSZYŃSKI JÓZEF† KRZYŻANOWSKI KAZIMIERZ KRZYŻANOWSKI STANISŁAW KUBAL MARIAN KUBICA JACEK KUBICA JAN KUBICKI JÓZEF KUBIŃSKI STANISŁAW† KUBIŚ TEOFIL KUBIŚ WOJCIECH† KUBRAK JÓZEF KUBSKI STANSŁAW† KUBSCH JÓZEF KUCHARSKI GRZEGORZ† KUCHARZAK STANISŁAW KUCHOWICZ FRANCISZEK† KUCZMAŃSKI JÓZEF KUCZYŃSKI KLEMENS† KUDZIELKA ALBIN KUHAR ROBERT /ANTONI/ KUJAWA JAN KULA JÓZEF† KULA WACŁAW† KULA WINCENTY KULASIŃSKI LEON† KULIŃSKI STEFAN† KULKA STANISŁAW† KUNDEGURSKI EDWARD† KUNKA BOLESŁAW KURDA PAWEŁ KUREK HUBERT KURIAŃSKI KAZMIERZ† KURKOWSKI LEON† KUROWSKI JAN† KURZAWA BOLESŁAW KURZEPA HENRYK KUT JÓZEF† KUTZNER LEON† KUZAK ZYGMUNT KUZIEMSKI JÓZEF† KUZIO WŁODZIMIERZ† KUŹMA JAKUB KUŻNIAK CZESŁAW† KWARTA ANONI KWAŚKIEWICZ LEON† KWIATKOWSKI BOLESŁAW† KWIATKOWSKI MILAN KWIATKOWSKI STEFAN LACH JÓZEF LACH KAZIMIERZ† LANGE FRANCISZEK LANKIEWICZ ZYGMUNT† LAPIS MARIAN† LASKOWSKI HENRYK† LASKOWSKI LUDWIK† LASKOWSKI WŁODZIMIERZ† LATOCHA ALFONS† LECHAŃSKI WŁADYSŁAW LECIEJEWSKI STEFAN LEITGEBER WŁODZIMIERZ LENCZAK STANISŁAW LENCKOWSKI IGNACY LENCZYK JÓZEF LEŚNIAK ANDRZEJ† LEŚNIEWICZ LUDWIK† LEŚNIOWSKI STANISŁAW† LEWANDOWICZ MIECZYSŁAW† LEWANDOWICZ MIECZYSŁAW† LWANDOWSKI EDMUND LEWANDOWSKI FRANCISZEK† LEWANDOWSKI MICHAŁ LEWANDOWSKI ZYGMUNT LIBERSKI WALENTY LIBOWSKI JÓZEF LIBROWSKI STANISŁAW LIGUDA ALOJZY† LIPSKI JAN LIS TOMASZ† LISIECKI HENRYK LISSOWSKI CZESŁAW† LITEWSKI KAZIMIERZ LIWERSKI LUDWIK LORKIEWICZ ROMAN /STANISŁAW/† LUBAS STANISŁAW† LUBOWIECKI EDWARD LUDWICZAK ANTONI† LUDWIK JÓZEF† LUDWIKIEWICZ STEFAN† ŁABENTOWICZ ZYGMUNT† ŁAGODA LEON† ŁASKI JAN ŁASKI ROCH ŁASZKIEWICZ STANISŁAW† ŁAZIŃSKI BOLESŁAW ŁEBKOWSKI HENRYK† ŁĘGOSZ JAKUB† ŁĘTKOWSKI JULIAN† ŁOSOŚ MARIAN ŁÓJ JAN† ŁUBIEŃSKI JAN† ŁUKOMSKI ALEKSANDER MACHERKI FRANCISZEK† MACHNIKOWSKI ANTONI† MACIEJ JULIAN MACIEJAK TADEUSZ† MACIEJEWSKI HENRYK MACIEJEWSKI LEON† MACIEJICZEK JÓZEF MACKIEWICZ JAN† MAĆKOWIAK FLORIAN MADO JAN MAGNUSZEWSKI MARIAN MAJ DOMINIK MAJCHER PAWEŁ MAJCHEREK ALFONS MAJCHRZAK ANTONI MAJCHRZYCKI JAN MAJCRZYCKI WŁADYSŁAW† MAJDA MARIAN MAJDAŃSKI KAZIMIERZ MAJEWSKI JERZY† MAJEWSKI MARIAN MAJKOWSKI HILARY† MAKOWSKI ALEKSANDER† MAKOWSKI CZESŁAW† MAKOWSKI MIECZYSŁAW† MAKOWSKI PAWEŁ† MAKSYMIUK JÓZEF MALAK HENRYK MALCHEREK RYSZARD† MALCZEWSKI JÓZEF MALEC TADEUSZ MALINA WŁADYSŁAW MALINOWSKI FRANCISZEK† MALINOWSKI FRANCISZEK MALINOWSKI KONSTANTY† MALINOWSKI MICHAŁ† MALINOWSKI WINCENTY MAŁACZEK STANISŁAW† MAŁECKI FELIKS MANIKOWSKI

STANISŁAW MAŃKA ALFONS† MARCINANIS KLEMENS† MARCINIAK BRUNO MARCINIAK FRANCISZEK† MARCINIAK IGNACY MARCINIAK SYLWESTER MARCINIAK WALENTY MARCINKOWSKI ROBERT† MARCINKOWSKI WŁADYSŁAW MAREKWICA JERZY MARGOŃSKI ANTONI† MAROSZ JAN MARSZALEC JÓZEF MARSZAŁEK JAN MARUSARZ STANISŁAW† MASTAJ JÓZEF MATCZYŃSKI BERNARD MATERNOWSKI GUSTAW† MATERNOWSKI STANISŁAW† MATEUSZCZYK TEODOR† MATRAS MICHAŁ MATURA WILHELM MATUSZCZAK STANISŁAW MATUSZEK MIECZYSŁAW† MATUSZEWSKI STEFAN† MATUSZEWSKI TADEUSZ MATYSIAK GRACJAN MAZALON BENIAMIN† MAZUR JAN MAZUR STANISŁAW MAZUREK FRANCISZEK† MAZURKIEWICZ KAROL† MĄCZKOWSKI WŁADYSŁAW† MĄCZYŃSKI FRANCISZEK MĄDRY JAN† MECHLIN ALFONS MEGGER LEON MENCEL LEON METLER MARIAN METTLER JÓZEF MIARA STANISŁAW MICHALEC FRANCISZEK MICHALEWSKI JAN† MICHALSKI HIERONIM /DANIEL/ MICHALSKI KAZIMIERZ MICHALSKI MARIAN MICHALSKI STANISŁAW† MICHAŁKIEWICZ MARIAN† MICHAŁOWICZ WOJCIECH† MICHAŁOWSKI LEON MICHNIEWSKI STANISŁAW† MICKIEWICZ LEON† MIELCARSKI BOLESŁAW MIELCZARSKI TEOFIL MIELEWSKI KAZIMIERZ MIELKE JÓZEF MIETLIŃSKI ANTONI MIEGOŃ WŁODZIMIERZ† MICHUŁKA JAN† MIJAKOWSKI BOGDAN† MIKOŁAJCZAK FLORIAN MIKOŁAJCZYK ANDRZEJ MIKOŁAJCZYK JAN† MIKOŁAJCZYK ZYGMUNT MIKOŁAJEWSKI ZYGMUNT† MIKUSIŃSKI BRONISŁAW† MIKUSIŃSKI JAN† MILLER EUGENIUSZ MINIKOWSKI ANTONI MINETT JAN MIODYŃSKI ROMAN MISIAK STEFAN MISIÓRSKI ANTONI† MISZCZUK ALEKSANDER† MIŚKA FRANCISZEK† MITROS JÓZEF MIZGALSKI GERARD MŁYNARCZYK WŁADYSŁAW† MŁYNIK WŁADYSŁAW /O. ZBIGNIEW/ MOCARSKI FRANCISZEK† MOCARSKI LUDWIK† MOKS STEFAN† MOLSKI JÓZEF† MORAWSKI TEOFIL MOROZEWICZ KAROL† MOSER EDWARD MOSKA LUDWIK MOSZCZEŃSKI STANISŁAW† MRAJCA STEFAN† MRELA FRANCISZEK /ZYGMUNT/† MROTEK EDWARD† MROCZYK HENRYK MROZOWSKI WIKTOR MRUK ANTONI MRUK EDWARD MŚCICHOWSKI ANTONI† MUCHAŃSKI ANDRZEJ† MULCZYŃSKI KAZIMIERZ† MURAT ALEKSANDER MUSIAŁ ANTONI MUSIAŁ JERZY† MUSIAŁ STANISŁAW† MUSIAŁA PIOTR† MUSZYŃSKI ZYGMUNT† MUZALEWSKI ALFONS MÜLLER JÓZEF† MYSAKOWSKI STANISŁAW MYSZKOWIAK MARIAN† NAMYSŁO MACIEJ NAPIERAŁA FRANCISZEK† NAPIERAŁA STANISŁAW NATORSKI STEFAN /JÓZEF/ NAWARA JÓZEF NAWROT FRANCISZEK† NAZDROWICZ ZENOBIUSZ NAZIM TADEUSZ /O.JUSTYN/ NEBELSKI ADAM† NĘDZA FRANCISZEK /GORGONIUSZ/ NIEBORAK JAN NIEDOJADŁO JAN NIEDZIELA JÓZEF† NIEDŹWIADEK JAN /O.FLORIAN/ NIEMIEC JÓZEF† NIEMIRA PIOTR NIENAŁTOWSKI HENRYK /O.RAFAŁ/ NITECKI ANTONI† NOAK TEODOR† NORWA ANTONI NOWACKI FRANCISZEK NOWACKI OKTAWIAN† NOWACZEWSKI FELIKS NOWACZKIEWICZ JÓZEF† NOWAK ALFONS† NOWAK FRANCISZEK NOWAK JÓZEF NOWAK KAZIMIERZ† NOWAK STANISŁAW† NOWAK STEFAN NOWAK WINCENTY† NOWAKOWSKI FRANCISZEK NOWAKOWSKI FRANCISZEK /MARIAN/ NOWICKI EDMUND NOWICKI FELICJAN† NOWICKI JÓZEF† NOWICKI KAZIMIERZ† NOWICKI MARIAN NOWICKI STANISŁAW NUCKOWSKI GERARD OBARSKI CZESŁAW† OBERC WINCENTY OCHALSKI ZDZISŁAW† ODYA LUCJAN† OGŁAZA STANISŁAW† OGRODOWSKI STEFAN† OGRODOWSKI ZYGMUNT OKRÓJ FRANCISZEK OKROY KSAWERY OLCZYK FRANCISZEK OLEARCZYK WŁADYSŁAW† OLECH WOJCIECH OLEJNIK STANISŁAW OLKOWSKI FRANCISZEK† OLSZAK JÓZEF OLSZEWSKI ADAM /KRZYSZTOF/† OLSZEWSKI ZYGMUNT† OLSZYŃSKI MIECZYSŁAW OŁDAKOWSKI BOLESŁAW OPRZĄDEK JAN† ORYNT PIOTR† ORZEŁ JAN† OSIEWACZ JAN OSIŃSKI HENRYK† OSMAŃSKI WŁADYSŁAW† OSSOWSKI JAN† OSTROWSKI FRANCISZEK† OWCZARCZAK WOJCIECH† OWCZAREK ANTONI OWCZAREK STANISŁAW OZIĘBŁOWSKI MICHAŁ† PABICH STANISŁAW† PABISZCZAK STEFAN PABIAŃCZYK FRANCISZEK PACEWSKI ANTONI† PACUŁA TOMASZ PACZEŚ BOLESŁAW† PADUCH ANTONI PADUREK JÓZEF PAJDO FRANCISZEK† PAJEWSKI BRONISŁAW PALEWODZIŃSKI EDMUND PALINCEUSZ JÓZEF† PALMOWSKI JÓZEF† PALUCH IGNACY† PALUCH LECH PALUSZYŃSKI STANISŁAW PAMUŁA JAN PANEK JÓZEF† PANEK WALERIAN PANKIEWICZ JAKUB /ANASTAZY/† PAPIESKI MIKOŁAJ PAPIEŻ WOJCIECH† PASCHKE JÓZEF PASIECZNIK MARCIN /O.MARCELI/ PASTUSZKA JAN PASZKOWIAK MACIEJ† PATRYCY CZESŁAW† PAUSE KAZIMIERZ† PAWLACZYK STEFAN PAWLAK JÓZEF† PAWLAK TADEUSZ† PAWLICKI BERNARD† PAWLIK STANISŁAW† PAWLUS ALOJZY PAWŁOWSKI EDWARD† PAWŁOWSKI IGNACY† PAWŁOWSKI JAN† PAWŁOWSKI JÓZEF† PAŹDZIORA AUGUSTYN† PEIK MARIAN PEIKERT ALOJZY PELCZAR TADEUSZ PEŁCZYŃSKI JÓZEF† PENKALA KONSTANTY† PEŁKOWSKI ALFONS† PERCZAK EDMUND† PERLIŃSKI STANISŁAW PERSKI MAKSYMILIAN PERSKI WOJCIECH† PERYT MARIAN PERZ FRANCISZEK PIERZYNA MICHAŁ† PEWNIAK JAN† PĘKACKI PAWEŁ PIECHOWIAK JAN PIECHOWSKI BOLESŁAW† PIECHUCKI WŁADYSŁAW PIEKARSKI STANISŁAW† PIEKIELIŃSKI JÓZEF† PIEKOSZEWSKI JAN PIELORZ JÓZEF PIEPRZYK FRANCISZEK PIESIEWICZ EUGENIUSZ PIĘTKA CZESŁAW PIĘTKA EDWARD† PILARCZYK WACŁAW PILAREK FRANCISZEK PIOTR MARIAN PIOTROWSKI ANTONI PIOTROWSKI WALENTY PISZCZYGŁOWA BARTŁOMIEJ† PISZCZYGŁOWA STANISŁAW† PITUŁA ZYGMUNT PLACEK BOLESŁAW† PLEWA TEODOR PLUCIŃSKI BRONISŁAW PLUCIŃSKI WACŁAW PŁACZEK STANISŁAW† PŁANETA JAN PŁAWECKI JULIAN PŁOSZCZYCA STANISŁAW PŁYWACZYK STEFAN POBOŻY ANTONI† POCZTA STANISŁAW PODBIEL WINCENTY PODBIELSKI HENRYK PODEMSKI STANISŁAW PODEMSKI STANISŁAW PODKUL JAN† PODOLEŃSKI STANISŁAW† POJDA ALFONS† POJDA JAN† POKRZYWNICKI ALEKSANDER† POLEWICZ MARIAN† POŁATYŃSKI JÓZEF† POMIAN ZYGMUNT† POMIANOWSKI JACEK POMIETŁO WŁADYSŁAW POPEK BRONISŁAW POPŁAWSKI MICHAŁ† POPRAWA LEON POPRAWA MACIEJ /ALOJZY/† PORTYCH TEODOR† POSMYK MIECZYSŁAW POTAPSKI FRANCISZEK† POTEMPA WIKTOR† POTOCKI MIECZYSŁAW† PÓŁROLA JAN PRABUCKI ALOJZY† PRABUCKI BOLESŁAW† PRABUCKI PAWEŁ† PRĄDZYŃSKI JÓZEF† PREISNER JAN PREISS JAROGNIEW† PROKOPOWICZ TEODOR† PRONOBIS ALEKSANDER PRÓDLIK JÓZEF PRUDEL BRUNO† PRUSINOWSKI ANTONI PRYBA LEON† PRYLIŃSKI LESZEK† PRZEKOP JÓZEF PRZEKOP WALERY PRZEWOŹNIAK STANISŁAW PRZEWŁOKA FRANCISZEK† PRZYBOROWSKI JAN† PRZYBYLSKI JÓZEF PRZYBYŁA FRANCISZEK PRZYBYSZ JAN PRZYCHODZEŃ EUGENIUSZ PRZYDACZ JAN PRZYSTAŚ ROMAN† PRZYWARA PIOTR† PSONKA FRANCISZEK† PUCHER PAWEŁ PUCZKA WŁADYSŁAW PUĆKA JÓZEF PUJDO STANISŁAW PUSTELNIK JULIUSZ PUTZ NARCYZ† PYRKA MARIAN† PYSZYŃSKI HIPOLIT† PYSZYŃSKI WINCENTY PYTKO HENRYK† PYTLAWSKI ROMAN† RABICH KAROL RABIŃSKI STANISŁAW† RABSZTYN IGNACY RADKOWSKI IGNACY† RADOMSKI STANISŁAW† RADZIĘTA KAROL RADZKI STEFAN† RAKOWSKI ANTONI† RAKOWSKI KAZIMIERZ RATAJCZAK LEON† RATAJSKI MIECZYSŁAW RAWICKI FRANCISZEK† RDUCH EDWARD† REDZIMSKI PAWEŁ REN STANISŁAW RENIEC ANTONI RESZELSKI LUDWIK RETKIEWICZ MARIAN REWERA ANTONI† RINGWELSKI STEFAN ROBERT STANISŁAW ROGALEWSKI MACIEJ† ROGOWSKI ANTONI ROGOZIŃSKI ANDRZEJ† ROJEK WOJCIECH ROJEWSKI JÓZEF ROLBIECKI WŁADYSŁAW ROMANIUK JAN ROMAS FELIKS† RORAT BOLESŁAW† ROSIŃSKI JÓZEF† ROSKWITALSKI FRANCISZEK ROSŁANIEC FRANCISZEK† ROST MEDARD† ROSZKOWSKI KONSTANTY† ROZYNEK JÓZEF RÓWNY KAZIMIERZ RÓŻAŃSKI ZDZISŁAW† RÓŻYCKI MIKOŁAJ RUCIŃSKI FRANCISZEK† RUCIŃSKI JÓZEF /WACŁAW/ RUDOLF FRANCISZEK /WIKTOR/† RUDZKI JAN RULSKI TADEUSZ RUPIŃSKI JÓZEF† RUSZCZAK ZYGMUNT RUTECKI ALEKSANDER RUTKOWSKI ZYGMUNT RYBARSKI WACŁAW† RYBUS STANISŁAW† RYCHŁY WOJCIECH RYDZEWSKI CZESŁAW† RYGIELSKI STANISŁAW† RYGLEWICZ SZCZEPAN RYGUS LEON† RYSZTOGI WIKTOR† RYTEL WACŁAW /O.VIATOR/† RYWOLT MARIAN† RZADKOWSKI MIECZYSŁAW† ROŻNOWSKI KAZIMIERZ RZAZEK FRANCISZEK RZEŹNIKOWSKI LUDWIK SADKOWSKI MICHAŁ† SADOWSKI MIECZYSŁAW SADOWSKI WINCENTY SALAMUCHA JAN SALWOWSKI FRANCISZEK SAMOLEJ JAN† SAMOLIŃSKI MARIAN SARNIK WŁADYSŁAW SAROSIEK ALEKSANDER SASIN JÓZEF /BR.BRUNO/ SAWICKI ALFONS SCHEFFLER KONRAD SCHERWNETKE MAKSYMILIAN† SCHMELTER JAN SCHOENBORN STEFAN† SCHÖNWÄLDER FERDYNAND SCHREIBER EDMUND† SCHUBERT JÓZEF SZULZ JÓZEF† SCHULERT KAZIMIERZ† SCHWARZ ANTONI† SEBASTYAŃSKI STANISŁAW SEJBUK CZESŁAW† SELWA MARIAN SEROKA EMIL SERWIGNAT ANTONI† SEWIŁŁO STANISŁAW† SYBILSKI CZESŁAW† SYBILSKI JULIAN† SIEG JAN† SIEKIERA STANISŁAW SIERADZKI MATEUSZ† SIERSZULSKI DOMINIK SIKOROWSKI WINCENTY† SIKORSKI WACŁAW† SITEK WACŁAW SITKOWSKI MARIAN SIUDZIŃSKI MIECZYSŁAW SIUTOWICZ JÓZEF† SIUZDAK JAN† SIWA ROMAN SIWEK WIKTOR† SIWCZYK KONRAD SKARBEK MAKSYMILIAN SKOCZYLAS KAZIMIERZ† SKORUPIŃSKI ZDZISŁAW SKOWRONEK JAN SKOWRONEK MICHAŁ† SKOWROŃSKI ALFRED† SKOWROŃSKI EDWARD SKOWROŃSKI STEFAN† SKOWROŃSKI ZYGMUNT SKÓRNICKI ANTONI† SKÓRNICKI MICHAŁ SKÓRNICKI WŁADYSŁAW† SKRAGA PIOTR SKRĘTNY IGNACY† SKRĘTNY STANISŁAW† SKROCKI WŁADYSŁAW SKUPIEŃSKI EDWARD† SŁAWSKI ALOJZY SŁONINA WOJCIECH SMARUJ STEFAN SMOLAREK FRANCISZEK SMOLIŃSKI JÓZEF† SMONIEWSKI ARTUR STANISŁAW† SOBASZEK ALEKSANDER† SOBECKI WIKTOR SOBIEPANEK TOMASZ† SOBIERAJCZYK ALFONS† SOBIESZCZYK LUDWIK SOBOCIŃSKI STANISŁAW† SOBOWSKI WALENTY† SOBOLEWSKI FELIKS† SOCHACKI ZYGMUNT KAZIMIERZ /BR.JOACHIM/ SOKOŁOWSKI FRANCISZEK SOKOŁOWSKI KAZIMIERZ SOKOŁOWSKI STANISŁAW SOŁTYSIAK FELIKS SOMMER MAKSYMILIAN† SOPYŁA WIKTOR SOREK JAN SOSIN JÓZEF† SOSNOWSKI JAN SONOWSKI MICHAŁ SOWIŃSKI JAN† SOJKOWSKI FELIKS SPACHACZ ZBIGNIEW SPAŁEK KAROL SPERAŃSKI STANISŁAW† SPINEK WIKTOR SPYCHALSKI LEON SROKA BERNARD SROKA JÓZEF STABRAWA JÓZEF† STACHOWIAK KAZIMIERZ† STACHOWIAK WITOLD† STACHOWICZ STANISŁAW STACHOWSKI BRUNO† STADNIK JAN STALKOWSKI BRONISŁAW STANISZ STANISŁAW† STANISZEWSKI BOLESŁAW† STANISZEWSKI WACŁAW STAŃCO JÓZEF STAŃCZAK CZESŁAW† STAŃCZYK MARIAN† STAŃCZYK MARIAN STARCZEWSKI JÓZEF† STASIAK JÓZEF STASZAK JÓZEF STAWECKI EDMUND STAWICKI LEONARD† STEFANIAK STANISŁAW† STEFANIAK STANISŁAW STEFANIAK WACŁAW STELMASZYK KAZIMIERZ STEPCZYŃSKI ROMAN† STEPCZYŃSKI WŁADYSŁAW† STERCZEWSKI ALEKSANDER† STĘPIEN STEFAN STĘPNIAK JÓZEF† STĘPNIAK LEON STOCK JÓZEF† STOKOWY IGNACY /BARNABA/ STOLMANN JAN† STOBCZAK MARIAN† STRASZEWSKI JÓZEF† STREHL MIECZYSŁAW STRUGAŁA FRANCISZEK STRUMIŁŁO ANTONI STRYCZNY JAN /O.BRONISŁAW/ STRYSZYK

 Na obszarach wcielonych do Rzeszy, w Wielkopolsce, Pomorzu i Śląsku już w październiku 1939 r. pozamykano większość kościołów – wiele z nich było nieczynnych przez całą wojnę. Masowo aresztowano księży. Ci których nie rozstrzelano w ramach „Intelligenzaktion“ mieli trafić do obozów koncentracyjnych. Pierwsze, duże transporty księży polskich do Dachau przybyły w kwietniu i maju 1940 r. W następnych latach ilość przywożonych księży zmniejszyła się. W grudniu 1940 r. na skutek mozolnych zabiegów Watykanu nastąpiła tutaj komasacja księży z innych obozów: Sachsenhausen, Mauthausen-Gusen i Oranenburg. Kapłanom polskim nie wolno było już odprawiać mszy świętej, odmawiać brewiarza, modlić się i mieć przy sobie jakiegokolwiek przedmiotu kultu religijnego. Zakazano niesienia pomocy duchowej umierającym więźniom. Mimo tych zakazów kapłani zorganizowali na terenie obozu „ukryte” życie religijne. Wkrótce za pośrednictwem komand wyjazdowych, pracujących w Monachium, postarali się o hostie, komunikanty i w więziennych pasiakach potajemnie odprawiali msze święte.czytaj

Obama Is The King God Has Given To Reign Over America In The Last Days

Hitler sollte nach seinem Tod als Christus II. in der Gralsburg verschwinden

»Ohne Durchschlag, 14. August ¡943, Streng reservat, Nur für den Führer bestimmt. IV. Sitzungsbericht; Vorschlag VI. (nach Bauer) Nach Vor­nahme einiger Änderungen zur Vorlage an den Führer angenommen. Sofortige und bedingungslose Abschaf­fung sämtlicher Religionsbekenntnisse nach dem Endsieg, und zwar nicht nur für das Gebiet des Großdeutschen Reiches, sondern auch für sämtliche befreiten, besetzten und annektierten Länder, Pro­tektorate, Gouvernements etc. mit gleichzeitiger Proklamierung Adolf Hitlers zum neuen Messias. Aus politischen Erwägun­gen sind von dieser Maßnahme einstwei­len der mohammedanische, buddhistische sowie der Shinton-Glaube auszunehmen. Der Führer ist dabei als ein Mittelding zwischen Erlöser und Befreier hinzustel­len – jedenfalls aber als Gottgesandter, dem göttliche Ehren zustehen. Die vor­handenen Kirchen, Kapellen, Tempel und Kultstätten der verschiedenen Religions­bekenntnisse sind in „Adolf-Hitler-Weihe­stätten“ umzuwandeln. Ebenso haben sich die theologischen Fakultäten der Uni­versitäten auf den neuen Glauben umzu­stellen und besonderes Gewicht auf die Ausbildung von Missionaren und Wan­derpredigern zu legen, die sowohl im Großdeutschen Reich als auch in der übri­gen Welt die Lehre zu verkünden und Glaubensgemeinschaften zu bilden haben, die als Organisationszentren zur weiteren Ausbreitung dienen sollen. (Dabei fallen auch die Schwierigkeiten bei der geplanten Aufhebung der Monogamie weg – kann doch die Polygamie ohne weiteres als Glaubenssatz in die neue Lehre eingebaut werden.)

Als Vorbild des Gottgesandten möge die Figur des Gralsritters Lohengrin dienen, die keltisch-germanischer Phantasie ent­sprungen, bereits ein gewisses traditionel­les Ansehen genießt (ähnlich wie die Sagengestalt Wilhelm Teils in der Schweiz seit langem zu einem Symbol geworden ist). Durch entsprechende Propaganda müsste die Herkunft des Führers noch mehr als bisher verschleiert werden, so wie auch sein künftiger Abgang einmal spurlos und in vollständiges Dunkel zu erfolgen hätte (Rückkehr in die Grals­burg).«

Das Schreiben trägt die handschriftliche Anmerkung von Adolf Hitler:

»Der erste brauchbare Entwurf! Zur Bearbeitung an Dr. Goebbels. Adolf Hitler«

Statt in der »Gralsburg« im Karton des sowjetischen Geheimdienstes

Diese wirre NS-Gemischtwaren-»Religion«, die in den Köpfen der »Jünger Adolf Hit­lers« herumspukte, ist eine abenteuerliche Zusammensetzung von Sage, Märchen, Oper und Kultglauben, die eher der Feder eines schlechten Schriftstellers entsprungen sein könnte, als den Gehirnen derer, die das deutsche Volk regierten. Sie führten es schließlich in den Abgrund der Katastrophe. Adolf Hitlers Abgang hinterließ Spuren: Sein Ende im Garten hinter der Reichskanz­lei war alles andere als die »Rückkehr in die Gralsburg«. Statt im mystischen Himmel landeten seine Überreste in einem Karton im sowjetischen Staatsarchiv.

Gedichte und Gebete  Was für die Zeit nach dem Endsieg ange­strebt war, wurde bereits im nationalsozialistischen Alltag dort Wirklichkeit, wo man versuchte, den Reichskanzler und Führer in Gedichten und Gebeten mit einer Heils-Gloriole zu umgeben:Stille Nacht: Stille Nacht, heilige Nacht, / Alles schläft, einsam wacht / Nur der Kanzler treuer Hut. / Wacht zu Deutschlands Gedeihen gut./ Immer für uns bedacht.Stille Nacht, heilige Nacht, / Alles schläft, einsam wacht / Adolf Hitler für Deutschlands Geschick, / Führt uns zur Größe, zum Ruhm und zum Glück, /Gibt uns Deutschen die Macht.

 

 

 

Stille Nacht, heilige Nacht, / Alles schläft, einsam wacht / Unser Führer für deutsches Land, / Von uns allen die Sorge er bannt. / Dass die Sonne uns lacht. (Fritz von Rabenau, 1934)

Der Führer kommt: Im Stadion Millionengewimmel. / Und Fahnen stehn wie ein Wald. / Sie blicken alle zum Himmel. / Nun kommt der Führer bald. / Der Führer! Ja, Gott erhörte / Gepeinigten Volkes Gebet. / Wie haben wir argvoll Betörte / Ihn brünstig uns erfleht!

Still, still. Nun summt es. Der Flieger! / Aufgejubelt Millionenschar. Der Eine! Der Held! Der Sieger! / O Deutschlands neuer Aar! (Herybert Menzel, 1933)

Der Erlöser: Für unser deutsches Land, / hat Christus uns gesandt / den Führer, der uns all’ entzückt (Fritz von Rabenau, 1934)

Vor dem Essen: Führer, mein Führer, von Gott mir gegeben, / beschütz’ und erhalte noch lange mein Leben! / Hast Deutschland gerettet aus tiefster Not. / Dir danke ich heute mein tägliches Brot. / Bleib noch lange bei mir, verlass mich nicht, / Führer, mein Führer, mein Glaube, mein Licht! / Heil mein Führer!

Nach dem Essen: Dank sei Dir für diese Speise, / Beschützer der Jugend, Beschützer der Greise! / Hast Sorgen, ich weiß es, doch kümmert’s Dich nicht,  / ich bin bei Dir bei Nacht und bei Licht. / Leg ruhig Dein Haupt in meinen Schoß, bist sicher, mein Führer, denn Du bist groß. / Heil, mein Führer! (Gesprochen bei Kinderspeisungen der Nationalsozialistischen Volkswohlfahrt, NSV)

Jesus und Hitler: Wie Jesus die Menschen von der Sünde und Hölle befreite, so rettete Hitler das deutsche Volk vor dem Verderben. Jesus und Hitler wurden verfolgt, aber während Jesus gekreuzigt wurde, wurde Hitler zum Kanzler erhoben. Während die Jünger Jesu ihren Meister verleugneten und ihn im Stiche lie­ßen, fielen die 16 Kameraden für ihren Füh­rer. Die Apostel vollendeten das Werk ihres Herrn. Wir hoffen, dass Hitler sein Werk selbst zu Ende führen darf. Jesus baute für den Himmel, Hitler für die deutsche Erde (Diktat in der Volksschule).

Dieser Beitrag wurde unter Kultur abgelegt und mit  verschlagwortet. Setze ein Lesezeichen auf den Permalink.

czytaj

Bł. ks. Marian Konopiński (1907-1943)

urodzony 10 września 1907 -kapłan archidiecezji poznańskiej, wikariusz kościoła św. Michała Archanioła w Poznaniu – 28 kwietnia 1939 mianowany kapitanem rezerwy – 1 września zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego; przydzielony jako kapelan do XV Pułku Ułanów Poznańskich, brał udział w walkach nad Bzurą i w obronie Warszawy. Po kapitulacji został odtransportowany do obozu jenieckiego na terenie Niemiec (oflag Xb nr 2), skąd w maju 1940 został zwolniony z pogwałceniem konwencji genewskiej natychmiast aresztowany -przez Hamburg – osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie został poddany pseudomedycznym eksperymentom (sztuczna flegmona) – zmarł jako ofiara zbrodniczych prób 1 stycznia 1943 roku.

Urodził się w 1907 r. we wsi Kluczewo (parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Ostrorogu, powiat szamotulski, naówczas w zaborze pruskim, dziś w województwie wielkopolskim) w rodzinie kowala Walentego i Weroniki, z domu Dobierskiej. Był najstarszym z pięciorga rodzeństwa.Szkołę podstawową – jeszcze wówczas niemiecką – do której codziennie musiał 4 km maszerować, ukończył w Szczepankowie. Po trzech latach przeniósł się do szkoły realnej we Wronkach (ok. 3 km pieszo do stacji kolejowej w Pęckowie, a gdy nie pasowało 10 km pieszo, w jedną stronę). I to także była szkoła niemiecka – więcej, na jej terenie nie wolno było używać języka polskiego!Wreszcie, już w wolnej Rzeczypospolitej, w 1919 r., przeniósł się do humanistycznego Progimnazjum im. Piotra Skargi (dziś Zespół Szkół nr 1 – Gimnazjum i Liceum im. ks. P. Skargi) w Szamotułach, dokąd również dojeżdżał pociągiem. Szkoła była płatna, ale Marian swoimi wynikami nauki uzyskał znaczące obniżenie czesnego, co pomogło w kształceniu się całej piątki dzieci Walentego i Weroniki. Gimnazjum ukończył w 1927 r. egzaminem dojrzałości – z wyróżnieniem.Mieszkał już wtedy w Lulinie, po drugiej stronie Szamotuł, dokąd przeniosła się rodzina Konopińskich, gdy pracodawca Walentego w Kluczewie, któremu nie podobało się, iż cała piątka dzieci się uczy, zwolnił go z posady.Zaraz po maturze wstąpił do seminarium duchownego w Gnieźnie. Później, w trakcie studiów, przeniósł się do seminarium poznańskiego.
Święcenia kapłańskie otrzymał w 1932 r. z rąk Augusta kard. Hlonda, Prymasa Polski.Na obrazku z prymicji, które odprawił w parafialnym kościele w Żydowie (6 km od Lulina), umieścił dwa przesłania:
„Idźcie posłusznie drogą, którą was Bóg prowadzi”, oraz „Daj, o Boże, aby wszystkie dusze złączyły się w prawdzie, a serca w miłości”.Początkowo, przez 3 lata, był wikariuszem w parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej (kościół farny) w Ostrzeszowie i prefektem w miejscowym Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim, szkolącym polską kadrę nauczycielską. Opiekował się w tym czasie jedną ze swoich młodszych sióstr, która dzięki temu zdała maturę w tamtejszym gimnazjum.W 1935 r. został wikariuszem w poznańskiej parafii Bożego Ciała, a potem w 1938 r. w parafii św. Michała Archanioła. Opiekował się Stowarzyszeniem Młodych Polek. W szczególności jednakże w Poznaniu zasłynął ze wspaniałych kazań (ich teksty, które skrupulatnie przygotowywał, spłonęły w czasie wojny). Podjął też studia socjologii na wydziale nauk społecznych Uniwersytetu Poznańskiego (dziś Uniwersytet im. Adama Mickiewicza). Władze duchowne proponowały mu podjęcie studiów na katolickim uniwersytecie w Louvain w Belgii, ale odmówił: jego dwie młodsze siostry studiowały w Poznaniu i mieszkały z bratem, który także częściowo je utrzymywał, oznaczałoby to zatem konieczność przerwania ich edukacji – rodzinę nie stać było bowiem na wynajęcie osobnego mieszkania w mieście…
Jedną z owych sióstr była Zofia, matka znanej pisarki Małgorzaty Musierowicz i poety Stanisława Barańczaka. Musierowicz, w swoich wspomnieniach rodzinnych, pisała: „jaki był z [ks. Mariana] żartowniś, jaki był dowcipny, jakie figle płatał rodzeństwu, jak lubił się śmiać”. Z wakacji spędzonych na Huculszczyźnie wysyłał siostrom krótkie, oschłe komunikaty typu: „Zamykajcie okna i drzwi”, lub łac. „Quidquid agis, prudenter agas et respice finem!” (pl. „cokolwiek czynisz, czyń roztropnie i zważaj na koniec”).Tuż przed II wojną światową, 28.iv.1939 r., został mianowany kapitanem rezerwy, a po niemieckiej agresji, 1.IX, zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. Został kapelanem 15 Pułku Ułanów Poznańskich, biorąc udział w całym jego szlaku bojowym aż do kapitulacji 28.ix – tego samego dnia padła Warszawa: m.in. brał udział w walkach nad Bzurą i w obronie stolicy. Do końca wspomagał duchowo walczących, chroniąc przed załamaniem, a także pomagając lekarzowi pułkowemu. Internowany przez Niemców trafił do oficerskiego – kapelani mieli szarże oficerskie – obozu jenieckiego Oflag X B nr 2 Nienburg (Weser), w Dolnej Saksonii, na terenie Niemiec.
Formalnie „zwolniono” go stamtąd w V.1940 r. Nie wypuszczono go wszelako na wolność – natychmiast bowiem formalnie go „aresztowano”. -Przewieziono go – na krótko – do obozu w Hamburgu 18 maja 1940 list (niem. Konzentrationslager) Neuengamme -Stamtąd w VI.1940 r. przewieziony został do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Dachau. Na lewym przedramieniu wytatuowano mu numer obozowy – 26065.
W Dachau umieszczono go na specjalnym bloku (oddziale)28, na którym przytrzymywano tysiące polskich kapłanów. Początkowo dobrze znosił trudy pracy obozowej – głównie na okolicznych polach i plantacjach, przy transporcie towarów, a zimą przy uprzątaniu śniegu – i pomagał starszym kapłanom. Rok 1941 nie był jeszcze najgorszy – więźniom, kapłanom, dozwalano nawet na odprawianie Mszy św. w obozowej kaplicy.
Aż do 18.IX.1941 r., gdy zaproponowano polskim kapłanom zapisanie się na listę narodowości niemieckiej – w zamian za przywileje obozowe. Nikt nie zdradził – tę postawę warto przypomnieć dziś, gdy często zapomina się o genezie powojennej polskiej republiki sowieckiej i elity przez nią wykreowanej – w prostej linii mających swe początki w zdradzie polskości przez przyjmujących obywatelstwo sowieckie w latach 1939-41. W odpowiedzi Niemcy cofnęli przywileje już istniejące: nie wolno było odprawiać Mszy św., odmawiać brewiarza, modlić się i mieć przy sobie jakiegokolwiek przedmiotu kultu religijnego, zakazano niesienia pomocy duchowej umierającym. Zmuszono duchownych do niewolniczej pracy, w rezultacie której do Pana zaczęło odchodzić coraz więcej wycieńczonych, z wyczerpania i głodu, polskich kapłanów. Zaczęto ich także wykorzystywać jako „obiekty” badań pseudo-medycznych…Marian jeszcze w X.1942 r. pisał do rodziny z prośbą o niem. „ein grosser Bauerbrot” – wielki bochen wiejskiego chleba, a już miesiąc później, 26.xi.1942 r., został wyznaczony, jako jeden z 20 kapłanów (18 polskich, 1 holenderski i 1 czeski), do pseudo-medycznych eksperymentów prowadzonych przez niemieckich „lekarzy” i „naukowców” z ropowicą (łac. phlegmone). Kierował nimi niejaki prof. Ernest Robert (niem. Ernst Robert) von Grawitz (w 1945 r. popełnił samobójstwo), a bezpośredni nadzór nad nimi pełnił dr Henryk Emil (niem. Heinrich Emil) Schütz (przed sądem stanął dopiero w 1975 r.).
Wszystkim wstrzyknięto zarazki ropotwórcze, określane mianem „prolina”. Czterech kapłanów nie leczono w ogóle. Pozostałych podzielono na 2 grupy, po 8 osób. Jedni otrzymywali lekarstwa homeopatyczne, których zwolennikiem był sam szef SS Heinrich Himmler, drudzy – sulfonamid…Ks. Marian znalazł się w grupie, którą 2.XII.1942 r. zmuszono do spożycia jakiś pastylek homeopatycznych. Skrupulatnie, po niemiecku, co dwa dni pobierano krew i dokonywano ogólnego badania. Wyniki przesyłano do Głównego Urzędu Zdrowia w Berlinie…czytaj


Port lotniczy  Airport Helmut Schmidt (hist. Port lotniczy Hamburg-Fuhlsbüttel) – międzynarodowy port lotniczy w Niemczech, położony około 8 km  od centrum Hamburga, w dzielnicy Fuhlsbüttel. Uroczyste otwarcie portu miało miejsce w 1912. W 2007 obsłużył ponad 12,7 mln pasażerów.

Die Zeit – niemiecki tygodnik wydawany od 21 lutego 1946 r. w Hamburgu.-ważną osobą w historii wydawczej Die Zeit była Marion hrabina Dönhoff. Wydawała tę gazetę od 1972 do swojej śmierci w 2002roku. Od 1983 pomagał jej Helmut Schmidt, a później także Josef Joffe oraz Michael Naumann, były niemiecki Minister Kultury.

Helmut Heinrich Waldemar Schmidt (ur. 23 grudnia 1918 w Hamburgu, zm. 10 listopada 2015 tamże kanclerz Niemiec w latach 1974-1982, krótko minister spraw zagranicznych.

Rodzice Helmuta Schmidta – Gustav Ludwig i Ludovica (z domu Koch) byli nauczycielami.-ukończył maturą w 1937 roku.od 1942,  pracował jako nauczyciel i doradca w ministerstwie lotnictwa. Również w 1942 poślubił Hannelore Loki Glaser. Od grudnia 1944 służył jako Oberleutnant w artylerii na froncie zachodnim. Dostał się do niewoli brytyjskiej w kwietniu 1945.Po wojnie uczył się w Hamburgu w latach 1947-1948 był przewodniczącym Niemieckiego Socjalistycznego Związku Studentów (SDS), Po studiach pracował w samorządzie Hamburga w wydziale polityki gospodarczej, a od 1952 r. w hamburskim ministerstwie gospodarki i transportu.

W latach 1961-1965 senator do spraw wewnętrznych w senacie Hamburga. W 1969 roku w pierwszym rządzie Willy’ego Brandta pełnił funkcję federalnego ministra obrony, a od czerwca 1972 – minister gospodarkiPo rezygnacji Brandta został kanclerzem 16 maja 1974. W listopadzie 1980 roku został ponownie powołany na kanclerza.

13 grudnia 1981 kanclerz Schmidt,  przebywał w NRD i spotkał się z Erichem Honeckerem, poparł wprowadzenie w Polsce stanu wojennego twierdząc, że był to „najwyższy czas, aby w Polsce zaczęto zaprowadzać porządekW lutym 1982 wygrał konstruktywne wotum nieufności,-, został zmuszony do rezygnacji-1 października .Jego następcą został Helmut Kohl (CDU).W 1983 roku zaczął pracować w tygodniku „Die Zeit”, gdzie w 1985 został dyrektorem zarządzającym. W latach 1995-1999 pełnił funkcję prezydenta Niemieckiego Instytutu Kultury Polskiej w Darmstadt. W 1983 r. wsparł powołanie InterAction Council, stowarzyszenia byłych szefów państw. Udział w Radzie Schmidt proponował m.in. Edwardowi Gierkowi. W grudniu został jednym z założycieli komitetu wspierającego powstanie Europejskiej Unii Monetarnej i powołania Europejskiego Banku Centralnego.Zmarł 10 listopada 2015. Jego pogrzeb państwowy odbył się 23 listopada 2015 w jego rodzinnym mieście, Hamburgu w którym udział wzięło 1800 osób w tym prezydent Joachim Gauck i kanclerz Angela Merkel

 

Ksiądz Kanonik Leon Stępniak nie żyje. Zmarł w Kościanie 6 kwietnia 2013 r. Był ostatnim polskim duchownym, ocalonym 29 kwietnia 1945 r.  z niemieckiego obozu koncentracyjnego w Dachau-Gusen. W Wielki Piątek obchodził swoje „Setne Urodziny”.